João 11

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A tang siokor tamat hangana tang Lasarus e momouh. Inggon e uangoul tar uan uleik i Betani, tar uan re uangoul Maria me tahina kuaha Marta.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ter kuaha geke ding tar uaiuai amiamuh tar kekener Tamata Noman, kare tuntunaha ueltebeir keip tar uluna taninin. Lasarus ger momouh, inggono te tatahinalik tun tas Maria me Marta.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Temaeit ramatahina kuaha kura heirila toro uelhire tang Iesu pare, “Tamata Noman! Kaloumua gero malauelhirintiehe tunin e momouh.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tar binaka ke me longoro Iesu, kare kulangua pare, “O momouh roon ahik paho uamata tang Lasarus, roon o turung ualasira tasir tamata mara banga tena uiniator o God, karo ualasira uakalahara tar uinatoro ger nanar tuna God.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iesu e malauelhirintiehe tun toso matmatatahinalik Marta me tahina kuaha Maria, doh Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Bo tar binaka puk ke ate peono pare, Lasarus e momouh, inggono ke uangoul baka poluk tar uaneit re uangoulin tar torikir marein.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Song ke kula Iesu tosno tamatang uakuakeluk pare, “Inggeig i la tapokis i Judia tar uan i Betani.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Doh no tamatang uakuakelukono ka kula pare, “Ahik paha puhung barah tar binaka ka marang bakbak pousur tamatang tar uonono totomua tar palau, doh ingga gine poluk ro uiliauh tar marang tapokis i Judia?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Kare kula tapokis Iesu pare, “A pisar e pid tur tar liuo e tuka tar reiu. Gete sabalar tamata tar marein, inggon ahik pahe matotong tukain, teeit inggon e kalaharar matana tar luh ger nanar uanenei kot.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Bo me tang sioko gere sabala tar boung, inggon e turung tukain, ge ahik pe me luh re poul tatanono tar banga uakubar.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu ke mene baka pare, kare la mene tumana poluk, “Kalougigeig Lasarus e hohou, bo inggo puk u la turung ualagur tatanon.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Doh no tamatang uakuakelukono ka hire tapokis pare, “Tamata Noman, ge pakene e hohou pukuon, inggono pake arian, kare uia.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 No tamatang uakuakeluk Iesu ka namana pare, Iesu ke kula nomana tang Lasarus e hohou noman, bo Iesu ke kula tang Lasarus ke mat.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Temaeit Iesu ke la mene uakalaharangua tasisina pare, “Lasarus ke mat.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Bo inggo puk ku namana tamiuoum, karu uaha pono pare, inggo ahik pah ku uangoul keip tatanono tar binakon, maeit rung turung tagorong manoum, bo ti la kompe tatanonene daan.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Doh Tomas gera kilkila ponoin tang Didimas ke kula tasir gisiameher tamatang uakuakeluk pare, “Auia! Inggeig i siokor la uakeluk tar tang ualasira mari la siokor mata keipeig tatanon.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Tar binaka ka la pokoso manasa Iesu i Betani, inggono ke longoro kout pare, ke karuh manasar toueitir marein ka keu manasa pein Lasarus.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 I Betani e uahuhut i Jerusalem e banoto tar touonor kilomita.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 O bureher Ju ka lame tar me uamamahoul tas ramatahina kuaha Marta me Maria re sir peis tara tatahisilik.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Doh tar binaka ke longoro Marta pare, Iesu e la manasame, inggono ke tauete tar la ueltupara kout tatanon. Bo Maria teke uangoul uoum ium.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta ke kulangua tang Iesu pare, “Tamata Noman! Ge pakene o uangoul tagua, tatahiguliko paka hik pahe mat.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Bo inggo u atempeene daan, God e turung heir tar hauar inete ro dangataia tatanon.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Doh Iesu ke kula pare, “Tatahimulika e turung tentur tapokis, kare tua.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Doh Marta ke kula tapokis pare, “Inggo u ate pare, inggon e turung tua tapokis tar uadouhinar marein menia tasir tamata uakap.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Kare kula poluk Iesu tang Marta pare, “Inggo ter nitua tapokis, doh inggo ter nitua. Mais ka tagorong mana totoguo, doh ka mate manas, ra turung kale tar nitua.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Doho tamata uakapa gera uangoul, kara tagorong mana totoguo ahik pah ra turung mat. Marta ingga o tagorong mana tar puhonene?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Marta ke hire tapokis pare, “Aa! Tamata Noman! Inggo u tagorong man ingga ter Kristo, a Tuna God geka heirihainane i kot.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta ke mene baka tar puhonene, kare la tapokisingua tang tahina kuaha tang Maria, kare la menmene hamas tatanono me pahen. Marta ke hire tatanono pare, “A tang ualasira gala, doh inggono ke dangata totomua.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Maria ke longoro kompe ke hire pe tahina kuaha pare, kare tentur kaia uateuteuel, kare la uelhir tang Iesu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Bo Iesu puk halana haraha te me pokoso tar uanonene, e uangoul harahampe tar butur geke la ueltupara to Marta tatanon.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Doh gisisir Ju gera uanguangoul keip, kara uamamahoul tang Maria ka uakeluk tatanono tar binaka ke tentur uateuelon, kare tauet. Gisina ra naman e lang kiring toono tar keu.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Bo Maria e lang la uelhir tang Iesu. Doh tar binaka ke la ueltupara manasa peono tang Iesu, inggono ke la hatup uahiuangua tar kekenon, kare kula pare, “Tamata Noman! Ge pakene o uangoul tagua tatahiguliko pake haik pahe matotong mat.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Gine ke banga pe Iesu tang Maria pare, ke kiring pe, kare gisisir Ju ka la keipime tatanono ka siokor kiring pon, Iesu ko uelsukuntiehe tun ro balan, kare marang kiringingua pon.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Kare dangatanguaono Iesu tasisina pare, “Ia kung keuoum tatanon?” Kara hiresina pare, “Tamata Noman! Lame, me bang.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Iesu ke kiring.
35 Jesus chorou.
36 Temaeit gisisir Ju ka kulangua pare, “Bang! Inggono tena nimalauelhir tatanon a uleik tun.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Bo o gisiamehe puk tasisina ka kula pare, “Inggono ke guata uaia tasisiner kut, kara banga uaia, bo ae maene ahikiono pahe marang poul tang Lasarus mare haik pahe mat?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Iesu, inggono ke hagou uasantiehe tun poluk, kare la toro lebangang uamokong mat, inggonor keu o lebang, karo palau o uleik tera uauain tanein toro matana ro lebang.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kare kula Iesu pare, “Uain liu toro palau.” Doh Marta ge tatahinalik Lasarus ke hire pare, “Tamata Noman! Gane e turung amuh pirikir beng geke karuh manasa per toueitir marein ka keu peion!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Doh Iesu ke kula tatanono pare, “Ahiko pah ku hire baka uoum totomua pare, ‘Ge paro tagorong mana, ingga o turung banga tena nitampopokoho God?’”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Maeit gisina ka uain liu toro palaua toro lebang, song ke tada kai Iesu i ran, kare kula pare, “Tamoug, inggo u uatakai tun totomua ko me longoro pe totoguo.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Inggo u ate totomua o uoto longoro totoguo. Bo inggo u mene keip puk tar inetenina tasir tamatasine, maeit gisina ra turung tagorong mana pare, ingga ko heiriha totoguo.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 I muduhia ke mene baka pe Iesu pare, Kare kula ualeik kirkiring tun i rana pare, “Lasarus, tauet!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Doh inggonor mat ke tauet. Doha limanon, doha keken a niauih uiloho tar mahar gomon, karo mahar giameh o niauih uiloho pono toro lunon.Kare kula Iesu tasisina pare, “Luaka liu tar gomononit tatanon, karung uamaluana tatanono gere la.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 O bureher Ju geka latagu me tang Maria, ka banga tar haua ke guatain Iesu, gisina ka tagorong mana tatanon.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Bo o gisiamehe puk tasisina ka la tasir Parisi, kara hire tasisina tar haua ke guatain Iesu.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Temaeit gisisir Parisi, karo patere uleik ka tabila, kara kila toto tasir mamahoholiking Ju, kara dangata pare, “Hape ri guata pe inggeig? A tamatene ke touo tar bureher inet.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Geti uamaluaneig tatanono tar guata tar ineteninanine, o tamata uakapa tun ra turung tagorong mana tatanon, kara turung langua mer tamatang Roum, kara me kale liu tar umang lotu ger dedeil tagigeig, doh nagi pang uan!”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 A tang siokor tamat a hangana tang Kaiapas, inggono tenas uleikir pater tar binakon, inggono ke kula tasisina pare, “Inggoum ahik pah mung ate me inet!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Inggoum ahik pah mung bang huara pare, auiantiehe tun tar tang siokor tamata gete mate tasir tamata uakap, kare tar pang uan uakapa geta mamantouoin.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiapas ahik pah ke mene tar ninamanonene me pahen, inggono tenas uleikir pater tar binakono ke hirhire uoum teil pe tono uelhire God misianar propet pare, “Iesu e turung mata tar poul tasir tamatang Ju,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 doh ahik pah tasisina pukur Ju, bo inggono ke mata pono tar keip toto tapokis tosno bung keketik God geka taltaliah, kare guata tasisina pare, a tang siok.”
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Temaeit tar marein kompeon, gisina ka uakekene manasa tar halata tar tung pous tang Iesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Temaeit Iesu ahik manasa pahe la uakalahar tunin i uantinanina tasir Ju, inggono ke hiliu tar buturuon, kare la tar uan e uahuhut tar butur padenene tar uan ra kilain i Epraim, kare uangoul tar buturuono mesno tamatang uakuakeluk.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Binaka ko uahuhut manasain ros nieinir Ju, Leke Liu ro Mat, o bureher tamatang tar pang uanono ka la i Jerusalem tar uadelauana katongois tang God.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Doho tamata ra sir kompe tang Iesu iuma tar umang lotu ger dedeil, kara uelueldangata katongois pare, “Hape rung namana peoum, inggono ke la tagumpeme toro niein uleik rone?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Bo o patere uleik puk, karo Parisi ka heir manasa tar ualatoho pare, “Gete me tang sioko re ate, ia kare uangoul Iesu, inggon e me hire tasisina, song ra la kusa tanesina tatanon e la tar karabus.”
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.