Gênesis 27
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARIB
1 Kaŋ Aisak adi hatigane me gawadaŋ tiŋa dawi gweheye hinek tubune nemek kedem mu yabuŋa mihiŋiŋ biyeniŋ kutniŋa niŋguk, “Mihine.” Adibo yoguk, “Nu yoŋ.”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Aisakdibo yoguk, “Nu agaŋ me gawadaaŋ tilat tiŋa kumuŋ naine mu nadilat.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Unduŋ doktiŋa du kale kaliŋ diniŋ bomboŋ tebe miŋ eŋ mihiniŋ moŋgola behepneŋ wooŋ kale neeŋ utnambeŋ.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Tiŋa kobaŋ na dibek nawe nadilat undiniŋ hinambeŋ kaŋ naaŋke kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaat.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Lebeka adi kabup yale magi kametnadi tulune Aisak adi mihiŋiŋ biyeniŋ dut mede yonadi tugumuk. Agaŋ Esau adi kale kaliŋ behepneŋ uguk.
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 Kaŋ Lebekadi mihiŋiŋ Yakobo indiŋ niŋguk, “Nadilaŋ be? Nu bahadi dake Esau indiŋ nimbune nadiŋat.
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Du kale niŋ tinam buŋa nanaŋe kobaaŋ henambune naaŋke Wapum’walaŋ namanda foloŋ kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaat.
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Ale mihine, yoŋ adi ganindidimewene nadiŋa mede tiloloŋ tibeŋ.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Du indidegoŋ pilap wooŋ meme mihiniŋ maahi lufom moŋgola buŋa nambeŋ, kaŋ nu bahadok nanaŋe kobaaŋ hemimbit.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Kaŋ du bahadok timiŋa loweŋ kaŋ naaŋke kahaŋ tigamgidibaaŋ kumumbaak.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Yakobodibo miiŋ Lebeka indiŋ niŋguk, “Nadiweŋ. Datne Esau adi folooŋ dumuniŋ nit, eŋ nu adi foloone gumoi.
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Ala batnedi nobu nehinabek? Tiŋa nadiwek e nu tikamanda timilat unduŋ nehitubumintaaŋ kahaŋ tinamdok wabiŋa haaki tinambek kube.”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Miiŋdibo niŋguk, “Mihine. Haaki u biune nutok tibek. Du adi pilap wooŋ nemek ganilat u tibeŋ. Pilap wooŋ moŋgola bu nam!”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Unduŋ yobune mihi adi wooŋ moŋgokuk moŋgola buŋa miiŋdok miŋguk, kaŋ miiŋdi nanaŋe kobaaŋ beudi nawe nadilak undiniŋ heeŋ tiulidokomiŋguk.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Lebeka adi unduŋ tiŋa mihiŋiŋ biyeniŋ’walaŋ dahidahi niŋ ne’walaŋ yolineŋ hatuguk u tiŋa mihiŋiŋ kuyaniŋ Yakobo dahimiŋguk.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Miiŋ adi unduŋ tiŋa kohoŋ eŋ kodi gumoi u meme gitnemdi kufulaguk.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Miiŋ adi unduŋ tiŋa nanaŋe kobaaŋ eŋ belet tiulidokoguk u mihiŋiŋ Yokobo kohoŋ foloŋ boimiŋguk.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Yakobo adi beu’walaŋkade wooŋ yoguk, “Baatne.”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Yakobodibo beu niŋguk, “Nu Esau mihige biyeniŋ, nu mede yoŋaŋ wondok tuwolit tiŋat ale du pilale ila kalene naaŋ kahaŋ tinambeŋ.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Aisakdi mihiŋiŋ ninadiguk, “Mihine, du dediŋ tiŋa pilap tubumintaŋaŋ?” Kibibo niŋguk, “Du’walaŋ Wapum Bepaŋdi pilap tubumintanamuŋak.”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Kaŋ Aisakdi Yakobo niŋguk, “Mihine, yamaŋgoŋ buune Esau biyagoŋ be yoŋa gohone gabit.”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Yakobo adi beu Aisak habeeŋ foloŋ uguk. Uune hone nadiŋa yoguk, “Maŋiŋ malap adi Yakobo’walaŋ maŋiŋ malap, iŋgoŋ kohoŋ adi Esau’walaŋ kohoŋ.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Adi kohoŋ dumuniŋnit doktiŋa mu nadidakaleguk. Unduŋ tiŋa kahaŋ timiŋguk.
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 Tubudapmaaŋ indiŋ ninadiguk, “Du biyagoŋ hinek mihine Esau be?” Adibo yoguk, “Nu adigoŋ.”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Kaŋ adibo yoguk, “Mihine, kalege neeŋ moŋgotnambune nawit, naaŋke kahaŋne gambit.” Yakobo adi moŋgola wooŋ miŋguk kaŋ Aisakdi naguk, naune wain ime maaŋ mimbune naguk.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Tiŋa beu Aisakdi niŋguk, “Mihine, na itatneŋ iŋgoŋ buŋa siŋgoŋgome tinambeŋ.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Kaŋ Yakobo adi wooŋ siŋgoŋgome tuguk. Unduŋ tubune beu Aisak adi dahidahiŋiŋ diniŋ munduŋ nadiŋa kahaŋ timiŋa yoguk, “Wa mihine diniŋ munduŋ adi behep munduŋ undiniŋ. Wapumdi behep kahaŋ tuguk ukuyoŋ.”
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 “Bepaŋ adi kunum mentok eŋ kwet diniŋ galiki tiŋa haŋgom eŋ wain duhuduhu wapum siloŋ tigambaak.
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 “Eŋ meeniŋ kwetkwet adi tipilapilaye tigamuneeŋ. Eŋ meeniŋ bop mohok adi du’walaŋkade duwokeneneŋ. Du daake kwayageye bomboŋgi tiyembaaŋ. Kaŋ maaŋge’walaŋ yalakiŋiye adi duwokinegamuneeŋ. Du haaki tigamuneŋ adi haaki tiyemdok. Eŋ du kahaŋ tigamuneeŋ adi adi kahaŋ tiyemdok.”
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Agaŋ Aisak adi Yakobo kahaŋ timimbune dapmaune Yakobo adi beu kweli biŋa uguk. Ulune Esau adi behepneŋ ugukdi udaneŋ busuaguk.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Adibo undugoŋ kale heeŋ beudok tiŋalooŋ niŋguk, “Baatne, du pilali mihige nu’walaŋ kale naaŋ kahaŋ tinambeŋ.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Kaŋ beu Aisakdibo niŋguk, “Kei, du nedigoŋ!?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Aisak adi sukule tiŋa boho hinek tiŋa yoguk, “Kaŋ du mu labune kale ula tilabuŋa nambune naaŋ kahaŋ timiŋat u nedi? Kahaŋ woŋ adi aditok fafaŋeniŋ halaak!”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Esau adi beu’walaŋ mede unduŋ nadiŋa makat kisaŋ kolaŋa beu niŋguk, “O Mebaŋ, nu maaŋ fiit kahaŋ tinambeŋ!”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Ingoŋ oŋ beudi yoguk, “Kwayage ne yalaŋ naniŋa du’walaŋ kahaŋ moŋgolaŋak!”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Yobune Esaudi yoguk, “Yopo hinek wou Yakobo yogiŋ, adi adi nalamut tubune nai lufom agaŋ tilak! Adi koom tuwo biyeniŋ diniŋ kahaŋ u nolom moŋgokuk agaŋ kamiŋ kahaŋne moŋgolaŋak.” U yodapmaŋ kotigoŋ yonadiguk. “Nutok kahaŋ neembe binamuŋaŋ?”
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Aisakdibo Esau indiŋ niŋguk, “I nadiweŋ. Adi me bomboŋgi tigamdok nindapmaŋat. Eŋ dalikwayaŋiye adi adi tipilapilaye timindok yoŋat, haŋgom eŋ wain u maaŋ aditogoŋ yoŋat. Unduŋ doktiŋa mihine kada, dutok maŋgoŋ gambit?”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Esaudibo beu niŋguk, “O Mebaŋ, kahaŋ kubugoŋ hogok nemube hakamulak? Mebaŋ, nu maaŋ kahaŋ tinambeŋ!” Unduŋ yoŋa Esau maat wapum kookuk.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Unduŋ tubune beu Aisakdi mede indiŋ niŋguk,
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Du adi mik kwadigedi nanaŋege tubumintagambaak. Kaŋ kwayage tipilapilaye timimbaaŋ, tiŋa indiŋ mintawaak. Du fafaŋe tiŋa gigine nobu tibaaŋ adi adi’walaŋ mulabumuŋ boboke ginaniŋ dilitelewaaŋ.”
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Esau adi adi beudi Yakobo kahaŋ timiŋguk wondok tiŋa Yakobo nadikadaka timiŋguk. Tiŋa weleŋ ginaŋ indiŋ nadisuguk, “Baatne’walaŋ kobulabulaye nai dula tilak ale u dapmaune nu kwayane Yakobo ulukumuŋ tibaat.”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 Kaŋ Lebeka adi mihiŋiŋ biyeniŋ’walaŋ mede u nimbihilune nadiŋa mihiŋiŋ mona nihamaneŋ mede indiŋ niŋguk, “Nadilaŋ be? Dake Esau adi kwihita wapum tiŋa kibikooŋ gulukumuŋ tibene yolak?
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Ale, mihine indiŋ yobene nadiweŋ. Du pilap pilali momooŋ witne Laban Halan yokwetneŋ hatilak adi’walaŋ weŋ.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Tiŋa adut nai yagigi hatilune dake’walaŋ nadikwihita kwelemawaak.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Kwelemaune du nemek timiŋaŋ u kauleune nu dutok mede kame gambene nadiŋa udaneeŋ baaŋ. Hidi maŋgoŋde nai kubugoŋ wanaŋ liwenamundeemek?”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Lebeka adi unduŋ yoŋa Aisak indiŋ niŋguk, “Nu adi Hitait tamyat dut hatidok adi foloone gulida tilak. Ala tiyaugane Yakobodibo Hitait me adi’walaŋ wabi kwet iŋahi kuyoŋ nagilaak adi nu dediŋ tiŋa itouluwaat.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.