Gênesis 42

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaŋ Yakobo adi Isip kwetneŋ nanaŋe kedem tuwadok unduŋ nadiŋa mihiŋiye indiŋ yeniŋguk, “Hidi maŋgoŋde nadikabaleeŋ hatiiŋ?
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Isip kwetneŋ nanaŋe kedem tuwadok yobune nadilat. Ale hidi uŋoŋ wooŋ tuwaaŋ moŋgola buneŋ. Tiyauge indi nanaŋe map kisaŋ tineemneŋ alaa.”
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Kaŋ Yosep daliye ten adi nanaŋe tuwaneene Isip kwetneŋ ugiŋ.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Biyagoŋ kuyoŋ Yosep’walaŋ kwayaŋ Benyamin adi yadi beudi daliyedut mu uundok nadisuuŋa kahile tubune hakuk. Tiyauge kwet fiileŋ haulune nemek figitaaŋ niŋ mintamimbaakneŋ yoŋa unduŋ tuguk.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Kaŋ Isilae Mihiŋiye adi Kanaaŋhi me noli nanaŋe tuwaneene ugiŋ adut noŋgoŋ ugiŋ. Uge uge usuwagiŋ. Biyagoŋ hinek Kanaaŋ kwetneŋ maaŋ fiye kadaka wapum hakuk.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Yosep adi Isip kwet diniŋ kadoko me wapum hatiŋila kwetkwet me nanaŋe tuwaneene bulune nanaŋe yembuune kibikooŋ muneeŋ miŋgiŋ. Unduŋ tulune daliyedibo busuwaŋ duwookeneeŋ namandahik kwet foloŋ tubuwopmoobut timiŋgiŋ.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Kaŋ Yosep adi daliye agaŋ yabukiyondaguk. Iŋgoŋ mebiŋiŋ kameheebi tiŋa mede fafaŋeniŋgoŋ yeniŋa indiŋ yeninadiguk, “Hidi diŋahi yeŋ biiŋ?”
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Yosep adi daliye agaŋ yabukiyodaguk iŋgoŋ adi kibi mu kakiyondagiŋ.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Kaŋ Yosep adi koom kwaha aditok lihine tuguk u nadisuguk. Tiŋa indiŋ yeniŋguk, “Hidi yadi bolik titiŋ me. Hidi yadi indi’walaŋ kwet kanadi tiŋa kwet faakii daŋgoŋ momooŋgoŋ mu kadokoyam undihi kanadiku tineene buŋit oŋ.”
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Adibo yogiŋ, “Bombooŋgi, unduŋ mooŋ ale! Tipilapilayemegeye indi yadi nanaŋe tuwaneene bumun.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Indi yadi me kubugoŋ diniŋ mihiŋiye hogohogok. Indi yalaŋ me mooŋ. Eŋ boolik mu tiyam.”
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Adibo yeniŋguk, “Mooŋ, hidi yadi indi’walaŋ kwet faakii daŋgoŋ hogok hatak uku kanadi tineene buŋit.”
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Yobune adibo yogiŋ, “Tipilapilayemegeye indi 12 hatigumun. Tiŋa indi hekidalit me kubugoŋ diniŋ mihiŋiye ala indi Kanaaŋhi. Kwayanik dikineŋ hinek adi beudut halumuk. Eŋ kwayanik noli adi yadi koom kwaha daambek fiikuk.”
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Kaŋ Yosepdibo yeniŋguk, “Nu agaŋ haniŋat, hidi yadi boolik titiŋ me.
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Unduŋ doktiŋa medehik diniŋ mebi dakalewaak. Nu Felo’walaŋ wou foloŋ yofafaŋeeŋ hanilat. Kwayahik dikineŋ hinek mu nobu busuwawaak adi hidi kwet i bikabuŋa kotigoŋ yohikwehineŋ mu uneeŋ.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Unduŋ doktiŋa hidi’walaniŋ niŋ niŋkulune wooŋ kwayahik dikineŋ nagila baak. Eŋ noli hogohogok hidi yadi yot fafaŋeniŋ ginaŋ itneeŋ. Kaŋ nu medehik diniŋ mebi didimeniŋgoŋ nadidakalewaat. Unduŋ tiŋa mede yoiŋ u kawene yalaŋ nobu tibaak adi hidi boolik titiŋ me hanimbaat. U Felo’walaŋ wou foloŋ yofafaŋelat.”
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Unduŋ yoŋa wanakaŋ hogohogok yot fafaŋeniŋ ginaŋ yapmeune melenai lufomkulitniŋ uŋoŋ itougiŋ.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Ala agaŋ melenai lufomkulitniŋ tubune Yosepdi indiŋ yeniŋguk, “Nu Bepaŋ gikiŋgoŋ timilat doktiŋa hidi hehifiyakutdok nobu nadiyaneŋ kaŋ indiŋ tineŋ.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Hidi yalaŋ mu yoiŋ kaŋ hidi’walaniŋ me kubugoŋdi yot fafaŋeniŋneŋ iŋgoŋ bikabuune ilune noli hogohogok hidi noohiye nanaŋe map kisaŋ tineeneŋ doktiŋa pandiŋ eŋ haŋgom beeŋa uneeŋ.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Tiŋa kwayahik dikineŋ nagila buune mede biyagoŋ yoiŋ unduŋ nadiŋa bihabeene hatineeŋ.” Kaŋ daliye adi Yosepdi yoguk undugoŋ tigiŋ.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Tiŋa nehigoŋ uŋgoŋ kiyonadi tiŋa indiŋ yogiŋ, “Biyagoŋ kuyoŋ, nemek yoŋ adi kwayanik titiŋ hogoli timiŋgumun doktiŋa mintanimulak. Adi munabukadeŋa ninimbulabulaye tulune indi nadikabale tiŋa bikabune uguk. Ale woondegoŋ tiŋa kibikooŋ nemek mulabumuŋ i mintanimlak.”
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Kaŋ Lubendi indiŋ yeniŋguk, “Nu agaŋ haniŋgut! Hidi mihi kada u nemek hogoli mu timineŋ. Iŋgoŋ hidi medene nadikabaleeŋ tigiŋ wondoktiŋa kibikooŋ mintalak u agaŋ kaŋ nadiiŋ. Naŋgatŋiŋ diniŋ yomdok kibikooŋ mintanimlak.”
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Biyagoŋ kuyoŋ, adi yadi Yosepdi medenik agaŋ nadilak u mu nadigiŋ. Yosep adi yadi daliyedut mede yonadi tibene me niŋdut mede yotubutakale tuguk.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Unduŋ tiŋa Yosep adi daliye biyabuŋa wooŋ maat kookuk. Unduŋ tiŋa kotigoŋ udaneŋ wooŋ adut mede mede toguk. Tiŋa yobune Simeon lekiŋgoŋhik ginaŋ yakuk hamane tiŋa wooŋ yakalune dauhik folooŋgoŋ kohoŋ ibigiŋ.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Tiŋa yobune pandiŋ eŋ haaŋgoom likhik ginaŋ dahitoki tiyemiŋgiŋ tiŋa muneeŋhik kotigoŋ likhik maŋiŋ ginaŋ kadahiyemgiŋ. Tiŋa talipmeŋ wooŋ map nadiŋa nanandok dumuŋ maaŋ dahiyemdok yoguk kaŋ undugoŋ tigiŋ.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Kaŋ adi nanaŋe likhik doŋkihiye foloŋ moŋgolooŋ boiŋa agaŋ tububihila ugiŋ.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Uge uge bufaune nalum yot niŋ ginaŋ usuwaaŋ me niŋdi doŋkiŋiŋ nanaŋe mimbeene lik maŋiŋ fiyakula kaguk, be muneeŋŋiŋ lik ginaŋ uŋgoŋ dahigiŋ.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Biyabgoŋ kuyoŋ, adi unduŋ kaŋ dali kwayaŋiye yeniŋguk, “Ai! Deebek tiŋa muneeŋne kotigoŋ likne maŋiŋ ginaŋ kotigoŋ dahinamuŋit. Lik maŋiŋ ginaŋ i itak oŋ!” Yobune adi boho tiŋa kikakika tiŋa yogiŋ, “Bepaŋdi dediŋ tinimilak.”
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Kaŋ adi Kanaaŋ kwetneŋ behik Yakobo wooŋ kaŋ nemek mintayemiŋguk wondiniŋ mede kahat wanakaŋ hogohogok tubudapmaaŋ niŋgiŋ. Tiŋa niŋgiŋ,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 “Kwet umun wondiniŋ me bombooŋgi adi mede fafaŋeniŋ eŋ wapum hinek niniŋguk. Tiŋa inditok boolik titiŋ me niniŋa yot fafaŋeniŋ ginaŋ nipmeguk.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Unduŋ tinimbuune indiŋ niŋgumun, ‘Indi yadi me kwelemaahi eŋ boolik mu tiyam.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Indi me heki dalit 12, beetnik’walaŋ mihiŋiye. Ala kubugoŋdi koom kwaha fiikuk eŋ kwayanik kuyaniŋ hinek adi yadi Kanaaŋ kwetneŋ beetnik dut hatilak.’
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Unduŋ yoneene kwet wondiniŋ me bombooŋgi adi indiŋ niniŋguk. ‘Hidi me kwelemahi be dediŋ adi mebihik indiŋ tubune habuŋa nadidakalewaat. Ale hidi’walaniŋ me kubugoŋdi iŋgoŋ hatilune noli hidi mehimehiye nanaŋe map tineeneŋ doktiŋa nanaŋe moŋgola uneŋ.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Ala hatigane kotigoŋ buneene kwayahik kuyaniŋ u maaŋ nagila buneeŋ. Kaŋ hidi boolik titiŋ me mooŋ me kwelemahi hatiiŋ wondiniŋ mebi dakalewaak. Unduŋ tubune daahik tubuudanehambene hidi kwet iŋoŋ uŋat buŋat tineene kaakaa tiyaneeŋ.’”
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Kaŋ adi lik molomoloom pandiŋ kwaatneelune muneeŋ yawenit maaŋ foune yabuŋa bohoo tigiŋ. Unduŋ tiŋa mewoi nehi be behik adi muneeŋ yawe folooŋ hinit yabuŋa munta nadigiŋ.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Kaŋ behik Yakobodi indiŋ yeniŋguk, “Hidi mihineye noloom-moŋgodapmaiŋ. Yosep agaŋ fiikuk, Simeon iŋgoŋ mu hatinamulak. Kaŋ yoŋ adi Benyamin maaŋ nagila unee yoiŋ. Doktiŋa nu bulaaniŋgoŋ wapum hinek nadilat.”
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Unduŋ yobune Lubendibo niŋguk, “Mu nagikambaat kaŋ wondok kibikooŋ nu’walaŋ mihineyat lufom u udihikumumbaaŋ. Unduŋ doktiŋa adi fiit nu’walaŋ kohoone foloŋ kameweŋ. Kaŋ nu kedem kotigoŋ nagikambaat.”
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Adibo yoguk, “Mihine adi hidut mu waak. Dali agaŋ kumuŋguk doktiŋa adi neehogok kadaa hatinamulak. Hidi talik uneeneŋ uŋoŋ nemek mulabumuŋ niŋ mintamimbaak adi nu guhakatnenitdi bulaaniŋgoŋ tiŋa hatigane kumumbaat wondiniŋ yom adi hidi foloŋ halaak.”
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.