Mateus 13

¹ ในวันเดียวกั๋นนั้น พระเยซูออกจากเฮือนมานั่งอยู่ฮิมทะเลสาบ

¹ Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;

² มีคนจ๋ำนวนนักปากั๋นมาหลุ้มพระองค์ พระเยซูก็ลงไปนั่งอยู่ในเฮือ คนตังหลายก็ยืนอยู่ฮิมฝั่ง

² e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.

³ แล้วพระองค์ก็เล่าเรื่องต่างๆ เป๋นกำเผียบสอนหมู่เขา พระองค์เล่าว่า “มีจาวนาคนนึ่ง ออกไปหว่านเม็ดพืช

³ E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.

⁴ ต๋อนตี้หว่านอยู่นั้น บางเม็ดตกต๋ามหนตางเตียว นกก็มาจิกกิ๋นเหียหมด

⁴ E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.

⁵ บางเม็ดก็ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด มีดินบางแตะแหยะอยู่ตังบน ก็เยียะหื้อเม็ดพืชนั้นงอกขึ้นเวย

⁵ Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.

⁶ แต่เมื่อโดนแดดเผานักขึ้นติกๆ ก็เหี่ยวแห้งต๋าย ย้อนว่าฮากอยู่ตื้นล้ำไป

⁶ Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ บางเม็ดตกก๋างป่าหนาม ต้นหนามนั้นก็ใหญ่ขึ้นมางำต้นนั้นเหียหมด

⁷ Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.

⁸ แต่มีบางเม็ดตกบนดินดี ก็งอกงามใหญ่ขึ้น เกิดดอกออกผลร้อยเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง สามสิบเต้าพ่อง

⁸ Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.

⁹ ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

⁹ Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.

¹⁰ หมู่สาวกปากั๋นมาถามพระเยซูว่า “เป๋นจาใดอาจ๋ารย์เถิงสอนคนตังหลายหมู่นั้นเป๋นกำเผียบ”

¹⁰ Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?

¹¹ พระเยซูตอบว่า “ข้อล้ำเลิ็กเรื่องแผ่นดินของสวรรค์โผดหื้อต้านตังหลายฮู้ได้ ส่วนหมู่คนอื่นๆ นั้นบ่โผดหื้อใผฮู้สักคน

¹¹ Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.

¹² คนตี้เข้าใจ๋อยู่แล้ว ก็จะเข้าใจ๋นักขึ้นจ๋นเหลือล้น ส่วนคนตี้บ่เข้าใจ๋ กับบ่สนใจ๋นั้น แม้สิ่งตี้เขาเข้าใจ๋ พระเจ้าก็จะเยียะหื้อเขาบ่เข้าใจ๋แหมเลย

¹² Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

¹³ ย้อนจาอั้นเฮาจึงได้อู้ได้สอนหมู่เขาเป๋นกำเผียบ เปื้อหมู่เขาผ่อแล้วผ่อแหมก็บ่หัน ฟังแล้วฟังแหมก็บ่ได้ยินกับบ่เข้าใจ๋

¹³ Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.

¹⁴ ก็เป๋นไปต๋ามกำตี้อิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้บอกไว้ว่า

¹⁴ De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:

¹⁵ ย้อนจิตใจ๋ของคนหมู่นี้หลึ่ง

¹⁵ Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.

¹⁶ แต่หมู่ต้านได้หันกับต๋าได้ยินกับหูก็เป๋นสุข

¹⁶ Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.

¹⁷ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า หมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ากับหมู่คนยำเก๋งพระเจ้าตังหลาย ใค่หันสิ่งตี้ต้านตังหลายหัน แต่ก็บ่เกยหัน ใค่ได้ยินสิ่งตี้ต้านตังหลายได้ยิน แต่ก็บ่เกยได้ยิน

¹⁷ Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.

¹⁸ “ฟังหื้อดีเน่อ ต่อไปนี้เป๋นความหมายของกำเผียบเรื่องคนหว่านเม็ดพืช ตี้เอาเม็ดพืชไปหว่าน คือว่า

¹⁸ Atendei vós, pois, à parábola do semeador.

