Atos 20
Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs ARIB
1 Aroque imairetaigai Ejesosati, icaimaiguëri Paboro ira yogomeque quemisantatsiri. Aique yobetsatanaari, iáque irooti Maseroniaquë.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Iquenagueque canta. Tojai yogometaguetaigapëri quemisantatsiri irooti yareantaca quibatsiquë jitacha Guiresia
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 cara itimaque maba manchacori. Pënibaqueme irotetanëma pitotsiquë inguenocoque Siriaquë, aro igótocotaiguëri jorío iquengaigaca iróguiri. Iroro iquengasëretaguëca icanque:
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Iáiguë Paboro aisa ira itsibata: Sópatoro itomi Piro Bereasati, Arisitárico aisa Seconto Tesarónicasati, Gayo Térebesati, Timoteo Irísitarasati, Tíquico aisa Torójimo Asiasati.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Icaegui obataiguëri Paboro irooti yareca poeboroquë jitacha Toróare. Canta yoguiaquina Paboro aisa naro Irocas sanguenatiro oca sanguenarica.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Cara Jeripoquë aroque yapaiguëro pan ora te ingonaguero ora piponganta, aique nogagaiganaca Paboro aisa naro, naquenocoque pitotsiquë. Ocarati pabocorooti cataguiteri naretaja Toróarequë cara yoguiaquina iraegui obaquenguitsi. Aito cara natimaiguë 7 cataguiteri.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Tomincoquë napatotaigaca cara nantibatsaaguequero pan nanguengasëretantaiguëmari Jesos cara icamobicái. Cosamani iquenguitsapë Paboro irooti aganguite ipintsatacaninta iriátë naramani.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Aiti tojaiti obotagantsi cara napatotaigaca jonoquë oquibe pongotsi. Cara osobi aiti basini sitomencorentsi, aique quibatsi osobi.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Isobiaque omoroquë ira oboina jitacha Eótico. Ipotsiquitanë cosamaninta icomantagueantë Paboro. Aro isamasantanë ipariganë osobi. Nisigaiganaca naguëtaiganaque nágabitapari. Aroque icamaque.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Yaguëtanë Paboro omanapague yabitsonopëri, icaniatanai. Icanque Paboro:
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Aisati nataiganaji jonoquë, aro cara itibatsaaguepero pan Paboro, napaiguë. Përosati cara inibatobagaigaca irooti cara oquëtaguetanë niáigai.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Yamapairi ira oboina teni ati ingantima tegotsitatsi, icaninasëretaiganaji quemisantatsiri.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Icantaiguëna Paboro:
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Aro iniaigaina Asónquë, notetanaa pitotsiquë, naquenaiguë irooti poeboroquë ojita Mitirene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Oquëtaguetanai naquenocotaiguë irooti catingasati oboguesiquë jitacha Quío. Oquëtaguetanai aisati naquenocoque irooti basiniquë oboguesi ojita Samos. Cara pabisanaque maba cataguiteri naretaigapa poeboroquë ojita Mireto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Iquianca Paboro irabisanaque Ejesoquë, tenta iraninte intimanë cosamani Asiaquë. Icoque iraretima Jerosarénquë cara queroquerai omoncarata cataguiteri jitacha Pentecosités.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Cara Miretoquë icaimagantaiguëri antiasipari ira omisantiri ira botoibiritari Jesoquirisito Ejesoquë.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Yaretaigapa, icabëri Paboro:
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Pigóiguë cara naquemisantasanotëri Atingomi. Aisati nacantari pomeraro. Niraicotopiantëri matsiguenga. Itsipiriopiantagaiguëna jorío.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Te nomairetëmate carari nocomantasantaiguëmiro antagaisati ora Caninaro Nibarintsi, notsatengaiguëmiro. Nogometaiguëmi cara papatoita aisati pobangopaguequë.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Nocomantëri jorío aisati basiniati matsiguenga ira cagari jorío nacanqueri: “Pingantaigaima yacaqueroca. Pijoquiro ora picantagueti te onganinate. Pabentimari Tosorintsi pinguemisantiri Itomi, Irianti Atingomi Jesoquirisito”.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 —Yamai najáqueni Jerosarénquë, ojátacaquina Isëre Tosorintsi. Teni nogóte pairoraca ingaintëna canta.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Patiro nigóquero ora ocomantëna Isëre Tosorintsi. Antagaisatiquë poeboro ocomantapinintina cara iromingaiguëna iratsipiriacaquina.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Cara te nontsorogue. Jemita nangame. Teni nongogue nantime yaca quibatsiquë, iroonti nocoguini notsonquero ora igáquina Tosorintsi jirai nantëneri. Aisati igáquina Atingomi Jesos nongomantaguetiri matsiguenga ora Caninaro Nibarintsi: “Icogasanoti Tosorintsi ingábintsaiguëri matsiguenga. Icogasanoti irojocajineri ora icantagueti te onganinate”.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Yamai nigóque quero piniaigaina aisati. Cara nacarataiguëmi jirai, aroque nocomantasantëmiro iragáantane Tosorintsi, Iriro Atingomi aneingomentoquë.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Nocomantasantëmi yamai, aintaca paniro ira te inguemisantiri Jesos, iriátëca Sharincabeniquë, quero poguibitaquinaro
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 aroquenta notsatengaiguëmiro naquenguitsatomotimiro antagaisati ora icanti Tosorintsi.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 —Pigamaiguema obiatiegui. Aisati pomisantobentiri antagaisati popiguemisantacagane aisa icancari ira casintari omisantiri iroishate. Aroquenta pinanquimi Caninaro Isëre Tosorintsi, obirojegui pomisantobentaigueri quemisantatsiri ira botoibiritari Tosorintsi. Itomi icamobitaiguëri omagaro matsiguenga ora iragabisaicoontimari antagaisati ira quemisantirine.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Nigóque naro cara najáque, iribocaigapë ogomeantatsiri irianti matobiantatsiri ingoque pijocaiguëri Jesos Ira piquemisantaiguë. Iriro aisati inganquimari otsitiniro catsimari iragamagaiguëri oisha.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Aintasati yaca obirojeguiquëca aiquenta ira ogomeantënguitsine ora cagaro catingaro iromatobitagarantëri quemisantatsiri iraguiatanëri iriati ira ogomeantatsiri.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Pingaguite pigamaiguema. Pinguenguero ora nogometaiguëmi maba osarini. Tsitiniriquë aisa cataguiteriquë niraicoquemi nocomantasantaiguëmiro Irinibare Tosorintsi pinguemisantasanotiro.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Namanocoquemi Atingomiquë: “Pomisantiri Ejesosati, pingábintsaigueri arota inguemisantaiguero Pinibare”. Onguemisantacaganëmi Irinibare Tosorintsi onganquimi pintsibataiguemari ira yoguëtetai Tosorintsi ijitiri ianiquite.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Te nanebetimaro ora yasinta basini: aisa quirequi teatisati iguitsagare.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Pigóiguë cara nantanontaca irooti napantaigaca naro aisati ira natsibataca.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nacanque caninasati. Aisati pingantina nibega naro. Pintarobacaate pomitocotaigueri ira te irine iguireguite. Icanque Atingomi Jesos: “Caninataque omitocotaigueri. Teni onganinate cara përosati imasitaigacái”.
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Itsonquero Paboro ora icanqueri Ejesosati, aro yobaticagueritotaigaca yamanaque.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Iragaigaca antagaisati. Yabitsonotaiguëri ira Paboro yasaraacari iboroquë.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Yogasëretaigaca aroquenta icanque Paboro cara quero iniajiri aisati. Itentaigaari cara ibitoquë, inetsaigabaqueri cara iátocoque.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.