Romanos 4

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hapengua ri kula pe inggeig tar puhpuh ke ueltuparameig Abraham tamagigeig gere kulkula teil tar puhung dangatene pare, a tamata ra uelkarus toin i lolono tar nitagorong man?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Geto mana roono ke guata Abraham tar niguata uaia, doh ter niguatonene ke guata tatanon a tamata kodkodoh, auia inggono pake uairana tar hangan. Bo tar matana puk God, inggon ahik pah ke kodkodoho to tar hagarion.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Ge no bolobolo God pe gero dedeil o kula pare. “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamata kodkodoh.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 A tamata gere tuha tar kalekinale, kara bulauain, gitier bulauanon ahik pah ra kulain a ineteng uauah, ahik, bo a ineteng heir hahaua puk ka tuha peinir kalekinale.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Bor tamata ra kilain a tamata kodkodoh, teeit tena nitagorong man, kara hik pah tar kalekinale uaia ke tuhain, bo e tagorong mana tang God, teeit re ate pe pare God tere banotong uamoko tasir tamata uasa ra kodkodoho keip tatanon. Ter nitagorong manonene, maeit re kila God tatanon a tamata kodkodoh.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Debit ger toia teke mene tar puhene ke hire sir pe tena niuahar tamata geke kilain God a kodkodoho tar matanon, gitiempe ahik peono pah ke uakeluk uaia tena ualatut God.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 A niuahonene a nas pukusisir nipoko ue a nas ponosisir tabung pok? Inggeig ki kula pare, “Abraham ke tagorong mana tang God, temaeit God ke kila tatanon a tamatar kodkodoh”.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Mangiha ke kotpokosor puhonene? I muduhiaono ka poko baka peiono ue i uoumuhia? Ahik dehono pahi muduhia bo i uoumuhia!
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Doh Abraham ka pokoin, a hagaring uaanasa tatanono ke tagorong mana pe tar binaka halana haraha ta pokoin. Temaeit inggono ter tamasir tamata uakap a gera tagorong man, bo ahik puk paho nipoko mare kila pono God tagigeig o tamata kodkodoho pon.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Doh inggon a tamas ponositir nipok, ahik paho nipoko puk bo ka uelhir sira tar nitagorong mana geke uakelukin Abraham i uoumuhia tar binaka halan ta pokoin.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Inggon ahik pah tar hagaring uakeluk tar ualatut ke kale to Abraham meso bunguna tar ualapagah a tar kale tar koto uakap. Ahik! Abraham ke tagorong mana tang God, kare kilangua God tatanon a tamata kodkodoh.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Gete gisit puk ka uakeluk tar ualatut ra kale tar mamang inetelik ke ualapagahaig God, a niguatang tagorong mana ra uaiinetelik pukunguain, doh na ualapagaha God a tabo tengkanangua.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Ge a ualatut pe, e heir hagar tena nimaliana God, bo iar butur ahik me ualatut, ahikingua pono me katego tar ualatut.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 A mamang inetelik e haono to tar nitagorong mana tang God, teeit tena nimalauelhirono menia tena niueldolomo tagigeig, maeit a ualapagaha ra turung kale nomananguain ro bunguna uakapa Abraham, ahik pah gisit puk nas ualatut, bo gisis uakapa pono ka tagorong mana sira tun tang Abraham ge tamagigeig.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 O mana tun temaeit ro kula teil no bolobolo God gero dedeil pare, “Inggo ku guata totomua a tamasir burehe ro uan.” A puhono ke kotpokos, teeit Abraham ke tagorong mana tang God gere uoto heir tar nitua tasisit ka mat, kare uelhire tar inetelanit i uoum ahik pah ke mokome sioun.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham e tele hape re turung guata pe God tar ualapagaha ke guatain, bo ke tagorong mana teil tun puk tar inetenin e turung kotpokos. Maeit ke kotpokoson a tamasir burehe ro uan. A siokono ro hire teil pe no uelhire God pare, “O bungumua ra turung burehentiehe sira tun tasir pitopit.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham ahik pah ke punga sikoro baka na nitagorong man, gitiempe no hangaulur hangaul manasa pe no krismas, doh ke mahohontiehe tun manasa pon, doh Sara ke pipigogolik tun manasa pon, kara bouh tur sioun.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Bo ahik pukumpe Abraham pah ke tagorong boho sikor na nitagorong manono ke popokoho uain kaleh, doh tar puhonene, ke heiringuaono tar uinatoro tang God.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Inggono ke tagorong manantiehe tun pare, God e banotong guata tar hauar inete ke ualapagahain.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Doh teeit tena nitagorong manon, God ke kilangua tatanon a tamatar kodkodoh.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 A puhene, “Ka kilain a tamatar kodkodoh.” Ahik pah ka boloin tatanono puk,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 bo tagigeig pon. Inggeig ki tagorong mana tang God geke uatentur tapokis tang Iesu nagi Tamata Nomaneig, inggon e turung namana to teregi nitagorong maneig, kare kila tagigeig o tamata kodkodoh.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Inggono ka tung pousin, teeit teregi niguata uasaeig, kara uatentur tapokisin mare kila tagigeig o tamatar kodkodoh.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.