Romanos 4
Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs NVI
1 Pigótocoiguëri Abaram ira jorío timatsi jirai, ati icanta. Yamai nongomantaiguëmi:
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 te iragabisaicotima iriati. Arome iragabisaicoquimame iriati, inganquima iraguibatimame inganqueme: “Tojai nacaninati; nogabisaicotaja”. Carari te iragabisaicotima, iroro te ongomeitaguëte iraguibatima catingasatiquë Tosorintsi.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pigóiguë ora ocanti Sanguenari:
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Nosiacagantëmiro: aintaca sërari isiabaguitëneri ibatorote, ¿Teco caninataque iripënabintiri? Te onganinate ingantiri: “Jerica quirequi nomasitëmiri”, aroquenta itarobacaaquineri irebetërini.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Queroca icantiro sërari ora caninari, carari patiro iquemisanqueri Tosorintsi isëretacari, aro yoganinasëretëri Tosorintsi yogabisaicoqueri. Te iripënabintima sërari arota iraniacaninatiri Tosorintsi cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Pinetse, te ingante pairoraca arota ingábintseri Tosorintsi, carari inganinasërete cara inguemisanqueri. Irootisati ora isanguenaque David jirai:
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Yoganinasëretaiguëri omagaro matsiguenga icábintsaiguë Tosorintsi, ijocajineri ora icantagueti te onganinate, yomaguisanquineri.
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Aisonori icaninasëretë sërari cara Tosorintsi quero iguisabiritiri ora icantagueti quimingari, querootisati iquengairo.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Aro ¿Pairi isanguenatocoque David, ira totacha, iraco te iritotima; ira jorío, iraco cagari jorío? Icomantëgotaiguëri antagaisati. Yamai nagatsitairo ora pigóiguë: iquemisanqueri Tosorintsi Abaram, iroro iniacaninataguëqueri cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Carari ¿Ati ocanta cara yoganinatëri Abaram Tosorintsi? ¿Cara aroque itoca, caraco terai iritotima? Iniacaninatëri cara terai iritotima.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Tosorintsi iniaqueri Abaram caninari, aique icanqueri iritotëma, irogóontimari matsiguenga cara Abaram iritsita quemisanquenguitsi, aro yoganinatëri iriro Tosorintsi. Yamai pairiraca te iritotima carari iquemisanqueri Tosorintsi yoganinatëri aisati, iriro yosigari itomi Abaram, iniacaninatëri cara terai iritotima. Iroonti iquemisanqueri Tosorintsi.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Iraegui jorío quemisantatsiri aisati inganquimari ibega Abaram. Quero ijiti aroca iritotëma, aro iragabisaicoquima; iroonti caninatatsi inguemisante, aro iragabisaicotajiri Tosorintsi. Inganquimari Abaram, iquemisanque, yogabisaicoqueri cara terai iritotima.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Cara iquemisanque Abaram, aro iniacaninatëri Tosorintsi. Aique icanqueri iriro aisati imatsiguenga: “Nococaquemi aiquenta pigáantaiguëri antagaisati quibatsisati. Nomëmi obiro nagáantane aisati ira quemisantaiguëna cantaquibi obiro cara piquemisanquina”. ¿Pairo icantobiquero oca? ¿Imoncaraqueroco Abaram isanguenare Moisés? Teni, terainta ine isanguenare. Tosorintsi icanqueri negaca aroquenta iquemisanqueri Abaram, isëretacari.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Aroca Tosorintsi imaiguërime iragáantane ira cogabitacha iromoncaratimarome isanguenare Moisés, aroque yamatobiqueri Abaram cara imëri cara inguemisanque.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Tosorintsi ingasitígataiguëri omagaro ira ogótabecaro isanguenare Moisés carari te iromoncaratiro, inguisaiguërini. Iroro cantënguicha te irogótocotiro isanguenare, iroro te inguisaigaguëtiri Tosorintsi.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Iroro yogabisaicotaguëtajiri Tosorintsi omagaro ira quemisantiri aisa icantari ibega Abaram cara iquemisanque iriro. Aro icábintsaiguëri antagaisati quemisantatsiri, jorío aisati ira cagari jorío, imoncaraquero Tosorintsi ora icanque. Yamai Abaram cantaca iriri omagaro quemisantatsiri.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Jirai isanguenatacaqueri comantantatsiri Tosorintsi, icanqueri:
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 — ausente —
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 — ausente —
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 — ausente —
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Igóque Abaram cara itasorintsitasanoti Tosorintsi, te omomirintsitomotiri iromoncaratiro ora icanqueri. Igóque cara iromoncaraquero.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Aroquenta iquemisanque Abaram, iniacaninatëri Tosorintsi.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 — ausente —
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 — ausente —
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ira camobicái aroquenta acantaguetomoqueri ora te onganinate, ipënabencáiro, yágabitsacáiro. Aro yoganiatairi Tosorintsi iroro igóontacari aisonori iniacaninatacái yágacaninatacái, teni inguisaigaái yamai.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.