Atos 27
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NAA
1 Nyangka puurrpa Piitjalu nyinarrayirnu watjarnu pawurrpangka-latju tatira ngurra Yitiliku yankutjaku. Nyangka-ya watjarnu warrmarla puurrpa yini Tjuliyalu Puulnga puru yarnangu rankaputjarra kutjupatjarranya miranykanyiratjaku. Tjiinya Tjuliyalu kanyilpayi warrmarla pirni puurrpa nyarra Ruumala nyinapayiku.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nyangka pawurrpa ngurra Yarramitinyamartatji ngaralanytja ngurra Yayitjalakutu yankukitja, tjiinya yiwarla pirni kapi kantilytja ngarala-wanarayirni, ngurra palunyalawana ma-ngaralayilkitja. Nyangka-latju pawurrpa palunyangka tatirnu. Nyangka puru wati yini Yaritjakanya yiwarla Tjatjalaninyamartatji tatirnu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Matjuniyala ngarala.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nyangka-latju tatira kapiwana kutipitjangu. Pitjalayirnu-latju, munga kutjutjanu yiwarla Tjaatanku parrapitjangu. Nyangka warrmarla Tjuliyalu Puulku ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, palyan tjarungarala yamatji pirnikutu yanku. Nyangkanta-ya nyakulalpi mirrka warntutarrartu nintilku.” Nyangka-latju mularrpartu yanu parrangarala marlaku pitjangu.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Palunyalu-latju pawurrpangka tatira kapiwana puru kutipitjangu. Nyangka-latju ngurra Tjayipurala yuuwana tjarrparra yanu pirriya purlkanya wangkarranyangka.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pitjalayirnu-latju nyangu ngurra Tjilitjinya Pampiliyanya-pula tiwa ngaralanyangka. Pitjalayirnu-latju yiwarla Maaraku parrapitjalalpi tjarungarangu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Litjiyala ngaralanytja.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nyangka warrmarla puurrtu nyangu pawurrpa kutjupa Yalitjantanyamartatji ngaralanytja ngurra Yitiliku yankukitja. Nyangka-lanyatju palunyangka tatitjunu.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nyangka-latju kapiwana purinypa pitjalayirnu, ngurra pirnirringu. Tjiinyamarntu pirriyalu-lanyatju walykuranytja. Nyangka-latju tungun-tungunpa pitjalayirnu yiwarla Nayitaku ngamurringu. Palunyalu-latju mapitjakitja purtulirringu wantirralpi pinkurraara pitjalayirnu ngurra Kuritila yuuwanarringu. Palunyalu-latju Tjalumaninya wayirntara yanu.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Palunyalu-latju manta ngamuwana tungun-tungunpa pitjalayirnu parrapitjangu manta yuupirinypa ngaralanyangka. Tjiinya ngurra palunyanya yini Manta Yuu Walykumunutjarranya yiwarla Latjiyala ngamu ngaralanytja. Nyangka-latju tjarungarangu nyinarranytja.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 — ausente —
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 — ausente —
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Parturtu warrmarla puurrtu Puulku wangka kulirnu wantirralpi mula-mularringu pawurrpa katipayilu-pula wati pawurrku yungarralu watjaranyangka.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Tjiinya wati pirnilu-ya watjaranytja, “Nyinngarrinyangka pirriya purlkanya ngurra ngaangkatarrartu wangkapayi. Nyangka-la wantirra kapiwana puru yarra. Tjinguru-lan pitjalayilku manta yuupirinypa yini Piinikiku parrapitjaku. Palunyalu-lan nyinarrayilku nyinnga wiyarringkunyangka puru yanku.” Tjiinya ngurra palunyanya ngurra Kuritila yapurra ngarala.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Nyangka pirriya walykumunu yurlparirranguru wangkarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu-ya watjarnu, “Yuwawu! Pirriya ngaalu pawurrpa yurntura katiku Piinikilakutu.” Palunyalu-ya purli purturrutjarra tjiinya pawurrpa witurrpungkula kanyilpayinya yilarnu. Nyangkalta pawurrpa mapitjalayintja. Nyangka-ya pawurrpa katirrayintja ngurra Kuritila ngamuwanalu.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Nyangka rawamaalpartu pirriya purlkanya manta kurlunynguru ngalyakukurraarnu. Pirriya palunyanya-ya watjalpayi, “Kayilikarta”.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Palunyalu kukurraarnu pawurrpa kakalwarra-warrapungkula yurntura-wanarayintja. Nyangka pirriya purlkanyalu kurra-kurraranyangka-ya tjukarurrulkitjalu purtulinkulayirnu wantingu watjarnu, “Wanti-la. Wampaka-lanya pirriyalu katima.”