¹⁹ เม็ดตี้ตกต๋ามหนตางเตียว ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า แต่บ่เข้าใจ๋ แล้วซาต๋านก็มาลู่เอากำนั้นตี้หว่านลงในใจ๋ของเขาไปเหีย

¹⁹ A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.

²⁰ เม็ดตี้ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้ว ก็ฮับถ้อยกำนั้นไว้บ่าเดี่ยวนั้น อย่างจื้นจมยินดี

²⁰ O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;

²¹ แต่ฮากลงดินบ่เลิ็ก อยู่ได้บ่เมิน เมื่อเกิดปั๋ญหากาว่าโดนค่ำ ย้อนถ้อยกำนั้นเขาก็เลิกเจื้อไปเหีย

²¹ mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.

²² เม็ดตี้ตกก๋างป่าหนามนั้น ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้ว แต่ยังเป๋นห่วงเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับจีวิตในโลกนี้ กับหลงมัวเมาข้าวของเงินคำ สิ่งหมู่นี้ก็มางำถ้อยกำไว้ เยียะหื้อถ้อยกำนั้นบ่เกิดผลในจีวิต

²² O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.

²³ ส่วนเม็ดตี้ตกบนดินดี ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้วเข้าใจ๋ คนนั้นก็เกิดดอกออกผลร้อยเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง กาว่าสามสิบเต้าพ่อง”

²³ Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.

²⁴ พระเยซูเล่ากำเผียบแหมเรื่องนึ่ง หื้อเขาตังหลายฟังว่า “แผ่นดินสวรรค์ เผียบเหมือนคนนึ่งคัดข้าวเจื๊อดีมาหว่านในนาของเขา

²⁴ Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;

²⁵ ตกต๋อนเมื่อคืนนั้นเมื่อคนหลับหมดแล้ว ศัตรู๋ของเขาได้มาหว่านหญ้าข้าวนกลงไปในนาตั๊ดตี้เดียวกั๋น แล้วก็หนีไป

²⁵ mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.

²⁶ เมื่อเถิงเวลาข้าวเจื๊อดีนั้นออกงวง หญ้าข้าวนกก็งอกงามขึ้นมาตวย

²⁶ E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.

²⁷ หมู่คนฮับใจ๊ก็ถามนายของเขาว่า ‘นายครับ นายหว่านข้าวเจื๊ออย่างดีลงในนาบ่ใจ้กา แล้วหญ้าข้าวนกขึ้นมาได้จาใด’

²⁷ Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?

²⁸ “นายตอบว่า ‘ศัตรู๋เยียะ’ คนฮับใจ๊ถามว่า ‘นายจะหื้อหมู่เฮาไปหลกเอาหญ้าข้าวนกออกขว้างเหียก่อนก่อ’

²⁸ Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?

²⁹ “นายตอบว่า ‘บ่ดีเยียะ ย้อนกั๋วว่าต๋อนหลกหญ้าข้าวนก จะหลันหลกใส่ข้าวเจื๊อดีติดมือออกมาตวย

²⁹ Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.

³⁰ ป่อยหื้อตึงสองใหญ่งามไปตวยกั๋นก่อน จ๋นเถิงหน้าเกี่ยวก็ได้ แล้วเฮาจะสั่งหื้อคนงานเกี่ยวหญ้าข้าวนกออกก่อน มัดเป๋นหลุ้นๆ เอาไปเผาไฟเหีย แล้วปิ๊กมาเกี่ยวข้าวเจื๊อดีนั้นเอาไปเก็บไว้ในหลองข้าวของเฮา’ ”

³⁰ Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.

³¹ พระเยซูเล่ากำเผียบแหมเรื่องนึ่งหื้อเขาฟังว่า “แผ่นดินสวรรค์ เผียบเหมือนเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง ตี้คนนึ่งเอาไปปูกไว้ในสวนของเขา

³¹ Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;

³² เป๋นเม็ดหน้อยตี้สุดในหมู่เม็ดพืชตังหลาย แต่ถ้าได้ใหญ่งอกงามขึ้นมา ก็สูงใหญ่เหลือหมู่ จ๋นนกมาแป๋งฮังบนกิ่งของเก๊านั้นได้”

³² o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.

