Mateus 9

¹ พระเยซูก็ลงเฮือข้ามทะเลสาบปิ๊กไปเมืองคาเปอรนาอุมตี้เป๋นตี้อยู่ของพระองค์

¹ Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.

² มีคนปากั๋นหามคนง่อยนอนอยู่ตี้นอนคนนึ่งมาหาพระเยซู เมื่อพระองค์หันความเจื้อของหมู่เขา ก็อู้กับคนง่อยว่า “ลูกเหย สบายใจ๋เต๊อะ บาปของเจ้าได้โผดยกหื้อแล้วเน่อ”

² E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.

³ เมื่อหมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนได้ยินจาอั้นก็กึ๊ดในใจ๋ว่า “คนนี้ก่ำลังอู้หมิ่นประมาทพระเจ้า”

³ Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.

⁴ พระเยซูฮู้กำกึ๊ดในใจ๋ของหมู่เขา ก็ถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านจึงกึ๊ดบ่ดีในใจ๋จาอี้

⁴ Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?

⁵ อันใดจะง่ายเหลือกั๋น ตี้จะว่า ‘บาปของเจ้าได้โผดยกแล้ว’ กาว่า ‘ลุกขึ้นเตียวไปเต๊อะ’

⁵ Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?

⁶ แต่เปื้อว่าต้านตังหลายจะฮู้ว่า บุตรมนุษย์มีสิทธิอำนาจในโลกตี้จะโผดยกโต้ษบาปได้” แล้วพระองค์ก็อู้กับคนง่อยนั้นว่า “ลุกขึ้นแบกตี้นอนปิ๊กไปบ้านเต๊อะ”

⁶ Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.

⁷ คนง่อยนั้นก็ลุกขึ้น แล้วเตียวปิ๊กบ้าน

⁷ E, levantando-se, partiu para sua casa.

⁸ เมื่อจาวบ้านจาวเมืองหันจาอั้น กู้คนก็เก๋งกั๋ว แล้วปากั๋นสรรเสริญพระเจ้า ตี้ยอมหื้อคนมีสิทธิอำนาจเยียะจาอั้นได้ตวย

⁸ Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.

⁹ เมื่อพระเยซูออกจากตี้หั้นมาแล้ว ก็หันป้อจายคนนึ่งจื้อมัทธิวนั่งอยู่ตี้ด่านเก็บภาษี พระองค์บอกเขาว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ” มัทธิวก็ลุกขึ้นตวยพระองค์ไป

⁹ Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.

¹⁰ ต๋อนตี้พระเยซูกับหมู่สาวกกิ๋นข้าวอยู่ในบ้านของมัทธิว คนเก็บภาษีกับคนบาปหลายคนก็เข้ามาฮ่วมกิ๋นข้าวตวย

¹⁰ E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.

¹¹ เมื่อหมู่ฟาริสีหันจาอั้น ก็อู้กับหมู่สาวกของพระเยซูว่า “เป๋นจาใดอาจ๋ารย์ของหมู่ต้าน มานั่งกิ๋นข้าวฮ่วมกับคนเก็บภาษีตึงคนบาปจาอั้น”

¹¹ Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?

¹² เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้น ก็ตอบว่า “คนอยู่ดีสบาย แข็งแฮง บ่ต้องก๋านหมอ แต่คนตี้บ่สบายต้องก๋านหมอ

¹² Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.

¹³ หื้อปิ๊กไปเฮียนพระคัมภีร์ข้อนี้หื้อดีๆ ตี้พระเจ้าบอกว่า ‘เฮาต้องก๋านความเมตต๋า บ่ใจ้ต้องก๋านสัตว์มาปู่จา’ ย้อนเฮาบ่ได้มาเปื้อฮ้องหาคนตี้กึ๊ดว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม แต่มาเปื้อฮ้องหาคนบาป”

¹³ Ide, porém, e aprendei o que significa:

¹⁴ ส่วนสาวกของยอห์นผู้หื้อบัพติศมา มาถามพระเยซูว่า “หมู่เฮาตึงหมู่ฟาริสีถือศีลอดอาหาร แต่เป๋นจาใดสาวกตังหลายของต้านบ่เยียะพ่อง”

¹⁴ Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?

¹⁵ พระเยซูก็ตอบเป๋นกำเผียบว่า “เมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่ เปื้อนๆ ของเขาจะเป๋นตุ๊กโศกเศร้าได้จาใด แต่จะมีวันนึ่งตี้เจ้าบ่าวจะถูกเอาไปจากหมู่เขา เถิงต๋อนนั้นหมู่เขาก็จะปากั๋นถือศีลอดอาหาร

¹⁵ Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.

¹⁶ “บ่มีใผเอาผ้าใหม่ไปปะเสื้อผ้าเก่าเน่อ ย้อนว่าผ้าใหม่ตี้ปะไปนั้นเมื่อหดก็จะจั๊กเสื้อผ้าผืนเก่าปุดนักเหลือเก่า

¹⁶ Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.

¹⁷ กับบ่มีใผเอาเหล้าองุ่นหมักใหม่ๆ ใส่ถงหนังเก่า ย้อนว่าเหล้าองุ่นหมักใหม่นั้นจะเยียะหื้อถงหนังเก่าแตก เหล้าองุ่นก็ฮั่วออกมาหมด ถงแก่นนั้นก็จะใจ๊บ่ได้ แต่เปิงดีตี้จะเอาเหล้าองุ่นหมักใหม่ใส่ในถงหนังใหม่ แล้วเหล้าองุ่นกับถงหนังใจ๊ได้ตึงสอง”

¹⁷ Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.

¹⁸ ต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังอู้กำเผียบอยู่นั้น ก็มีนายธรรมศาลาของจาวยิวคนนึ่ง เข้ามาคุกเข่าไหว้ต่อหน้าพระองค์อู้ว่า “ลูกสาวของข้าพเจ้าต๋ายบ่ปอเมินมานี่ ขอพระองค์โผดไปวางมือบนตั๋วของเขา ลูกสาวของข้าพเจ้าก็จะปิ๊กเป๋นขึ้นมาแหมใหม่”

¹⁸ Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.

¹⁹ พระเยซูตึงหมู่สาวกของพระองค์ก็ตวยเขาไป

¹⁹ E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.

²⁰ ต๋อนนั้นก็มีแม่ญิงคนนึ่งเป๋นโรคเลือดตกบ่หยุดมาสิบสองปี๋แล้ว ตุ๊กทรมานเหลือขนาด แม่ญิงคนนี้ลักมอบมาตังหลังพระเยซู แล้วก็หยุบตี๋นเสื้อคุมของพระองค์

²⁰ E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;

²¹ ย้อนนางกึ๊ดในใจ๋ว่า “ถ้าได้หยุบตี๋นเสื้อคุมของพระองค์เต้าอั้น เฮาก็จะหายแน่ๆ”

²¹ porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.

²² ส่วนพระเยซูงว้ายหลังปิ๊กมาหันใส่ก็อู้กับนางว่า “ลูกเหย สบายใจ๋ได้แล้วเน่อ ความเจื้อของเจ้าเยียะหื้อเจ้าหายโรคแล้ว” แล้วนางก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย

²² E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.

²³ เมื่อพระเยซูเตียวมาแผวเฮือนของนายธรรมศาลา ก็หันหมู่คนปากั๋นเป่าปี่เป่าแนเล่นเพลงงานศพ กับคนจ๋ำนวนนักเยียะเสียงดังวุ่นวะวุ่นวาย

²³ Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:

²⁴ พระเยซูก็ไล่คนหมู่นั้นว่า “ออกไปหื้อหมด หละอ่อนแม่ญิงคนนี้ยังบ่ต๋ายเตื้อลอ ก่ำลังนอนหลับอยู่บ่ดาย” คนตังหลายก็ใค่หัวใส่พระองค์

²⁴ Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.

²⁵ หลังจากไล่คนหมู่นั้นออกไปหมดแล้ว พระเยซูก็เข้าไปในห้องแล้วก๋ำมือหละอ่อนไว้ หละอ่อนก็ลุกขึ้นมา

²⁵ Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.

