Gênesis 27

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kaŋ Aisak adi hatigane me gawadaŋ tiŋa dawi gweheye hinek tubune nemek kedem mu yabuŋa mihiŋiŋ biyeniŋ kutniŋa niŋguk, “Mihine.” Adibo yoguk, “Nu yoŋ.”
1 E aconteceu que, quando Isaque era velho e seus olhos estavam escuros, de modo que ele não podia ver, ele chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho; e ele lhe disse: Eis que eu estou aqui.
2 Aisakdibo yoguk, “Nu agaŋ me gawadaaŋ tilat tiŋa kumuŋ naine mu nadilat.
2 E ele disse: Eis que agora eu estou velho, e não sei o dia da minha morte.
3 Unduŋ doktiŋa du kale kaliŋ diniŋ bomboŋ tebe miŋ eŋ mihiniŋ moŋgola behepneŋ wooŋ kale neeŋ utnambeŋ.
3 Agora, portanto, rogo-te, toma as tuas armas, tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e traz-me alguma caça,
4 Tiŋa kobaŋ na dibek nawe nadilat undiniŋ hinambeŋ kaŋ naaŋke kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaat.”
4 e faz-me uma carne saborosa, tal como eu gosto, e traze-a para mim, para que eu possa comer, para que a minha alma te abençoe antes que eu morra.
5 Lebeka adi kabup yale magi kametnadi tulune Aisak adi mihiŋiŋ biyeniŋ dut mede yonadi tugumuk. Agaŋ Esau adi kale kaliŋ behepneŋ uguk.
5 E Rebeca ouviu quando Isaque falou com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para caçar alguma caça e trazê-la.
6 Kaŋ Lebekadi mihiŋiŋ Yakobo indiŋ niŋguk, “Nadilaŋ be? Nu bahadi dake Esau indiŋ nimbune nadiŋat.
6 E Rebeca falou a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que eu ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Du kale niŋ tinam buŋa nanaŋe kobaaŋ henambune naaŋke Wapum’walaŋ namanda foloŋ kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaat.
7 Traz-me uma caça, e faz-me uma carne saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do SENHOR antes da minha morte.
8 Ale mihine, yoŋ adi ganindidimewene nadiŋa mede tiloloŋ tibeŋ.
8 Agora, portanto, meu filho, obedece à minha voz de acordo com o que eu te ordenar.
9 Du indidegoŋ pilap wooŋ meme mihiniŋ maahi lufom moŋgola buŋa nambeŋ, kaŋ nu bahadok nanaŋe kobaaŋ hemimbit.
9 Vai agora ao rebanho e traz-me de lá das cabras dois bons cabritos, e eu farei deles uma carne saborosa para teu pai, tal como ele gosta.
10 Kaŋ du bahadok timiŋa loweŋ kaŋ naaŋke kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaak.”
10 E tu a levarás a teu pai, para que ele coma e para que ele te abençoe antes da sua morte.
11 Yakobodibo miiŋ Lebeka indiŋ niŋguk, “Nadiweŋ. Datne Esau adi folooŋ dumuniŋ nit, eŋ nu adi foloone gumoi.
11 E Jacó disse a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem liso;
12 Ala batnedi nobu nehinabek? Tiŋa nadiwek e nu tikamanda timilat unduŋ nehitubumintaaŋ kahaŋ tinamdok wabiŋa haaki tinambek kube.”
12 se porventura meu pai me tocar, eu lhe parecerei como um enganador, e eu trarei maldição sobre mim, e não bênção.
13 Miiŋdibo niŋguk, “Mihine. Haaki u biune nutok tibek. Du adi pilap wooŋ nemek ganilat u tibeŋ. Pilap wooŋ moŋgola bu nam!”
13 E sua mãe lhe disse: Sobre mim esteja a tua maldição, meu filho. Somente obedece à minha voz, e vai, e traze-mos.
14 Unduŋ yobune mihi adi wooŋ moŋgokuk moŋgola buŋa miiŋdok miŋguk, kaŋ miiŋdi nanaŋe kobaaŋ beudi nawe nadilak undiniŋ heeŋ tiulidokomiŋguk.
