Mateus 17

¹ หลังจากนั้นหกวันพระเยซูปาเปโตร ยากอบ กับ ยอห์นน้องของยากอบ ขึ้นไปบนดอยสูงตวยกั๋นบ่มีคนอื่นตี้หั้น

¹ Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;

² แล้วตั๋วของพระองค์ก็เปี่ยนไปต่อหน้าต่อต๋าหมู่เขา หน้าของพระองค์ส่องแสงแจ้งเหมือนตะวัน เสื้อผ้าก็ขาวจ๋นเหลื้อมมาบๆ

² e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.

³ แล้วหมู่เขาก็หันโมเสสกับเอลียาห์ก่ำลังอู้กับพระเยซูอยู่

³ E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.

⁴ เปโตรอู้กับพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า เป๋นสิ่งดีแต๊ๆ ตี้หมู่เฮาได้มาอยู่ตี้นี่ ถ้าพระองค์ต้องก๋าน หมู่เฮาจะแป๋งตูบไว้สามหลังหื้อพระองค์ โมเสส กับเอลียาห์คนละหลัง”

⁴ Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.

⁵ เปโตรอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปาก ก็มีเมฆสว่างแจ้งหลึ้งมาหุ้มหมู่เขาไว้ แล้วมีเสียงออกมาจากเมฆว่า “ต้านผู้นี้เป๋นลูกตี้เฮาฮัก เฮาปอใจ๋ต้านนักขนาดเน่อ หื้อเจื้อฟังต้านเต๊อะ”

⁵ Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.

⁶ เมื่อหมู่สาวกได้ยินก็กั๋วขนาด ปากั๋นก้มกราบลง

⁶ Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.

⁷ พระเยซูเตียวมาหยุบตั๋วหมู่เขาอู้ว่า “ลุกขึ้นเต๊อะ บ่ต้องกั๋ว”

⁷ Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.

⁸ เมื่อหมู่เขาแหงนหน้าขึ้นผ่อ ก็บ่หันใผ หันก้าพระเยซูเต้าอั้น

⁸ E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.

⁹ ต๋อนตี้ปากั๋นเตียวลงมาจากดอยนั้น พระองค์สั่งหมู่เขาว่า “ห้ามบอกหื้อใผฮู้เน่อว่า หมู่ต้านได้หันอะหยังมาแล้วพ่องจ๋นกว่าบุตรมนุษย์จะเป๋นขึ้นจากความต๋ายเหียก่อน”

⁹ Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.

¹⁰ หมู่สาวกถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ธรรมาจ๋ารย์ปากั๋นอู้ว่า เอลียาห์ต้องมาก่อนพระคริสต์”

¹⁰ Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?

¹¹ พระเยซูตอบว่า “ถูกแล้วตี้เอลียาห์ต้องมาก่อน เปื้อมาเกียมกู้สิ่งกู้อย่างหื้อปิ๊กเหมือนเก่า

¹¹ Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;

¹² แต่เฮาจะบอกหื้อฮู้ว่า เอลียาห์ได้มาแล้ว หมู่เขาบ่ฮู้ว่าเป๋นเอลียาห์ แต่ปากั๋นเยียะบ่ดีกับเปิ้นต๋ามใจ๋ของหมู่เขา เต้าอั้นยังบ่ปอหมู่เขาก็จะทรมานบุตรมนุษย์จาอั้นเหมือนกั๋น”

¹² digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.

¹³ หมู่สาวกก็ฮู้ว่า ตี้พระเยซูอู้มานั้นหมายเถิงยอห์นผู้หื้อบัพติศมา

¹³ Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.

¹⁴ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกปิ๊กลงมาเถิงตี้หมู่คนอยู่กั๋น ก็มีป้อจายคนนึ่งมาคุกเข่าส่องหน้าพระองค์

¹⁴ Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:

¹⁵ อู้ว่า “พระองค์เจ้าข้า ขอโผดอินดูลูกบ่าวของข้าพเจ้าตวยเต๊อะ เขาเป๋นโรคลมบ้าหมู ตุ๊กทรมานขนาด เกยตกน้ำตกไฟเจื่อๆ

¹⁵ Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.

