Romanos 4
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NAA
1 Hapengua ri kula pe inggeig tar puhpuh ke ueltuparameig Abraham tamagigeig gere kulkula teil tar puhung dangatene pare, a tamata ra uelkarus toin i lolono tar nitagorong man?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Geto mana roono ke guata Abraham tar niguata uaia, doh ter niguatonene ke guata tatanon a tamata kodkodoh, auia inggono pake uairana tar hangan. Bo tar matana puk God, inggon ahik pah ke kodkodoho to tar hagarion.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ge no bolobolo God pe gero dedeil o kula pare. “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamata kodkodoh.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 A tamata gere tuha tar kalekinale, kara bulauain, gitier bulauanon ahik pah ra kulain a ineteng uauah, ahik, bo a ineteng heir hahaua puk ka tuha peinir kalekinale.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Bor tamata ra kilain a tamata kodkodoh, teeit tena nitagorong man, kara hik pah tar kalekinale uaia ke tuhain, bo e tagorong mana tang God, teeit re ate pe pare God tere banotong uamoko tasir tamata uasa ra kodkodoho keip tatanon. Ter nitagorong manonene, maeit re kila God tatanon a tamata kodkodoh.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Debit ger toia teke mene tar puhene ke hire sir pe tena niuahar tamata geke kilain God a kodkodoho tar matanon, gitiempe ahik peono pah ke uakeluk uaia tena ualatut God.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 A niuahonene a nas pukusisir nipoko ue a nas ponosisir tabung pok? Inggeig ki kula pare, “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamatar kodkodoh”.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Mangiha ke kotpokosor puhonene? I muduhiaono ka poko baka peiono ue i uoumuhia? Ahik dehono pahi muduhia bo i uoumuhia!
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Doh Abraham ka pokoin, a hagaring uaanasa tatanono ke tagorong mana pe tar binaka halana haraha ta pokoin. Temaeit inggono ter tamasir tamata uakap a gera tagorong man, bo ahik puk paho nipoko mare kila pono God tagigeig o tamata kodkodoho pon.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Doh inggon a tamas ponositir nipok, ahik paho nipoko puk bo ka uelhir sira tar nitagorong mana geke uakelukin Abraham i uoumuhia tar binaka halan ta pokoin.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Inggon ahik pah tar hagaring uakeluk tar ualatut ke kale to Abraham meso bunguna tar ualapagah a tar kale tar koto uakap. Ahik! Abraham ke tagorong mana tang God, kare kilangua God tatanon a tamata kodkodoh.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Gete gisit puk ka uakeluk tar ualatut ra kale tar mamang inetelik ke ualapagahaig God, a niguatang tagorong mana ra uaiinetelik pukunguain, doh na ualapagaha God a tabo tengkanangua.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ge a ualatut pe, e heir hagar tena nimaliana God, bo iar butur ahik me ualatut, ahikingua pono me katego tar ualatut.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 A mamang inetelik e haono to tar nitagorong mana tang God, teeit tena nimalauelhirono menia tena niueldolomo tagigeig, maeit a ualapagaha ra turung kale nomananguain ro bunguna uakapa Abraham, ahik pah gisit puk nas ualatut, bo gisis uakapa pono ka tagorong mana sira tun tang Abraham ge tamagigeig.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 O mana tun temaeit ro kula teil no bolobolo God gero dedeil pare, “Inggo ku guata totomua a tamasir burehe ro uan.” A puhono ke kotpokos, teeit Abraham ke tagorong mana tang God gere uoto heir tar nitua tasisit ka mat, kare uelhire tar inetelanit i uoum ahik pah ke mokome sioun.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham e tele hape re turung guata pe God tar ualapagaha ke guatain, bo ke tagorong mana teil tun puk tar inetenin e turung kotpokos. Maeit ke kotpokoson a tamasir burehe ro uan. A siokono ro hire teil pe no uelhire God pare, “O bungumua ra turung burehentiehe sira tun tasir pitopit.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham ahik pah ke punga sikoro baka na nitagorong man, gitiempe no hangaulur hangaul manasa pe no krismas, doh ke mahohontiehe tun manasa pon, doh Sara ke pipigogolik tun manasa pon, kara bouh tur sioun.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Bo ahik pukumpe Abraham pah ke tagorong boho sikor na nitagorong manono ke popokoho uain kaleh, doh tar puhonene, ke heiringuaono tar uinatoro tang God.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Inggono ke tagorong manantiehe tun pare, God e banotong guata tar hauar inete ke ualapagahain.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Doh teeit tena nitagorong manon, God ke kilangua tatanon a tamatar kodkodoh.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 A puhene, “Ka kilain a tamatar kodkodoh.” Ahik pah ka boloin tatanono puk,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 bo tagigeig pon. Inggeig ki tagorong mana tang God geke uatentur tapokis tang Iesu nagi Tamata Nomaneig, inggon e turung namana to teregi nitagorong maneig, kare kila tagigeig o tamata kodkodoh.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Inggono ka tung pousin, teeit teregi niguata uasaeig, kara uatentur tapokisin mare kila tagigeig o tamatar kodkodoh.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.