Atos 20
Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs VC
1 Aroque imairetaigai Ejesosati, icaimaiguëri Paboro ira yogomeque quemisantatsiri. Aique yobetsatanaari, iáque irooti Maseroniaquë.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Iquenagueque canta. Tojai yogometaguetaigapëri quemisantatsiri irooti yareantaca quibatsiquë jitacha Guiresia
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 cara itimaque maba manchacori. Pënibaqueme irotetanëma pitotsiquë inguenocoque Siriaquë, aro igótocotaiguëri jorío iquengaigaca iróguiri. Iroro iquengasëretaguëca icanque:
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Iáiguë Paboro aisa ira itsibata: Sópatoro itomi Piro Bereasati, Arisitárico aisa Seconto Tesarónicasati, Gayo Térebesati, Timoteo Irísitarasati, Tíquico aisa Torójimo Asiasati.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Icaegui obataiguëri Paboro irooti yareca poeboroquë jitacha Toróare. Canta yoguiaquina Paboro aisa naro Irocas sanguenatiro oca sanguenarica.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Cara Jeripoquë aroque yapaiguëro pan ora te ingonaguero ora piponganta, aique nogagaiganaca Paboro aisa naro, naquenocoque pitotsiquë. Ocarati pabocorooti cataguiteri naretaja Toróarequë cara yoguiaquina iraegui obaquenguitsi. Aito cara natimaiguë 7 cataguiteri.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Tomincoquë napatotaigaca cara nantibatsaaguequero pan nanguengasëretantaiguëmari Jesos cara icamobicái. Cosamani iquenguitsapë Paboro irooti aganguite ipintsatacaninta iriátë naramani.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Aiti tojaiti obotagantsi cara napatotaigaca jonoquë oquibe pongotsi. Cara osobi aiti basini sitomencorentsi, aique quibatsi osobi.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Isobiaque omoroquë ira oboina jitacha Eótico. Ipotsiquitanë cosamaninta icomantagueantë Paboro. Aro isamasantanë ipariganë osobi. Nisigaiganaca naguëtaiganaque nágabitapari. Aroque icamaque.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Yaguëtanë Paboro omanapague yabitsonopëri, icaniatanai. Icanque Paboro:
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Aisati nataiganaji jonoquë, aro cara itibatsaaguepero pan Paboro, napaiguë. Përosati cara inibatobagaigaca irooti cara oquëtaguetanë niáigai.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Yamapairi ira oboina teni ati ingantima tegotsitatsi, icaninasëretaiganaji quemisantatsiri.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Icantaiguëna Paboro:
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Aro iniaigaina Asónquë, notetanaa pitotsiquë, naquenaiguë irooti poeboroquë ojita Mitirene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Oquëtaguetanai naquenocotaiguë irooti catingasati oboguesiquë jitacha Quío. Oquëtaguetanai aisati naquenocoque irooti basiniquë oboguesi ojita Samos. Cara pabisanaque maba cataguiteri naretaigapa poeboroquë ojita Mireto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Iquianca Paboro irabisanaque Ejesoquë, tenta iraninte intimanë cosamani Asiaquë. Icoque iraretima Jerosarénquë cara queroquerai omoncarata cataguiteri jitacha Pentecosités.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Cara Miretoquë icaimagantaiguëri antiasipari ira omisantiri ira botoibiritari Jesoquirisito Ejesoquë.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Yaretaigapa, icabëri Paboro:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Pigóiguë cara naquemisantasanotëri Atingomi. Aisati nacantari pomeraro. Niraicotopiantëri matsiguenga. Itsipiriopiantagaiguëna jorío.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Te nomairetëmate carari nocomantasantaiguëmiro antagaisati ora Caninaro Nibarintsi, notsatengaiguëmiro. Nogometaiguëmi cara papatoita aisati pobangopaguequë.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Nocomantëri jorío aisati basiniati matsiguenga ira cagari jorío nacanqueri: “Pingantaigaima yacaqueroca. Pijoquiro ora picantagueti te onganinate. Pabentimari Tosorintsi pinguemisantiri Itomi, Irianti Atingomi Jesoquirisito”.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 —Yamai najáqueni Jerosarénquë, ojátacaquina Isëre Tosorintsi. Teni nogóte pairoraca ingaintëna canta.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Patiro nigóquero ora ocomantëna Isëre Tosorintsi. Antagaisatiquë poeboro ocomantapinintina cara iromingaiguëna iratsipiriacaquina.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Cara te nontsorogue. Jemita nangame. Teni nongogue nantime yaca quibatsiquë, iroonti nocoguini notsonquero ora igáquina Tosorintsi jirai nantëneri. Aisati igáquina Atingomi Jesos nongomantaguetiri matsiguenga ora Caninaro Nibarintsi: “Icogasanoti Tosorintsi ingábintsaiguëri matsiguenga. Icogasanoti irojocajineri ora icantagueti te onganinate”.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Yamai nigóque quero piniaigaina aisati. Cara nacarataiguëmi jirai, aroque nocomantasantëmiro iragáantane Tosorintsi, Iriro Atingomi aneingomentoquë.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Nocomantasantëmi yamai, aintaca paniro ira te inguemisantiri Jesos, iriátëca Sharincabeniquë, quero poguibitaquinaro
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 aroquenta notsatengaiguëmiro naquenguitsatomotimiro antagaisati ora icanti Tosorintsi.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 —Pigamaiguema obiatiegui. Aisati pomisantobentiri antagaisati popiguemisantacagane aisa icancari ira casintari omisantiri iroishate. Aroquenta pinanquimi Caninaro Isëre Tosorintsi, obirojegui pomisantobentaigueri quemisantatsiri ira botoibiritari Tosorintsi. Itomi icamobitaiguëri omagaro matsiguenga ora iragabisaicoontimari antagaisati ira quemisantirine.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Nigóque naro cara najáque, iribocaigapë ogomeantatsiri irianti matobiantatsiri ingoque pijocaiguëri Jesos Ira piquemisantaiguë. Iriro aisati inganquimari otsitiniro catsimari iragamagaiguëri oisha.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Aintasati yaca obirojeguiquëca aiquenta ira ogomeantënguitsine ora cagaro catingaro iromatobitagarantëri quemisantatsiri iraguiatanëri iriati ira ogomeantatsiri.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Pingaguite pigamaiguema. Pinguenguero ora nogometaiguëmi maba osarini. Tsitiniriquë aisa cataguiteriquë niraicoquemi nocomantasantaiguëmiro Irinibare Tosorintsi pinguemisantasanotiro.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Namanocoquemi Atingomiquë: “Pomisantiri Ejesosati, pingábintsaigueri arota inguemisantaiguero Pinibare”. Onguemisantacaganëmi Irinibare Tosorintsi onganquimi pintsibataiguemari ira yoguëtetai Tosorintsi ijitiri ianiquite.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Te nanebetimaro ora yasinta basini: aisa quirequi teatisati iguitsagare.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Pigóiguë cara nantanontaca irooti napantaigaca naro aisati ira natsibataca.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Nacanque caninasati. Aisati pingantina nibega naro. Pintarobacaate pomitocotaigueri ira te irine iguireguite. Icanque Atingomi Jesos: “Caninataque omitocotaigueri. Teni onganinate cara përosati imasitaigacái”.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Itsonquero Paboro ora icanqueri Ejesosati, aro yobaticagueritotaigaca yamanaque.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Iragaigaca antagaisati. Yabitsonotaiguëri ira Paboro yasaraacari iboroquë.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Yogasëretaigaca aroquenta icanque Paboro cara quero iniajiri aisati. Itentaigaari cara ibitoquë, inetsaigabaqueri cara iátocoque.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.