Romanos 4

Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pigótocoiguëri Abaram ira jorío timatsi jirai, ati icanta. Yamai nongomantaiguëmi:
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 te iragabisaicotima iriati. Arome iragabisaicoquimame iriati, inganquima iraguibatimame inganqueme: “Tojai nacaninati; nogabisaicotaja”. Carari te iragabisaicotima, iroro te ongomeitaguëte iraguibatima catingasatiquë Tosorintsi.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pigóiguë ora ocanti Sanguenari:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nosiacagantëmiro: aintaca sërari isiabaguitëneri ibatorote, ¿Teco caninataque iripënabintiri? Te onganinate ingantiri: “Jerica quirequi nomasitëmiri”, aroquenta itarobacaaquineri irebetërini.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Queroca icantiro sërari ora caninari, carari patiro iquemisanqueri Tosorintsi isëretacari, aro yoganinasëretëri Tosorintsi yogabisaicoqueri. Te iripënabintima sërari arota iraniacaninatiri Tosorintsi cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Pinetse, te ingante pairoraca arota ingábintseri Tosorintsi, carari inganinasërete cara inguemisanqueri. Irootisati ora isanguenaque David jirai:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Yoganinasëretaiguëri omagaro matsiguenga icábintsaiguë Tosorintsi, ijocajineri ora icantagueti te onganinate, yomaguisanquineri.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Aisonori icaninasëretë sërari cara Tosorintsi quero iguisabiritiri ora icantagueti quimingari, querootisati iquengairo.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Aro ¿Pairi isanguenatocoque David, ira totacha, iraco te iritotima; ira jorío, iraco cagari jorío? Icomantëgotaiguëri antagaisati. Yamai nagatsitairo ora pigóiguë: iquemisanqueri Tosorintsi Abaram, iroro iniacaninataguëqueri cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Carari ¿Ati ocanta cara yoganinatëri Abaram Tosorintsi? ¿Cara aroque itoca, caraco terai iritotima? Iniacaninatëri cara terai iritotima.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tosorintsi iniaqueri Abaram caninari, aique icanqueri iritotëma, irogóontimari matsiguenga cara Abaram iritsita quemisanquenguitsi, aro yoganinatëri iriro Tosorintsi. Yamai pairiraca te iritotima carari iquemisanqueri Tosorintsi yoganinatëri aisati, iriro yosigari itomi Abaram, iniacaninatëri cara terai iritotima. Iroonti iquemisanqueri Tosorintsi.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Iraegui jorío quemisantatsiri aisati inganquimari ibega Abaram. Quero ijiti aroca iritotëma, aro iragabisaicoquima; iroonti caninatatsi inguemisante, aro iragabisaicotajiri Tosorintsi. Inganquimari Abaram, iquemisanque, yogabisaicoqueri cara terai iritotima.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Cara iquemisanque Abaram, aro iniacaninatëri Tosorintsi. Aique icanqueri iriro aisati imatsiguenga: “Nococaquemi aiquenta pigáantaiguëri antagaisati quibatsisati. Nomëmi obiro nagáantane aisati ira quemisantaiguëna cantaquibi obiro cara piquemisanquina”. ¿Pairo icantobiquero oca? ¿Imoncaraqueroco Abaram isanguenare Moisés? Teni, terainta ine isanguenare. Tosorintsi icanqueri negaca aroquenta iquemisanqueri Abaram, isëretacari.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Aroca Tosorintsi imaiguërime iragáantane ira cogabitacha iromoncaratimarome isanguenare Moisés, aroque yamatobiqueri Abaram cara imëri cara inguemisanque.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Tosorintsi ingasitígataiguëri omagaro ira ogótabecaro isanguenare Moisés carari te iromoncaratiro, inguisaiguërini. Iroro cantënguicha te irogótocotiro isanguenare, iroro te inguisaigaguëtiri Tosorintsi.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Iroro yogabisaicotaguëtajiri Tosorintsi omagaro ira quemisantiri aisa icantari ibega Abaram cara iquemisanque iriro. Aro icábintsaiguëri antagaisati quemisantatsiri, jorío aisati ira cagari jorío, imoncaraquero Tosorintsi ora icanque. Yamai Abaram cantaca iriri omagaro quemisantatsiri.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Jirai isanguenatacaqueri comantantatsiri Tosorintsi, icanqueri:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Igóque Abaram cara itasorintsitasanoti Tosorintsi, te omomirintsitomotiri iromoncaratiro ora icanqueri. Igóque cara iromoncaraquero.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Aroquenta iquemisanque Abaram, iniacaninatëri Tosorintsi.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ira camobicái aroquenta acantaguetomoqueri ora te onganinate, ipënabencáiro, yágabitsacáiro. Aro yoganiatairi Tosorintsi iroro igóontacari aisonori iniacaninatacái yágacaninatacái, teni inguisaigaái yamai.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.