¹⁶ ข้าพเจ้าเกยปาลูกบ่าวคนนี้มาหาหมู่สาวกของพระองค์ แต่หมู่เขาฮักษาหื้อหายบ่ได้”

¹⁶ Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.

¹⁷ พระเยซูตอบว่า “เฮ่อ หมู่คนบ่มีความเจื้อกับเยียะบ่ดี เฮาจะต้องอยู่กับหมู่สูแหมเมินสักเต้าใด เฮาจะต้องอดทนกับหมู่สูไปแผวไหน ปาหละอ่อนคนนั้นมานี่แล่”

¹⁷ E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.

¹⁸ แล้วพระเยซูสั่งผีตั๋วนั้นหื้อออกมา ผีนั้นก็ออกจากหละอ่อนคนนั้นเวยบ่ค้าน หละอ่อนคนนั้นก็หายเป๋นปกติ

¹⁸ Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.

¹⁹ เมื่อพระเยซูอยู่คนเดียว หมู่สาวกก็มาถามพระองค์ว่า “เป๋นจาใดหมู่เฮาเถิงไล่ผีตั๋วนั้นออกบ่ได้”

¹⁹ Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?

²⁰ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “ย้อนหมู่ต้านมีความเจื้อหน้อยล้ำไป เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าต้านตังหลายมีความเจื้อเต้าเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง แล้วสั่งดอยม่อนนี้หื้อย้ายจากตี้นี่ไปอยู่ตังปู๊น ก็จะเป๋นไปต๋ามตี้ต้านว่านั้น จะบ่มีอะหยังตี้ต้านตังหลายจะเยียะบ่ได้”

²⁰ Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.

²¹ — ausente —

²¹ {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}

²² เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกมาจุมนุมกั๋นตี้แคว้นกาลิลี พระเยซูบอกกับหมู่เขาว่า “จะมีคนหักหลังบุตรมนุษย์ แล้วมอบพระองค์หื้ออยู่ในอำนาจของคน

²² Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;

²³ แล้วหมู่เขาจะฆ่าพระองค์หื้อต๋าย แต่พระองค์จะเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันตี้สาม” หมู่สาวกก็ปากั๋นแป๋งหน้าหมองต๋องเศร้าเสียใจ๋ขนาด

²³ e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.

²⁴ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเตียวตางมาเถิงเมืองคาเปอรนาอุม มีคนเก็บสตางค์ก้าบำรุงพระวิหารมาถามเปโตรว่า “อาจ๋ารย์ของต้านบ่เสียสตางค์ก้าบำรุงพระวิหารกา”

²⁴ Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?

²⁵ เปโตรตอบว่า “เสียก่า บ่เสียจาใด” เมื่อเปโตรเข้าไปหาพระเยซูในเฮือน พระองค์ก็อู้ขึ้นก่อนว่า “ซีโมน ตั๋วต้านกึ๊ดจาใดพ่อง คนตี้เป๋นกษัตริย์ในโลกนี้เกยเก็บก้าถาต่างๆ จากใผ เก็บจากหมู่ลูกๆ ของต้าน กาว่าเก็บจากคนอื่นๆ”

²⁵ Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?

²⁶ เปโตรตอบว่า “เก็บจากคนอื่นๆ” พระเยซูบอกว่า “ถ้าจาอั้นหมู่ลูกๆ ของพระองค์ ก็บ่ต้องเสียก้าถาแม่นก่อ

²⁶ Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.

²⁷ แต่เปื้อบ่หื้อคนตี้มาเก็บสตางค์ก้าบำรุงโขด หื้อต้านไปจ่อมเบ็ดตี้ทะเลสาบ เมื่อได้ป๋าตั๋วเก๊าหัวที หื้อง้างปากป๋าออก แล้วต้านจะปะสตางค์เหรียญนึ่งเชเขล หื้อเอาสตางค์นั้นไปจ่ายก้าบำรุงพระวิหารสำหรับเฮากับต้านเต๊อะ”

²⁷ Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia