João 11

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 A tang siokor tamat hangana tang Lasarus e momouh. Inggon e uangoul tar uan uleik i Betani, tar uan re uangoul Maria me tahina kuaha Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ter kuaha geke ding tar uaiuai amiamuh tar kekener Tamata Noman, kare tuntunaha ueltebeir keip tar uluna taninin. Lasarus ger momouh, inggono te tatahinalik tun tas Maria me Marta.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Temaeit ramatahina kuaha kura heirila toro uelhire tang Iesu pare, “Tamata Noman! Kaloumua gero malauelhirintiehe tunin e momouh.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tar binaka ke me longoro Iesu, kare kulangua pare, “O momouh roon ahik paho uamata tang Lasarus, roon o turung ualasira tasir tamata mara banga tena uiniator o God, karo ualasira uakalahara tar uinatoro ger nanar tuna God.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iesu e malauelhirintiehe tun toso matmatatahinalik Marta me tahina kuaha Maria, doh Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Bo tar binaka puk ke ate peono pare, Lasarus e momouh, inggono ke uangoul baka poluk tar uaneit re uangoulin tar torikir marein.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Song ke kula Iesu tosno tamatang uakuakeluk pare, “Inggeig i la tapokis i Judia tar uan i Betani.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Doh no tamatang uakuakelukono ka kula pare, “Ahik paha puhung barah tar binaka ka marang bakbak pousur tamatang tar uonono totomua tar palau, doh ingga gine poluk ro uiliauh tar marang tapokis i Judia?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Kare kula tapokis Iesu pare, “A pisar e pid tur tar liuo e tuka tar reiu. Gete sabalar tamata tar marein, inggon ahik pahe matotong tukain, teeit inggon e kalaharar matana tar luh ger nanar uanenei kot.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Bo me tang sioko gere sabala tar boung, inggon e turung tukain, ge ahik pe me luh re poul tatanono tar banga uakubar.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu ke mene baka pare, kare la mene tumana poluk, “Kalougigeig Lasarus e hohou, bo inggo puk u la turung ualagur tatanon.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Doh no tamatang uakuakelukono ka hire tapokis pare, “Tamata Noman, ge pakene e hohou pukuon, inggono pake arian, kare uia.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 No tamatang uakuakeluk Iesu ka namana pare, Iesu ke kula nomana tang Lasarus e hohou noman, bo Iesu ke kula tang Lasarus ke mat.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Temaeit Iesu ke la mene uakalaharangua tasisina pare, “Lasarus ke mat.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Bo inggo puk ku namana tamiuoum, karu uaha pono pare, inggo ahik pah ku uangoul keip tatanono tar binakon, maeit rung turung tagorong manoum, bo ti la kompe tatanonene daan.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Doh Tomas gera kilkila ponoin tang Didimas ke kula tasir gisiameher tamatang uakuakeluk pare, “Auia! Inggeig i siokor la uakeluk tar tang ualasira mari la siokor mata keipeig tatanon.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Tar binaka ka la pokoso manasa Iesu i Betani, inggono ke longoro kout pare, ke karuh manasar toueitir marein ka keu manasa pein Lasarus.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 I Betani e uahuhut i Jerusalem e banoto tar touonor kilomita.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 O bureher Ju ka lame tar me uamamahoul tas ramatahina kuaha Marta me Maria re sir peis tara tatahisilik.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Doh tar binaka ke longoro Marta pare, Iesu e la manasame, inggono ke tauete tar la ueltupara kout tatanon. Bo Maria teke uangoul uoum ium.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta ke kulangua tang Iesu pare, “Tamata Noman! Ge pakene o uangoul tagua, tatahiguliko paka hik pahe mat.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Bo inggo u atempeene daan, God e turung heir tar hauar inete ro dangataia tatanon.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Doh Iesu ke kula pare, “Tatahimulika e turung tentur tapokis, kare tua.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Doh Marta ke kula tapokis pare, “Inggo u ate pare, inggon e turung tua tapokis tar uadouhinar marein menia tasir tamata uakap.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Kare kula poluk Iesu tang Marta pare, “Inggo ter nitua tapokis, doh inggo ter nitua. Mais ka tagorong mana totoguo, doh ka mate manas, ra turung kale tar nitua.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Doho tamata uakapa gera uangoul, kara tagorong mana totoguo ahik pah ra turung mat. Marta ingga o tagorong mana tar puhonene?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Marta ke hire tapokis pare, “Aa! Tamata Noman! Inggo u tagorong man ingga ter Kristo, a Tuna God geka heirihainane i kot.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta ke mene baka tar puhonene, kare la tapokisingua tang tahina kuaha tang Maria, kare la menmene hamas tatanono me pahen. Marta ke hire tatanono pare, “A tang ualasira gala, doh inggono ke dangata totomua.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria ke longoro kompe ke hire pe tahina kuaha pare, kare tentur kaia uateuteuel, kare la uelhir tang Iesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Bo Iesu puk halana haraha te me pokoso tar uanonene, e uangoul harahampe tar butur geke la ueltupara to Marta tatanon.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Doh gisisir Ju gera uanguangoul keip, kara uamamahoul tang Maria ka uakeluk tatanono tar binaka ke tentur uateuelon, kare tauet. Gisina ra naman e lang kiring toono tar keu.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Bo Maria e lang la uelhir tang Iesu. Doh tar binaka ke la ueltupara manasa peono tang Iesu, inggono ke la hatup uahiuangua tar kekenon, kare kula pare, “Tamata Noman! Ge pakene o uangoul tagua tatahiguliko pake haik pahe matotong mat.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Gine ke banga pe Iesu tang Maria pare, ke kiring pe, kare gisisir Ju ka la keipime tatanono ka siokor kiring pon, Iesu ko uelsukuntiehe tun ro balan, kare marang kiringingua pon.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Kare dangatanguaono Iesu tasisina pare, “Ia kung keuoum tatanon?” Kara hiresina pare, “Tamata Noman! Lame, me bang.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Iesu ke kiring.
35 Jesus chorou.
36 Temaeit gisisir Ju ka kulangua pare, “Bang! Inggono tena nimalauelhir tatanon a uleik tun.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Bo o gisiamehe puk tasisina ka kula pare, “Inggono ke guata uaia tasisiner kut, kara banga uaia, bo ae maene ahikiono pahe marang poul tang Lasarus mare haik pahe mat?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Iesu, inggono ke hagou uasantiehe tun poluk, kare la toro lebangang uamokong mat, inggonor keu o lebang, karo palau o uleik tera uauain tanein toro matana ro lebang.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kare kula Iesu pare, “Uain liu toro palau.” Doh Marta ge tatahinalik Lasarus ke hire pare, “Tamata Noman! Gane e turung amuh pirikir beng geke karuh manasa per toueitir marein ka keu peion!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Doh Iesu ke kula tatanono pare, “Ahiko pah ku hire baka uoum totomua pare, ‘Ge paro tagorong mana, ingga o turung banga tena nitampopokoho God?’”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Maeit gisina ka uain liu toro palaua toro lebang, song ke tada kai Iesu i ran, kare kula pare, “Tamoug, inggo u uatakai tun totomua ko me longoro pe totoguo.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Inggo u ate totomua o uoto longoro totoguo. Bo inggo u mene keip puk tar inetenina tasir tamatasine, maeit gisina ra turung tagorong mana pare, ingga ko heiriha totoguo.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 I muduhia ke mene baka pe Iesu pare, Kare kula ualeik kirkiring tun i rana pare, “Lasarus, tauet!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Doh inggonor mat ke tauet. Doha limanon, doha keken a niauih uiloho tar mahar gomon, karo mahar giameh o niauih uiloho pono toro lunon.Kare kula Iesu tasisina pare, “Luaka liu tar gomononit tatanon, karung uamaluana tatanono gere la.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 O bureher Ju geka latagu me tang Maria, ka banga tar haua ke guatain Iesu, gisina ka tagorong mana tatanon.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Bo o gisiamehe puk tasisina ka la tasir Parisi, kara hire tasisina tar haua ke guatain Iesu.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Temaeit gisisir Parisi, karo patere uleik ka tabila, kara kila toto tasir mamahoholiking Ju, kara dangata pare, “Hape ri guata pe inggeig? A tamatene ke touo tar bureher inet.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Geti uamaluaneig tatanono tar guata tar ineteninanine, o tamata uakapa tun ra turung tagorong mana tatanon, kara turung langua mer tamatang Roum, kara me kale liu tar umang lotu ger dedeil tagigeig, doh nagi pang uan!”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 A tang siokor tamat a hangana tang Kaiapas, inggono tenas uleikir pater tar binakon, inggono ke kula tasisina pare, “Inggoum ahik pah mung ate me inet!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Inggoum ahik pah mung bang huara pare, auiantiehe tun tar tang siokor tamata gete mate tasir tamata uakap, kare tar pang uan uakapa geta mamantouoin.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiapas ahik pah ke mene tar ninamanonene me pahen, inggono tenas uleikir pater tar binakono ke hirhire uoum teil pe tono uelhire God misianar propet pare, “Iesu e turung mata tar poul tasir tamatang Ju,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 doh ahik pah tasisina pukur Ju, bo inggono ke mata pono tar keip toto tapokis tosno bung keketik God geka taltaliah, kare guata tasisina pare, a tang siok.”
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Temaeit tar marein kompeon, gisina ka uakekene manasa tar halata tar tung pous tang Iesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Temaeit Iesu ahik manasa pahe la uakalahar tunin i uantinanina tasir Ju, inggono ke hiliu tar buturuon, kare la tar uan e uahuhut tar butur padenene tar uan ra kilain i Epraim, kare uangoul tar buturuono mesno tamatang uakuakeluk.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Binaka ko uahuhut manasain ros nieinir Ju, Leke Liu ro Mat, o bureher tamatang tar pang uanono ka la i Jerusalem tar uadelauana katongois tang God.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Doho tamata ra sir kompe tang Iesu iuma tar umang lotu ger dedeil, kara uelueldangata katongois pare, “Hape rung namana peoum, inggono ke la tagumpeme toro niein uleik rone?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Bo o patere uleik puk, karo Parisi ka heir manasa tar ualatoho pare, “Gete me tang sioko re ate, ia kare uangoul Iesu, inggon e me hire tasisina, song ra la kusa tanesina tatanon e la tar karabus.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.