Romanos 4
Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs BKJ
1 Pigótocoiguëri Abaram ira jorío timatsi jirai, ati icanta. Yamai nongomantaiguëmi:
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 te iragabisaicotima iriati. Arome iragabisaicoquimame iriati, inganquima iraguibatimame inganqueme: “Tojai nacaninati; nogabisaicotaja”. Carari te iragabisaicotima, iroro te ongomeitaguëte iraguibatima catingasatiquë Tosorintsi.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pigóiguë ora ocanti Sanguenari:
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Nosiacagantëmiro: aintaca sërari isiabaguitëneri ibatorote, ¿Teco caninataque iripënabintiri? Te onganinate ingantiri: “Jerica quirequi nomasitëmiri”, aroquenta itarobacaaquineri irebetërini.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Queroca icantiro sërari ora caninari, carari patiro iquemisanqueri Tosorintsi isëretacari, aro yoganinasëretëri Tosorintsi yogabisaicoqueri. Te iripënabintima sërari arota iraniacaninatiri Tosorintsi cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Pinetse, te ingante pairoraca arota ingábintseri Tosorintsi, carari inganinasërete cara inguemisanqueri. Irootisati ora isanguenaque David jirai:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Yoganinasëretaiguëri omagaro matsiguenga icábintsaiguë Tosorintsi, ijocajineri ora icantagueti te onganinate, yomaguisanquineri.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Aisonori icaninasëretë sërari cara Tosorintsi quero iguisabiritiri ora icantagueti quimingari, querootisati iquengairo.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Aro ¿Pairi isanguenatocoque David, ira totacha, iraco te iritotima; ira jorío, iraco cagari jorío? Icomantëgotaiguëri antagaisati. Yamai nagatsitairo ora pigóiguë: iquemisanqueri Tosorintsi Abaram, iroro iniacaninataguëqueri cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Carari ¿Ati ocanta cara yoganinatëri Abaram Tosorintsi? ¿Cara aroque itoca, caraco terai iritotima? Iniacaninatëri cara terai iritotima.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Tosorintsi iniaqueri Abaram caninari, aique icanqueri iritotëma, irogóontimari matsiguenga cara Abaram iritsita quemisanquenguitsi, aro yoganinatëri iriro Tosorintsi. Yamai pairiraca te iritotima carari iquemisanqueri Tosorintsi yoganinatëri aisati, iriro yosigari itomi Abaram, iniacaninatëri cara terai iritotima. Iroonti iquemisanqueri Tosorintsi.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Iraegui jorío quemisantatsiri aisati inganquimari ibega Abaram. Quero ijiti aroca iritotëma, aro iragabisaicoquima; iroonti caninatatsi inguemisante, aro iragabisaicotajiri Tosorintsi. Inganquimari Abaram, iquemisanque, yogabisaicoqueri cara terai iritotima.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Cara iquemisanque Abaram, aro iniacaninatëri Tosorintsi. Aique icanqueri iriro aisati imatsiguenga: “Nococaquemi aiquenta pigáantaiguëri antagaisati quibatsisati. Nomëmi obiro nagáantane aisati ira quemisantaiguëna cantaquibi obiro cara piquemisanquina”. ¿Pairo icantobiquero oca? ¿Imoncaraqueroco Abaram isanguenare Moisés? Teni, terainta ine isanguenare. Tosorintsi icanqueri negaca aroquenta iquemisanqueri Abaram, isëretacari.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Aroca Tosorintsi imaiguërime iragáantane ira cogabitacha iromoncaratimarome isanguenare Moisés, aroque yamatobiqueri Abaram cara imëri cara inguemisanque.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Tosorintsi ingasitígataiguëri omagaro ira ogótabecaro isanguenare Moisés carari te iromoncaratiro, inguisaiguërini. Iroro cantënguicha te irogótocotiro isanguenare, iroro te inguisaigaguëtiri Tosorintsi.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Iroro yogabisaicotaguëtajiri Tosorintsi omagaro ira quemisantiri aisa icantari ibega Abaram cara iquemisanque iriro. Aro icábintsaiguëri antagaisati quemisantatsiri, jorío aisati ira cagari jorío, imoncaraquero Tosorintsi ora icanque. Yamai Abaram cantaca iriri omagaro quemisantatsiri.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Jirai isanguenatacaqueri comantantatsiri Tosorintsi, icanqueri:
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 — ausente —
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 — ausente —
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Igóque Abaram cara itasorintsitasanoti Tosorintsi, te omomirintsitomotiri iromoncaratiro ora icanqueri. Igóque cara iromoncaraquero.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Aroquenta iquemisanque Abaram, iniacaninatëri Tosorintsi.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ira camobicái aroquenta acantaguetomoqueri ora te onganinate, ipënabencáiro, yágabitsacáiro. Aro yoganiatairi Tosorintsi iroro igóontacari aisonori iniacaninatacái yágacaninatacái, teni inguisaigaái yamai.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.