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nyangka-latju manta kurlunypa yini Kuutala yuuwana tjarrparra mapitjalayintja. Nyangka pawurrpa kurlunypa nyarra purlkanyalu yilara katirrayintja, palunyanya-ya yilarayirnu katuralpi
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 pawurrpa purlkanyangka yurtitjunu wantingu kartakatitjakutarra. Palunyalu-ya puru pawurrpa purlkanya purturrungka parrakarrpirnu kartakatitjakutarra. Palunyalulta-ya ma-kulira-wanarnu ngurlurringu watjarnu, “Wiya-tjinguru-lan mapitjalayirni Lipiyalakutu nyarra tali kapi kaninytjarra ngarapayilakutu.” Nyangkalta-ya warntu purlkanya waraly-waralyngarapayinya yurulypungu tjiinya pawurrpa mapitjala tali palunyangka tjarrpatjakutarra. Nyangka pirriyalu-lanyatju tirtu yurntura yurritjingara makatirrayintja.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nyangka-latju pitjalayirnu tjirnturringu. Nyangka pirriya purlkanyalu pawurrpa tirtu yurritjingaranyangka puuka pirni-ya mantjira kapingka warnirra tjarrpatjuranytja.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Nyangka-latju puru pitjalayirnu tjirnturringu. Palunyangka-ya pawurrtatja kutjupatjarranya mantjiralpi warningu.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nyangka-latju tjirntu puru pirntirri nyakunytjamaalpa pitjalayintja yutuwarilu tirtu tjutura kanyiranyangka. Nyangka pirriya purlkanyalu-lanyatju yurntura parrawanarayirnu ngurra pirnirnu. Nyangkalta-latju watjarnu, “Wiya, wartalpitjanu-lanya kapingka tjarrpatjunku mirrirntanku.”
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Nyangka tjiinya-ya wati pirnilu mirrka ngalkunytjamaaltu waarka purlkanya pawurrtatja palyarayirnu ngurra pirnirringu. Nyangka Puultu pakaralpi-tjananya watjarnu, “Wati pirni, kulila-ya. Tjinguru-rniyan ngurra Kuritilalpi kulinma ngayulu-tjananyarnanta watjannyangka. Palunyalu-yan pawurrpa ngaratjura wantima. Ngaanya-lan pitjalayirnu walykukuturringu, nyangka pawurrpa ngaanya kartakatiku wiyarriku.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Nyangka-rniya kuwarrinya kuliralpi kurrurnpa raparriwa. Tjiinyamarntu yarnangu kutjupa mirrirrikitjamunu, pawurrpakutju kartakatiku.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Tjiinya-rna Mama Kuurrnga kulira marninypungkupayi nyangka-rni kanyilpayi. Nyangka mungangkalpi palunyaku yayintjultu-rni pitjangu
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 watjarnu ngurlumaalpa-rna nyinarratjaku. Tjiinyanyu ngarala mapitjala-rna puurrpa Ruumala nyinapayila ngaratjaku. Nyangkanyu Mama Kuurrnga ngayuku-tju ngarlturringkulanytjalu yarnangu pirni pawurrtatjanyatarrartu wankarura kanyinma.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Yuwa wati pirni, kurrurnpa-ya raparriwa. Tjiinya-rna mularrkulira tjiinya Mama Kuurrtu-rni watjaranytjanya mularrpa yartakarriku.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Nyangka pirriyalu pawurrpa ngaanya yurntura wanalku manta kurlunykutu.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Nyangka tjiinya-latju kapi yini Mititurayintawana pitjalayintja. Nyangka pirriyalu-lanyatju yurntura yurritjingara makatirrayirnu wiiki kutjarrarnu. Nyangka-latju puru pitjalayirnu munga kulturringu. Nyangkalta pawurrpa palyalpayilu-ya nintilu kulirnu mantakutu ngamuntirrinyangka.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Palunyalu-ya purli karrpiralpi purturrutjarralu warningu manta kapi kaninytjarra pampultjaku. Palunyalu-ya marlakulu yilaralpi nyangu, “Kuwarripa, kaninytjarrartu.” Palunyalu-ya rawamaalturtu puru warningu. Palunyalu-ya yilaralpi nyangu, “Manta ngamurringu.”
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Palunyalu-ya purli purturrutjarra pawurrpa witurrpungkula kanyilpayi kutjarra-kutjarra marlarrkunguru warningu kapingka tjarrpatjunu pawurrpa ngaratjaku. Tjiinya-ya ngurlurringu pawurrpa yapu purlkanyakutu yankunyangka purlparrpungkula yarlapungkutjakutarra. Nyangkalta-ya nyinarra watjaranytja, “Waarrpuwapalka tjirnturriwa.”
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Nyangka pawurrpa palyalpayilu-ya mulyanguru pawurrpa kurlunypa walatjuranytjalu ngarnartu mayura warnirranytja purli pawurrpa witurrpungkupayinyapirinypa. Tjiinya-ya kuliranytja pawurrpa kurlunytjarralu wantirra yankukitjalu.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Parturtu Puultu-tjananya nyangu. Palunyalu warrmarla puurrpa puru warrmarla pirninya watjarnu, “Wati palalu-ya wantirra yankunyangka-lan wankarrikitjamunu.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Palunyangka-ya purturru pawurrpa kurlunytjatja katapungu. Nyangkalta kapilu katingu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nyangka mungayurntura-wanarayinnyangka Puultu yarnangu pirningka watjarnu, “Mirrka-ya ngala. Tjiinyamarntu-yan ngalkunytjamaalpa nyinarrayirnu wiiki kutjarrarringu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nyangka-yanku ngala tjanyarlarri. Tjiinyamarntu-yan pikarringkukitjamunu wankarringkula nyinama.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Nyangkalta nyuma mantjirnu. Palunyalu mirangkartu-tjananya Mama Kuurrnga marninypungu. Palunyalu mirrka kartarntaralpi ngalkulanytja.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Nyangka-ya nyakulalpi kurrurnpa raparringu. Palunyalu-ya pirnilurtu mirrka ngalangu.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Tjiinya-latju pirnipurlka 276-pa pawurrpangka pitjalayintja.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Nyangka-ya ngalangu nungkurringkulalpi wiirpa yakutjatjarra mantjira warnirrayirnu wiyarnu pawurrpa tjultjurntankutjakutarra.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Nyangka tjirntu pakannyangka pawurrpa palyalpayilu-ya manta nyakulalpi purtu ngurrkarntaranytja. Palunyalu-ya nyangu manta yurirl-yurirlpa walykumunu ngaralanyangka. Palunyalu-ya kulirnu pawurrpa makatirra manta palunyangka ngaratjunkukitjalu.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Palunyalu-ya purturru kartarntanu purli pawurrpa witurrpungkula kanyilpayingkatja. Palunyalu-ya purturru warta mirru-mirrungkatja yarrarnu wantingu. Tjiinya warta palunyanya pawurrpa marlarrkunguru ngarapayi yurritjingara-ya pawurrpa nampirrtjingara katirratjaku. Palunyalu-ya mulyanguru warntu waraly-waralytjunu pirriyalu pawurrpa puura yurntultjaku mantakutu. Nyangka pawurrpa mularrpartu mapitjalayintja.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Parturtu kapi kaninytjarra tali wararra ngaralanytja. Nyangka pawurrpa tali palunyangka tjarrparralpi nganytjarnu. Palunyalu mulyanguru purtu yurrirranytja. Nyangka marlarrkunguru kapilu pungkula kartarntaranytja.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Nyangka warrmarlalu-ya watjarnu yarnangu rankaputjarra-tjananya mirrirntankukitjalu kapingka-ya tjarrparra mantakuturringkula kukurraaltjakutarra.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Nyangka warrmarla puurrtu-tjananya marrkurnu tjiinya Puulnga wankalkitjalu. Palunyalu wati pirningka watjarnu, “Kapingka tjarrpapayi nintinya-ya ngarnmanyarringkula mapitja mantakutu.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nyangka-ya ngurrpanya warta puuka puru tampirrpa pirninya witurrpungkula marlawana mapitja.” Nyangkalta-latju kapingka tjarrparralpi mapitjalayirnu mantakutu wankartu parrapitjangu.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.