João 11
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NAA
1 A tang siokor tamat hangana tang Lasarus e momouh. Inggon e uangoul tar uan uleik i Betani, tar uan re uangoul Maria me tahina kuaha Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ter kuaha geke ding tar uaiuai amiamuh tar kekener Tamata Noman, kare tuntunaha ueltebeir keip tar uluna taninin. Lasarus ger momouh, inggono te tatahinalik tun tas Maria me Marta.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Temaeit ramatahina kuaha kura heirila toro uelhire tang Iesu pare, “Tamata Noman! Kaloumua gero malauelhirintiehe tunin e momouh.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Tar binaka ke me longoro Iesu, kare kulangua pare, “O momouh roon ahik paho uamata tang Lasarus, roon o turung ualasira tasir tamata mara banga tena uiniator o God, karo ualasira uakalahara tar uinatoro ger nanar tuna God.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Iesu e malauelhirintiehe tun toso matmatatahinalik Marta me tahina kuaha Maria, doh Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Bo tar binaka puk ke ate peono pare, Lasarus e momouh, inggono ke uangoul baka poluk tar uaneit re uangoulin tar torikir marein.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Song ke kula Iesu tosno tamatang uakuakeluk pare, “Inggeig i la tapokis i Judia tar uan i Betani.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Doh no tamatang uakuakelukono ka kula pare, “Ahik paha puhung barah tar binaka ka marang bakbak pousur tamatang tar uonono totomua tar palau, doh ingga gine poluk ro uiliauh tar marang tapokis i Judia?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Kare kula tapokis Iesu pare, “A pisar e pid tur tar liuo e tuka tar reiu. Gete sabalar tamata tar marein, inggon ahik pahe matotong tukain, teeit inggon e kalaharar matana tar luh ger nanar uanenei kot.
9 Jesus respondeu:
10 Bo me tang sioko gere sabala tar boung, inggon e turung tukain, ge ahik pe me luh re poul tatanono tar banga uakubar.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu ke mene baka pare, kare la mene tumana poluk, “Kalougigeig Lasarus e hohou, bo inggo puk u la turung ualagur tatanon.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Doh no tamatang uakuakelukono ka hire tapokis pare, “Tamata Noman, ge pakene e hohou pukuon, inggono pake arian, kare uia.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 No tamatang uakuakeluk Iesu ka namana pare, Iesu ke kula nomana tang Lasarus e hohou noman, bo Iesu ke kula tang Lasarus ke mat.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Temaeit Iesu ke la mene uakalaharangua tasisina pare, “Lasarus ke mat.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Bo inggo puk ku namana tamiuoum, karu uaha pono pare, inggo ahik pah ku uangoul keip tatanono tar binakon, maeit rung turung tagorong manoum, bo ti la kompe tatanonene daan.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Doh Tomas gera kilkila ponoin tang Didimas ke kula tasir gisiameher tamatang uakuakeluk pare, “Auia! Inggeig i siokor la uakeluk tar tang ualasira mari la siokor mata keipeig tatanon.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Tar binaka ka la pokoso manasa Iesu i Betani, inggono ke longoro kout pare, ke karuh manasar toueitir marein ka keu manasa pein Lasarus.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 I Betani e uahuhut i Jerusalem e banoto tar touonor kilomita.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 O bureher Ju ka lame tar me uamamahoul tas ramatahina kuaha Marta me Maria re sir peis tara tatahisilik.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Doh tar binaka ke longoro Marta pare, Iesu e la manasame, inggono ke tauete tar la ueltupara kout tatanon. Bo Maria teke uangoul uoum ium.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta ke kulangua tang Iesu pare, “Tamata Noman! Ge pakene o uangoul tagua, tatahiguliko paka hik pahe mat.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Bo inggo u atempeene daan, God e turung heir tar hauar inete ro dangataia tatanon.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Doh Iesu ke kula pare, “Tatahimulika e turung tentur tapokis, kare tua.”
23 Jesus disse a ela:
24 Doh Marta ke kula tapokis pare, “Inggo u ate pare, inggon e turung tua tapokis tar uadouhinar marein menia tasir tamata uakap.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kare kula poluk Iesu tang Marta pare, “Inggo ter nitua tapokis, doh inggo ter nitua. Mais ka tagorong mana totoguo, doh ka mate manas, ra turung kale tar nitua.
25 Então Jesus declarou:
26 Doho tamata uakapa gera uangoul, kara tagorong mana totoguo ahik pah ra turung mat. Marta ingga o tagorong mana tar puhonene?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta ke hire tapokis pare, “Aa! Tamata Noman! Inggo u tagorong man ingga ter Kristo, a Tuna God geka heirihainane i kot.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta ke mene baka tar puhonene, kare la tapokisingua tang tahina kuaha tang Maria, kare la menmene hamas tatanono me pahen. Marta ke hire tatanono pare, “A tang ualasira gala, doh inggono ke dangata totomua.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria ke longoro kompe ke hire pe tahina kuaha pare, kare tentur kaia uateuteuel, kare la uelhir tang Iesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Bo Iesu puk halana haraha te me pokoso tar uanonene, e uangoul harahampe tar butur geke la ueltupara to Marta tatanon.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Doh gisisir Ju gera uanguangoul keip, kara uamamahoul tang Maria ka uakeluk tatanono tar binaka ke tentur uateuelon, kare tauet. Gisina ra naman e lang kiring toono tar keu.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Bo Maria e lang la uelhir tang Iesu. Doh tar binaka ke la ueltupara manasa peono tang Iesu, inggono ke la hatup uahiuangua tar kekenon, kare kula pare, “Tamata Noman! Ge pakene o uangoul tagua tatahiguliko pake haik pahe matotong mat.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Gine ke banga pe Iesu tang Maria pare, ke kiring pe, kare gisisir Ju ka la keipime tatanono ka siokor kiring pon, Iesu ko uelsukuntiehe tun ro balan, kare marang kiringingua pon.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Kare dangatanguaono Iesu tasisina pare, “Ia kung keuoum tatanon?” Kara hiresina pare, “Tamata Noman! Lame, me bang.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Iesu ke kiring.
