Gênesis 27
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs NAA
1 Kaŋ Aisak adi hatigane me gawadaŋ tiŋa dawi gweheye hinek tubune nemek kedem mu yabuŋa mihiŋiŋ biyeniŋ kutniŋa niŋguk, “Mihine.” Adibo yoguk, “Nu yoŋ.”
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Aisakdibo yoguk, “Nu agaŋ me gawadaaŋ tilat tiŋa kumuŋ naine mu nadilat.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Unduŋ doktiŋa du kale kaliŋ diniŋ bomboŋ tebe miŋ eŋ mihiniŋ moŋgola behepneŋ wooŋ kale neeŋ utnambeŋ.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Tiŋa kobaŋ na dibek nawe nadilat undiniŋ hinambeŋ kaŋ naaŋke kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaat.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Lebeka adi kabup yale magi kametnadi tulune Aisak adi mihiŋiŋ biyeniŋ dut mede yonadi tugumuk. Agaŋ Esau adi kale kaliŋ behepneŋ uguk.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Kaŋ Lebekadi mihiŋiŋ Yakobo indiŋ niŋguk, “Nadilaŋ be? Nu bahadi dake Esau indiŋ nimbune nadiŋat.
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 Du kale niŋ tinam buŋa nanaŋe kobaaŋ henambune naaŋke Wapum’walaŋ namanda foloŋ kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaat.
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Ale mihine, yoŋ adi ganindidimewene nadiŋa mede tiloloŋ tibeŋ.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Du indidegoŋ pilap wooŋ meme mihiniŋ maahi lufom moŋgola buŋa nambeŋ, kaŋ nu bahadok nanaŋe kobaaŋ hemimbit.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Kaŋ du bahadok timiŋa loweŋ kaŋ naaŋke kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaak.”
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Yakobodibo miiŋ Lebeka indiŋ niŋguk, “Nadiweŋ. Datne Esau adi folooŋ dumuniŋ nit, eŋ nu adi foloone gumoi.
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Ala batnedi nobu nehinabek? Tiŋa nadiwek e nu tikamanda timilat unduŋ nehitubumintaaŋ kahaŋ tinamdok wabiŋa haaki tinambek kube.”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Miiŋdibo niŋguk, “Mihine. Haaki u biune nutok tibek. Du adi pilap wooŋ nemek ganilat u tibeŋ. Pilap wooŋ moŋgola bu nam!”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Unduŋ yobune mihi adi wooŋ moŋgokuk moŋgola buŋa miiŋdok miŋguk, kaŋ miiŋdi nanaŋe kobaaŋ beudi nawe nadilak undiniŋ heeŋ tiulidokomiŋguk.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Lebeka adi unduŋ tiŋa mihiŋiŋ biyeniŋ’walaŋ dahidahi niŋ ne’walaŋ yolineŋ hatuguk u tiŋa mihiŋiŋ kuyaniŋ Yakobo dahimiŋguk.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Miiŋ adi unduŋ tiŋa kohoŋ eŋ kodi gumoi u meme gitnemdi kufulaguk.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Miiŋ adi unduŋ tiŋa nanaŋe kobaaŋ eŋ belet tiulidokoguk u mihiŋiŋ Yokobo kohoŋ foloŋ boimiŋguk.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakobo adi beu’walaŋkade wooŋ yoguk, “Baatne.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Yakobodibo beu niŋguk, “Nu Esau mihige biyeniŋ, nu mede yoŋaŋ wondok tuwolit tiŋat ale du pilale ila kalene naaŋ kahaŋ tinambeŋ.”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Aisakdi mihiŋiŋ ninadiguk, “Mihine, du dediŋ tiŋa pilap tubumintaŋaŋ?” Kibibo niŋguk, “Du’walaŋ Wapum Bepaŋdi pilap tubumintanamuŋak.”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Kaŋ Aisakdi Yakobo niŋguk, “Mihine, yamaŋgoŋ buune Esau biyagoŋ be yoŋa gohone gabit.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Yakobo adi beu Aisak habeeŋ foloŋ uguk. Uune hone nadiŋa yoguk, “Maŋiŋ malap adi Yakobo’walaŋ maŋiŋ malap, iŋgoŋ kohoŋ adi Esau’walaŋ kohoŋ.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Adi kohoŋ dumuniŋnit doktiŋa mu nadidakaleguk. Unduŋ tiŋa kahaŋ timiŋguk.
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Tubudapmaaŋ indiŋ ninadiguk, “Du biyagoŋ hinek mihine Esau be?” Adibo yoguk, “Nu adigoŋ.”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Kaŋ adibo yoguk, “Mihine, kalege neeŋ moŋgotnambune nawit, naaŋke kahaŋne gambit.” Yakobo adi moŋgola wooŋ miŋguk kaŋ Aisakdi naguk, naune wain ime maaŋ mimbune naguk.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Tiŋa beu Aisakdi niŋguk, “Mihine, na itatneŋ iŋgoŋ buŋa siŋgoŋgome tinambeŋ.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Kaŋ Yakobo adi wooŋ siŋgoŋgome tuguk. Unduŋ tubune beu Aisak adi dahidahiŋiŋ diniŋ munduŋ nadiŋa kahaŋ timiŋa yoguk, “Wa mihine diniŋ munduŋ adi behep munduŋ undiniŋ. Wapumdi behep kahaŋ tuguk ukuyoŋ.”
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 “Bepaŋ adi kunum mentok eŋ kwet diniŋ galiki tiŋa haŋgom eŋ wain duhuduhu wapum siloŋ tigambaak.
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 “Eŋ meeniŋ kwetkwet adi tipilapilaye tigamuneeŋ. Eŋ meeniŋ bop mohok adi du’walaŋkade duwokeneneŋ. Du daake kwayageye bomboŋgi tiyembaaŋ. Kaŋ maaŋge’walaŋ yalakiŋiye adi duwokinegamuneeŋ. Du haaki tigamuneŋ adi haaki tiyemdok. Eŋ du kahaŋ tigamuneeŋ adi adi kahaŋ tiyemdok.”
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Agaŋ Aisak adi Yakobo kahaŋ timimbune dapmaune Yakobo adi beu kweli biŋa uguk. Ulune Esau adi behepneŋ ugukdi udaneŋ busuaguk.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Adibo undugoŋ kale heeŋ beudok tiŋalooŋ niŋguk, “Baatne, du pilali mihige nu’walaŋ kale naaŋ kahaŋ tinambeŋ.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Kaŋ beu Aisakdibo niŋguk, “Kei, du nedigoŋ!?”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Aisak adi sukule tiŋa boho hinek tiŋa yoguk, “Kaŋ du mu labune kale ula tilabuŋa nambune naaŋ kahaŋ timiŋat u nedi? Kahaŋ woŋ adi aditok fafaŋeniŋ halaak!”
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Esau adi beu’walaŋ mede unduŋ nadiŋa makat kisaŋ kolaŋa beu niŋguk, “O Mebaŋ, nu maaŋ fiit kahaŋ tinambeŋ!”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Ingoŋ oŋ beudi yoguk, “Kwayage ne yalaŋ naniŋa du’walaŋ kahaŋ moŋgolaŋak!”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Yobune Esaudi yoguk, “Yopo hinek wou Yakobo yogiŋ, adi adi nalamut tubune nai lufom agaŋ tilak! Adi koom tuwo biyeniŋ diniŋ kahaŋ u nolom moŋgokuk agaŋ kamiŋ kahaŋne moŋgolaŋak.” U yodapmaŋ kotigoŋ yonadiguk. “Nutok kahaŋ neembe binamuŋaŋ?”
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Aisakdibo Esau indiŋ niŋguk, “I nadiweŋ. Adi me bomboŋgi tigamdok nindapmaŋat. Eŋ dalikwayaŋiye adi adi tipilapilaye timindok yoŋat, haŋgom eŋ wain u maaŋ aditogoŋ yoŋat. Unduŋ doktiŋa mihine kada, dutok maŋgoŋ gambit?”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Esaudibo beu niŋguk, “O Mebaŋ, kahaŋ kubugoŋ hogok nemube hakamulak? Mebaŋ, nu maaŋ kahaŋ tinambeŋ!” Unduŋ yoŋa Esau maat wapum kookuk.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Unduŋ tubune beu Aisakdi mede indiŋ niŋguk,
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Du adi mik kwadigedi nanaŋege tubumintagambaak. Kaŋ kwayage tipilapilaye timimbaaŋ, tiŋa indiŋ mintawaak. Du fafaŋe tiŋa gigine nobu tibaaŋ adi adi’walaŋ mulabumuŋ boboke ginaniŋ dilitelewaaŋ.”
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Esau adi adi beudi Yakobo kahaŋ timiŋguk wondok tiŋa Yakobo nadikadaka timiŋguk. Tiŋa weleŋ ginaŋ indiŋ nadisuguk, “Baatne’walaŋ kobulabulaye nai dula tilak ale u dapmaune nu kwayane Yakobo ulukumuŋ tibaat.”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 Kaŋ Lebeka adi mihiŋiŋ biyeniŋ’walaŋ mede u nimbihilune nadiŋa mihiŋiŋ mona nihamaneŋ mede indiŋ niŋguk, “Nadilaŋ be? Dake Esau adi kwihita wapum tiŋa kibikooŋ gulukumuŋ tibene yolak?
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 Ale, mihine indiŋ yobene nadiweŋ. Du pilap pilali momooŋ witne Laban Halan yokwetneŋ hatilak adi’walaŋ weŋ.
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 Tiŋa adut nai yagigi hatilune dake’walaŋ nadikwihita kwelemawaak.
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 Kwelemaune du nemek timiŋaŋ u kauleune nu dutok mede kame gambene nadiŋa udaneeŋ baaŋ. Hidi maŋgoŋde nai kubugoŋ wanaŋ liwenamundeemek?”
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Lebeka adi unduŋ yoŋa Aisak indiŋ niŋguk, “Nu adi Hitait tamyat dut hatidok adi foloone gulida tilak. Ala tiyaugane Yakobodibo Hitait me adi’walaŋ wabi kwet iŋahi kuyoŋ nagilaak adi nu dediŋ tiŋa itouluwaat.”
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.