²⁶ เรื่องตี้เกิดขึ้นนี้ก็เล่าลืออู้กั๋นไปใคว่แคว้นนั้น

²⁶ E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.

²⁷ เมื่อพระเยซูออกมาจากเฮือนของนายธรรมศาลา ก็มีคนต๋าบอดสองคนตวยมา ฮ้องเอิ้นเสียงดังว่า “ต้านผู้เป๋นบุตรของกษัตริย์ดาวิด เหย ขอโผดอินดูหมู่เฮาตวยเต๊อะ”

²⁷ Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!

²⁸ เมื่อพระเยซูเข้าไปในเฮือนแล้ว คนต๋าบอดตึงสองคนก็ตวยเข้าไป พระองค์ถามเขาว่า “ต้านตึงสองเจื้อว่าเฮาจะเยียะหื้อต๋าของต้านผ่อหันได้จาอั้นกา” คนต๋าบอดสองคนนั้นตอบว่า “ต้านครับ เฮาเจื้อแต๊ๆ”

²⁸ Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!

²⁹ พระเยซูเอามือจิตี้แก่นต๋าของคนตึงสอง อู้ว่า “หื้อเป๋นไปต๋ามตี้ต้านเจื้อเต๊อะ”พระเยซูฮักษาคนต๋าบอดสองคน|src="LB00312B Jesus heal two blind men matt 9_28.jpg" size="span" loc="after Matthew 9:30" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="9:29"

²⁹ Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.

³⁰ แล้วเขาตึงสองคนก็ผ่อหัน พระเยซูเตื๋อนเขาว่า “ห้ามบอกเรื่องนี้หื้อใผคนใดฮู้”

³⁰ E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.

³¹ แต่เมื่อเขาตึงสองไปแล้ว ก็เล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นเกี่ยวกับพระองค์หื้อคนอื่นในแคว้นนั้นฮู้จ๋นใคว่ไปหมด

³¹ Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.

³² ต๋อนตี้ป้อจายตี้หายต๋าบอดสองคนนั้นออกไปจากตี้หั้น มีคนปาป้อจายตี้โดนผีเข้ามาหาพระเยซู ผีได้เยียะหื้อเขาเป๋นใบ้

³² Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.

³³ เมื่อพระเยซูไล่ผีนั้นออกไปแล้ว ป้อจายคนนั้นก็อู้ได้ คนตังหลายก็งืด ปากั๋นอู้ว่า “บ่เกยฮู้บ่เกยหันเรื่องจาอี้ในประเทศอิสราเอลมาก่อนสักเตื้อ”

³³ E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!

³⁴ แต่หมู่ฟาริสีอู้ว่า “คนนี้ไล่ผีออกได้โดยใจ๊อำนาจของหัวหน้าผี”

³⁴ Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.

³⁵ พระเยซูเตียวตางไปใคว่กู้เมือง ตึงกู้หมู่บ้าน แล้วสั่งสอนในธรรมศาลาของจาวยิว กับบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า ก็ฮักษาพยาธิตึงก๋านเจ็บป่วยต่างๆ หื้อคนตังหลายหายตวย

³⁵ E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.

³⁶ เมื่อพระเยซูหันคนตังหลาย พระองค์ก็ฮู้สึกอินดูหมู่เขา ย้อนว่าหมู่เขาตุ๊กใจ๋หลายอย่าง กับบ่มีใผจ้วย เผียบเหมือนฝูงแกะตี้บ่มีคนเลี้ยง

³⁶ Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.

³⁷ พระองค์อู้กับหมู่สาวกว่า “มีคนนักตี้พร้อมจะฮับเจื้อเหมือนข้าวเหลืองเต๋มโต้ง แต่คนงานตี้จะเกี่ยวนั้นยังมีหน้อยล้ำไป

³⁷ E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.

³⁸ ย้อนจาอั้นหื้อจ้วยกั๋นอ้อนวอนขอพระเจ้า ผู้เผียบเหมือนเจ้าของนาหื้อส่งคนงานมา เปื้อจ้วยกั๋นเกี่ยวพืชผลของพระองค์ตวย”

³⁸ Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia