Romanos 4
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs VC
1 Hapengua ri kula pe inggeig tar puhpuh ke ueltuparameig Abraham tamagigeig gere kulkula teil tar puhung dangatene pare, a tamata ra uelkarus toin i lolono tar nitagorong man?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Geto mana roono ke guata Abraham tar niguata uaia, doh ter niguatonene ke guata tatanon a tamata kodkodoh, auia inggono pake uairana tar hangan. Bo tar matana puk God, inggon ahik pah ke kodkodoho to tar hagarion.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ge no bolobolo God pe gero dedeil o kula pare. “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamata kodkodoh.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 A tamata gere tuha tar kalekinale, kara bulauain, gitier bulauanon ahik pah ra kulain a ineteng uauah, ahik, bo a ineteng heir hahaua puk ka tuha peinir kalekinale.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Bor tamata ra kilain a tamata kodkodoh, teeit tena nitagorong man, kara hik pah tar kalekinale uaia ke tuhain, bo e tagorong mana tang God, teeit re ate pe pare God tere banotong uamoko tasir tamata uasa ra kodkodoho keip tatanon. Ter nitagorong manonene, maeit re kila God tatanon a tamata kodkodoh.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Debit ger toia teke mene tar puhene ke hire sir pe tena niuahar tamata geke kilain God a kodkodoho tar matanon, gitiempe ahik peono pah ke uakeluk uaia tena ualatut God.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 A niuahonene a nas pukusisir nipoko ue a nas ponosisir tabung pok? Inggeig ki kula pare, “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamatar kodkodoh”.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Mangiha ke kotpokosor puhonene? I muduhiaono ka poko baka peiono ue i uoumuhia? Ahik dehono pahi muduhia bo i uoumuhia!
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Doh Abraham ka pokoin, a hagaring uaanasa tatanono ke tagorong mana pe tar binaka halana haraha ta pokoin. Temaeit inggono ter tamasir tamata uakap a gera tagorong man, bo ahik puk paho nipoko mare kila pono God tagigeig o tamata kodkodoho pon.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Doh inggon a tamas ponositir nipok, ahik paho nipoko puk bo ka uelhir sira tar nitagorong mana geke uakelukin Abraham i uoumuhia tar binaka halan ta pokoin.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Inggon ahik pah tar hagaring uakeluk tar ualatut ke kale to Abraham meso bunguna tar ualapagah a tar kale tar koto uakap. Ahik! Abraham ke tagorong mana tang God, kare kilangua God tatanon a tamata kodkodoh.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Gete gisit puk ka uakeluk tar ualatut ra kale tar mamang inetelik ke ualapagahaig God, a niguatang tagorong mana ra uaiinetelik pukunguain, doh na ualapagaha God a tabo tengkanangua.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ge a ualatut pe, e heir hagar tena nimaliana God, bo iar butur ahik me ualatut, ahikingua pono me katego tar ualatut.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 A mamang inetelik e haono to tar nitagorong mana tang God, teeit tena nimalauelhirono menia tena niueldolomo tagigeig, maeit a ualapagaha ra turung kale nomananguain ro bunguna uakapa Abraham, ahik pah gisit puk nas ualatut, bo gisis uakapa pono ka tagorong mana sira tun tang Abraham ge tamagigeig.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 O mana tun temaeit ro kula teil no bolobolo God gero dedeil pare, “Inggo ku guata totomua a tamasir burehe ro uan.” A puhono ke kotpokos, teeit Abraham ke tagorong mana tang God gere uoto heir tar nitua tasisit ka mat, kare uelhire tar inetelanit i uoum ahik pah ke mokome sioun.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraham e tele hape re turung guata pe God tar ualapagaha ke guatain, bo ke tagorong mana teil tun puk tar inetenin e turung kotpokos. Maeit ke kotpokoson a tamasir burehe ro uan. A siokono ro hire teil pe no uelhire God pare, “O bungumua ra turung burehentiehe sira tun tasir pitopit.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham ahik pah ke punga sikoro baka na nitagorong man, gitiempe no hangaulur hangaul manasa pe no krismas, doh ke mahohontiehe tun manasa pon, doh Sara ke pipigogolik tun manasa pon, kara bouh tur sioun.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Bo ahik pukumpe Abraham pah ke tagorong boho sikor na nitagorong manono ke popokoho uain kaleh, doh tar puhonene, ke heiringuaono tar uinatoro tang God.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Inggono ke tagorong manantiehe tun pare, God e banotong guata tar hauar inete ke ualapagahain.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Doh teeit tena nitagorong manon, God ke kilangua tatanon a tamatar kodkodoh.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 A puhene, “Ka kilain a tamatar kodkodoh.” Ahik pah ka boloin tatanono puk,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 bo tagigeig pon. Inggeig ki tagorong mana tang God geke uatentur tapokis tang Iesu nagi Tamata Nomaneig, inggon e turung namana to teregi nitagorong maneig, kare kila tagigeig o tamata kodkodoh.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Inggono ka tung pousin, teeit teregi niguata uasaeig, kara uatentur tapokisin mare kila tagigeig o tamatar kodkodoh.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.