14 E ele foi, e buscou, e os trouxe à sua mãe. E sua mãe fez uma carne saborosa, tal como seu pai gostava.
15 Lebeka adi unduŋ tiŋa mihiŋiŋ biyeniŋ’walaŋ dahidahi niŋ ne’walaŋ yolineŋ hatuguk u tiŋa mihiŋiŋ kuyaniŋ Yakobo dahimiŋguk.
15 E Rebeca tomou os melhores vestidos de Esaú, seu filho mais velho, que estavam com ela na casa, e as colocou sobre Jacó, seu filho mais novo.
16 Miiŋ adi unduŋ tiŋa kohoŋ eŋ kodi gumoi u meme gitnemdi kufulaguk.
16 E ela colocou as peles dos cabritos sobre as mãos dele, e sobre a lisura do seu pescoço.
17 Miiŋ adi unduŋ tiŋa nanaŋe kobaaŋ eŋ belet tiulidokoguk u mihiŋiŋ Yokobo kohoŋ foloŋ boimiŋguk.
17 E ela deu a carne saborosa e o pão que ela havia preparado na mão de seu filho Jacó.
18 Yakobo adi beu’walaŋkade wooŋ yoguk, “Baatne.”
18 E ele foi a seu pai, e disse: Meu pai. E ele disse: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?
19 Yakobodibo beu niŋguk, “Nu Esau mihige biyeniŋ, nu mede yoŋaŋ wondok tuwolit tiŋat ale du pilale ila kalene naaŋ kahaŋ tinambeŋ.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Eu fiz de acordo como tu me ordenaste. Levanta-te, rogo-te, senta-te e come da minha caça, para que tua alma me abençoe.
20 Aisakdi mihiŋiŋ ninadiguk, “Mihine, du dediŋ tiŋa pilap tubumintaŋaŋ?” Kibibo niŋguk, “Du’walaŋ Wapum Bepaŋdi pilap tubumintanamuŋak.”
20 E Isaque disse a seu filho: Como é que tu a achaste tão rapidamente, meu filho? E ele disse: Porque o SENHOR, teu Deus, a trouxe a mim.
21 Kaŋ Aisakdi Yakobo niŋguk, “Mihine, yamaŋgoŋ buune Esau biyagoŋ be yoŋa gohone gabit.”
21 E Isaque disse a Jacó: Aproxima-te, rogo-te, para que eu possa sentir-te, meu filho, se tu és verdadeiramente o meu filho Esaú ou não.
22 Yakobo adi beu Aisak habeeŋ foloŋ uguk. Uune hone nadiŋa yoguk, “Maŋiŋ malap adi Yakobo’walaŋ maŋiŋ malap, iŋgoŋ kohoŋ adi Esau’walaŋ kohoŋ.”
22 E Jacó se aproximou de Isaque, seu pai. E ele o sentiu, e disse: A voz é a voz de Jacó, mas as mãos são as mãos de Esaú.
23 Adi kohoŋ dumuniŋnit doktiŋa mu nadidakaleguk. Unduŋ tiŋa kahaŋ timiŋguk.
23 E ele não o discerniu, porque suas mãos eram peludas, como as mãos de seu irmão Esaú, então ele o abençoou.
24 Tubudapmaaŋ indiŋ ninadiguk, “Du biyagoŋ hinek mihine Esau be?” Adibo yoguk, “Nu adigoŋ.”
24 E ele disse: És tu verdadeiramente meu filho Esaú? E ele disse: Eu sou.
25 Kaŋ adibo yoguk, “Mihine, kalege neeŋ moŋgotnambune nawit, naaŋke kahaŋne gambit.” Yakobo adi moŋgola wooŋ miŋguk kaŋ Aisakdi naguk, naune wain ime maaŋ mimbune naguk.
25 E ele disse: Traze-a para perto de mim, e eu comerei da caça de meu filho, para que a minha alma possa te abençoar. E ele a trouxe para perto dele, e ele comeu, e lhe trouxe vinho, e ele bebeu.
