Mateus 25

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Doh Iesu ke hire poluk pare, “Tar binakon a Nitoiang Heuen e turung misiana tasir siokor hangaulur kuaha kalana geka siokor kale tenas lam tar la ueltupara to tar lele tar buloutene re turung le.
1 Jesus disse:
2 A tantolima tasisin ahik paho naman manate, doh gisisir gime tantolima tesir naman manate.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Gisis ahik paho naman manate ka kale tenas lam, bo ahik puk pah ka kale me giniameher uaiuai mara hedongig i muduhia.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Doh gisisir naman manate ka itu tenas giniameher uaiuai tar botol, kara kale keip tenas lam.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Doh gitir bulout ahik pah ke uolong pokos, temaene gisisir kuaha ka susua tabil manasampe, kara hohou.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Doh nar uantinaninar boung tun ka longorosina tar tamat e kula ualeik pare, ‘A bulout gere le gine manase! Mu lame, karung la ueltupara to tatanonala tar lel.’”
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 “Kara siokor guletenguar siokor hangaulur kuahasin, kara kaleuatoro manasampe tenas lam.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Doho kuahasis ahik paho naman manate ka kula pare tasisisir naman manate, ‘Mu heir baka me giniameher uaiuainitir namiu tamiueim, ge inggeim pe ke biolo nami lam.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Bo gisis pukur naman manate ka kula tapokis tasisina pare, ‘Doh geti uelpakah dehe inggeig, ginin ahik pahe la turung uelmatout tagigeig uakap, mung la tar situa, karung la bulaua menamiu.’”
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 “Temaene song ka la bulauasina tenas uaiuai, doh tar binaka tabo harahaisisina teke pokoso tor buloutene re le. Doho tantolimar kuaha geka kaleuatoro teka me leka tagu uoum tatanono toro niein uleik toro le, kara holoroin ro pirpirik.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 I muduhia ka pokoso kalehesisir gisiameher kuah, kara me kula pare, ‘Ir Tamata Noman, Ir Tamata Noman, puka ueleheir baka tamiueim toro pirik!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Bo ke kula tapokis pukuono pare, ‘Ahik nomanampe, inggo u tele tamiuoum.’”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Kare la uakapa to Iesu tena uelhire pare, “Temaene inggoum mung uakuakeis, ge inggoum pe mung tele teil tar marein ue tar binaka re lameinir Tunar Tamat.”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Tar binakon, a Nitoiang Heuen e turung misiana tar tamata geke marang la baka tar gime uan e uaireh, bo ke kila toto baka pukuono tosno tamatang kalekinale, kare heir tasisina toro kalekinale tar kaueke tena manion, doh tena mamang inetelik.
14 Jesus continuou:
15 Tar tang siok tang sioko tasisinasine, inggono ke heir kahakaha tenas kalekinalesin, re banga to pe tenas nikalekinalesin. Tar tang siok inggono ke heir tar tolimar mani, doh tar tang giameh inggono ke heir tar torikir mani, doh tar tang giameh ke heirono tar siokor mani, song ke la.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Doh gitir tamata geke kale tar tolimar mani ke la uateuelengua, kare la kalekinale keip tar manionene, kare uakotpokoso uanoto poluk tar giameher tolimar mani.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Kara siokono sira kompe ke guata pono per tamatetie geke kale tar torikir mani, ke la uakotpokoso uanoto pono tar giameher torikir mani.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Bo gitier tang giamehe geke kale tar siokor mani, ke la kompe, kare la koho tar tung i kot, kare u tane tena mani na tamata uleik.”
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “I muduhia ke la baka per puhung barah, nas tamata uleikisina ke tapokisime, kare me bangeaha manas, hape ka guata keip pesina tar mani.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Doh gitir tamatang kalekinale geke kale tar tolimar mani, ke lame, kare me heir tar uagiamehenar tolimar mani. Kare kula pare, ‘Ingga ko heir totoguo tar tolimar mani. Bang! Tar maniene ku uakotpokoso uanotoio, inggo ku uakotpokoso uanoto poluk tar giameher tolimar mani.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Kare kula na tamata uleikono pare, ‘Ingga ter tamatang kalekinale uaia, kara longlongoro uaia tun, kara tang kalekinale keip tar inete kikitilik, temaene inggo u uamokongua totomua o kaueke me bureher inet. Auia, lame karo me uaha uelkout totoguo.’”
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 “Song ke lamer tamatang kalekinaleetie ka heirin tar torikir mani, kare me kula pare, ‘Tamata Noman, ingga ko heir totoguo tar torikir mani. Bang! Rasine ter gime torikir mani ku uakotpokoso uanotosio.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Kare kula na tamata uleikono pare, ‘Ingga ter tamatang kalekinale uaia, kara longlongoro uaia tun, doha tang kalekinale keip tar inete kikitilik, temaene inggo u uamokongua totomua o kaueke me bureher inet. Auia, lame, karo me uaha uelkout totoguo.’”
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “Maeit ke la kalehemeeitier tamatang kalekinale geke kale tar siokor mani, kare me kula pare, ‘Ir tamata uleik, inggo u ate totomua a tamatang uelhire uapopokoho tar inet, o uoto ueuere toro iomonitie ka lebeigir gime tamat, doh tar mahar kotonitie ka uasisir gime tamata tar uatun, ingga tero me uoto lous tar uauan.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Temaene inggo ku sokor, karu la puk manas, karu la touaouo tenang mania i lolono tar kot. Bang! Ginine tenang mania geko heir bakaig.’”
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 “Kare kula na tamata uleikono pare, ‘Ingga ter tamatang kalekinale uasa tun, kara pul! Ingga ko ate pare, u uoto ueuero toro iomonitie ahik pah teku leblebeig, karu uoto kale toto tar nieininitie ahik pah teku uasisig.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Doh maene ahikia pah ko uamokola tenag manio tar umang mani mare geru tapokisimeo u me banotong kale tapokis tenag maninine menia keip me giniameher mani geke kotpokos?’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Temaene, mung kale liuoum tar manionene tatanon, karung heir tar siokor mani tar tamatang kalekinale geke kale tar hangaulur mani.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Ge tasir tamata uakapa pe ge nas giniamehe pukur inet, inggo u turung heir baka poluk me giniameher inete tasisin, kare turung burehenguaisisin. Bor tamata ge ahik tun mena inet ue na iinetelik pukumpe, ginina ra turung kale liu tur kompeig tatanon.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Doh tar tamatang kalekinalener pul, inggoum mung baka tauetelala tatanono i kalahara tar kitkitupun tar butur ra kiring tor tamat, teeit ra nimaliana pe, kare uelmahingis.”
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Tar binaka re turung tapokis polukumer Tunar Tamata ger toia menia tena uiniator, doh no anggelou uakapa tun, inggon e turung tabila tonoso tabtabilar toia tar kedanga tasir tamat.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Doho tamata uakapane i kot ra turung la toto tatanon. Kare turung pakahono tasir tamata tar torikir toto misiana kompe re uoto pakaha liu per tamatang kaukaueke tasir sipsip, e pakaha liu tur tasir sipsip tasir meme.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Inggon e turung uamoko tasir sipsip tar pang mua, doho meme tar pang kais.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Kare kular toia tasisit tar pang mua pare, ‘Inggoumeit ke guata uaiais Tamouguo, mung me kale tar Nitoia ke kaleuatoroin God tamiuoum, doha niuamatoto tanika manasampe tamiuoum sioun tar binaka ka touoinir kot.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Teene sioun inggo ku gog, karung ualaeinoum totoguo, karu malainum, karung heiroum totoguo tar kodom, kara peng tar gime uan, karung keipoum totoguo tonomio um.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Ku palapal, karung ualohoum totoguo, karu momouh, karung me kauekoum totoguo, ku uangoul tar karabus, karung me ruh koutoum totoguo.’”
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “Doh gisisir tamatar kodkodoho ra turung hire tapokis tatanono pare, ‘Ir Tamata Noman, mangiha king bangeim totomua, o gog, karing ualaein totomua ue o malainum, karing heir totomua me kodom?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Mangiha tunumpe king bangeim totomua a peng tar gime uan, karing keip ualeka totomua tonomio um ue king banga totomua a palapal, karing ualoho totomua?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Mangiha tun king bangeim totomua ko momouh ue ko uangoul tar karabus, karing la ruh kouteim totomua?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Doh gitir toia e turung hire tapokis tasisina pare, ‘Inggo gine ru hire tamiuoum, hingiamper binaka kung guata uaia inggoum tar hagarinine me tamata toso bung tahiguosiner kikitilikintieher hangas, inggoum kung guata tola totoguo.’”
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Kare turung kulono pare tasisit tar pang kais pare, ‘Mu uareingane totoguo, ge mung turung kale peoum tar ineter sa geke heirin God tamiuoum, karung la toro hue ke kaleuatoroin Satan mesno anggelou.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Ge sioun pe, inggo ku gog, bo inggoum puk ahik pah kung ualaein totoguo, ku malainum, kara hikoum pah kung heir totoguo me kodom.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Kara peng tar gime uan, doh ahikioum pah kung keip ualeka tonomio um, ku palapal, kara hikoum pah kung ualoho totoguo, ku momouh, karu uangoul tar karabus, kara hikoum pah kung me ruh kout totoguo.’”
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Kara turung kula tapokisisina pare tatanon, ‘Ir Tamata Noman, mangihar binaka king bangeim totomua, o gog ue o malainum ue a peng tar gime uan ue a palapal ue o momouh ue o uangoul tar uih, kara hik pah king poul totomua?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Kare turung kula tapokisir toia pare, ‘Inggo gine ru hire tamiuoum, hingiamper binaka kung deoum matung poul me kaluasisine ro bung tahiguor tabo hangas, inggoum kung de matung poul totoguo.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Gisinasine tera turung kulais ra la tar butur re mokor uelmahing uleik tun ge ahik pahe kapa tagu, bo gisitir tamatar kodkodoh tera turung la tar butur re mokor nituang tar mamang binakalik.”
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.