Mateus 17

¹ หลังจากนั้นหกวันพระเยซูปาเปโตร ยากอบ กับ ยอห์นน้องของยากอบ ขึ้นไปบนดอยสูงตวยกั๋นบ่มีคนอื่นตี้หั้น

¹ Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.

² แล้วตั๋วของพระองค์ก็เปี่ยนไปต่อหน้าต่อต๋าหมู่เขา หน้าของพระองค์ส่องแสงแจ้งเหมือนตะวัน เสื้อผ้าก็ขาวจ๋นเหลื้อมมาบๆ

² Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.

³ แล้วหมู่เขาก็หันโมเสสกับเอลียาห์ก่ำลังอู้กับพระเยซูอยู่

³ De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.

⁴ เปโตรอู้กับพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า เป๋นสิ่งดีแต๊ๆ ตี้หมู่เฮาได้มาอยู่ตี้นี่ ถ้าพระองค์ต้องก๋าน หมู่เฮาจะแป๋งตูบไว้สามหลังหื้อพระองค์ โมเสส กับเอลียาห์คนละหลัง”

⁴ Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.

⁵ เปโตรอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปาก ก็มีเมฆสว่างแจ้งหลึ้งมาหุ้มหมู่เขาไว้ แล้วมีเสียงออกมาจากเมฆว่า “ต้านผู้นี้เป๋นลูกตี้เฮาฮัก เฮาปอใจ๋ต้านนักขนาดเน่อ หื้อเจื้อฟังต้านเต๊อะ”

⁵ Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.

⁶ เมื่อหมู่สาวกได้ยินก็กั๋วขนาด ปากั๋นก้มกราบลง

⁶ Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.

⁷ พระเยซูเตียวมาหยุบตั๋วหมู่เขาอู้ว่า “ลุกขึ้นเต๊อะ บ่ต้องกั๋ว”

⁷ Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”

⁸ เมื่อหมู่เขาแหงนหน้าขึ้นผ่อ ก็บ่หันใผ หันก้าพระเยซูเต้าอั้น

⁸ E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.

⁹ ต๋อนตี้ปากั๋นเตียวลงมาจากดอยนั้น พระองค์สั่งหมู่เขาว่า “ห้ามบอกหื้อใผฮู้เน่อว่า หมู่ต้านได้หันอะหยังมาแล้วพ่องจ๋นกว่าบุตรมนุษย์จะเป๋นขึ้นจากความต๋ายเหียก่อน”

⁹ Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.

¹⁰ หมู่สาวกถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ธรรมาจ๋ารย์ปากั๋นอู้ว่า เอลียาห์ต้องมาก่อนพระคริสต์”

¹⁰ Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.

¹¹ พระเยซูตอบว่า “ถูกแล้วตี้เอลียาห์ต้องมาก่อน เปื้อมาเกียมกู้สิ่งกู้อย่างหื้อปิ๊กเหมือนเก่า

¹¹ Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.

¹² แต่เฮาจะบอกหื้อฮู้ว่า เอลียาห์ได้มาแล้ว หมู่เขาบ่ฮู้ว่าเป๋นเอลียาห์ แต่ปากั๋นเยียะบ่ดีกับเปิ้นต๋ามใจ๋ของหมู่เขา เต้าอั้นยังบ่ปอหมู่เขาก็จะทรมานบุตรมนุษย์จาอั้นเหมือนกั๋น”

¹² Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.

¹³ หมู่สาวกก็ฮู้ว่า ตี้พระเยซูอู้มานั้นหมายเถิงยอห์นผู้หื้อบัพติศมา

¹³ Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.

¹⁴ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกปิ๊กลงมาเถิงตี้หมู่คนอยู่กั๋น ก็มีป้อจายคนนึ่งมาคุกเข่าส่องหน้าพระองค์

¹⁴ Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:

¹⁵ อู้ว่า “พระองค์เจ้าข้า ขอโผดอินดูลูกบ่าวของข้าพเจ้าตวยเต๊อะ เขาเป๋นโรคลมบ้าหมู ตุ๊กทรมานขนาด เกยตกน้ำตกไฟเจื่อๆ

¹⁵ “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.

