Mateus 13

¹ ในวันเดียวกั๋นนั้น พระเยซูออกจากเฮือนมานั่งอยู่ฮิมทะเลสาบ

¹ Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.

² มีคนจ๋ำนวนนักปากั๋นมาหลุ้มพระองค์ พระเยซูก็ลงไปนั่งอยู่ในเฮือ คนตังหลายก็ยืนอยู่ฮิมฝั่ง

² Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.

³ แล้วพระองค์ก็เล่าเรื่องต่างๆ เป๋นกำเผียบสอนหมู่เขา พระองค์เล่าว่า “มีจาวนาคนนึ่ง ออกไปหว่านเม็ดพืช

³ E seus discursos foram uma série de parábolas.

⁴ ต๋อนตี้หว่านอยู่นั้น บางเม็ดตกต๋ามหนตางเตียว นกก็มาจิกกิ๋นเหียหมด

⁴ Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.

⁵ บางเม็ดก็ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด มีดินบางแตะแหยะอยู่ตังบน ก็เยียะหื้อเม็ดพืชนั้นงอกขึ้นเวย

⁵ Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.

⁶ แต่เมื่อโดนแดดเผานักขึ้นติกๆ ก็เหี่ยวแห้งต๋าย ย้อนว่าฮากอยู่ตื้นล้ำไป

⁶ Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.

⁷ บางเม็ดตกก๋างป่าหนาม ต้นหนามนั้นก็ใหญ่ขึ้นมางำต้นนั้นเหียหมด

⁷ Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.

⁸ แต่มีบางเม็ดตกบนดินดี ก็งอกงามใหญ่ขึ้น เกิดดอกออกผลร้อยเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง สามสิบเต้าพ่อง

⁸ Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.

⁹ ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

⁹ Aquele que tem ouvidos, ouça.

¹⁰ หมู่สาวกปากั๋นมาถามพระเยซูว่า “เป๋นจาใดอาจ๋ารย์เถิงสอนคนตังหลายหมู่นั้นเป๋นกำเผียบ”

¹⁰ Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?

¹¹ พระเยซูตอบว่า “ข้อล้ำเลิ็กเรื่องแผ่นดินของสวรรค์โผดหื้อต้านตังหลายฮู้ได้ ส่วนหมู่คนอื่นๆ นั้นบ่โผดหื้อใผฮู้สักคน

¹¹ Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.

¹² คนตี้เข้าใจ๋อยู่แล้ว ก็จะเข้าใจ๋นักขึ้นจ๋นเหลือล้น ส่วนคนตี้บ่เข้าใจ๋ กับบ่สนใจ๋นั้น แม้สิ่งตี้เขาเข้าใจ๋ พระเจ้าก็จะเยียะหื้อเขาบ่เข้าใจ๋แหมเลย

¹² Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.

¹³ ย้อนจาอั้นเฮาจึงได้อู้ได้สอนหมู่เขาเป๋นกำเผียบ เปื้อหมู่เขาผ่อแล้วผ่อแหมก็บ่หัน ฟังแล้วฟังแหมก็บ่ได้ยินกับบ่เข้าใจ๋

¹³ Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.

¹⁴ ก็เป๋นไปต๋ามกำตี้อิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้บอกไว้ว่า

¹⁴ Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,

¹⁵ ย้อนจิตใจ๋ของคนหมู่นี้หลึ่ง

¹⁵ porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.

¹⁶ แต่หมู่ต้านได้หันกับต๋าได้ยินกับหูก็เป๋นสุข

¹⁶ Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!

¹⁷ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า หมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ากับหมู่คนยำเก๋งพระเจ้าตังหลาย ใค่หันสิ่งตี้ต้านตังหลายหัน แต่ก็บ่เกยหัน ใค่ได้ยินสิ่งตี้ต้านตังหลายได้ยิน แต่ก็บ่เกยได้ยิน

¹⁷ Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.

¹⁸ “ฟังหื้อดีเน่อ ต่อไปนี้เป๋นความหมายของกำเผียบเรื่องคนหว่านเม็ดพืช ตี้เอาเม็ดพืชไปหว่าน คือว่า

¹⁸ Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:

¹⁹ เม็ดตี้ตกต๋ามหนตางเตียว ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า แต่บ่เข้าใจ๋ แล้วซาต๋านก็มาลู่เอากำนั้นตี้หว่านลงในใจ๋ของเขาไปเหีย

¹⁹ quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.

²⁰ เม็ดตี้ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้ว ก็ฮับถ้อยกำนั้นไว้บ่าเดี่ยวนั้น อย่างจื้นจมยินดี

²⁰ O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,

²¹ แต่ฮากลงดินบ่เลิ็ก อยู่ได้บ่เมิน เมื่อเกิดปั๋ญหากาว่าโดนค่ำ ย้อนถ้อยกำนั้นเขาก็เลิกเจื้อไปเหีย

²¹ mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.

²² เม็ดตี้ตกก๋างป่าหนามนั้น ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้ว แต่ยังเป๋นห่วงเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับจีวิตในโลกนี้ กับหลงมัวเมาข้าวของเงินคำ สิ่งหมู่นี้ก็มางำถ้อยกำไว้ เยียะหื้อถ้อยกำนั้นบ่เกิดผลในจีวิต

²² O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.

²³ ส่วนเม็ดตี้ตกบนดินดี ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้วเข้าใจ๋ คนนั้นก็เกิดดอกออกผลร้อยเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง กาว่าสามสิบเต้าพ่อง”

²³ A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.

²⁴ พระเยซูเล่ากำเผียบแหมเรื่องนึ่ง หื้อเขาตังหลายฟังว่า “แผ่นดินสวรรค์ เผียบเหมือนคนนึ่งคัดข้าวเจื๊อดีมาหว่านในนาของเขา

²⁴ Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.

²⁵ ตกต๋อนเมื่อคืนนั้นเมื่อคนหลับหมดแล้ว ศัตรู๋ของเขาได้มาหว่านหญ้าข้าวนกลงไปในนาตั๊ดตี้เดียวกั๋น แล้วก็หนีไป

²⁵ Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.

²⁶ เมื่อเถิงเวลาข้าวเจื๊อดีนั้นออกงวง หญ้าข้าวนกก็งอกงามขึ้นมาตวย

²⁶ O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.

²⁷ หมู่คนฮับใจ๊ก็ถามนายของเขาว่า ‘นายครับ นายหว่านข้าวเจื๊ออย่างดีลงในนาบ่ใจ้กา แล้วหญ้าข้าวนกขึ้นมาได้จาใด’

²⁷ Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?

²⁸ “นายตอบว่า ‘ศัตรู๋เยียะ’ คนฮับใจ๊ถามว่า ‘นายจะหื้อหมู่เฮาไปหลกเอาหญ้าข้าวนกออกขว้างเหียก่อนก่อ’

²⁸ Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?

²⁹ “นายตอบว่า ‘บ่ดีเยียะ ย้อนกั๋วว่าต๋อนหลกหญ้าข้าวนก จะหลันหลกใส่ข้าวเจื๊อดีติดมือออกมาตวย

²⁹ - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.

³⁰ ป่อยหื้อตึงสองใหญ่งามไปตวยกั๋นก่อน จ๋นเถิงหน้าเกี่ยวก็ได้ แล้วเฮาจะสั่งหื้อคนงานเกี่ยวหญ้าข้าวนกออกก่อน มัดเป๋นหลุ้นๆ เอาไปเผาไฟเหีย แล้วปิ๊กมาเกี่ยวข้าวเจื๊อดีนั้นเอาไปเก็บไว้ในหลองข้าวของเฮา’ ”

³⁰ Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.

³¹ พระเยซูเล่ากำเผียบแหมเรื่องนึ่งหื้อเขาฟังว่า “แผ่นดินสวรรค์ เผียบเหมือนเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง ตี้คนนึ่งเอาไปปูกไว้ในสวนของเขา

³¹ Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.

³² เป๋นเม็ดหน้อยตี้สุดในหมู่เม็ดพืชตังหลาย แต่ถ้าได้ใหญ่งอกงามขึ้นมา ก็สูงใหญ่เหลือหมู่ จ๋นนกมาแป๋งฮังบนกิ่งของเก๊านั้นได้”

³² É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.

³³ พระเยซูก็เล่ากำเผียบแหมเรื่องนึ่งหื้อเขาฟังว่า “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนเจื๊อผงฟู ตี้แม่ญิงคนนึ่งเอามาสูนกับแป้งสามถัง เจื๊อนั้นก็เยียะหื้อแป้งนั้นปุ๊ขึ้นตึงหมด”

³³ Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.

³⁴ พระเยซูเล่าเรื่องตึงหมดนี้หื้อคนตังหลายฟังเป๋นกำเผียบ นอกจากกำเผียบแล้ว พระองค์บ่ได้อู้อะหยังเลย

³⁴ Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,

³⁵ ย้อนจาอั้นก็เป๋นไปต๋ามตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าเกยอู้ไว้ว่า “ข้าพเจ้าจะอู้ออกมาเป๋นกำเผียบ จะอู้เรื่องความลับตี้ปิดบังไว้ตั้งแต่สร้างโลกมาแล้ว”

³⁵ para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.

³⁶ พระเยซูแหละออกมาจากคนตังหลายเข้าไปในเฮือน หมู่สาวกเข้ามาหาพระองค์อู้ว่า “จ้วยอธิบายเรื่องหญ้าข้าวนกในนานั้นหื้อฟังหน้อยเต๊อะ”

³⁶ Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.

³⁷ พระเยซูตอบว่า “คนตี้หว่านข้าวเจื๊อดีนั้นคือบุตรมนุษย์

³⁷ Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.

³⁸ นาก็เผียบเหมือนโลกนี้ ข้าวเจื๊อดีก็เผียบเหมือนคนของแผ่นดินสวรรค์ หญ้าข้าวนกเผียบเหมือนคนของมาร

³⁸ O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.

³⁹ ศัตรู๋ตี้เข้ามาหว่านเม็ดหญ้าข้าวนกนั้นก็คือมาร หน้าเกี่ยวข้าวเผียบเหมือนเป๋นวันสิ้นโลก หมู่คนงานตี้ปากั๋นเกี่ยวข้าวก็เผียบเหมือนหมู่ทูตสวรรค์

³⁹ O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.

⁴⁰ “หญ้าข้าวนกถูกหลกมัดเอาไปเผาไฟจาใด ในวันสิ้นโลกคนของมารก็จะถูกปาไปเผาไฟจาอั้น

⁴⁰ E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.

⁴¹ บุตรมนุษย์จะส่งหมู่ทูตสวรรค์ของพระเจ้ามา เปื้อรวบรวมคนตี้เยียะหื้อคนอื่นเยียะบาป กับคนตี้เยียะบ่ดีออกไปจากแผ่นดินของพระองค์

⁴¹ O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal

⁴² แล้วจะเอาคนหมู่นี้ไปโจ้งลงในเต๋าไฟตี้ฮ้อนขนาด ตี้หั้นมีก้าเสียงไห้หุยอย่างเจ็บปวดตึงขบเขี้ยวเกี๊ยวกาง

⁴² e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.

⁴³ ในเวลาเดียวกั๋นคนของพระเจ้าจะส่องแสงเหมือนแสงของตะวัน ในแผ่นดินของพระบิดาของหมู่เขา ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ

⁴³ Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.

⁴⁴ “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนว่ามีอุ่งสมบัติซ่อนไว้ตี้ก๋างโต้ง เมื่อมีคนมาปะเข้าใส่ ก็ดีใจ๋ขนาด เอาปิ๊กเก็บซ่อนไว้เหมือนเก่าจึงไปขายกู้สิ่งกู้อย่างตี้เขามีแล้วเอาสตางค์ไปซื้อตี้นาหั้นเหีย

⁴⁴ O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.

⁴⁵ “แผ่นดินสวรรค์ ก็เผียบเหมือนป้อก๊าไปเซาะซื้อไข่มุกเม็ดงาม

⁴⁵ O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.

⁴⁶ เมื่อปะไข่มุกล้ำก้าเม็ดนึ่ง เขาก็ไปขายกู้สิ่งกู้อย่างตี้เขามีเปื้อเอาสตางค์ไปซื้อไข่มุกงามเม็ดนั้น

⁴⁶ Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.

⁴⁷ “แหมอย่างนึ่งแผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนอวนตี้ลากป๋าอยู่ในทะเล แล้วยับป๋าได้หลายอย่าง

⁴⁷ O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.

⁴⁸ เมื่อยับได้ป๋าเต๋มอวนแล้ว ก็ลากขึ้นฝั่ง ปากั๋นนั่งเลือกเอาก้าป๋าตี้กิ๋นได้ใส่ซ้าเก็บไว้ แล้วเอาป๋าตี้กิ๋นบ่ได้ขว้างเหีย

⁴⁸ Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.

⁴⁹ แล้วในวันสิ้นโลกก็จะเป๋นจาอั้น หมู่ทูตสวรรค์จะแยกคนบ่ดีออกจากคนยำเก๋งพระเจ้า

⁴⁹ Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos

⁵⁰ ส่วนหมู่คนบ่ดีก็เอาไปโจ้งในเต๋าไฟตี้ฮ้อน มีก้าเสียงไห้หุยอย่างเจ็บปวดตึงขบเขี้ยวเกี๊ยวกาง

⁵⁰ e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.

⁵¹ “ตึงหมดตึงเสี้ยงตี้เฮาอู้มานี้ หมู่ต้านเข้าใจ๋กั๋นก่อ” หมู่สาวกตอบว่า “เข้าใจ๋ดีแล้ว”

⁵¹ Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.

⁵² พระเยซูอู้กับหมู่สาวกแหมว่า “หมู่ธรรมาจ๋ารย์กู้คนตี้ได้ฮับเอากำสอนเรื่องแผ่นดินสวรรค์แล้ว ก็เผียบเหมือนเจ้าของบ้านคนนึ่ง ตี้ได้เอาสมบัติล้ำก้าตึงเก่าตึงใหม่ออกมาจากห้องเก็บของของตั๋ว”

⁵² Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.

⁵³ เมื่อพระเยซูเล่ากำเผียบต่างๆ แล้วพระองค์ก็ไปจากตี้หั้น

⁵³ Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.

⁵⁴ ปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธบ้านของพระองค์ แล้วสั่งสอนคนในธรรมศาลาของจาวยิว หมู่เขาก็ปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “คนนี้ไปได้ผญาปั๋ญญากับฤทธิ์อำนาจเยียะก๋านอัศจ๋รรย์นี้มาจากไหน

⁵⁴ Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?

⁵⁵ เขาเป๋นลูกสล่าไม้ แม่จื้อมารีย์ มีน้องบ่าวจื้อยากอบ โยเซฟ ซีโมน กับยูดาสบ่ใจ้กา

⁵⁵ Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?

⁵⁶ น้องสาวกู้คนก็อยู่เมืองเดียวกั๋นกับหมู่เฮาตวยบ่ใจ้กา แล้วเขาไปได้สิ่งต่างๆ หมู่นี้มาจากตี้ไหนกั๋น”

⁵⁶ E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?

⁵⁷ หมู่เขาบ่ยอมฮับพระองค์ พระองค์อู้กับหมู่เขาว่า “ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้านั้นจะได้ฮับเกียรติในกู้ๆ ตี้ ยกเว้นในบ้านเมืองเดียวกั๋นกับครอบครัวของตั๋วเต้าอั้น”

⁵⁷ E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.

⁵⁸ พระเยซูก็บ่ได้เยียะก๋านอัศจ๋รรย์ตี้หั้นนักเต้าใด ย้อนว่าหมู่เขาบ่มีความเจื้อ

⁵⁸ E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia