Romanos 4
Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs NAA
1 Pigótocoiguëri Abaram ira jorío timatsi jirai, ati icanta. Yamai nongomantaiguëmi:
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 te iragabisaicotima iriati. Arome iragabisaicoquimame iriati, inganquima iraguibatimame inganqueme: “Tojai nacaninati; nogabisaicotaja”. Carari te iragabisaicotima, iroro te ongomeitaguëte iraguibatima catingasatiquë Tosorintsi.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Pigóiguë ora ocanti Sanguenari:
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nosiacagantëmiro: aintaca sërari isiabaguitëneri ibatorote, ¿Teco caninataque iripënabintiri? Te onganinate ingantiri: “Jerica quirequi nomasitëmiri”, aroquenta itarobacaaquineri irebetërini.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Queroca icantiro sërari ora caninari, carari patiro iquemisanqueri Tosorintsi isëretacari, aro yoganinasëretëri Tosorintsi yogabisaicoqueri. Te iripënabintima sërari arota iraniacaninatiri Tosorintsi cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Pinetse, te ingante pairoraca arota ingábintseri Tosorintsi, carari inganinasërete cara inguemisanqueri. Irootisati ora isanguenaque David jirai:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Yoganinasëretaiguëri omagaro matsiguenga icábintsaiguë Tosorintsi, ijocajineri ora icantagueti te onganinate, yomaguisanquineri.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Aisonori icaninasëretë sërari cara Tosorintsi quero iguisabiritiri ora icantagueti quimingari, querootisati iquengairo.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Aro ¿Pairi isanguenatocoque David, ira totacha, iraco te iritotima; ira jorío, iraco cagari jorío? Icomantëgotaiguëri antagaisati. Yamai nagatsitairo ora pigóiguë: iquemisanqueri Tosorintsi Abaram, iroro iniacaninataguëqueri cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Carari ¿Ati ocanta cara yoganinatëri Abaram Tosorintsi? ¿Cara aroque itoca, caraco terai iritotima? Iniacaninatëri cara terai iritotima.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Tosorintsi iniaqueri Abaram caninari, aique icanqueri iritotëma, irogóontimari matsiguenga cara Abaram iritsita quemisanquenguitsi, aro yoganinatëri iriro Tosorintsi. Yamai pairiraca te iritotima carari iquemisanqueri Tosorintsi yoganinatëri aisati, iriro yosigari itomi Abaram, iniacaninatëri cara terai iritotima. Iroonti iquemisanqueri Tosorintsi.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Iraegui jorío quemisantatsiri aisati inganquimari ibega Abaram. Quero ijiti aroca iritotëma, aro iragabisaicoquima; iroonti caninatatsi inguemisante, aro iragabisaicotajiri Tosorintsi. Inganquimari Abaram, iquemisanque, yogabisaicoqueri cara terai iritotima.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Cara iquemisanque Abaram, aro iniacaninatëri Tosorintsi. Aique icanqueri iriro aisati imatsiguenga: “Nococaquemi aiquenta pigáantaiguëri antagaisati quibatsisati. Nomëmi obiro nagáantane aisati ira quemisantaiguëna cantaquibi obiro cara piquemisanquina”. ¿Pairo icantobiquero oca? ¿Imoncaraqueroco Abaram isanguenare Moisés? Teni, terainta ine isanguenare. Tosorintsi icanqueri negaca aroquenta iquemisanqueri Abaram, isëretacari.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Aroca Tosorintsi imaiguërime iragáantane ira cogabitacha iromoncaratimarome isanguenare Moisés, aroque yamatobiqueri Abaram cara imëri cara inguemisanque.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Tosorintsi ingasitígataiguëri omagaro ira ogótabecaro isanguenare Moisés carari te iromoncaratiro, inguisaiguërini. Iroro cantënguicha te irogótocotiro isanguenare, iroro te inguisaigaguëtiri Tosorintsi.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Iroro yogabisaicotaguëtajiri Tosorintsi omagaro ira quemisantiri aisa icantari ibega Abaram cara iquemisanque iriro. Aro icábintsaiguëri antagaisati quemisantatsiri, jorío aisati ira cagari jorío, imoncaraquero Tosorintsi ora icanque. Yamai Abaram cantaca iriri omagaro quemisantatsiri.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Jirai isanguenatacaqueri comantantatsiri Tosorintsi, icanqueri:
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 — ausente —
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 — ausente —
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Igóque Abaram cara itasorintsitasanoti Tosorintsi, te omomirintsitomotiri iromoncaratiro ora icanqueri. Igóque cara iromoncaraquero.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Aroquenta iquemisanque Abaram, iniacaninatëri Tosorintsi.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ira camobicái aroquenta acantaguetomoqueri ora te onganinate, ipënabencáiro, yágabitsacáiro. Aro yoganiatairi Tosorintsi iroro igóontacari aisonori iniacaninatacái yágacaninatacái, teni inguisaigaái yamai.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.