Romanos 4
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NTLH
1 Hapengua ri kula pe inggeig tar puhpuh ke ueltuparameig Abraham tamagigeig gere kulkula teil tar puhung dangatene pare, a tamata ra uelkarus toin i lolono tar nitagorong man?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Geto mana roono ke guata Abraham tar niguata uaia, doh ter niguatonene ke guata tatanon a tamata kodkodoh, auia inggono pake uairana tar hangan. Bo tar matana puk God, inggon ahik pah ke kodkodoho to tar hagarion.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ge no bolobolo God pe gero dedeil o kula pare. “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamata kodkodoh.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 A tamata gere tuha tar kalekinale, kara bulauain, gitier bulauanon ahik pah ra kulain a ineteng uauah, ahik, bo a ineteng heir hahaua puk ka tuha peinir kalekinale.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Bor tamata ra kilain a tamata kodkodoh, teeit tena nitagorong man, kara hik pah tar kalekinale uaia ke tuhain, bo e tagorong mana tang God, teeit re ate pe pare God tere banotong uamoko tasir tamata uasa ra kodkodoho keip tatanon. Ter nitagorong manonene, maeit re kila God tatanon a tamata kodkodoh.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Debit ger toia teke mene tar puhene ke hire sir pe tena niuahar tamata geke kilain God a kodkodoho tar matanon, gitiempe ahik peono pah ke uakeluk uaia tena ualatut God.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 A niuahonene a nas pukusisir nipoko ue a nas ponosisir tabung pok? Inggeig ki kula pare, “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamatar kodkodoh”.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Mangiha ke kotpokosor puhonene? I muduhiaono ka poko baka peiono ue i uoumuhia? Ahik dehono pahi muduhia bo i uoumuhia!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Doh Abraham ka pokoin, a hagaring uaanasa tatanono ke tagorong mana pe tar binaka halana haraha ta pokoin. Temaeit inggono ter tamasir tamata uakap a gera tagorong man, bo ahik puk paho nipoko mare kila pono God tagigeig o tamata kodkodoho pon.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Doh inggon a tamas ponositir nipok, ahik paho nipoko puk bo ka uelhir sira tar nitagorong mana geke uakelukin Abraham i uoumuhia tar binaka halan ta pokoin.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Inggon ahik pah tar hagaring uakeluk tar ualatut ke kale to Abraham meso bunguna tar ualapagah a tar kale tar koto uakap. Ahik! Abraham ke tagorong mana tang God, kare kilangua God tatanon a tamata kodkodoh.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Gete gisit puk ka uakeluk tar ualatut ra kale tar mamang inetelik ke ualapagahaig God, a niguatang tagorong mana ra uaiinetelik pukunguain, doh na ualapagaha God a tabo tengkanangua.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ge a ualatut pe, e heir hagar tena nimaliana God, bo iar butur ahik me ualatut, ahikingua pono me katego tar ualatut.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 A mamang inetelik e haono to tar nitagorong mana tang God, teeit tena nimalauelhirono menia tena niueldolomo tagigeig, maeit a ualapagaha ra turung kale nomananguain ro bunguna uakapa Abraham, ahik pah gisit puk nas ualatut, bo gisis uakapa pono ka tagorong mana sira tun tang Abraham ge tamagigeig.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 O mana tun temaeit ro kula teil no bolobolo God gero dedeil pare, “Inggo ku guata totomua a tamasir burehe ro uan.” A puhono ke kotpokos, teeit Abraham ke tagorong mana tang God gere uoto heir tar nitua tasisit ka mat, kare uelhire tar inetelanit i uoum ahik pah ke mokome sioun.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham e tele hape re turung guata pe God tar ualapagaha ke guatain, bo ke tagorong mana teil tun puk tar inetenin e turung kotpokos. Maeit ke kotpokoson a tamasir burehe ro uan. A siokono ro hire teil pe no uelhire God pare, “O bungumua ra turung burehentiehe sira tun tasir pitopit.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham ahik pah ke punga sikoro baka na nitagorong man, gitiempe no hangaulur hangaul manasa pe no krismas, doh ke mahohontiehe tun manasa pon, doh Sara ke pipigogolik tun manasa pon, kara bouh tur sioun.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Bo ahik pukumpe Abraham pah ke tagorong boho sikor na nitagorong manono ke popokoho uain kaleh, doh tar puhonene, ke heiringuaono tar uinatoro tang God.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Inggono ke tagorong manantiehe tun pare, God e banotong guata tar hauar inete ke ualapagahain.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Doh teeit tena nitagorong manon, God ke kilangua tatanon a tamatar kodkodoh.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 A puhene, “Ka kilain a tamatar kodkodoh.” Ahik pah ka boloin tatanono puk,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 bo tagigeig pon. Inggeig ki tagorong mana tang God geke uatentur tapokis tang Iesu nagi Tamata Nomaneig, inggon e turung namana to teregi nitagorong maneig, kare kila tagigeig o tamata kodkodoh.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Inggono ka tung pousin, teeit teregi niguata uasaeig, kara uatentur tapokisin mare kila tagigeig o tamatar kodkodoh.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.