Atos 22

Itlajtol Totajtzin Dios (NSU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 —Noknivah judiojtih iva imejvah tlen intekivajkeh, xikakikah tlen nimechilvis para nimopalevis.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ijkuak okikakkeh ope kintlapovia ika intlajtol hebreo, okachi sa ovalmotenkajkeh. Iva Pablo okinmilvi:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Ne nijudío. Onineski kan siudad de Tarso, tlen kajki itech tlali de Cilicia, pero ne onimoskalti nika Jerusalén. Ne onikatka nimomachti de Gamaliel iva ye kuali onechixtlamachti itech intlanavatilvah in tokojkolvah. Ika nochi noyolo oniktekipanovaya in toYejwatzi, ijkó kemi nochtin imejvah axka inkichivah.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Achto ne onikintemojtinemia tlen nemih itech iojviv in Jesús para nikinmiktis. Tlakah ivan sivameh onikinkitzkiaya iva onikintzakuaya telpiloya.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 In wei tiopixki iva nochtin tetajmeh tlen povih itech injunta in judiojtih kuali kimatih nik ijkó onikchivaya. Se tonali yejvah onechmakakeh seki tlanavatil amameh para in toknivah judiojtih tlen chantih Damasco, para ma nechkavilikah ma nikinkitzki in tlaneltokakeh iva ma nikinvalika nika Jerusalén para ma kintlajyoviltikah.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Ijkuak oniaya itech ojtli iva yonajsitiaya Damasco, kemi tlajko tonali, san de repente se chikavak tlavili ovala de ilvikak opetlanki iva onechyavalo
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 iva onivetzito ipan tlali. Iva onikakki se tlajtoli, onechilvi: “Saulo, Saulo, ¿tleka techtemojtinemi para techtlajyoviltis?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ijkuakó ne onitlanankili: “¿Akin tejwatzi?” In tlajtoli onechnankili: “Ne niJesús de Nazaret, tlen te tiktemojtinemi.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Tlen nova oyayah okittakeh in tlavili iva omomavtijkeh, pero amo okajsikamatkeh in tlajtoli tlen ne onechtlapovi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ne oniktlajtlani: “¿Tlán nikchivas, noTeko?” Iva in toTeko onechilvi: “Ximoketza iva xivia kan siudad de Damasco. Ompa mitzilviskeh tlán moneki tikchivas.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 In tlavili onechixmikti iva ayakmo ovelik onitlachixki. Iva in tlakah tlen nova oyayah sa onechmatilantiajkeh onechvikakeh para Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ompa okatka se tlakatl itoka Ananías, tlen yi neli okivelkakia itlanavatil Moisés, iva nochtin judiojtih tlen ompa chantih otlajtovayah kuali de ye.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ye ovala onechittako iva onechilvi: “Nokni Saulo, xitlachia oksejpa.” Iva san nima ijkuakó onitlachixki oksejpa, iva ovelik onikittak.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ijkuakó ye onechilvi: “In toYejwatzi de yi wejkavitl tokojkolvah yomitzpejpenki para xikmati tlen Ye kimonekiltia, para xikitta in Jesús tlen tlakamela iva para xikakili itlajtol.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Porke te tikintlapovis nochtin tlaltikpaktlakah de tlen otikittak iva de tlen otikakki.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Iva axka, amo ximochia okachi. Ximoketza iva ximobautisaro. Xiktlatlavti in toTeko ma mitzchipava de motlajtlakol.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Ijkuak onimokuapki para Jerusalén, onivia kan templo onimodiostzajtzilito, iva onikittak in toTeko itech se tetzavistlachialistli.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Iva onechilvi: “Xikisa totoka de Jerusalén, porke amo kiseliskeh tlen tikintlapovis de Ne.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Iva ne oniknankili: “NoTeko, yejvah kimatih ke ne oniaya itech nochtin tiotlamachtijkaltih iva onikinkitzkiaya tlen mitzneltokah, onikintzakuaya telpiloya iva onikinvitekia.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Iva ijkuak okimiktijkeh in Esteban tlen otetlapoviaya de tejwatzi, ne ompa onikatka iva onikijto kuali ka ma kimiktikah iva asta onikinkuidarojtoka intlakenvah tlen otemiktijkeh.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Pero in toTeko onechilvi: “¡Xivia! Ne nimitztitlanis wejka, kan kateh tlen amo judiojtih.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Asta ompa okikakilijkeh itlajtol, iva ijkuakó ope tzajtzih chikavak:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Otzajtziah chikavak iva okinmajkotlamotlayah intlakenvah iva okajkotlamotlayah tlalpinoli,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 in wei tlayakanki de soldadojtih otlanavati ma kikalakikah in Pablo kan kuartel. Iva otlanavati ma kivitekikah para ma kijto tleka in gentejtih okualaniah iva otzajtziah inavak.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Iva ijkuak yokijilpijkah para kivitekiskeh, in Pablo okitlajtlani in kapita tlen ompa okatka:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ijkuak ijkó okikakki in kapita, oyá okimatiltito in wei tlayakanki de soldadojtih. Okilvi:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 In wei tlayakanki de soldadojtih okittato in Pablo iva okitlajtlani:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ijkuakó in wei tlayakanki de soldadojtih okilvi in Pablo:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 In tlakah tlen okivitekiskiah in Pablo san nima okikajkajkeh ijkuak okimatkeh nik in ye romano, noijki in wei tlayakanki de soldadojtih omomavti porke yotlanavatijka ma kijilpikah iva ma kivitekikah.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Omostlatik, in wei tlayakanki de soldadojtih otlanavati ma mololokah in tlayakankeh tiopixkeh iva nochtin tetajmeh tlen povih itech injunta in judiojtih, porke okinekia kuali kimatis tleka okiteilviayah in Pablo. Satepa otlanavati ma kinkixtilikah in kadenajtih iva ma kixtikah de kan telpiloya para kinmixpantilis.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.