Marcos 11

¹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามาใก้จะแผวกรุงเยรูซาเล็ม ก็มาแผวหมู่บ้านเบธฟายีกับหมู่บ้านเบธานีตี้บนดอยบ่ากอกเทศ พระองค์ใจ๊สาวกสองคนเข้าไปก่อน

¹ Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,

² สั่งว่า “หื้อเข้าไปในหมู่บ้านตี้อยู่ตังหน้าหั้นเน่อ ตันทีตี้เข้าไปแล้ว จะปะลูกลาตั๋วนึ่งมัดอยู่ ลาตั๋วนี้ยังบ่มีใผเกยขี่กำเตื้อ หื้อแก้เจื้อกแล้วจู๋งมาตี้นี่เต๊อะ

² dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.

³ ถ้ามีคนถามว่า ‘หมู่ต้านเยียะจาอี้เยียะหยัง’ หื้อตอบเขาว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้าต้องก๋านใจ๊สักกำเดียว แล้วจะเอามาคืนหื้อตี้เก่า’ ”

³ E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."

⁴ สาวกสองคนนั้นก็ไป แล้วปะลูกลาตั๋วนึ่งมัดอยู่นอกปะตู๋บ้านฮิมหนตางหั้น หมู่เขาก็แก้เจื้อกแล้วจู๋งมา

⁴ Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,

⁵ มีบางคนอยู่ตี้หั้นถามว่า “แก้เจื้อกลาเยียะหยัง”

⁵ quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"

⁶ สาวกตึงสองก็ตอบต๋ามตี้พระเยซูบอกมา หมู่เขาก็ยอมหื้อเอาลูกลาไป

⁶ Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.

⁷ แล้วหมู่เขาก็จู๋งลูกลามาหื้อพระเยซู เอาเสื้อผ้าของหมู่เขาปู๋บนหลังลา แล้วจ้วยตุ้มพระองค์ขึ้นขี่

⁷ Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.

⁸ คนตังหลายปากั๋นเอาเสื้อผ้าของหมู่เขามาปู๋ลงบนหนตาง บางคนก็ฟันกิ่งไม้มีใบนักตี้ก๋างโต้งมายายต๋ามหนตางตวย

⁸ Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.

⁹ คนตี้เตียวนำหน้ากับคนเตียวตวยหลัง ปากั๋นโห่ฮ้องเสียงดังว่า

⁹ Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!

¹⁰ ขอพระเจ้าปั๋นปอนอาณาจักรของกษัตริย์ดาวิดป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาตี้ก่ำลังจะมาตั้งเต๊อะเน่อ

¹⁰ O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"

¹¹ เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ก็เข้าไปในบริเวณพระวิหารเตียวผ่อสิ่งตังหลายตังมวลจ๋นใคว่หมด แต่ต๋อนนั้นก็เกือบมืดนักแกแล้ว จึงออกไปหมู่บ้านเบธานีกับหมู่สาวกสิบสองคน

¹¹ Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.

¹² แจ้งเจ๊ามาแหมวันนึ่ง ต๋อนตี้เตียวออกจากหมู่บ้านเบธานี พระเยซูอยากกิ๋นข้าว

¹² No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.

¹³ เมื่อพระองค์หันใส่เก๊าบ่าเดื่อเก๊านึ่งอยู่ไก๋ต๋ามีใบเต๋มเก๊า พระองค์ก็เตียวเข้าไปผ่อใก้ๆ ว่ามีหน่วยพ่องก่อ เมื่อเตียวเข้าไปใก้ หันมีก้าใบเต๋มเก๊าไปหมด แต่บ่มีหน่วยสักแก่น ย้อนยังบ่เถิงเวลาออกหน่วยเตื้อ

¹³ Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.

¹⁴ พระเยซูก็บอกบ่าเดื่อเก๊านั้นว่า “ตั้งแต่นี้ต่อไป จะบ่มีใผได้กิ๋นหน่วยของเจ้าแหม” หมู่สาวกก็ได้ยินกำอู้นั้นเหมือนกั๋น

¹⁴ E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.

¹⁵ เมื่อมาแผวกรุงเยรูซาเล็มแล้ว พระเยซูก็เข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วไล่เหิบหมู่ตี้ก่ำลังซื้อขายของกั๋นอยู่ตี้หั้น ปึ๊ดโต๊ะของคนฮับแลกสตางค์ กับยู้ตี้นั่งของหมู่คนขายนกก๋าแก๋ขว้างตวย

¹⁵ Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹⁶ แล้วห้ามบ่หื้อคนขนของสิ่งใดๆ เตียวลัดบริเวณข่วงพระวิหาร

¹⁶ Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.

