Mateus 9

¹ พระเยซูก็ลงเฮือข้ามทะเลสาบปิ๊กไปเมืองคาเปอรนาอุมตี้เป๋นตี้อยู่ของพระองค์

¹ Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.

² มีคนปากั๋นหามคนง่อยนอนอยู่ตี้นอนคนนึ่งมาหาพระเยซู เมื่อพระองค์หันความเจื้อของหมู่เขา ก็อู้กับคนง่อยว่า “ลูกเหย สบายใจ๋เต๊อะ บาปของเจ้าได้โผดยกหื้อแล้วเน่อ”

² Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.

³ เมื่อหมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนได้ยินจาอั้นก็กึ๊ดในใจ๋ว่า “คนนี้ก่ำลังอู้หมิ่นประมาทพระเจ้า”

³ Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.

⁴ พระเยซูฮู้กำกึ๊ดในใจ๋ของหมู่เขา ก็ถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านจึงกึ๊ดบ่ดีในใจ๋จาอี้

⁴ Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?

⁵ อันใดจะง่ายเหลือกั๋น ตี้จะว่า ‘บาปของเจ้าได้โผดยกแล้ว’ กาว่า ‘ลุกขึ้นเตียวไปเต๊อะ’

⁵ O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?

⁶ แต่เปื้อว่าต้านตังหลายจะฮู้ว่า บุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจในโลกตี้จะโผดยกโต้ษบาปได้” แล้วพระองค์ก็อู้กับคนง่อยนั้นว่า “ลุกขึ้นแบกตี้นอนปิ๊กไปบ้านเต๊อะ”

⁶ Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.

⁷ คนง่อยนั้นก็ลุกขึ้น แล้วเตียวปิ๊กบ้าน

⁷ O homem se levantou e foi para casa.

⁸ เมื่อจาวบ้านจาวเมืองหันจาอั้น กู้คนก็เก๋งกั๋ว แล้วปากั๋นสรรเสริญพระเจ้า ตี้ยอมหื้อคนมีสิทธิอำนาจเยียะจาอั้นได้ตวย

⁸ Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.

⁹ เมื่อพระเยซูออกจากตี้หั้นมาแล้ว ก็หันป้อจายคนนึ่งจื้อมัทธิวนั่งอยู่ตี้ด่านเก็บภาษี พระองค์บอกเขาว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ” มัทธิวก็ลุกขึ้นตวยพระองค์ไป

⁹ Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.

¹⁰ ต๋อนตี้พระเยซูกับหมู่สาวกกิ๋นข้าวอยู่ในบ้านของมัทธิว คนเก็บภาษีกับคนบาปหลายคนก็เข้ามาฮ่วมกิ๋นข้าวตวย

¹⁰ Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.

¹¹ เมื่อหมู่ฟาริสีหันจาอั้น ก็อู้กับหมู่สาวกของพระเยซูว่า “เป๋นจาใดอาจ๋ารย์ของหมู่ต้าน มานั่งกิ๋นข้าวฮ่วมกับคนเก็บภาษีตึงคนบาปจาอั้น”

¹¹ Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.

¹² เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้น ก็ตอบว่า “คนอยู่ดีสบาย แข็งแฮง บ่ต้องก๋านหมอ แต่คนตี้บ่สบายต้องก๋านหมอ

¹² Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.

¹³ หื้อปิ๊กไปเฮียนพระคัมภีร์ข้อนี้หื้อดีๆ ตี้พระเจ้าบอกว่า ‘เฮาต้องก๋านความเมตต๋า บ่ใจ้ต้องก๋านสัตว์มาปู่จา’ ย้อนเฮาบ่ได้มาเปื้อฮ้องหาคนตี้กึ๊ดว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม แต่มาเปื้อฮ้องหาคนบาป”

¹³ E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.

¹⁴ ส่วนสาวกของยอห์นผู้หื้อบัพติศมา มาถามพระเยซูว่า “หมู่เฮาตึงหมู่ฟาริสีถือศีลอดอาหาร แต่เป๋นจาใดสาวกตังหลายของต้านบ่เยียะพ่อง”

¹⁴ Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.

¹⁵ พระเยซูก็ตอบเป๋นกำเผียบว่า “เมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่ เปื้อนๆ ของเขาจะเป๋นตุ๊กโศกเศร้าได้จาใด แต่จะมีวันนึ่งตี้เจ้าบ่าวจะถูกเอาไปจากหมู่เขา เถิงต๋อนนั้นหมู่เขาก็จะปากั๋นถือศีลอดอาหาร

¹⁵ Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.

¹⁶ “บ่มีใผเอาผ้าใหม่ไปปะเสื้อผ้าเก่าเน่อ ย้อนว่าผ้าใหม่ตี้ปะไปนั้นเมื่อหดก็จะจั๊กเสื้อผ้าผืนเก่าปุดนักเหลือเก่า

¹⁶ “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.

¹⁷ กับบ่มีใผเอาเหล้าองุ่นหมักใหม่ๆ ใส่ถงหนังเก่า ย้อนว่าเหล้าองุ่นหมักใหม่นั้นจะเยียะหื้อถงหนังเก่าแตก เหล้าองุ่นก็ฮั่วออกมาหมด ถงแก่นนั้นก็จะใจ๊บ่ได้ แต่เปิงดีตี้จะเอาเหล้าองุ่นหมักใหม่ใส่ในถงหนังใหม่ แล้วเหล้าองุ่นกับถงหนังใจ๊ได้ตึงสอง”

¹⁷ “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.

¹⁸ ต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังอู้กำเผียบอยู่นั้น ก็มีนายธรรมศาลาของจาวยิวคนนึ่ง เข้ามาคุกเข่าไหว้ต่อหน้าพระองค์อู้ว่า “ลูกสาวของข้าพเจ้าต๋ายบ่ปอเมินมานี่ ขอพระองค์โผดไปวางมือบนตั๋วของเขา ลูกสาวของข้าพเจ้าก็จะปิ๊กเป๋นขึ้นมาแหมใหม่”

¹⁸ Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”

¹⁹ พระเยซูตึงหมู่สาวกของพระองค์ก็ตวยเขาไป

¹⁹ Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.

²⁰ ต๋อนนั้นก็มีแม่ญิงคนนึ่งเป๋นโรคเลือดตกบ่หยุดมาสิบสองปี๋แล้ว ตุ๊กทรมานเหลือขนาด แม่ญิงคนนี้ลักมอบมาตังหลังพระเยซู แล้วก็หยุบตี๋นเสื้อคุมของพระองค์

²⁰ Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,

²¹ ย้อนนางกึ๊ดในใจ๋ว่า “ถ้าได้หยุบตี๋นเสื้อคุมของพระองค์เต้าอั้น เฮาก็จะหายแน่ๆ”

²¹ pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.

²² ส่วนพระเยซูงว้ายหลังปิ๊กมาหันใส่ก็อู้กับนางว่า “ลูกเหย สบายใจ๋ได้แล้วเน่อ ความเจื้อของเจ้าเยียะหื้อเจ้าหายโรคแล้ว” แล้วนางก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย

²² Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.

²³ เมื่อพระเยซูเตียวมาแผวเฮือนของนายธรรมศาลา ก็หันหมู่คนปากั๋นเป่าปี่เป่าแนเล่นเพลงงานศพ กับคนจ๋ำนวนนักเยียะเสียงดังวุ่นวะวุ่นวาย

²³ Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.

²⁴ พระเยซูก็ไล่คนหมู่นั้นว่า “ออกไปหื้อหมด หละอ่อนแม่ญิงคนนี้ยังบ่ต๋ายเตื้อลอ ก่ำลังนอนหลับอยู่บ่ดาย” คนตังหลายก็ใค่หัวใส่พระองค์

²⁴ “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.

²⁵ หลังจากไล่คนหมู่นั้นออกไปหมดแล้ว พระเยซูก็เข้าไปในห้องแล้วก๋ำมือหละอ่อนไว้ หละอ่อนก็ลุกขึ้นมา

²⁵ Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.

²⁶ เรื่องตี้เกิดขึ้นนี้ก็เล่าลืออู้กั๋นไปใคว่แคว้นนั้น

²⁶ A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.

²⁷ เมื่อพระเยซูออกมาจากเฮือนของนายธรรมศาลา ก็มีคนต๋าบอดสองคนตวยมา ฮ้องเอิ้นเสียงดังว่า “ต้านผู้เป๋นบุตรของกษัตริย์ดาวิด เหย ขอโผดอินดูหมู่เฮาตวยเต๊อะ”

²⁷ Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.

²⁸ เมื่อพระเยซูเข้าไปในเฮือนแล้ว คนต๋าบอดตึงสองคนก็ตวยเข้าไป พระองค์ถามเขาว่า “ต้านตึงสองเจื้อว่าเฮาจะเยียะหื้อต๋าของต้านผ่อหันได้จาอั้นกา” คนต๋าบอดสองคนนั้นตอบว่า “ต้านครับ เฮาเจื้อแต๊ๆ”

²⁸ Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.

²⁹ พระเยซูเอามือจิตี้แก่นต๋าของคนตึงสอง อู้ว่า “หื้อเป๋นไปต๋ามตี้ต้านเจื้อเต๊อะ”พระเยซูฮักษาคนต๋าบอดสองคน|src="LB00312B Jesus heal two blind men matt 9_28.jpg" size="span" loc="after Matthew 9:30" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="9:29"

²⁹ Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.

³⁰ แล้วเขาตึงสองคนก็ผ่อหัน พระเยซูเตื๋อนเขาว่า “ห้ามบอกเรื่องนี้หื้อใผคนใดฮู้”

³⁰ Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.

³¹ แต่เมื่อเขาตึงสองไปแล้ว ก็เล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นเกี่ยวกับพระองค์หื้อคนอื่นในแคว้นนั้นฮู้จ๋นใคว่ไปหมด

³¹ Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.

³² ต๋อนตี้ป้อจายตี้หายต๋าบอดสองคนนั้นออกไปจากตี้หั้น มีคนปาป้อจายตี้โดนผีเข้ามาหาพระเยซู ผีได้เยียะหื้อเขาเป๋นใบ้

³² Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.

³³ เมื่อพระเยซูไล่ผีนั้นออกไปแล้ว ป้อจายคนนั้นก็อู้ได้ คนตังหลายก็งืด ปากั๋นอู้ว่า “บ่เกยฮู้บ่เกยหันเรื่องจาอี้ในประเทศอิสราเอลมาก่อนสักเตื้อ”

³³ O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.

³⁴ แต่หมู่ฟาริสีอู้ว่า “คนนี้ไล่ผีออกได้โดยใจ๊อำนาจของหัวหน้าผี”

³⁴ Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.

³⁵ พระเยซูเตียวตางไปใคว่กู้เมือง ตึงกู้หมู่บ้าน แล้วสั่งสอนในธรรมศาลาของจาวยิว กับบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า ก็ฮักษาพยาธิตึงก๋านเจ็บป่วยต่างๆ หื้อคนตังหลายหายตวย

³⁵ Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.

³⁶ เมื่อพระเยซูหันคนตังหลาย พระองค์ก็ฮู้สึกอินดูหมู่เขา ย้อนว่าหมู่เขาตุ๊กใจ๋หลายอย่าง กับบ่มีใผจ้วย เผียบเหมือนฝูงแกะตี้บ่มีคนเลี้ยง

³⁶ Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.

³⁷ พระองค์อู้กับหมู่สาวกว่า “มีคนนักตี้พร้อมจะฮับเจื้อเหมือนข้าวเหลืองเต๋มโต้ง แต่คนงานตี้จะเกี่ยวนั้นยังมีหน้อยล้ำไป

³⁷ Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.

³⁸ ย้อนจาอั้นหื้อจ้วยกั๋นอ้อนวอนขอพระเจ้า ผู้เผียบเหมือนเจ้าของนาหื้อส่งคนงานมา เปื้อจ้วยกั๋นเกี่ยวพืชผลของพระองค์ตวย”

³⁸ Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia