Atos 27
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARIB
1 Nyangka puurrpa Piitjalu nyinarrayirnu watjarnu pawurrpangka-latju tatira ngurra Yitiliku yankutjaku. Nyangka-ya watjarnu warrmarla puurrpa yini Tjuliyalu Puulnga puru yarnangu rankaputjarra kutjupatjarranya miranykanyiratjaku. Tjiinya Tjuliyalu kanyilpayi warrmarla pirni puurrpa nyarra Ruumala nyinapayiku.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nyangka pawurrpa ngurra Yarramitinyamartatji ngaralanytja ngurra Yayitjalakutu yankukitja, tjiinya yiwarla pirni kapi kantilytja ngarala-wanarayirni, ngurra palunyalawana ma-ngaralayilkitja. Nyangka-latju pawurrpa palunyangka tatirnu. Nyangka puru wati yini Yaritjakanya yiwarla Tjatjalaninyamartatji tatirnu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Matjuniyala ngarala.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nyangka-latju tatira kapiwana kutipitjangu. Pitjalayirnu-latju, munga kutjutjanu yiwarla Tjaatanku parrapitjangu. Nyangka warrmarla Tjuliyalu Puulku ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, palyan tjarungarala yamatji pirnikutu yanku. Nyangkanta-ya nyakulalpi mirrka warntutarrartu nintilku.” Nyangka-latju mularrpartu yanu parrangarala marlaku pitjangu.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Palunyalu-latju pawurrpangka tatira kapiwana puru kutipitjangu. Nyangka-latju ngurra Tjayipurala yuuwana tjarrparra yanu pirriya purlkanya wangkarranyangka.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pitjalayirnu-latju nyangu ngurra Tjilitjinya Pampiliyanya-pula tiwa ngaralanyangka. Pitjalayirnu-latju yiwarla Maaraku parrapitjalalpi tjarungarangu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Litjiyala ngaralanytja.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nyangka warrmarla puurrtu nyangu pawurrpa kutjupa Yalitjantanyamartatji ngaralanytja ngurra Yitiliku yankukitja. Nyangka-lanyatju palunyangka tatitjunu.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nyangka-latju kapiwana purinypa pitjalayirnu, ngurra pirnirringu. Tjiinyamarntu pirriyalu-lanyatju walykuranytja. Nyangka-latju tungun-tungunpa pitjalayirnu yiwarla Nayitaku ngamurringu. Palunyalu-latju mapitjakitja purtulirringu wantirralpi pinkurraara pitjalayirnu ngurra Kuritila yuuwanarringu. Palunyalu-latju Tjalumaninya wayirntara yanu.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Palunyalu-latju manta ngamuwana tungun-tungunpa pitjalayirnu parrapitjangu manta yuupirinypa ngaralanyangka. Tjiinya ngurra palunyanya yini Manta Yuu Walykumunutjarranya yiwarla Latjiyala ngamu ngaralanytja. Nyangka-latju tjarungarangu nyinarranytja.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 — ausente —
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 — ausente —
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Parturtu warrmarla puurrtu Puulku wangka kulirnu wantirralpi mula-mularringu pawurrpa katipayilu-pula wati pawurrku yungarralu watjaranyangka.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Tjiinya wati pirnilu-ya watjaranytja, “Nyinngarrinyangka pirriya purlkanya ngurra ngaangkatarrartu wangkapayi. Nyangka-la wantirra kapiwana puru yarra. Tjinguru-lan pitjalayilku manta yuupirinypa yini Piinikiku parrapitjaku. Palunyalu-lan nyinarrayilku nyinnga wiyarringkunyangka puru yanku.” Tjiinya ngurra palunyanya ngurra Kuritila yapurra ngarala.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Nyangka pirriya walykumunu yurlparirranguru wangkarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu-ya watjarnu, “Yuwawu! Pirriya ngaalu pawurrpa yurntura katiku Piinikilakutu.” Palunyalu-ya purli purturrutjarra tjiinya pawurrpa witurrpungkula kanyilpayinya yilarnu. Nyangkalta pawurrpa mapitjalayintja. Nyangka-ya pawurrpa katirrayintja ngurra Kuritila ngamuwanalu.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Nyangka rawamaalpartu pirriya purlkanya manta kurlunynguru ngalyakukurraarnu. Pirriya palunyanya-ya watjalpayi, “Kayilikarta”.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Palunyalu kukurraarnu pawurrpa kakalwarra-warrapungkula yurntura-wanarayintja. Nyangka pirriya purlkanyalu kurra-kurraranyangka-ya tjukarurrulkitjalu purtulinkulayirnu wantingu watjarnu, “Wanti-la. Wampaka-lanya pirriyalu katima.”
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nyangka-latju manta kurlunypa yini Kuutala yuuwana tjarrparra mapitjalayintja. Nyangka pawurrpa kurlunypa nyarra purlkanyalu yilara katirrayintja, palunyanya-ya yilarayirnu katuralpi
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 pawurrpa purlkanyangka yurtitjunu wantingu kartakatitjakutarra. Palunyalu-ya puru pawurrpa purlkanya purturrungka parrakarrpirnu kartakatitjakutarra. Palunyalulta-ya ma-kulira-wanarnu ngurlurringu watjarnu, “Wiya-tjinguru-lan mapitjalayirni Lipiyalakutu nyarra tali kapi kaninytjarra ngarapayilakutu.” Nyangkalta-ya warntu purlkanya waraly-waralyngarapayinya yurulypungu tjiinya pawurrpa mapitjala tali palunyangka tjarrpatjakutarra. Nyangka pirriyalu-lanyatju tirtu yurntura yurritjingara makatirrayintja.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nyangka-latju pitjalayirnu tjirnturringu. Nyangka pirriya purlkanyalu pawurrpa tirtu yurritjingaranyangka puuka pirni-ya mantjira kapingka warnirra tjarrpatjuranytja.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Nyangka-latju puru pitjalayirnu tjirnturringu. Palunyangka-ya pawurrtatja kutjupatjarranya mantjiralpi warningu.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Nyangka-latju tjirntu puru pirntirri nyakunytjamaalpa pitjalayintja yutuwarilu tirtu tjutura kanyiranyangka. Nyangka pirriya purlkanyalu-lanyatju yurntura parrawanarayirnu ngurra pirnirnu. Nyangkalta-latju watjarnu, “Wiya, wartalpitjanu-lanya kapingka tjarrpatjunku mirrirntanku.”
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Nyangka tjiinya-ya wati pirnilu mirrka ngalkunytjamaaltu waarka purlkanya pawurrtatja palyarayirnu ngurra pirnirringu. Nyangka Puultu pakaralpi-tjananya watjarnu, “Wati pirni, kulila-ya. Tjinguru-rniyan ngurra Kuritilalpi kulinma ngayulu-tjananyarnanta watjannyangka. Palunyalu-yan pawurrpa ngaratjura wantima. Ngaanya-lan pitjalayirnu walykukuturringu, nyangka pawurrpa ngaanya kartakatiku wiyarriku.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Nyangka-rniya kuwarrinya kuliralpi kurrurnpa raparriwa. Tjiinyamarntu yarnangu kutjupa mirrirrikitjamunu, pawurrpakutju kartakatiku.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Tjiinya-rna Mama Kuurrnga kulira marninypungkupayi nyangka-rni kanyilpayi. Nyangka mungangkalpi palunyaku yayintjultu-rni pitjangu
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 watjarnu ngurlumaalpa-rna nyinarratjaku. Tjiinyanyu ngarala mapitjala-rna puurrpa Ruumala nyinapayila ngaratjaku. Nyangkanyu Mama Kuurrnga ngayuku-tju ngarlturringkulanytjalu yarnangu pirni pawurrtatjanyatarrartu wankarura kanyinma.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Yuwa wati pirni, kurrurnpa-ya raparriwa. Tjiinya-rna mularrkulira tjiinya Mama Kuurrtu-rni watjaranytjanya mularrpa yartakarriku.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Nyangka pirriyalu pawurrpa ngaanya yurntura wanalku manta kurlunykutu.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Nyangka tjiinya-latju kapi yini Mititurayintawana pitjalayintja. Nyangka pirriyalu-lanyatju yurntura yurritjingara makatirrayirnu wiiki kutjarrarnu. Nyangka-latju puru pitjalayirnu munga kulturringu. Nyangkalta pawurrpa palyalpayilu-ya nintilu kulirnu mantakutu ngamuntirrinyangka.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Palunyalu-ya purli karrpiralpi purturrutjarralu warningu manta kapi kaninytjarra pampultjaku. Palunyalu-ya marlakulu yilaralpi nyangu, “Kuwarripa, kaninytjarrartu.” Palunyalu-ya rawamaalturtu puru warningu. Palunyalu-ya yilaralpi nyangu, “Manta ngamurringu.”
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Palunyalu-ya purli purturrutjarra pawurrpa witurrpungkula kanyilpayi kutjarra-kutjarra marlarrkunguru warningu kapingka tjarrpatjunu pawurrpa ngaratjaku. Tjiinya-ya ngurlurringu pawurrpa yapu purlkanyakutu yankunyangka purlparrpungkula yarlapungkutjakutarra. Nyangkalta-ya nyinarra watjaranytja, “Waarrpuwapalka tjirnturriwa.”
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Nyangka pawurrpa palyalpayilu-ya mulyanguru pawurrpa kurlunypa walatjuranytjalu ngarnartu mayura warnirranytja purli pawurrpa witurrpungkupayinyapirinypa. Tjiinya-ya kuliranytja pawurrpa kurlunytjarralu wantirra yankukitjalu.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Parturtu Puultu-tjananya nyangu. Palunyalu warrmarla puurrpa puru warrmarla pirninya watjarnu, “Wati palalu-ya wantirra yankunyangka-lan wankarrikitjamunu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Palunyangka-ya purturru pawurrpa kurlunytjatja katapungu. Nyangkalta kapilu katingu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nyangka mungayurntura-wanarayinnyangka Puultu yarnangu pirningka watjarnu, “Mirrka-ya ngala. Tjiinyamarntu-yan ngalkunytjamaalpa nyinarrayirnu wiiki kutjarrarringu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nyangka-yanku ngala tjanyarlarri. Tjiinyamarntu-yan pikarringkukitjamunu wankarringkula nyinama.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nyangkalta nyuma mantjirnu. Palunyalu mirangkartu-tjananya Mama Kuurrnga marninypungu. Palunyalu mirrka kartarntaralpi ngalkulanytja.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Nyangka-ya nyakulalpi kurrurnpa raparringu. Palunyalu-ya pirnilurtu mirrka ngalangu.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tjiinya-latju pirnipurlka 276-pa pawurrpangka pitjalayintja.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nyangka-ya ngalangu nungkurringkulalpi wiirpa yakutjatjarra mantjira warnirrayirnu wiyarnu pawurrpa tjultjurntankutjakutarra.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Nyangka tjirntu pakannyangka pawurrpa palyalpayilu-ya manta nyakulalpi purtu ngurrkarntaranytja. Palunyalu-ya nyangu manta yurirl-yurirlpa walykumunu ngaralanyangka. Palunyalu-ya kulirnu pawurrpa makatirra manta palunyangka ngaratjunkukitjalu.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Palunyalu-ya purturru kartarntanu purli pawurrpa witurrpungkula kanyilpayingkatja. Palunyalu-ya purturru warta mirru-mirrungkatja yarrarnu wantingu. Tjiinya warta palunyanya pawurrpa marlarrkunguru ngarapayi yurritjingara-ya pawurrpa nampirrtjingara katirratjaku. Palunyalu-ya mulyanguru warntu waraly-waralytjunu pirriyalu pawurrpa puura yurntultjaku mantakutu. Nyangka pawurrpa mularrpartu mapitjalayintja.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Parturtu kapi kaninytjarra tali wararra ngaralanytja. Nyangka pawurrpa tali palunyangka tjarrparralpi nganytjarnu. Palunyalu mulyanguru purtu yurrirranytja. Nyangka marlarrkunguru kapilu pungkula kartarntaranytja.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Nyangka warrmarlalu-ya watjarnu yarnangu rankaputjarra-tjananya mirrirntankukitjalu kapingka-ya tjarrparra mantakuturringkula kukurraaltjakutarra.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Nyangka warrmarla puurrtu-tjananya marrkurnu tjiinya Puulnga wankalkitjalu. Palunyalu wati pirningka watjarnu, “Kapingka tjarrpapayi nintinya-ya ngarnmanyarringkula mapitja mantakutu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Nyangka-ya ngurrpanya warta puuka puru tampirrpa pirninya witurrpungkula marlawana mapitja.” Nyangkalta-latju kapingka tjarrparralpi mapitjalayirnu mantakutu wankartu parrapitjangu.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.