Gênesis 42

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kaŋ Yakobo adi Isip kwetneŋ nanaŋe kedem tuwadok unduŋ nadiŋa mihiŋiye indiŋ yeniŋguk, “Hidi maŋgoŋde nadikabaleeŋ hatiiŋ?
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Isip kwetneŋ nanaŋe kedem tuwadok yobune nadilat. Ale hidi uŋoŋ wooŋ tuwaaŋ moŋgola buneŋ. Tiyauge indi nanaŋe map kisaŋ tineemneŋ alaa.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Kaŋ Yosep daliye ten adi nanaŋe tuwaneene Isip kwetneŋ ugiŋ.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Biyagoŋ kuyoŋ Yosep’walaŋ kwayaŋ Benyamin adi yadi beudi daliyedut mu uundok nadisuuŋa kahile tubune hakuk. Tiyauge kwet fiileŋ haulune nemek figitaaŋ niŋ mintamimbaakneŋ yoŋa unduŋ tuguk.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Kaŋ Isilae Mihiŋiye adi Kanaaŋhi me noli nanaŋe tuwaneene ugiŋ adut noŋgoŋ ugiŋ. Uge uge usuwagiŋ. Biyagoŋ hinek Kanaaŋ kwetneŋ maaŋ fiye kadaka wapum hakuk.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Yosep adi Isip kwet diniŋ kadoko me wapum hatiŋila kwetkwet me nanaŋe tuwaneene bulune nanaŋe yembuune kibikooŋ muneeŋ miŋgiŋ. Unduŋ tulune daliyedibo busuwaŋ duwookeneeŋ namandahik kwet foloŋ tubuwopmoobut timiŋgiŋ.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Kaŋ Yosep adi daliye agaŋ yabukiyondaguk. Iŋgoŋ mebiŋiŋ kameheebi tiŋa mede fafaŋeniŋgoŋ yeniŋa indiŋ yeninadiguk, “Hidi diŋahi yeŋ biiŋ?”
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yosep adi daliye agaŋ yabukiyodaguk iŋgoŋ adi kibi mu kakiyondagiŋ.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Kaŋ Yosep adi koom kwaha aditok lihine tuguk u nadisuguk. Tiŋa indiŋ yeniŋguk, “Hidi yadi bolik titiŋ me. Hidi yadi indi’walaŋ kwet kanadi tiŋa kwet faakii daŋgoŋ momooŋgoŋ mu kadokoyam undihi kanadiku tineene buŋit oŋ.”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Adibo yogiŋ, “Bombooŋgi, unduŋ mooŋ ale! Tipilapilayemegeye indi yadi nanaŋe tuwaneene bumun.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Indi yadi me kubugoŋ diniŋ mihiŋiye hogohogok. Indi yalaŋ me mooŋ. Eŋ boolik mu tiyam.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Adibo yeniŋguk, “Mooŋ, hidi yadi indi’walaŋ kwet faakii daŋgoŋ hogok hatak uku kanadi tineene buŋit.”
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Yobune adibo yogiŋ, “Tipilapilayemegeye indi 12 hatigumun. Tiŋa indi hekidalit me kubugoŋ diniŋ mihiŋiye ala indi Kanaaŋhi. Kwayanik dikineŋ hinek adi beudut halumuk. Eŋ kwayanik noli adi yadi koom kwaha daambek fiikuk.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Kaŋ Yosepdibo yeniŋguk, “Nu agaŋ haniŋat, hidi yadi boolik titiŋ me.
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Unduŋ doktiŋa medehik diniŋ mebi dakalewaak. Nu Felo’walaŋ wou foloŋ yofafaŋeeŋ hanilat. Kwayahik dikineŋ hinek mu nobu busuwawaak adi hidi kwet i bikabuŋa kotigoŋ yohikwehineŋ mu uneeŋ.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Unduŋ doktiŋa hidi’walaniŋ niŋ niŋkulune wooŋ kwayahik dikineŋ nagila baak. Eŋ noli hogohogok hidi yadi yot fafaŋeniŋ ginaŋ itneeŋ. Kaŋ nu medehik diniŋ mebi didimeniŋgoŋ nadidakalewaat. Unduŋ tiŋa mede yoiŋ u kawene yalaŋ nobu tibaak adi hidi boolik titiŋ me hanimbaat. U Felo’walaŋ wou foloŋ yofafaŋelat.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Unduŋ yoŋa wanakaŋ hogohogok yot fafaŋeniŋ ginaŋ yapmeune melenai lufomkulitniŋ uŋoŋ itougiŋ.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Ala agaŋ melenai lufomkulitniŋ tubune Yosepdi indiŋ yeniŋguk, “Nu Bepaŋ gikiŋgoŋ timilat doktiŋa hidi hehifiyakutdok nobu nadiyaneŋ kaŋ indiŋ tineŋ.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Hidi yalaŋ mu yoiŋ kaŋ hidi’walaniŋ me kubugoŋdi yot fafaŋeniŋneŋ iŋgoŋ bikabuune ilune noli hogohogok hidi noohiye nanaŋe map kisaŋ tineeneŋ doktiŋa pandiŋ eŋ haŋgom beeŋa uneeŋ.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Tiŋa kwayahik dikineŋ nagila buune mede biyagoŋ yoiŋ unduŋ nadiŋa bihabeene hatineeŋ.” Kaŋ daliye adi Yosepdi yoguk undugoŋ tigiŋ.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Tiŋa nehigoŋ uŋgoŋ kiyonadi tiŋa indiŋ yogiŋ, “Biyagoŋ kuyoŋ, nemek yoŋ adi kwayanik titiŋ hogoli timiŋgumun doktiŋa mintanimulak. Adi munabukadeŋa ninimbulabulaye tulune indi nadikabale tiŋa bikabune uguk. Ale woondegoŋ tiŋa kibikooŋ nemek mulabumuŋ i mintanimlak.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Kaŋ Lubendi indiŋ yeniŋguk, “Nu agaŋ haniŋgut! Hidi mihi kada u nemek hogoli mu timineŋ. Iŋgoŋ hidi medene nadikabaleeŋ tigiŋ wondoktiŋa kibikooŋ mintalak u agaŋ kaŋ nadiiŋ. Naŋgatŋiŋ diniŋ yomdok kibikooŋ mintanimlak.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Biyagoŋ kuyoŋ, adi yadi Yosepdi medenik agaŋ nadilak u mu nadigiŋ. Yosep adi yadi daliyedut mede yonadi tibene me niŋdut mede yotubutakale tuguk.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Unduŋ tiŋa Yosep adi daliye biyabuŋa wooŋ maat kookuk. Unduŋ tiŋa kotigoŋ udaneŋ wooŋ adut mede mede toguk. Tiŋa yobune Simeon lekiŋgoŋhik ginaŋ yakuk hamane tiŋa wooŋ yakalune dauhik folooŋgoŋ kohoŋ ibigiŋ.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Tiŋa yobune pandiŋ eŋ haaŋgoom likhik ginaŋ dahitoki tiyemiŋgiŋ tiŋa muneeŋhik kotigoŋ likhik maŋiŋ ginaŋ kadahiyemgiŋ. Tiŋa talipmeŋ wooŋ map nadiŋa nanandok dumuŋ maaŋ dahiyemdok yoguk kaŋ undugoŋ tigiŋ.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Kaŋ adi nanaŋe likhik doŋkihiye foloŋ moŋgolooŋ boiŋa agaŋ tububihila ugiŋ.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Uge uge bufaune nalum yot niŋ ginaŋ usuwaaŋ me niŋdi doŋkiŋiŋ nanaŋe mimbeene lik maŋiŋ fiyakula kaguk, be muneeŋŋiŋ lik ginaŋ uŋgoŋ dahigiŋ.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Biyabgoŋ kuyoŋ, adi unduŋ kaŋ dali kwayaŋiye yeniŋguk, “Ai! Deebek tiŋa muneeŋne kotigoŋ likne maŋiŋ ginaŋ kotigoŋ dahinamuŋit. Lik maŋiŋ ginaŋ i itak oŋ!” Yobune adi boho tiŋa kikakika tiŋa yogiŋ, “Bepaŋdi dediŋ tinimilak.”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Kaŋ adi Kanaaŋ kwetneŋ behik Yakobo wooŋ kaŋ nemek mintayemiŋguk wondiniŋ mede kahat wanakaŋ hogohogok tubudapmaaŋ niŋgiŋ. Tiŋa niŋgiŋ,
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Kwet umun wondiniŋ me bombooŋgi adi mede fafaŋeniŋ eŋ wapum hinek niniŋguk. Tiŋa inditok boolik titiŋ me niniŋa yot fafaŋeniŋ ginaŋ nipmeguk.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Unduŋ tinimbuune indiŋ niŋgumun, ‘Indi yadi me kwelemaahi eŋ boolik mu tiyam.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Indi me heki dalit 12, beetnik’walaŋ mihiŋiye. Ala kubugoŋdi koom kwaha fiikuk eŋ kwayanik kuyaniŋ hinek adi yadi Kanaaŋ kwetneŋ beetnik dut hatilak.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Unduŋ yoneene kwet wondiniŋ me bombooŋgi adi indiŋ niniŋguk. ‘Hidi me kwelemahi be dediŋ adi mebihik indiŋ tubune habuŋa nadidakalewaat. Ale hidi’walaniŋ me kubugoŋdi iŋgoŋ hatilune noli hidi mehimehiye nanaŋe map tineeneŋ doktiŋa nanaŋe moŋgola uneŋ.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Ala hatigane kotigoŋ buneene kwayahik kuyaniŋ u maaŋ nagila buneeŋ. Kaŋ hidi boolik titiŋ me mooŋ me kwelemahi hatiiŋ wondiniŋ mebi dakalewaak. Unduŋ tubune daahik tubuudanehambene hidi kwet iŋoŋ uŋat buŋat tineene kaakaa tiyaneeŋ.’”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Kaŋ adi lik molomoloom pandiŋ kwaatneelune muneeŋ yawenit maaŋ foune yabuŋa bohoo tigiŋ. Unduŋ tiŋa mewoi nehi be behik adi muneeŋ yawe folooŋ hinit yabuŋa munta nadigiŋ.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Kaŋ behik Yakobodi indiŋ yeniŋguk, “Hidi mihineye noloom-moŋgodapmaiŋ. Yosep agaŋ fiikuk, Simeon iŋgoŋ mu hatinamulak. Kaŋ yoŋ adi Benyamin maaŋ nagila unee yoiŋ. Doktiŋa nu bulaaniŋgoŋ wapum hinek nadilat.”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Unduŋ yobune Lubendibo niŋguk, “Mu nagikambaat kaŋ wondok kibikooŋ nu’walaŋ mihineyat lufom u udihikumumbaaŋ. Unduŋ doktiŋa adi fiit nu’walaŋ kohoone foloŋ kameweŋ. Kaŋ nu kedem kotigoŋ nagikambaat.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Adibo yoguk, “Mihine adi hidut mu waak. Dali agaŋ kumuŋguk doktiŋa adi neehogok kadaa hatinamulak. Hidi talik uneeneŋ uŋoŋ nemek mulabumuŋ niŋ mintamimbaak adi nu guhakatnenitdi bulaaniŋgoŋ tiŋa hatigane kumumbaat wondiniŋ yom adi hidi foloŋ halaak.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.