³³ พระเยซูก็เล่ากำเผียบแหมเรื่องนึ่งหื้อเขาฟังว่า “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนเจื๊อผงฟู ตี้แม่ญิงคนนึ่งเอามาสูนกับแป้งสามถัง เจื๊อนั้นก็เยียะหื้อแป้งนั้นปุ๊ขึ้นตึงหมด”

³³ Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.

³⁴ พระเยซูเล่าเรื่องตึงหมดนี้หื้อคนตังหลายฟังเป๋นกำเผียบ นอกจากกำเผียบแล้ว พระองค์บ่ได้อู้อะหยังเลย

³⁴ Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;

³⁵ ย้อนจาอั้นก็เป๋นไปต๋ามตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าเกยอู้ไว้ว่า “ข้าพเจ้าจะอู้ออกมาเป๋นกำเผียบ จะอู้เรื่องความลับตี้ปิดบังไว้ตั้งแต่สร้างโลกมาแล้ว”

³⁵ para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].

³⁶ พระเยซูแหละออกมาจากคนตังหลายเข้าไปในเฮือน หมู่สาวกเข้ามาหาพระองค์อู้ว่า “จ้วยอธิบายเรื่องหญ้าข้าวนกในนานั้นหื้อฟังหน้อยเต๊อะ”

³⁶ Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.

³⁷ พระเยซูตอบว่า “คนตี้หว่านข้าวเจื๊อดีนั้นคือบุตรมนุษย์

³⁷ E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;

³⁸ นาก็เผียบเหมือนโลกนี้ ข้าวเจื๊อดีก็เผียบเหมือนคนของแผ่นดินสวรรค์ หญ้าข้าวนกเผียบเหมือนคนของมาร

³⁸ o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;

³⁹ ศัตรู๋ตี้เข้ามาหว่านเม็ดหญ้าข้าวนกนั้นก็คือมาร หน้าเกี่ยวข้าวเผียบเหมือนเป๋นวันสิ้นโลก หมู่คนงานตี้ปากั๋นเกี่ยวข้าวก็เผียบเหมือนหมู่ทูตสวรรค์

³⁹ o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.

⁴⁰ “หญ้าข้าวนกถูกหลกมัดเอาไปเผาไฟจาใด ในวันสิ้นโลกคนของมารก็จะถูกปาไปเผาไฟจาอั้น

⁴⁰ Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.

⁴¹ บุตรมนุษย์จะส่งหมู่ทูตสวรรค์ของพระเจ้ามา เปื้อรวบรวมคนตี้เยียะหื้อคนอื่นเยียะบาป กับคนตี้เยียะบ่ดีออกไปจากแผ่นดินของพระองค์

⁴¹ Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade

⁴² แล้วจะเอาคนหมู่นี้ไปโจ้งลงในเต๋าไฟตี้ฮ้อนขนาด ตี้หั้นมีก้าเสียงไห้หุยอย่างเจ็บปวดตึงขบเขี้ยวเกี๊ยวกาง

⁴² e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.

⁴³ ในเวลาเดียวกั๋นคนของพระเจ้าจะส่องแสงเหมือนแสงของตะวัน ในแผ่นดินของพระบิดาของหมู่เขา ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ

⁴³ Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.

⁴⁴ “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนว่ามีอุ่งสมบัติซ่อนไว้ตี้ก๋างโต้ง เมื่อมีคนมาปะเข้าใส่ ก็ดีใจ๋ขนาด เอาปิ๊กเก็บซ่อนไว้เหมือนเก่าจึงไปขายกู้สิ่งกู้อย่างตี้เขามีแล้วเอาสตางค์ไปซื้อตี้นาหั้นเหีย

⁴⁴ O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.

⁴⁵ “แผ่นดินสวรรค์ ก็เผียบเหมือนป้อก๊าไปเซาะซื้อไข่มุกเม็ดงาม

⁴⁵ O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;

⁴⁶ เมื่อปะไข่มุกล้ำก้าเม็ดนึ่ง เขาก็ไปขายกู้สิ่งกู้อย่างตี้เขามีเปื้อเอาสตางค์ไปซื้อไข่มุกงามเม็ดนั้น

⁴⁶ e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.

⁴⁷ “แหมอย่างนึ่งแผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนอวนตี้ลากป๋าอยู่ในทะเล แล้วยับป๋าได้หลายอย่าง

⁴⁷ O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.

⁴⁸ เมื่อยับได้ป๋าเต๋มอวนแล้ว ก็ลากขึ้นฝั่ง ปากั๋นนั่งเลือกเอาก้าป๋าตี้กิ๋นได้ใส่ซ้าเก็บไว้ แล้วเอาป๋าตี้กิ๋นบ่ได้ขว้างเหีย

⁴⁸ E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.

⁴⁹ แล้วในวันสิ้นโลกก็จะเป๋นจาอั้น หมู่ทูตสวรรค์จะแยกคนบ่ดีออกจากคนยำเก๋งพระเจ้า

⁴⁹ Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,

⁵⁰ ส่วนหมู่คนบ่ดีก็เอาไปโจ้งในเต๋าไฟตี้ฮ้อน มีก้าเสียงไห้หุยอย่างเจ็บปวดตึงขบเขี้ยวเกี๊ยวกาง

⁵⁰ e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.

⁵¹ “ตึงหมดตึงเสี้ยงตี้เฮาอู้มานี้ หมู่ต้านเข้าใจ๋กั๋นก่อ” หมู่สาวกตอบว่า “เข้าใจ๋ดีแล้ว”

⁵¹ Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!

⁵² พระเยซูอู้กับหมู่สาวกแหมว่า “หมู่ธรรมาจ๋ารย์กู้คนตี้ได้ฮับเอากำสอนเรื่องแผ่นดินสวรรค์แล้ว ก็เผียบเหมือนเจ้าของบ้านคนนึ่ง ตี้ได้เอาสมบัติล้ำก้าตึงเก่าตึงใหม่ออกมาจากห้องเก็บของของตั๋ว”

⁵² Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.

⁵³ เมื่อพระเยซูเล่ากำเผียบต่างๆ แล้วพระองค์ก็ไปจากตี้หั้น

⁵³ Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.

⁵⁴ ปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธบ้านของพระองค์ แล้วสั่งสอนคนในธรรมศาลาของจาวยิว หมู่เขาก็ปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “คนนี้ไปได้ผญาปั๋ญญากับฤทธิ์อำนาจเยียะก๋านอัศจ๋รรย์นี้มาจากไหน

⁵⁴ E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?

⁵⁵ เขาเป๋นลูกสล่าไม้ แม่จื้อมารีย์ มีน้องบ่าวจื้อยากอบ โยเซฟ ซีโมน กับยูดาสบ่ใจ้กา

⁵⁵ Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?

⁵⁶ น้องสาวกู้คนก็อยู่เมืองเดียวกั๋นกับหมู่เฮาตวยบ่ใจ้กา แล้วเขาไปได้สิ่งต่างๆ หมู่นี้มาจากตี้ไหนกั๋น”

⁵⁶ Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?

⁵⁷ หมู่เขาบ่ยอมฮับพระองค์ พระองค์อู้กับหมู่เขาว่า “ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้านั้นจะได้ฮับเกียรติในกู้ๆ ตี้ ยกเว้นในบ้านเมืองเดียวกั๋นกับครอบครัวของตั๋วเต้าอั้น”

⁵⁷ E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.

⁵⁸ พระเยซูก็บ่ได้เยียะก๋านอัศจ๋รรย์ตี้หั้นนักเต้าใด ย้อนว่าหมู่เขาบ่มีความเจื้อ

⁵⁸ E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia