Gênesis 37

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yakobo adi beudi Kanaaŋ kwet daŋgoŋ itoulugukneŋ uŋgoŋ itouguk.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Yoŋ adi Yakobo’walaŋ mede kahat. Yosep adi guletŋiŋ 17 tubune daliyedut dompa yabudoko kwanai tigiŋ. Biyagoŋ kuyoŋ, adi mekuya doktiŋa beu’walaŋ tamŋiyat Bilha eŋ Silpa adi’walaŋ mihihiyedut dompa yabudokoguk. Ala daliyedi maŋgoŋ kedem be hogoli tagiŋ u yabuŋa wooŋ behik nimbihit tuguk.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Isilae adi Yosep weleeŋdi kahile hinek tuluguk. Eŋ mihiŋiye noli adi wahiwahiŋgoŋ yabukahileeluguk. Isilae adi agaŋ me gawadaaŋ hinek tulune Yosep mintaguk doktiŋa weleeŋdi kahile hinek tuluguk. Unduŋ tiŋa yeguk e dahidahi kudikudinit houle momooŋ hinekdi tibineeŋ miŋguk.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Kaŋ daliye adi behikdi Yosep weleeŋdi kahile hinek tilak unduŋ kaŋ nadiŋa Yosepdok nadikadaka timiyagiŋ. Unduŋ tiŋa Yosepdut mede momooŋgoŋ mu toyagiŋ.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Nai niŋde Yosep adi lihine tiŋa daliye yeniŋguk. Yeenimbuune daliye adi kwihita kisaŋ hinek tigiŋ.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Adi indiŋ yeniŋguk, “Hidi maagihik mohinek kameeŋ lihine tiŋat i nadineŋ.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Indi pandiŋ kwanai ginaŋ wooŋ pandiŋ ibi ibi tumun. Ala deebek tiŋa nu’walaŋ pandiŋ ibidi pilali koloŋ didimeniŋ yalak, eŋ hidi’walaŋdi pilale nu’walaŋ yakelemaadi tiŋa nu’walaŋ yalaŋakneŋkade duwookene tiŋa yaliŋit.”
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Kaŋ daliyedi u nadiŋa yogiŋ, “Be dukuyembe loloŋnit tiŋa indi niibidokowaaŋ? Biyagoŋ hinek kube du mapme tiŋa niibiulidokowaaŋ?” Yosep adi lihine tiŋa mede yoguk wondok tiŋa daliye adi Yosepdok kwihita kisaŋ tigiŋ.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Agaŋ nai nimbo lihine tiŋa daliye indiŋ yeniŋguk, “Lihine nimaaŋ tiŋat ale yobee nadineŋ. Lihine tiŋa kawene mele muyakip eŋ hinantilamek 11 adi nu duwokene tinamuŋit.”
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Yosep adi lihine i daliye eŋ beehik yenimbuune nadiŋa beu adi nintoo tiŋa yoguk, “U maŋgoŋ lihine undiniŋ tiŋaŋ? Maaŋge eŋ naa eŋ daakeye indi biyagoŋ hinek kube du’walaŋ habaake foloŋ duwookeneŋ namandatnik kwet foloŋ tubuwopmoobutneem?”
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Daliye adi welehik gouye tuguk. Iŋgoŋ oŋ, beu adi nemenemek nadiguk u weleeŋ ginaŋ kabup nadidaheŋa boikwambundaaŋ hatiluguk.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Agaŋ daliye adi behik’walaŋ kale yabudokoneene Sekemde ugiŋ.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Unduŋ doktiŋa Isilae adi Yosep indiŋ niŋguk, “Du agaŋ nadilaŋ daakeye adi Sekem gwaaŋ kale yabuulidoko tiiŋ. Ale buune ganiŋkuleene wooŋ yabeŋ.” Yosepdibo yoguk, “Oo u kedem.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Unduŋ yobune beudi indiŋ niŋguk, “Wooŋ dakeye kedem be hatiiŋ yabunadi tibeŋ eŋ kale heki maaŋ yabunadi tubudapmaaŋ buŋa mede kahat tinambuune nadiwaat.” Unduŋ niŋa Hebulon kwet gutuŋneniŋ niŋkulune uguk.
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 Sekem kwetneŋ usuwaaŋ daliye yolohi hatilune me niŋdi tubumintaaŋ ninadiguk, “Du maŋgoŋ lohilaŋ?”
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Adibo yoguk, “Nu daatneye yolohilat. Du kedem be daŋgoŋ hatiŋa kale yabuulidoko tiiŋ nanimbuune wooŋ yabit?”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Me woondibo yoguk, “Adi iŋoŋ agaŋ wabiŋa ugiŋ. Nu indiŋ yoyagiŋ nadigut, ‘Indi Dotan de une.’ Alee uŋaŋ wooŋ yabeŋ.” Unduŋ doktiŋa Yosep adi mindaŋ yahakaleŋa wooŋ Dotan gagayeŋ yabuguk.
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Iŋgoŋ e adi yamaaŋgoŋ mu uguk kougoŋ kwatnaaŋgoŋ ulune daliyedi agaŋ kakiyodaaŋ uut titindok yofolok tigiŋ.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 “Lihine molo i maŋgoŋ bulak!
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Buune ula tobo tikutnene ime bom koomiineŋ fowek. Kaŋ indiŋ yonim kale fafaŋeniŋ miknit hinek niŋdi sikumuŋguk. Unduŋ tineene lihineŋiŋ diniŋ mebi dakalewaak.”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Luben adi mede u nadiŋa kwayaŋiyedi Yosep mu ulukumuŋdok nadiŋa mooŋ yoguk. Luben adi indiŋ yoguk, “Haatihaatiŋiŋ mu tubuliwedok.
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Eŋ naŋgatŋiŋ mu kwaatnewek. Kwet fiileŋ boom siliiŋ ikiiŋneŋ iŋaŋ kuumanee fowek, eŋ ulukumuŋ adi mu titindok.” Luben adi indiŋ nadiguk kougoŋ kabup haman tibene labuune nagila beu’walaŋ wit.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Ala agaŋ Yosep busuwalat be yoguk e de! buŋa honeŋ dahidahiŋiŋ kudikudinit houle momooŋdi tibineemiŋgiŋ u kwihikulimiŋa
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 nagila wooŋ tobooŋa tukulune ime bom koomii ime silida tuguk siliineŋ foguk.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Unduŋ tiŋa nanaŋe naneene fooŋ ikiŋ. Ilaŋa dauhik diweune uune Ismaelhi me bomboŋ kibikibi tineene Gilead yokwet bikabuŋa bugiŋ. Kamelehik foloŋ ime wahu munduŋnit eŋ bem gumamum eŋ nemek nanaŋe tubukobadok mehe heki undihi tiyoula tiulidokooŋ kamelehik foloŋ boiŋa moŋgola Isip kwetneŋ kibikibi tineene ugiŋ adi yabugiŋ.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Yuda adi pilale noliŋiye indiŋ yeniŋguk, “Indi kwayanik ulukumuŋa naŋgatŋiŋ youfulaŋa folooŋ maŋgoŋ moŋgotneem.
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Ale pilap buune Ismaelhi yemineene tuwaaŋiŋ fukut nimineŋ. Eŋ ulukumuŋ adi mu tinim. Maŋgoŋde adi adi naŋgatnik diki, eŋ kwayanik, eŋ mehinek kubugoŋ.” Unduŋ yobune noliŋiye adi wele kubugoŋ tigiŋ.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Ala agaŋ Midienhi me bomboŋ hinit busuaune daliye wooŋ Yosep hamaneune labuune nagi wooŋ Ismaelhi me yemiŋa tuwaaŋiŋ fukut kunakunat 20 silwadok yogiŋ. Kaŋ Ismaelhi adi tuwaaŋ nagila Isipde ugiŋ.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Luben adi kougoŋ wooŋ Yosep bom ginaŋ be hatak yoŋa lohiguk iŋgoŋ e mooŋ. Unduŋ kaŋ mooŋ kaŋ Luben adi dahdahiŋiŋ kwihiŋa ulibaginekulaŋa
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 kwayaŋiye haakiŋneŋ wooŋ yoguk, “Mihi adi bom ginaŋ mu hatak! Nu diŋaandiŋ wooŋ kawit?”
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Unduŋ tiŋa mooŋkaŋ meme maaniŋ niŋ ulaŋa naŋgatŋiŋdi Yosep’walaŋ dahidahi foloŋ yougoombuune
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 naŋgatnit tubune tiŋa behik’walaŋ ugiŋ. Wooŋ yalaŋ indiŋ niŋgiŋ, “I baigoŋ kakoloodiweeŋ. Tiyauge mihige Yosep’walaŋ dahidahi nobu? Indi gwaaŋ tubumintaaŋ tiŋa baam.”
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Yakobo adi mihiŋiŋ Yosep’walaŋ dahidahi u kakiyondaaŋ yoguk, “Biyagoŋ hinek ya mihine’walaŋ dahidahi kudikudinit. Nemek kale fafaŋeniŋ eŋ miknitdi sikumuŋa sibulaaginekut tiŋak!”
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Unduŋ yoŋa Isilae adi dahidahiŋiŋ ulalagine kulaŋa bulaaniŋgoŋ diniŋ dahidahi dahiŋa mihiŋiŋ doktiŋa maat kobulabulaye melenai fee tuguk.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Wapmihiŋiye hogohogok buŋa niŋkwelemanim yo tigiŋ iŋgoŋ medehik mu nadiyemguk. Adi adi unduŋ yoguk, “Nu yadi mihinedok bulaaniŋgoŋ nadiŋa maat kobulabulaye tige tige kumumbaat.” Unduŋ yoŋa Yosep beu adi aditok tiŋa kobulabulaye tuguk.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Isilae adi unduŋ tulune nai uŋaniŋgoŋ Midienhi adi Yosep nagila wooŋ Isip kwetneŋ me niŋ wou Potifa adut tuwagiŋ. Potifa adi mikme Felo ne kadokoyagiŋ, adi’walaŋ talitimeŋhik.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.