Apocalipse 16
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs VC
1 Song ku longoro tar uau e kula ualeikintiehe tur tun iuma tar umang lotu ger dedeil tasir anggelou pare, “La karung ding tauete tena nimaliana God tur tar mouitir nouh.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 A uakikilanganar anggelou ke la, kare ding uoum ter nan i rana tar uanene i kot, kare pokosonguar pang kubar, kara uelmahing uleikintiehe tun tas mais geka bubunis tena bubunur inete ger roke, kara lotu tono kaesaon.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 A uatorikinar anggelou ke ding ter nan i laur, kare uapalih siranguar laur tar deuatinginar tamata ger mat. O mamang inetelik gesir tua gera uangoul i laur ka mata uakapangua.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 A uatang touononar anggelou ke ding ter nan i rana toro kodom gero noro tur i lolono tar kot, kare toro kodom gero ualo turuha tar siusan. Ginin ke uapalihingua tar deuating.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Song ku longoro tar anggelou gere kaueke tar kodom ke kula pare, “Ingga ter tang siokor dedeil tun. A kodkodoho tunur uabang manatenine ko heirig. Ingga gero uangoulung sioun, doh gine daan.”
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 “Ge o tamata pesinasinasine ka uatading toro deuating tasir tamata gesir dedeil menia tasir propet. Doh ingga ko uainum tapokis tasisina toro deuating, Ter bulauasisina manas.”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Karu longoronguao tar uau ke mene tur toro oltang uahung pare, “O mana tun, God ger Tamata Noman a i ranantiehe tun. A uabang manate ko heirigia a mana, kara kodkodoho tun.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 A uatang toueitinar anggelou ke ding ter nan i rana tar pisar, kare uelsukuntiehenguar pisar, kare uatougtoug tar tukunusir tamat.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Doh gisina ke tougurur tukunus, kara menmene uasangua tar hangana God geke heiriha tar matanin tasisin, doh ahik mata uiuir tenas niguata ger sa, kara de mata uatakai puk tar hangana God.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 A uatang toliminar anggelou ke ding ter nan i rana tono tabtabilar toia ger roke, kare kitup uakapanguar pang uanene re kauekeion. Doho tamata ke uelmahing uasantiehenguais, kara eiteit tar mias.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Gisina ka ueluelhire uasangua tar God ger peng Heuen, teeit ka kale uelmahingintiehe pe, kara uelote uleik pon, gisina ra de mata uapalih tenas niguataniner sa.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 A uatang tonomonor anggelou ke ding ter nan tar kodom i Upretis gero moko ro reih, kare papadakanguar kodom. Maeit ra kaleuatoro tanikain tasir toia menia tosnoso tamatang uiliatung gera la turuha tar butur re hara turur pisar.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Song ku bango tar tang touonor liouana uasa ra banga sirais tasir rokrok, gisina ka tauete tur tar uauanar soi uleik, kare tar uauanar inete ger roke, kare tar uauanar propet bohoboh.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Gisinar liuana uasa ra touo to tar inete tar matasir manai, kara la uelhir tasir toia uakapa tun, kara ruh kout tasisina tar me uiliatung tar marein uleik ger nang God ger i ranantiehe tun.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 “Ualongor! Inggo ahik pahi reh getu lame! A niuah e la tang mai re kaleuatoro tinikin, kare loho teil tono gomon, maeit ahik pahe latlateil palapal, kare matal ahik pe me inete re uatarain tasir manai.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Song ka kila uiliodoutisisin tar uaning Hibru, ra kilain i Armagedon.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Song ke ding taueter uamouitinar anggelou ter nan i rana tar hagaran. Doh tena umang lotu God ger dedeil a uau e kula ualeik tur toro tabtabilar toia pare, “Ter uadouhin!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Kare kanauanguar kanau, kare pilar pil, kare nunur nun a uleikintiehe tun ahik me nun misiana tatanono ke pokoso baka uoumane tar uanene i kot.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 A uan uleik i Babilon ger i ranantiehe tun ke tapolaka pang touon, karo uan uleik toro mamang uanilik ka mamantouoig. God ahik pahe malabobour tar uan uleik i Babilon. Inggono ke heir tatanono tar kap bino a uoun tun gere moko teil na nimalianon.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 O Toro uakapa tun ke siokor rouo tar nunon, kara mamang siusanalik ke siokor rouo uakap.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Doha mahar ais a popokoho sira tar palau a tolimar hangaulur kilagram ro duh pe ro mahara siok, ke dud turuha tar langit i ranangua tasir tamat. Gisinar tamata ka ueluelhire uasangua tang God, teeit tar mahar aisinin a uelmahingintiehe tun.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.