Gênesis 42
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARC
1 Kaŋ Yakobo adi Isip kwetneŋ nanaŋe kedem tuwadok unduŋ nadiŋa mihiŋiye indiŋ yeniŋguk, “Hidi maŋgoŋde nadikabaleeŋ hatiiŋ?
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Isip kwetneŋ nanaŋe kedem tuwadok yobune nadilat. Ale hidi uŋoŋ wooŋ tuwaaŋ moŋgola buneŋ. Tiyauge indi nanaŋe map kisaŋ tineemneŋ alaa.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 Kaŋ Yosep daliye ten adi nanaŋe tuwaneene Isip kwetneŋ ugiŋ.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Biyagoŋ kuyoŋ Yosep’walaŋ kwayaŋ Benyamin adi yadi beudi daliyedut mu uundok nadisuuŋa kahile tubune hakuk. Tiyauge kwet fiileŋ haulune nemek figitaaŋ niŋ mintamimbaakneŋ yoŋa unduŋ tuguk.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Kaŋ Isilae Mihiŋiye adi Kanaaŋhi me noli nanaŋe tuwaneene ugiŋ adut noŋgoŋ ugiŋ. Uge uge usuwagiŋ. Biyagoŋ hinek Kanaaŋ kwetneŋ maaŋ fiye kadaka wapum hakuk.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Yosep adi Isip kwet diniŋ kadoko me wapum hatiŋila kwetkwet me nanaŋe tuwaneene bulune nanaŋe yembuune kibikooŋ muneeŋ miŋgiŋ. Unduŋ tulune daliyedibo busuwaŋ duwookeneeŋ namandahik kwet foloŋ tubuwopmoobut timiŋgiŋ.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Kaŋ Yosep adi daliye agaŋ yabukiyondaguk. Iŋgoŋ mebiŋiŋ kameheebi tiŋa mede fafaŋeniŋgoŋ yeniŋa indiŋ yeninadiguk, “Hidi diŋahi yeŋ biiŋ?”
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yosep adi daliye agaŋ yabukiyodaguk iŋgoŋ adi kibi mu kakiyondagiŋ.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Kaŋ Yosep adi koom kwaha aditok lihine tuguk u nadisuguk. Tiŋa indiŋ yeniŋguk, “Hidi yadi bolik titiŋ me. Hidi yadi indi’walaŋ kwet kanadi tiŋa kwet faakii daŋgoŋ momooŋgoŋ mu kadokoyam undihi kanadiku tineene buŋit oŋ.”
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 Adibo yogiŋ, “Bombooŋgi, unduŋ mooŋ ale! Tipilapilayemegeye indi yadi nanaŋe tuwaneene bumun.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Indi yadi me kubugoŋ diniŋ mihiŋiye hogohogok. Indi yalaŋ me mooŋ. Eŋ boolik mu tiyam.”
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Adibo yeniŋguk, “Mooŋ, hidi yadi indi’walaŋ kwet faakii daŋgoŋ hogok hatak uku kanadi tineene buŋit.”
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Yobune adibo yogiŋ, “Tipilapilayemegeye indi 12 hatigumun. Tiŋa indi hekidalit me kubugoŋ diniŋ mihiŋiye ala indi Kanaaŋhi. Kwayanik dikineŋ hinek adi beudut halumuk. Eŋ kwayanik noli adi yadi koom kwaha daambek fiikuk.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 Kaŋ Yosepdibo yeniŋguk, “Nu agaŋ haniŋat, hidi yadi boolik titiŋ me.
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 Unduŋ doktiŋa medehik diniŋ mebi dakalewaak. Nu Felo’walaŋ wou foloŋ yofafaŋeeŋ hanilat. Kwayahik dikineŋ hinek mu nobu busuwawaak adi hidi kwet i bikabuŋa kotigoŋ yohikwehineŋ mu uneeŋ.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Unduŋ doktiŋa hidi’walaniŋ niŋ niŋkulune wooŋ kwayahik dikineŋ nagila baak. Eŋ noli hogohogok hidi yadi yot fafaŋeniŋ ginaŋ itneeŋ. Kaŋ nu medehik diniŋ mebi didimeniŋgoŋ nadidakalewaat. Unduŋ tiŋa mede yoiŋ u kawene yalaŋ nobu tibaak adi hidi boolik titiŋ me hanimbaat. U Felo’walaŋ wou foloŋ yofafaŋelat.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Unduŋ yoŋa wanakaŋ hogohogok yot fafaŋeniŋ ginaŋ yapmeune melenai lufomkulitniŋ uŋoŋ itougiŋ.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 Ala agaŋ melenai lufomkulitniŋ tubune Yosepdi indiŋ yeniŋguk, “Nu Bepaŋ gikiŋgoŋ timilat doktiŋa hidi hehifiyakutdok nobu nadiyaneŋ kaŋ indiŋ tineŋ.
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Hidi yalaŋ mu yoiŋ kaŋ hidi’walaniŋ me kubugoŋdi yot fafaŋeniŋneŋ iŋgoŋ bikabuune ilune noli hogohogok hidi noohiye nanaŋe map kisaŋ tineeneŋ doktiŋa pandiŋ eŋ haŋgom beeŋa uneeŋ.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Tiŋa kwayahik dikineŋ nagila buune mede biyagoŋ yoiŋ unduŋ nadiŋa bihabeene hatineeŋ.” Kaŋ daliye adi Yosepdi yoguk undugoŋ tigiŋ.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Tiŋa nehigoŋ uŋgoŋ kiyonadi tiŋa indiŋ yogiŋ, “Biyagoŋ kuyoŋ, nemek yoŋ adi kwayanik titiŋ hogoli timiŋgumun doktiŋa mintanimulak. Adi munabukadeŋa ninimbulabulaye tulune indi nadikabale tiŋa bikabune uguk. Ale woondegoŋ tiŋa kibikooŋ nemek mulabumuŋ i mintanimlak.”
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Kaŋ Lubendi indiŋ yeniŋguk, “Nu agaŋ haniŋgut! Hidi mihi kada u nemek hogoli mu timineŋ. Iŋgoŋ hidi medene nadikabaleeŋ tigiŋ wondoktiŋa kibikooŋ mintalak u agaŋ kaŋ nadiiŋ. Naŋgatŋiŋ diniŋ yomdok kibikooŋ mintanimlak.”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Biyagoŋ kuyoŋ, adi yadi Yosepdi medenik agaŋ nadilak u mu nadigiŋ. Yosep adi yadi daliyedut mede yonadi tibene me niŋdut mede yotubutakale tuguk.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Unduŋ tiŋa Yosep adi daliye biyabuŋa wooŋ maat kookuk. Unduŋ tiŋa kotigoŋ udaneŋ wooŋ adut mede mede toguk. Tiŋa yobune Simeon lekiŋgoŋhik ginaŋ yakuk hamane tiŋa wooŋ yakalune dauhik folooŋgoŋ kohoŋ ibigiŋ.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Tiŋa yobune pandiŋ eŋ haaŋgoom likhik ginaŋ dahitoki tiyemiŋgiŋ tiŋa muneeŋhik kotigoŋ likhik maŋiŋ ginaŋ kadahiyemgiŋ. Tiŋa talipmeŋ wooŋ map nadiŋa nanandok dumuŋ maaŋ dahiyemdok yoguk kaŋ undugoŋ tigiŋ.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Kaŋ adi nanaŋe likhik doŋkihiye foloŋ moŋgolooŋ boiŋa agaŋ tububihila ugiŋ.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Uge uge bufaune nalum yot niŋ ginaŋ usuwaaŋ me niŋdi doŋkiŋiŋ nanaŋe mimbeene lik maŋiŋ fiyakula kaguk, be muneeŋŋiŋ lik ginaŋ uŋgoŋ dahigiŋ.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Biyabgoŋ kuyoŋ, adi unduŋ kaŋ dali kwayaŋiye yeniŋguk, “Ai! Deebek tiŋa muneeŋne kotigoŋ likne maŋiŋ ginaŋ kotigoŋ dahinamuŋit. Lik maŋiŋ ginaŋ i itak oŋ!” Yobune adi boho tiŋa kikakika tiŋa yogiŋ, “Bepaŋdi dediŋ tinimilak.”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Kaŋ adi Kanaaŋ kwetneŋ behik Yakobo wooŋ kaŋ nemek mintayemiŋguk wondiniŋ mede kahat wanakaŋ hogohogok tubudapmaaŋ niŋgiŋ. Tiŋa niŋgiŋ,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Kwet umun wondiniŋ me bombooŋgi adi mede fafaŋeniŋ eŋ wapum hinek niniŋguk. Tiŋa inditok boolik titiŋ me niniŋa yot fafaŋeniŋ ginaŋ nipmeguk.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Unduŋ tinimbuune indiŋ niŋgumun, ‘Indi yadi me kwelemaahi eŋ boolik mu tiyam.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Indi me heki dalit 12, beetnik’walaŋ mihiŋiye. Ala kubugoŋdi koom kwaha fiikuk eŋ kwayanik kuyaniŋ hinek adi yadi Kanaaŋ kwetneŋ beetnik dut hatilak.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Unduŋ yoneene kwet wondiniŋ me bombooŋgi adi indiŋ niniŋguk. ‘Hidi me kwelemahi be dediŋ adi mebihik indiŋ tubune habuŋa nadidakalewaat. Ale hidi’walaniŋ me kubugoŋdi iŋgoŋ hatilune noli hidi mehimehiye nanaŋe map tineeneŋ doktiŋa nanaŋe moŋgola uneŋ.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 Ala hatigane kotigoŋ buneene kwayahik kuyaniŋ u maaŋ nagila buneeŋ. Kaŋ hidi boolik titiŋ me mooŋ me kwelemahi hatiiŋ wondiniŋ mebi dakalewaak. Unduŋ tubune daahik tubuudanehambene hidi kwet iŋoŋ uŋat buŋat tineene kaakaa tiyaneeŋ.’”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Kaŋ adi lik molomoloom pandiŋ kwaatneelune muneeŋ yawenit maaŋ foune yabuŋa bohoo tigiŋ. Unduŋ tiŋa mewoi nehi be behik adi muneeŋ yawe folooŋ hinit yabuŋa munta nadigiŋ.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Kaŋ behik Yakobodi indiŋ yeniŋguk, “Hidi mihineye noloom-moŋgodapmaiŋ. Yosep agaŋ fiikuk, Simeon iŋgoŋ mu hatinamulak. Kaŋ yoŋ adi Benyamin maaŋ nagila unee yoiŋ. Doktiŋa nu bulaaniŋgoŋ wapum hinek nadilat.”
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Unduŋ yobune Lubendibo niŋguk, “Mu nagikambaat kaŋ wondok kibikooŋ nu’walaŋ mihineyat lufom u udihikumumbaaŋ. Unduŋ doktiŋa adi fiit nu’walaŋ kohoone foloŋ kameweŋ. Kaŋ nu kedem kotigoŋ nagikambaat.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Adibo yoguk, “Mihine adi hidut mu waak. Dali agaŋ kumuŋguk doktiŋa adi neehogok kadaa hatinamulak. Hidi talik uneeneŋ uŋoŋ nemek mulabumuŋ niŋ mintamimbaak adi nu guhakatnenitdi bulaaniŋgoŋ tiŋa hatigane kumumbaat wondiniŋ yom adi hidi foloŋ halaak.”
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.