¹⁶ ข้าพเจ้าเกยปาลูกบ่าวคนนี้มาหาหมู่สาวกของพระองค์ แต่หมู่เขาฮักษาหื้อหายบ่ได้”

¹⁶ Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.

¹⁷ พระเยซูตอบว่า “เฮ่อ หมู่คนบ่มีความเจื้อกับเยียะบ่ดี เฮาจะต้องอยู่กับหมู่สูแหมเมินสักเต้าใด เฮาจะต้องอดทนกับหมู่สูไปแผวไหน ปาหละอ่อนคนนั้นมานี่แล่”

¹⁷ Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.

¹⁸ แล้วพระเยซูสั่งผีตั๋วนั้นหื้อออกมา ผีนั้นก็ออกจากหละอ่อนคนนั้นเวยบ่ค้าน หละอ่อนคนนั้นก็หายเป๋นปกติ

¹⁸ Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.

¹⁹ เมื่อพระเยซูอยู่คนเดียว หมู่สาวกก็มาถามพระองค์ว่า “เป๋นจาใดหมู่เฮาเถิงไล่ผีตั๋วนั้นออกบ่ได้”

¹⁹ Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.

²⁰ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “ย้อนหมู่ต้านมีความเจื้อหน้อยล้ำไป เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าต้านตังหลายมีความเจื้อเต้าเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง แล้วสั่งดอยม่อนนี้หื้อย้ายจากตี้นี่ไปอยู่ตังปู๊น ก็จะเป๋นไปต๋ามตี้ต้านว่านั้น จะบ่มีอะหยังตี้ต้านตังหลายจะเยียะบ่ได้”

²⁰ “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,

²¹ — ausente —

²¹ mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”

²² เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกมาจุมนุมกั๋นตี้แคว้นกาลิลี พระเยซูบอกกับหมู่เขาว่า “จะมีคนหักหลังบุตรมนุษย์ แล้วมอบพระองค์หื้ออยู่ในอำนาจของคน

²² Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.

²³ แล้วหมู่เขาจะฆ่าพระองค์หื้อต๋าย แต่พระองค์จะเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันตี้สาม” หมู่สาวกก็ปากั๋นแป๋งหน้าหมองต๋องเศร้าเสียใจ๋ขนาด

²³ Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.

²⁴ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเตียวตางมาเถิงเมืองคาเปอรนาอุม มีคนเก็บสตางค์ก้าบำรุงพระวิหารมาถามเปโตรว่า “อาจ๋ารย์ของต้านบ่เสียสตางค์ก้าบำรุงพระวิหารกา”

²⁴ Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.

²⁵ เปโตรตอบว่า “เสียก่า บ่เสียจาใด” เมื่อเปโตรเข้าไปหาพระเยซูในเฮือน พระองค์ก็อู้ขึ้นก่อนว่า “ซีโมน ตั๋วต้านกึ๊ดจาใดพ่อง คนตี้เป๋นกษัตริย์ในโลกนี้เกยเก็บก้าถาต่างๆ จากใผ เก็บจากหมู่ลูกๆ ของต้าน กาว่าเก็บจากคนอื่นๆ”

²⁵ “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.

²⁶ เปโตรตอบว่า “เก็บจากคนอื่นๆ” พระเยซูบอกว่า “ถ้าจาอั้นหมู่ลูกๆ ของพระองค์ ก็บ่ต้องเสียก้าถาแม่นก่อ

²⁶ “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos

²⁷ แต่เปื้อบ่หื้อคนตี้มาเก็บสตางค์ก้าบำรุงโขด หื้อต้านไปจ่อมเบ็ดตี้ทะเลสาบ เมื่อได้ป๋าตั๋วเก๊าหัวที หื้อง้างปากป๋าออก แล้วต้านจะปะสตางค์เหรียญนึ่งเชเขล หื้อเอาสตางค์นั้นไปจ่ายก้าบำรุงพระวิหารสำหรับเฮากับต้านเต๊อะ”

²⁷ Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia