Mateus 17

¹ หลังจากนั้นหกวันพระเยซูปาเปโตร ยากอบ กับ ยอห์นน้องของยากอบ ขึ้นไปบนดอยสูงตวยกั๋นบ่มีคนอื่นตี้หั้น

¹ E, seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu à parte a um alto monte,

² แล้วตั๋วของพระองค์ก็เปี่ยนไปต่อหน้าต่อต๋าหมู่เขา หน้าของพระองค์ส่องแสงแจ้งเหมือนตะวัน เสื้อผ้าก็ขาวจ๋นเหลื้อมมาบๆ

² e transfigurou-se diante deles; e a sua face resplandeceu como o sol, e as suas vestes estavam brancas como a luz.

³ แล้วหมู่เขาก็หันโมเสสกับเอลียาห์ก่ำลังอู้กับพระเยซูอยู่

³ E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.

⁴ เปโตรอู้กับพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า เป๋นสิ่งดีแต๊ๆ ตี้หมู่เฮาได้มาอยู่ตี้นี่ ถ้าพระองค์ต้องก๋าน หมู่เฮาจะแป๋งตูบไว้สามหลังหื้อพระองค์ โมเสส กับเอลียาห์คนละหลัง”

⁴ Então, respondendo Pedro, disse a Jesus: Senhor, é bom estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.

⁵ เปโตรอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปาก ก็มีเมฆสว่างแจ้งหลึ้งมาหุ้มหมู่เขาไว้ แล้วมีเสียงออกมาจากเมฆว่า “ต้านผู้นี้เป๋นลูกตี้เฮาฮัก เฮาปอใจ๋ต้านนักขนาดเน่อ หื้อเจื้อฟังต้านเต๊อะ”

⁵ E, enquanto ainda falava, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.

⁶ เมื่อหมู่สาวกได้ยินก็กั๋วขนาด ปากั๋นก้มกราบลง

⁶ E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre as suas faces, e temeram muito.

⁷ พระเยซูเตียวมาหยุบตั๋วหมู่เขาอู้ว่า “ลุกขึ้นเต๊อะ บ่ต้องกั๋ว”

⁷ E, vindo Jesus, tocou-os e disse: Levantai-vos, e não temais.

⁸ เมื่อหมู่เขาแหงนหน้าขึ้นผ่อ ก็บ่หันใผ หันก้าพระเยซูเต้าอั้น

⁸ E, eles levantando os seus olhos, não viram a nenhum homem, senão só a Jesus.

⁹ ต๋อนตี้ปากั๋นเตียวลงมาจากดอยนั้น พระองค์สั่งหมู่เขาว่า “ห้ามบอกหื้อใผฮู้เน่อว่า หมู่ต้านได้หันอะหยังมาแล้วพ่องจ๋นกว่าบุตรมนุษย์จะเป๋นขึ้นจากความต๋ายเหียก่อน”

⁹ Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A nenhum homem conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.

¹⁰ หมู่สาวกถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ธรรมาจ๋ารย์ปากั๋นอู้ว่า เอลียาห์ต้องมาก่อนพระคริสต์”

¹⁰ E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: Por que dizem então os escribas que Elias deverá vir primeiro?

¹¹ พระเยซูตอบว่า “ถูกแล้วตี้เอลียาห์ต้องมาก่อน เปื้อมาเกียมกู้สิ่งกู้อย่างหื้อปิ๊กเหมือนเก่า

¹¹ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas.

¹² แต่เฮาจะบอกหื้อฮู้ว่า เอลียาห์ได้มาแล้ว หมู่เขาบ่ฮู้ว่าเป๋นเอลียาห์ แต่ปากั๋นเยียะบ่ดีกับเปิ้นต๋ามใจ๋ของหมู่เขา เต้าอั้นยังบ่ปอหมู่เขาก็จะทรมานบุตรมนุษย์จาอั้นเหมือนกั๋น”

¹² Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim eles farão também sofrer o Filho do homem.

¹³ หมู่สาวกก็ฮู้ว่า ตี้พระเยซูอู้มานั้นหมายเถิงยอห์นผู้หื้อบัพติศมา

¹³ Então compreenderam os discípulos que lhes falara de João, o Batista.

¹⁴ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกปิ๊กลงมาเถิงตี้หมู่คนอยู่กั๋น ก็มีป้อจายคนนึ่งมาคุกเข่าส่องหน้าพระองค์

¹⁴ E, chegando à multidão, aproximou-se dele certo homem, ajoelhando-se diante dele, disse:

¹⁵ อู้ว่า “พระองค์เจ้าข้า ขอโผดอินดูลูกบ่าวของข้าพเจ้าตวยเต๊อะ เขาเป๋นโรคลมบ้าหมู ตุ๊กทรมานขนาด เกยตกน้ำตกไฟเจื่อๆ

¹⁵ Senhor, tem misericórdia de meu filho; pois é lunático e padece muito; porque muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.

¹⁶ ข้าพเจ้าเกยปาลูกบ่าวคนนี้มาหาหมู่สาวกของพระองค์ แต่หมู่เขาฮักษาหื้อหายบ่ได้”

¹⁶ E eu o trouxe aos teus discípulos, mas não puderam curá-lo.

¹⁷ พระเยซูตอบว่า “เฮ่อ หมู่คนบ่มีความเจื้อกับเยียะบ่ดี เฮาจะต้องอยู่กับหมู่สูแหมเมินสักเต้าใด เฮาจะต้องอดทนกับหมู่สูไปแผวไหน ปาหละอ่อนคนนั้นมานี่แล่”

¹⁷ E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo? Até quando vos suportarei? Trazei-mo aqui.

¹⁸ แล้วพระเยซูสั่งผีตั๋วนั้นหื้อออกมา ผีนั้นก็ออกจากหละอ่อนคนนั้นเวยบ่ค้าน หละอ่อนคนนั้นก็หายเป๋นปกติ

¹⁸ E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e desde aquela hora ficou o menino curado.

¹⁹ เมื่อพระเยซูอยู่คนเดียว หมู่สาวกก็มาถามพระองค์ว่า “เป๋นจาใดหมู่เฮาเถิงไล่ผีตั๋วนั้นออกบ่ได้”

¹⁹ Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que nós não pudemos expulsá-lo?

²⁰ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “ย้อนหมู่ต้านมีความเจื้อหน้อยล้ำไป เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าต้านตังหลายมีความเจื้อเต้าเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง แล้วสั่งดอยม่อนนี้หื้อย้ายจากตี้นี่ไปอยู่ตังปู๊น ก็จะเป๋นไปต๋ามตี้ต้านว่านั้น จะบ่มีอะหยังตี้ต้านตังหลายจะเยียะบ่ได้”

²⁰ E Jesus disse-lhes: Por causa de vossa incredulidade; pois na verdade eu vos digo que, se vós tiverdes fé como um grão de semente da mostarda, direis a esta montanha: Remova daqui para aquele lugar, e será removida; e nada será impossível para vós.

²¹ — ausente —

²¹ Mas essa espécie não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.

²² เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกมาจุมนุมกั๋นตี้แคว้นกาลิลี พระเยซูบอกกับหมู่เขาว่า “จะมีคนหักหลังบุตรมนุษย์ แล้วมอบพระองค์หื้ออยู่ในอำนาจของคน

²² Enquanto permaneciam eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será traído nas mãos dos homens.

²³ แล้วหมู่เขาจะฆ่าพระองค์หื้อต๋าย แต่พระองค์จะเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันตี้สาม” หมู่สาวกก็ปากั๋นแป๋งหน้าหมองต๋องเศร้าเสียใจ๋ขนาด

²³ E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram grandemente.

²⁴ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเตียวตางมาเถิงเมืองคาเปอรนาอุม มีคนเก็บสตางค์ก้าบำรุงพระวิหารมาถามเปโตรว่า “อาจ๋ารย์ของต้านบ่เสียสตางค์ก้าบำรุงพระวิหารกา”

²⁴ E vindo eles para Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que recebiam tributos, e perguntaram: O vosso mestre não paga tributos?

²⁵ เปโตรตอบว่า “เสียก่า บ่เสียจาใด” เมื่อเปโตรเข้าไปหาพระเยซูในเฮือน พระองค์ก็อู้ขึ้นก่อนว่า “ซีโมน ตั๋วต้านกึ๊ดจาใดพ่อง คนตี้เป๋นกษัตริย์ในโลกนี้เกยเก็บก้าถาต่างๆ จากใผ เก็บจากหมู่ลูกๆ ของต้าน กาว่าเก็บจากคนอื่นๆ”

²⁵ Disse ele: Sim. E quando entrou na casa, Jesus o preveniu, dizendo: O que tu pensas, Simão? De quem cobram os reis da terra o tributo ou imposto? Dos seus próprios filhos, ou dos estrangeiros?

²⁶ เปโตรตอบว่า “เก็บจากคนอื่นๆ” พระเยซูบอกว่า “ถ้าจาอั้นหมู่ลูกๆ ของพระองค์ ก็บ่ต้องเสียก้าถาแม่นก่อ

²⁶ E Pedro lhe disse: Dos estrangeiros. Disse-lhe Jesus: Então os filhos são isentos.

²⁷ แต่เปื้อบ่หื้อคนตี้มาเก็บสตางค์ก้าบำรุงโขด หื้อต้านไปจ่อมเบ็ดตี้ทะเลสาบ เมื่อได้ป๋าตั๋วเก๊าหัวที หื้อง้างปากป๋าออก แล้วต้านจะปะสตางค์เหรียญนึ่งเชเขล หื้อเอาสตางค์นั้นไปจ่ายก้าบำรุงพระวิหารสำหรับเฮากับต้านเต๊อะ”

²⁷ Mas, para que não os ofendamos, vai ao mar, lança o anzol, e toma o primeiro peixe que subir; e abrindo-lhe a sua boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dai-o por mim e por ti.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia