Mateus 27

¹ เถิงต๋อนเจ๊ามืด หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ตึงหมดได้ตัดสินใจ๋กั๋นว่าพระเยซูสมควรต๋าย

¹ E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;

² หมู่เขามัดพระเยซูแล้วปาไปมอบหื้อปีลาตตี้เป๋นเจ้าเมือง

² E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.

³ เมื่อยูดาส อิสคาริโอท คนตี้หักหลังพระเยซู หันว่าพระเยซูถูกตัดสินลงโต้ษเถิงต๋าย ก็กิ๋นแหนงขนาด เขาเอาสตางค์สามสิบเหรียญเงินตี้ได้ มาคืนหื้อกับหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่

³ Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,

⁴ อู้ว่า “เฮาได้เยียะบาปไปแล้วตี้ได้หักหลังผู้บริสุทธิ์คนนึ่งเถิงต๋าย” หมู่มหาปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ตอบว่า “เรื่องนี้เกี่ยวอะหยังกับเฮาตวย เป๋นเรื่องของเจ้าคนเดียวตี้ต้องฮับผิดชอบ”

⁴ Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.

⁵ ยูดาสเอาสตางค์นั้นก๋ำปือเข้าไปในพระวิหาร แล้วก็ออกไปแขวนคอต๋าย

⁵ E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.

⁶ หมู่หัวหน้าปุโรหิตก็เก็บสตางค์นั้นมา อู้ว่า “เป๋นก๋านผิดบทบัญญัติตี้จะเอาสตางค์จาอี้เก็บไว้ในคลังพระวิหาร ย้อนเป๋นสตางค์เปื้อนเลือด”

⁶ E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.

⁷ หมู่เขาตัดสินใจ๋เอาสตางค์นั้นไปซื้อตี้นาของสล่าปั้นหม้อ เปื้อเอาไว้เป๋นตี้ฝังศพคนต่างบ้านต่างเมือง

⁷ E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.

⁸ ตี้ตั๊ดหั้นเลยฮ้องว่า “นาเลือด” มาเต๊าฮอดเถิงวันนี้

⁸ Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.

⁹ แล้วก็เป๋นไปต๋ามตี้เยเรมีย์ ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้อู้ไว้ว่า “หมู่เขาเอาสตางค์สามสิบเหรียญเงิน ตี้เป๋นก้าหัวของคนนั้นต๋ามตี้จาวอิสราเอลตั้งหื้อ

⁹ Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,

¹⁰ เอาไปซื้อนาของสล่าปั้นหม้อ ต๋ามตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าได้สั่งไว้”

¹⁰ E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.

¹¹ หมู่เขาปาพระเยซูไปยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าเมืองปีลาต ปีลาตถามพระเยซูว่า “ต้านเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวกา” พระองค์ก็ตอบว่า “ต้านอู้แล้ว”

¹¹ E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.

¹² แต่เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ใส่ความพระเยซู พระองค์บ่ได้ตอบอะหยังหมู่เขาสักกำเดียวเลย

¹² E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.

¹³ ปีลาตถามพระองค์ว่า “ต้านบ่ได้ยินข้อหาตึงหมดตี้เขาว่าหื้อต้านกา”

¹³ Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?

¹⁴ แต่พระเยซูบ่ตอบกาว่าแก้ตั๋วสักกำ ปีลาตก็งืดขนาด

¹⁴ E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.

¹⁵ เป๋นธรรมเนียมในหละหว่างงานปัสกา ตี้เจ้าเมืองจะป่อยนักโต้ษคนนึ่งต๋ามตี้คนตังหลายเลือก

¹⁵ Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.

¹⁶ ต๋อนนั้นมีนักโต้ษตี้มีจื้อเสียงดังคนนึ่งจื้อบารับบัส

¹⁶ E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.

¹⁷ เมื่อคนตังหลายมาจุมนุมกั๋นแล้ว ปีลาตก็ถามหมู่เขาว่า “ใค่หื้อเฮาป่อยใผหละหว่างบารับบัส กับเยซูตี้ฮ้องกั๋นว่าพระคริสต์”

¹⁷ Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?

¹⁸ ปีลาตฮู้ว่าตี้ผู้นำจาวยิวยับพระเยซูมาหื้อต้านตัดสินก็ย้อนขอยพระองค์

¹⁸ Porque sabia que por inveja o haviam entregado.

¹⁹ ต๋อนตี้ปีลาตนั่งอยู่บนตี้นั่งของผู้พิพากษา เมียของต้านใจ๊คนมาบอกว่า “ห้ามยุ่งกับจายคนนี้ ต้านเป๋นคนบ่มีความผิด ตะคืนข้าเจ้าฝันฮ้ายบ่สบายใจ๋ขนาดเกี่ยวกับต้านคนนี้”

¹⁹ E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.

²⁰ แต่หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่อู้สุ่ยคนตังหลายหื้อปีลาตป่อยบารับบัส แล้วหื้อฆ่าพระเยซูเหีย

²⁰ Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.

²¹ เจ้าเมืองถามคนตังหลายแหมว่า “สองคนนี้จะหื้อป่อยใผดี” คนตังหลายเอิ้นตอบว่า “บารับบัส”

²¹ E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.

²² ปีลาตถามว่า “แล้วเยซูคนตี้ฮ้องกั๋นว่าพระคริสต์นี้ลอ จะหื้อเฮาเยียะจาใด” หมู่เขากู้คนเอิ้นตอบว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน”

²² Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.

²³ ปีลาตก็ถามว่า “เขิงเขาเยียะหยัง เขาเยียะอะหยังผิด” แต่คนตังหลายเอิ้นเสียงดังขึ้นติกๆ ว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน”

²³ O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.

²⁴ เมื่อปีลาตหันว่าเยียะอะหยังบ่ได้นักเหลือนี้แล้ว กำเดียวจะเกิดวุ่นวายขึ้น เขาก็เอาน้ำซ่วยมือส่องหน้าคนตังหลายอู้ว่า “ก๋านต๋ายของจายคนนี้ เฮาบ่เกี่ยว เฮาบ่มีความผิดเน่อ หมู่ต้านฮับผิดกั๋นคนเดียวเต๊อะ”

²⁴ Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.

²⁵ คนตังหลายตอบว่า “หมู่เฮากับลูกๆ ของเฮาจะฮับผิดชอบเรื่องก๋านต๋ายของเขาคนเดียว”

²⁵ E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.

²⁶ ปีลาตจึงป่อยบารับบัสหื้อหมู่เขาไป จากนั้นก็สั่งหื้อเฆี่ยนพระเยซู แล้วหื้อหมู่ทหารเอาไปเขิงบนไม้ก๋างเขน

²⁶ Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.

²⁷ หลังจากนั้นหมู่ทหารของปีลาตปาพระเยซูเข้าไปตี้ศูนย์บัญชาก๋านใหญ่ของโรมัน หมู่ทหารตึงก๋องเข้ามาแวดพระองค์

²⁷ E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.

²⁸ หมู่เขาแก้เสื้อของพระองค์ออก แล้วเอาเสื้อคุมสีแดงสดมาใส่แตน

²⁸ E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;

²⁹ หมู่เขาเอากิ่งไม้ตี้มีหนามมาแป๋งเป๋นมงกุฎ แล้วเอาสุบหัวหื้อพระองค์ มือขวาหื้อก๋ำก้านไม้อ้อไว้ แล้วขี้แต่งคุกเข่าลงส่องหน้าพระองค์ เหล้นหน้าว่า “ขอกษัตริย์ของจาวยิวจงจ๋ำเริญเต๊อะ”

²⁹ E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.

³⁰ แล้วก็ถ่มน้ำลายใส่ เอาไม้อ้อนั้นฟาดหัวพระองค์หลายกำ

³⁰ E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.

³¹ เมื่อดูแควนจ๋นปอใจ๋แล้ว หมู่เขาก็แก้เสื้อคุมออก แล้วเอาเสื้อผืนเก่าของพระองค์มานุ่งหื้อใหม่ แล้วปาพระองค์ออกไปเขิงบนไม้ก๋างเขน

³¹ E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.

³² ต๋อนตี้หมู่เขาก่ำลังเอาพระองค์เตียวออกมา ก็ปะป้อจายคนนึ่งจื้อซีโมนมาจากเมืองไซรีน หมู่ทหารก็เขซีโมนแบกไม้ก๋างเขนแตนพระเยซูไป

³² E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.

³³ เมื่อมาแผวตี้นึ่งตี้ฮ้องกั๋นว่า กลโกธา หมายเถิง เนินกระโหล้งหัว

³³ E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,

³⁴ หมู่เขาเอาเหล้าองุ่นสูนกับดีขมมาหื้อ แต่พระองค์จิมบ่ดายบ่ยอมกิ๋น

³⁴ Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.

³⁵ เมื่อเขาเขิงพระองค์บนไม้ก๋างเขนแล้ว ก็เอาเสื้อผ้าของพระองค์มาจกเบอร์แบ่งกั๋น

³⁵ E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.

³⁶ แล้วหมู่เขาก็นั่งเฝ้าพระเยซูอยู่ตี้หั้น

³⁶ E, assentados, o guardavam ali.

³⁷ หมู่เขาได้เขียนข้อหาติดไว้เลยหัวพระเยซูขึ้นไปว่า “คนนี้คือเยซู กษัตริย์ของจาวยิว”

³⁷ E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.

³⁸ มีโจ๋รสองคนถูกเขิงบนไม้ก๋างเขนพร้อมพระองค์ ตังขวาคนนึ่งตังซ้ายคนนึ่ง

³⁸ E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.

³⁹ คนตังหลายตี้เตียวก๋ายไปก๋ายมา ปากั๋นสว่ายหน้าอู้หยามพระองค์ว่า

³⁹ E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,

⁴⁰ “เจ้าเป๋นคนตี้อู้ว่าจะทำลายพระวิหาร แล้วจะแป๋งขึ้นใหม่ในสามวันบ่ใจ้กา ถ้าเจ้าเป๋นพระบุตรของพระเจ้าแต๊ จ้วยตั๋วเก่าหื้อรอดก่อนเต๊อะ ลงมาจากไม้ก๋างเขนเหียแหล่”

⁴⁰ E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.

⁴¹ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ปากั๋นเยาะเย้ยพระองค์เหมือนกั๋นว่า

⁴¹ E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:

⁴² “เขาจ้วยจีวิตคนอื่นหื้อรอดได้ แต่จ้วยจีวิตตั๋วเก่าบ่ได้ ถ้าเขาเป๋นกษัตริย์ของอิสราเอลแต๊ หื้อลงมาจากไม้ก๋างเขนบ่าเดี่ยวนี้เต๊อะ แล้วเฮาจะได้เจื้อ

⁴² Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.

⁴³ เขาไว้ใจ๋พระเจ้า ถ้าพระเจ้าต้องก๋านจ้วยจีวิตเขา ก็หื้อพระเจ้าจ้วยเขาบ่าเดี่ยวนี้ ย้อนเขาอู้ว่า ‘เฮาเป๋นพระบุตรของพระเจ้า’ ”

⁴³ Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.

⁴⁴ โจ๋รสองคนตี้ถูกเขิงตวยพระองค์นั้น ก็อู้ถ่อยจ๊าใส่พระองค์เหมือนกั๋น

⁴⁴ E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.

⁴⁵ ตั้งแต่ต๋อนเตี้ยงวัน ก็มืดไปใคว่แผ่นดินจ๋นเถิงบ่ายสามโมง

⁴⁵ E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.

⁴⁶ ประมาณบ่ายสามโมงพระเยซูฮ้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามา สะบัก ธานี” แป๋ว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ เป๋นจาใดพระองค์มาละข้าพระองค์ไปเหีย”

⁴⁶ E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?

⁴⁷ มีบางคนตี้อยู่ตี้หั้นได้ยินก็อู้กั๋นว่า “เขาฮ้องหาเอลียาห์”

⁴⁷ E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,

⁴⁸ มีคนนึ่งในหมู่เขาล่นไปเอาฟองน้ำมาจุ่มเหล้าองุ่นส้ม เสียบป๋ายไม้อ้อ ยื่นหื้อพระเยซูกิ๋น

⁴⁸ E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.

⁴⁹ แต่คนอื่นๆ อู้กั๋นว่า “กำเดียวก่อน แนผ่อว่าเอลียาห์จะมาจ้วยจีวิตเขาก่อ”

⁴⁹ Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.

⁵⁰ เมื่อพระเยซูฮ้องเสียงดังขึ้นแหมเตื้อ พระองค์ก็ต๋าย

⁵⁰ E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.

