Atos 20

Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aroque imairetaigai Ejesosati, icaimaiguëri Paboro ira yogomeque quemisantatsiri. Aique yobetsatanaari, iáque irooti Maseroniaquë.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Iquenagueque canta. Tojai yogometaguetaigapëri quemisantatsiri irooti yareantaca quibatsiquë jitacha Guiresia
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 cara itimaque maba manchacori. Pënibaqueme irotetanëma pitotsiquë inguenocoque Siriaquë, aro igótocotaiguëri jorío iquengaigaca iróguiri. Iroro iquengasëretaguëca icanque:
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Iáiguë Paboro aisa ira itsibata: Sópatoro itomi Piro Bereasati, Arisitárico aisa Seconto Tesarónicasati, Gayo Térebesati, Timoteo Irísitarasati, Tíquico aisa Torójimo Asiasati.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Icaegui obataiguëri Paboro irooti yareca poeboroquë jitacha Toróare. Canta yoguiaquina Paboro aisa naro Irocas sanguenatiro oca sanguenarica.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Cara Jeripoquë aroque yapaiguëro pan ora te ingonaguero ora piponganta, aique nogagaiganaca Paboro aisa naro, naquenocoque pitotsiquë. Ocarati pabocorooti cataguiteri naretaja Toróarequë cara yoguiaquina iraegui obaquenguitsi. Aito cara natimaiguë 7 cataguiteri.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Tomincoquë napatotaigaca cara nantibatsaaguequero pan nanguengasëretantaiguëmari Jesos cara icamobicái. Cosamani iquenguitsapë Paboro irooti aganguite ipintsatacaninta iriátë naramani.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Aiti tojaiti obotagantsi cara napatotaigaca jonoquë oquibe pongotsi. Cara osobi aiti basini sitomencorentsi, aique quibatsi osobi.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Isobiaque omoroquë ira oboina jitacha Eótico. Ipotsiquitanë cosamaninta icomantagueantë Paboro. Aro isamasantanë ipariganë osobi. Nisigaiganaca naguëtaiganaque nágabitapari. Aroque icamaque.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Yaguëtanë Paboro omanapague yabitsonopëri, icaniatanai. Icanque Paboro:
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Aisati nataiganaji jonoquë, aro cara itibatsaaguepero pan Paboro, napaiguë. Përosati cara inibatobagaigaca irooti cara oquëtaguetanë niáigai.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Yamapairi ira oboina teni ati ingantima tegotsitatsi, icaninasëretaiganaji quemisantatsiri.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Icantaiguëna Paboro:
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Aro iniaigaina Asónquë, notetanaa pitotsiquë, naquenaiguë irooti poeboroquë ojita Mitirene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Oquëtaguetanai naquenocotaiguë irooti catingasati oboguesiquë jitacha Quío. Oquëtaguetanai aisati naquenocoque irooti basiniquë oboguesi ojita Samos. Cara pabisanaque maba cataguiteri naretaigapa poeboroquë ojita Mireto.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Iquianca Paboro irabisanaque Ejesoquë, tenta iraninte intimanë cosamani Asiaquë. Icoque iraretima Jerosarénquë cara queroquerai omoncarata cataguiteri jitacha Pentecosités.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Cara Miretoquë icaimagantaiguëri antiasipari ira omisantiri ira botoibiritari Jesoquirisito Ejesoquë.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Yaretaigapa, icabëri Paboro:
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Pigóiguë cara naquemisantasanotëri Atingomi. Aisati nacantari pomeraro. Niraicotopiantëri matsiguenga. Itsipiriopiantagaiguëna jorío.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Te nomairetëmate carari nocomantasantaiguëmiro antagaisati ora Caninaro Nibarintsi, notsatengaiguëmiro. Nogometaiguëmi cara papatoita aisati pobangopaguequë.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Nocomantëri jorío aisati basiniati matsiguenga ira cagari jorío nacanqueri: “Pingantaigaima yacaqueroca. Pijoquiro ora picantagueti te onganinate. Pabentimari Tosorintsi pinguemisantiri Itomi, Irianti Atingomi Jesoquirisito”.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 —Yamai najáqueni Jerosarénquë, ojátacaquina Isëre Tosorintsi. Teni nogóte pairoraca ingaintëna canta.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Patiro nigóquero ora ocomantëna Isëre Tosorintsi. Antagaisatiquë poeboro ocomantapinintina cara iromingaiguëna iratsipiriacaquina.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Cara te nontsorogue. Jemita nangame. Teni nongogue nantime yaca quibatsiquë, iroonti nocoguini notsonquero ora igáquina Tosorintsi jirai nantëneri. Aisati igáquina Atingomi Jesos nongomantaguetiri matsiguenga ora Caninaro Nibarintsi: “Icogasanoti Tosorintsi ingábintsaiguëri matsiguenga. Icogasanoti irojocajineri ora icantagueti te onganinate”.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Yamai nigóque quero piniaigaina aisati. Cara nacarataiguëmi jirai, aroque nocomantasantëmiro iragáantane Tosorintsi, Iriro Atingomi aneingomentoquë.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Nocomantasantëmi yamai, aintaca paniro ira te inguemisantiri Jesos, iriátëca Sharincabeniquë, quero poguibitaquinaro
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 aroquenta notsatengaiguëmiro naquenguitsatomotimiro antagaisati ora icanti Tosorintsi.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 —Pigamaiguema obiatiegui. Aisati pomisantobentiri antagaisati popiguemisantacagane aisa icancari ira casintari omisantiri iroishate. Aroquenta pinanquimi Caninaro Isëre Tosorintsi, obirojegui pomisantobentaigueri quemisantatsiri ira botoibiritari Tosorintsi. Itomi icamobitaiguëri omagaro matsiguenga ora iragabisaicoontimari antagaisati ira quemisantirine.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nigóque naro cara najáque, iribocaigapë ogomeantatsiri irianti matobiantatsiri ingoque pijocaiguëri Jesos Ira piquemisantaiguë. Iriro aisati inganquimari otsitiniro catsimari iragamagaiguëri oisha.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Aintasati yaca obirojeguiquëca aiquenta ira ogomeantënguitsine ora cagaro catingaro iromatobitagarantëri quemisantatsiri iraguiatanëri iriati ira ogomeantatsiri.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Pingaguite pigamaiguema. Pinguenguero ora nogometaiguëmi maba osarini. Tsitiniriquë aisa cataguiteriquë niraicoquemi nocomantasantaiguëmiro Irinibare Tosorintsi pinguemisantasanotiro.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Namanocoquemi Atingomiquë: “Pomisantiri Ejesosati, pingábintsaigueri arota inguemisantaiguero Pinibare”. Onguemisantacaganëmi Irinibare Tosorintsi onganquimi pintsibataiguemari ira yoguëtetai Tosorintsi ijitiri ianiquite.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Te nanebetimaro ora yasinta basini: aisa quirequi teatisati iguitsagare.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Pigóiguë cara nantanontaca irooti napantaigaca naro aisati ira natsibataca.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Nacanque caninasati. Aisati pingantina nibega naro. Pintarobacaate pomitocotaigueri ira te irine iguireguite. Icanque Atingomi Jesos: “Caninataque omitocotaigueri. Teni onganinate cara përosati imasitaigacái”.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Itsonquero Paboro ora icanqueri Ejesosati, aro yobaticagueritotaigaca yamanaque.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Iragaigaca antagaisati. Yabitsonotaiguëri ira Paboro yasaraacari iboroquë.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Yogasëretaigaca aroquenta icanque Paboro cara quero iniajiri aisati. Itentaigaari cara ibitoquë, inetsaigabaqueri cara iátocoque.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.