35 Jesus chorou.
36 Temaeit gisisir Ju ka kulangua pare, “Bang! Inggono tena nimalauelhir tatanon a uleik tun.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Bo o gisiamehe puk tasisina ka kula pare, “Inggono ke guata uaia tasisiner kut, kara banga uaia, bo ae maene ahikiono pahe marang poul tang Lasarus mare haik pahe mat?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Iesu, inggono ke hagou uasantiehe tun poluk, kare la toro lebangang uamokong mat, inggonor keu o lebang, karo palau o uleik tera uauain tanein toro matana ro lebang.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Kare kula Iesu pare, “Uain liu toro palau.” Doh Marta ge tatahinalik Lasarus ke hire pare, “Tamata Noman! Gane e turung amuh pirikir beng geke karuh manasa per toueitir marein ka keu peion!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Doh Iesu ke kula tatanono pare, “Ahiko pah ku hire baka uoum totomua pare, ‘Ge paro tagorong mana, ingga o turung banga tena nitampopokoho God?’”
40 Jesus respondeu:
41 Maeit gisina ka uain liu toro palaua toro lebang, song ke tada kai Iesu i ran, kare kula pare, “Tamoug, inggo u uatakai tun totomua ko me longoro pe totoguo.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Inggo u ate totomua o uoto longoro totoguo. Bo inggo u mene keip puk tar inetenina tasir tamatasine, maeit gisina ra turung tagorong mana pare, ingga ko heiriha totoguo.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 I muduhia ke mene baka pe Iesu pare, Kare kula ualeik kirkiring tun i rana pare, “Lasarus, tauet!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Doh inggonor mat ke tauet. Doha limanon, doha keken a niauih uiloho tar mahar gomon, karo mahar giameh o niauih uiloho pono toro lunon.Kare kula Iesu tasisina pare, “Luaka liu tar gomononit tatanon, karung uamaluana tatanono gere la.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 O bureher Ju geka latagu me tang Maria, ka banga tar haua ke guatain Iesu, gisina ka tagorong mana tatanon.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Bo o gisiamehe puk tasisina ka la tasir Parisi, kara hire tasisina tar haua ke guatain Iesu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Temaeit gisisir Parisi, karo patere uleik ka tabila, kara kila toto tasir mamahoholiking Ju, kara dangata pare, “Hape ri guata pe inggeig? A tamatene ke touo tar bureher inet.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Geti uamaluaneig tatanono tar guata tar ineteninanine, o tamata uakapa tun ra turung tagorong mana tatanon, kara turung langua mer tamatang Roum, kara me kale liu tar umang lotu ger dedeil tagigeig, doh nagi pang uan!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 A tang siokor tamat a hangana tang Kaiapas, inggono tenas uleikir pater tar binakon, inggono ke kula tasisina pare, “Inggoum ahik pah mung ate me inet!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Inggoum ahik pah mung bang huara pare, auiantiehe tun tar tang siokor tamata gete mate tasir tamata uakap, kare tar pang uan uakapa geta mamantouoin.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiapas ahik pah ke mene tar ninamanonene me pahen, inggono tenas uleikir pater tar binakono ke hirhire uoum teil pe tono uelhire God misianar propet pare, “Iesu e turung mata tar poul tasir tamatang Ju,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 doh ahik pah tasisina pukur Ju, bo inggono ke mata pono tar keip toto tapokis tosno bung keketik God geka taltaliah, kare guata tasisina pare, a tang siok.”
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Temaeit tar marein kompeon, gisina ka uakekene manasa tar halata tar tung pous tang Iesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Temaeit Iesu ahik manasa pahe la uakalahar tunin i uantinanina tasir Ju, inggono ke hiliu tar buturuon, kare la tar uan e uahuhut tar butur padenene tar uan ra kilain i Epraim, kare uangoul tar buturuono mesno tamatang uakuakeluk.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Binaka ko uahuhut manasain ros nieinir Ju, Leke Liu ro Mat, o bureher tamatang tar pang uanono ka la i Jerusalem tar uadelauana katongois tang God.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Doho tamata ra sir kompe tang Iesu iuma tar umang lotu ger dedeil, kara uelueldangata katongois pare, “Hape rung namana peoum, inggono ke la tagumpeme toro niein uleik rone?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Bo o patere uleik puk, karo Parisi ka heir manasa tar ualatoho pare, “Gete me tang sioko re ate, ia kare uangoul Iesu, inggon e me hire tasisina, song ra la kusa tanesina tatanon e la tar karabus.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.