26 Tiŋa beu Aisakdi niŋguk, “Mihine, na itatneŋ iŋgoŋ buŋa siŋgoŋgome tinambeŋ.”
26 E seu pai Isaque lhe disse: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Kaŋ Yakobo adi wooŋ siŋgoŋgome tuguk. Unduŋ tubune beu Aisak adi dahidahiŋiŋ diniŋ munduŋ nadiŋa kahaŋ timiŋa yoguk, “Wa mihine diniŋ munduŋ adi behep munduŋ undiniŋ. Wapumdi behep kahaŋ tuguk ukuyoŋ.”
27 E ele se aproximou, e o beijou. E ele cheirava o cheiro das suas vestes, e o abençoou, e disse: Vê, o cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o SENHOR abençoou.
28 “Bepaŋ adi kunum mentok eŋ kwet diniŋ galiki tiŋa haŋgom eŋ wain duhuduhu wapum siloŋ tigambaak.
28 Por isso, Deus te dê do orvalho do céu, e da gordura da terra, e abundância de trigo e vinho.
29 “Eŋ meeniŋ kwetkwet adi tipilapilaye tigamuneeŋ. Eŋ meeniŋ bop mohok adi du’walaŋkade duwokeneneŋ. Du daake kwayageye bomboŋgi tiyembaaŋ. Kaŋ maaŋge’walaŋ yalakiŋiye adi duwokinegamuneeŋ. Du haaki tigamuneŋ adi haaki tiyemdok. Eŋ du kahaŋ tigamuneeŋ adi adi kahaŋ tiyemdok.”
29 Que povos te sirvam, e nações se curvem a ti. Sê senhor sobre teus irmãos; e que os filhos de tua mãe se curvem a ti. Maldito seja todo o que te amaldiçoar, e bendito seja o que te abençoar.
30 Agaŋ Aisak adi Yakobo kahaŋ timimbune dapmaune Yakobo adi beu kweli biŋa uguk. Ulune Esau adi behepneŋ ugukdi udaneŋ busuaguk.
30 E aconteceu que, assim que Isaque havia acabado de abençoar Jacó, e Jacó havia acabado de sair da presença de Isaque, seu pai, Esaú, seu irmão, veio de sua caça.
31 Adibo undugoŋ kale heeŋ beudok tiŋalooŋ niŋguk, “Baatne, du pilali mihige nu’walaŋ kale naaŋ kahaŋ tinambeŋ.”
31 E ele também havia feito uma carne saborosa, e a trouxe para o seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai e coma da caça de seu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Kaŋ beu Aisakdibo niŋguk, “Kei, du nedigoŋ!?”
32 E Isaque, seu pai, lhe disse: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, teu primogênito Esaú.
33 Aisak adi sukule tiŋa boho hinek tiŋa yoguk, “Kaŋ du mu labune kale ula tilabuŋa nambune naaŋ kahaŋ timiŋat u nedi? Kahaŋ woŋ adi aditok fafaŋeniŋ halaak!”
33 E Isaque estremeceu excessivamente, e disse: Quem? Onde está aquele que tomou a caça, e a trouxe a mim, e eu comi de tudo antes de tu vires, e o abençoei? Sim, e ele será abençoado.
34 Esau adi beu’walaŋ mede unduŋ nadiŋa makat kisaŋ kolaŋa beu niŋguk, “O Mebaŋ, nu maaŋ fiit kahaŋ tinambeŋ!”
34 E quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, ele chorou com grande e amargo clamor, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, ó meu pai!
35 Ingoŋ oŋ beudi yoguk, “Kwayage ne yalaŋ naniŋa du’walaŋ kahaŋ moŋgolaŋak!”
35 E ele disse: Teu irmão veio com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Yobune Esaudi yoguk, “Yopo hinek wou Yakobo yogiŋ, adi adi nalamut tubune nai lufom agaŋ tilak! Adi koom tuwo biyeniŋ diniŋ kahaŋ u nolom moŋgokuk agaŋ kamiŋ kahaŋne moŋgolaŋak.” U yodapmaŋ kotigoŋ yonadiguk. “Nutok kahaŋ neembe binamuŋaŋ?”
36 E ele disse: Não é o seu nome com razão chamado Jacó? Pois ele me suplantou duas vezes: ele tomou a minha primogenitura, e eis que agora tomou a minha bênção. E ele disse: Tu não reservaste uma bênção para mim?
37 Aisakdibo Esau indiŋ niŋguk, “I nadiweŋ. Adi me bomboŋgi tigamdok nindapmaŋat. Eŋ dalikwayaŋiye adi adi tipilapilaye timindok yoŋat, haŋgom eŋ wain u maaŋ aditogoŋ yoŋat. Unduŋ doktiŋa mihine kada, dutok maŋgoŋ gambit?”
37 E Isaque respondeu a Esaú: Eis que eu fiz dele teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; e com trigo e vinho o sustentei. E o que farei agora a ti, meu filho?
38 Esaudibo beu niŋguk, “O Mebaŋ, kahaŋ kubugoŋ hogok nemube hakamulak? Mebaŋ, nu maaŋ kahaŋ tinambeŋ!” Unduŋ yoŋa Esau maat wapum kookuk.
38 E Esaú disse a seu pai: Tens somente uma bênção, meu pai? Abençoa-me a mim também, ó meu pai! E Esaú levantou sua voz e chorou.
39 Unduŋ tubune beu Aisakdi mede indiŋ niŋguk,
39 E Isaque, seu pai, respondeu e lhe disse: Eis que a tua habitação será da gordura da terra, e do orvalho de cima do céu.
40 Du adi mik kwadigedi nanaŋege tubumintagambaak. Kaŋ kwayage tipilapilaye timimbaaŋ, tiŋa indiŋ mintawaak. Du fafaŋe tiŋa gigine nobu tibaaŋ adi adi’walaŋ mulabumuŋ boboke ginaniŋ dilitelewaaŋ.”
40 E por tua espada viverás, e servirás ao teu irmão. E acontecerá que, quando tiveres domínio, quebrarás o seu jugo do teu pescoço.
41 Esau adi adi beudi Yakobo kahaŋ timiŋguk wondok tiŋa Yakobo nadikadaka timiŋguk. Tiŋa weleŋ ginaŋ indiŋ nadisuguk, “Baatne’walaŋ kobulabulaye nai dula tilak ale u dapmaune nu kwayane Yakobo ulukumuŋ tibaat.”
41 E Esaú odiou Jacó por causa da bênção com que seu pai o abençoou. E Esaú disse em seu coração: Os dias de luto pelo meu pai estão próximos; então eu matarei o meu irmão Jacó.
42 Kaŋ Lebeka adi mihiŋiŋ biyeniŋ’walaŋ mede u nimbihilune nadiŋa mihiŋiŋ mona nihamaneŋ mede indiŋ niŋguk, “Nadilaŋ be? Dake Esau adi kwihita wapum tiŋa kibikooŋ gulukumuŋ tibene yolak?
42 E estas palavras de Esaú, seu filho mais velho, foram relatadas a Rebeca. E ela enviou e chamou Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: Eis que teu irmão Esaú, no tocante a ti, está se confortando, propondo matar-te.
43 Ale, mihine indiŋ yobene nadiweŋ. Du pilap pilali momooŋ witne Laban Halan yokwetneŋ hatilak adi’walaŋ weŋ.
43 Por isso, agora, meu filho, obedece à minha voz e levanta-te; foge para Labão, meu irmão, em Harã,
44 Tiŋa adut nai yagigi hatilune dake’walaŋ nadikwihita kwelemawaak.
44 e fica com ele alguns dias, até que a fúria de teu irmão passe,
45 Kwelemaune du nemek timiŋaŋ u kauleune nu dutok mede kame gambene nadiŋa udaneeŋ baaŋ. Hidi maŋgoŋde nai kubugoŋ wanaŋ liwenamundeemek?”
45 até que a ira de teu irmão se afaste de ti, e ele esqueça aquilo que tu fizeste a ele. Então enviarei para te buscar de lá. Por que ficaria eu privada de ambos em um só dia?
46 Lebeka adi unduŋ yoŋa Aisak indiŋ niŋguk, “Nu adi Hitait tamyat dut hatidok adi foloone gulida tilak. Ala tiyaugane Yakobodibo Hitait me adi’walaŋ wabi kwet iŋahi kuyoŋ nagilaak adi nu dediŋ tiŋa itouluwaat.”
46 E Rebeca disse a Isaque: Eu estou cansada da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar uma mulher das filhas de Hete, como estas que são as filhas da terra, que bem a vida me fará?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.