⁵¹ เวลากวมกั๋นนั้น ผ้ากั้งในพระวิหารก็ฉีกออกเป๋นสองเผิกตั้งแต่ตังบนลงลุ่ม แผ่นดินก็ไหว บ่าหินก็บะออกจากกั๋น

⁵¹ E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;

⁵² อุโมงค์ฝังศพเปิดอ้าโต้โล้ คนของพระเจ้าหลายคนตี้ต๋ายไปแล้วเป๋นขึ้นจากความต๋าย

⁵² E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;

⁵³ คนต๋ายหมู่นั้นเตียวออกมาจากอุโมงค์ฝังศพ หลังจากพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋ายแล้ว ปากั๋นเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม ตี้หั้นหลายคนหันหมู่เขา

⁵³ E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.

⁵⁴ เมื่อนายร้อยกับหมู่ทหารตี้เฝ้าพระเยซูอยู่หันแผ่นดินไหวกับเหตุก๋ารณ์ตึงหมดตี้เกิดขึ้น ก็กั๋วกั๋นขนาด อู้ว่า “แต๊ๆ แล้วต้านคนนี้เป๋นพระบุตรของพระเจ้า”

⁵⁴ E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.

⁵⁵ มีแม่ญิงหลายคนยืนผ่ออยู่ไก๋ๆ หมู่นางเกยติดต๋ามผ่อกอยพระเยซูมาจากกาลิลี

⁵⁵ E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;

⁵⁶ ในคนหมู่นั้นมีมารีย์จาวเมืองมักดาลา มารีย์แม่ของยากอบกับโยเซฟ ตึงแม่ของยากอบกับยอห์นลูกบ่าวเศเบดี

⁵⁶ Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.

⁵⁷ เมื่อเถิงต๋อนเมื่อแลง มีเศรษฐีคนนึ่งจากเมืองอาริมาเธียจื้อโยเซฟ เป๋นสาวกคนนึ่งของพระเยซูเหมือนกั๋น

⁵⁷ E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.

⁵⁸ เข้าไปหาปีลาตเปื้อขอศพพระเยซู ปีลาตก็สั่งหื้อทหารเอาศพพระเยซูหื้อโยเซฟ

⁵⁸ Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.

⁵⁹ โยเซฟเอาศพพระองค์ไป กับเอาผ้าลินินสะอาดปันศพไว้

⁵⁹ E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,

⁶⁰ แล้วเอาศพไปไว้ในอุโมงค์ฝังศพใหม่ของเขา ตี้เจาะเข้าไปในหิน แล้วกิ้งบ่าหินแผ่นใหญ่มาตึดปากอุโมงค์ไว้เหีย เสร็จแล้วเขาก็ไป

⁶⁰ E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.

⁶¹ มารีย์จาวมักดาลากับมารีย์แหมคนนึ่ง ผกผ่อแหมเผิกนึ่งของอุโมงค์ฝังศพ

⁶¹ E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.

⁶² ต๋อนเจ๊าถัดมาแหมวันนึ่งเป๋นวันสะบาโต หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ฟาริสีมาปะปีลาต

⁶² E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,

⁶³ บอกต้านว่า “หมู่เฮาจ๋ำได้ว่า คนขี้จุหลอกลวงคนนั้นเกยอู้ไว้ต๋อนตี้ยังมีจีวิตว่า ‘หลังจากต๋ายได้สามวัน เฮาจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย’

⁶³ Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.

⁶⁴ ย้อนจาอั้น ขอจ้วยสั่งทหารไปเฝ้าตี้อุโมงค์ฝังศพหื้อแน่นหนาตวยเต๊อะ เฝ้าไว้จ๋นเถิงวันตี้สาม บ่แน่ว่าหมู่สาวกของเขาอาจจะมาลักเอาศพไป แล้วบอกกับคนตังหลายว่า ‘เขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายแล้ว’ ต๋อนหั้นก๋านหลอกลวงเตื้อนี้จะฮ้ายเหลือเตื้อเก๊าหัวทีแหมก่อน”

⁶⁴ Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.

⁶⁵ ปีลาตบอกหมู่เขาว่า “เอาทหารไปเป๋นยามเฝ้าตี้อุโมงค์ฝังศพหื้อแน่นหนา เต้าตี้หมู่ต้านจะเยียะได้”

⁶⁵ E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.

⁶⁶ ย้อนจาอั้นหมู่เขาก็ไปเยียะหื้ออุโมงค์ฝังศพแน่นขึ้น โดยจ้ำก๋าไว้บนบ่าหินตี้ตึดปากตางเข้าอุโมงค์ กับวางเวรยามเฝ้าตวย

⁶⁶ E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia