Atos 22
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NVT
1 “Ro bung tahig meso bung tamoug, ualongoro baka geru meneng uelturut tagin bakaio.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Gine ka longoro pesina ke mene peon tasisina toro uelhireng Hibru gisina ka tur bukbuk tun. Song ke kula Poul pare,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Inggo a peng Ju pon, ka poho toio i Tasius tar pang uan i Silisia, bo ku uleik to puk tar uanene i Jerusalem. Inggo ku uangoul i kukulebanga tang Gamaliel, kara ualasiraio tenas ualatut ro bung tamagigeig, doh reg nimalara uleik tun pono tang God ngohina puk pono tamiuoum daan.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Inggo u uoto mamantouo tasir tamata geka tagorong mana tang Iesu mara mat. Inggo u uoto kuse tasir bulout meniampe tasir kuah, karu la bakala iuma tasisina tar karabus.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Gine nasi uleikir patere mesir mamahoholikisine ra banoto ra hire uelkout pon. Inggo u kale tur pono tar bolobolo tasisina tar la heir i Damaskus toso uanotousisin, song ru la, karu la ueliu tapokisime tasisinane i Jerusalem mara me uauelmahingisisin.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Ke la uahuhutin nar moloi, gine ku lang uahuhut manasa peo i Damaskus, a luh a balontiehe tun ke balo ualutara turuha i Heuen ke me balo uilohane totoguo.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Inggo ku punga uahiu i kot, karu longoro tar uauanar tamata ke kula pe totoguo pare, ‘Sol! Sol! Ae maene ro uauelmahingia totoguo?’”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Karu dangata inggo pare, ‘Ingga te mai, ter Tamat Nomana?’ Kare kula hahauono pare, ‘Inggo te Iesu ger peng Nasaret, gine ro uauelmahingia.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 O uanotouguosine ra la tagu teil totoguo ka siokor banga tar luhion, bo ahik puk pah ka naman manate a haua ke meneinir uauanar tamatene ke menmene totoguo.”
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Karu dangatanguao pare, ‘A hauangua paku guataio?’ Kare kular Tamata Nomana pare, ‘Tentur kai karo la lekela iuma tar uan uleik i Damaskus. Dohi Damaskus ingga song ra turung siokor hirea tenang kalekinale geka uamatotoig totomua pare, o turung guat.’”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 “O uanotouguo ka uoum keip ualasira totoguo i Damaskus, teene inggo ke uakutur nitampopokohonor luh.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 A tang siokor tamat, a hangana tang Ananias ke lame tar me banga totoguo. Inggon e uoto uakeluk uaia tun tar ualatut, doho Jusine ra uangoul i Damaskus ra siokor ueltada tun tatanon.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Inggono ke me tur tabara totoguo, kare me kula pare, ‘Sol, ge tahiguo, ingga o banga tapokis!’ Ahik me sikir manasan, inggo song ku bang huara tapokis tatanon.”
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Song ke kula Ananias pare, ‘Nasi God ro bung tamagigeig ke uamatoto totomua maro ate tena nimalara inggon maro ate tagu tatanono ger kodkodoho tun, karo turung kalkale tur tun tatanono tar uelhire.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ingga tero turung uelhire tauete tasir mamang tamatalik tar haua ko bangaig, kara haua ko longoroig.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Doh gine daan, a haua baka poluk ro uangoulia? Tentur kai gera uahuhuia, kila tar hanganar Tamata Noman mare kuse luara tereng niguata uasa ingga.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Doh Poul ke mene tumana poluk pare, “Tar binaka ku tapokis peme inggo i Jerusalem, karu me lotu to tar umang lotu ger dedeil, inggo ku me banga tar borborian,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 karu bang huarangua tar Tamata Nomana ke kula pe totoguo pare, ‘Teuel! Gine daan hiliu puk manasampe i Jerusalem, ge gisina pe ahik pah ra turung uauia geto mene ualasira ingga tasisina totoguo.’”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Doh inggo ku mene hahaua tatanono pare, ‘Tamata Noman!’ O tamata dehesine ra ate totoguo ku la hahai pe toro umang lotu, ku uiliatung pe, karu uamoko tasir tamata geka tagorong mana totomua tar karabus.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Doh tar binaka ko tading ro deuatingina Stiben ger tamat e uoto hire tauete totomua, inggo teru tur tagu, karu heir tenag uauia, karu kaueke tenas gomonosit ka uiliatung pous tatanon!”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Song ke kula polukur Tamata Nomana totoguo pare, ‘La! Inggo u ueliuila totomua i rehe tun tasisis ahik paho Ju tagu.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 O tamata ka ualongoro bukbuk tang Poul e tuka ke mene peono tasisis ahik paho Ju tagu, song ka nimaliana poluk. Maeit gisina ka menmene uauleik poluk, kara kula pare, “Uiliatung pous liu tatanon! Inggono de ahik pahe banoto e uangoul baka polukane tar kot!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Gine ra kulkula ualeik pesin, gisina ra bakbaka kai tenas gomono mer uoung tar kotane i ran.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Maeit git nas tamatang ualatohor uiluiliatung ke ualatoho ra keipin Poul tenas buturung uanguangoulusin. Inggono ke ualatoho pare, inggono ra la halhaluhin, kara dangdangatain ae maene ra menmene kulkula ualeikir tamata pare tatanon.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Gine ra uelkuse uakodkodoho peono mara halhaluhin, Poul ke kula tar tamatang uoum keip tasir uiluiliatung pare, “A kodkodohompeonane tar ualatut tar tamatang Roum ra halhaluhin tar binaka halana ta ateinir haua ke guata uasain?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Gine ke longoro per tamatang uoum keip tasir uiluiliatung ke mene pe Poul paar, inggono ke lala tar tamatang ualatoho tasir uiluiliatung, kare la hire tar puhon, kare la dangata pare, “hapengua ro guata pe ingga, ge inggono pe a tamatang Roum?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Song ke lalaoneitir tamatang ualatoho tasir uiluiliatung tang Poul, kare la dangata pare, “Hire totoguo, ingga a tamatang Roum?” Kare mene hahaua Poul pare, “Inggo a peng Roum nomanampe.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Song ke kula polukur tamatang ualatoho pare, “Inggo ku bulaua uauleik tun, maene ku kotpokos a tamatang Roum.” Bo Poul puk ke mene hahaua pare, “Bo inggo puk ka pohoio pare, a tamatang Roum.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Doh gisis ka marang dangdangata baka tatanono tar puhpuhung dangata ka siokor uakenuangua. Gitir tamatang ualualatoho ke lutara tun ke la ate pe pare, ke uih tane pe tar tiein tang Poul, ge inggono pe a tamatang Roum pon.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Tar uagiamehenar marein, a tamatang ualatoho tasir uiluiliatung e marang ate uaia tun a haua ka bangainir Ju ke guata uasain Poul, maeit inggono ke uamaluana tang Poul, kare kula tasir Sanhidrana uakap gesir uleiking tasir patere mesir mamahoholiking tasir Ju, ra siokor la toto. Song ke ueliuila inggono tang Poul, kare la uaturane i uoum tasisin.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.