¹⁷ พระองค์สอนหมู่เขาว่า “มีถ้อยกำของพระเจ้าเขียนไว้ในพระคัมภีร์บ่ใจ้กา ว่า ‘พระวิหารของเฮาจะฮ้องว่าเป๋นตี้สำหรับอธิษฐานของคนกู้จ้าดกู้ภาษา แต่หมู่เจ้ามาเยียะหื้อก๋ายเป๋นถ้ำของโจ๋รเหีย’ ”

¹⁷ E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.

¹⁸ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ฮู้หันจาอั้น หมู่เขาก็กั๋วพระองค์ ก็เลยเปิ็กษาหารือกั๋นเปื้อหาตางตี้จะฆ่าพระองค์เหีย ย้อนว่าคนตังหลายตี้ได้ฟังกำสอนของพระเยซูก็งืด

¹⁸ Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.

¹⁹ แต่เมื่อค่ำลงแล้ว พระเยซูตึงหมู่สาวกก็ปากั๋นออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม

¹⁹ Quando já era tarde, saíram da cidade.

²⁰ แจ้งเจ๊ามาแหมวันนึ่ง เมื่อพระเยซูตึงหมู่สาวกเตียวก๋ายเก๊าบ่าเดื่อเก๊าตะวาแหม ก็หันเหี่ยวแห้งไปหมดจ๋นเถิงฮาก

²⁰ No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.

²¹ เปโตรกึ๊ดเถิงกำตี้พระเยซูบอกบ่าเดื่อต้นนั้นตะวาจึงอู้ขึ้นว่า “อาจ๋ารย์ครับ ผ่อบ่าเดื่อเก๊าตี้พระองค์แจ้งตะวานี้ลอ เหี่ยวแห้งต๋ายไปแต๊เฮ่ย”

²¹ Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"

²² พระเยซูก็บอกหมู่สาวกว่า “ขอหื้อเจื้อพระเจ้าเต๊อะหน่า

²² Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.

²³ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าใผคนใดจะสั่งดอยม่อนนี้ว่า ‘จงย้ายลงไปในทะเลเหีย’ โดยบ่สงสัยเลย แต่เจื้อว่าจะเป๋นต๋ามตี้สั่งนั้น ก็จะเป๋นไปจาอั้น

²³ Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.

²⁴ ย้อนจาอี้เฮาบอกต้านตังหลายว่า ต้านจะอธิษฐานขอสิ่งใด ถ้าต้านเจื้อว่าจะได้ฮับ ต้านก็จะได้ฮับต๋ามนั้นแต๊ๆ

²⁴ Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.

²⁵ ต๋อนก่ำลังอธิษฐานอยู่ ถ้ากึ๊ดได้ว่าต้านมีเรื่องผิดอกผิดใจ๋ใผอยู่ ก็ยกโต้ษหื้อคนนั้นเหียก่อน แล้วพระบิดาของต้านตี้อยู่ในสวรรค์ก็จะโผดยกโต้ษหื้อต้านเหมือนกั๋น

²⁵ E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {

²⁶ แต่ถ้าต้านตังหลายบ่ยอมยกโต้ษหื้อใผ พระบิดาของต้านตี้อยู่ในสวรรค์ ก็จะบ่ยอมโผดยกโต้ษหื้อต้านเหมือนกั๋น”

²⁶ Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"

²⁷ พระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามากรุงเยรูซาเล็มแหม เมื่อพระเยซูก่ำลังเตียวอยู่ตี้บริเวณพระวิหาร หมู่หัวหน้าปุโรหิตตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่คนเฒ่าคนแก่เข้ามาถามพระองค์ว่า

²⁷ Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,

²⁸ “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้านตี้จะเยียะจาอี้”

²⁸ e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"

²⁹ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ถ้าหมู่ต้านตอบเฮา เฮาเถิงจะบอกว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผมาเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁹ Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.

³⁰ ลองตอบเฮามากำลอว่าสิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้น มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน”

³⁰ O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."

³¹ หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าเฮาจะว่า ‘มาจากพระเจ้า’ ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

³¹ E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?

³² แต่ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ ” ก็กั๋วคนตังหลายจะโขด ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าแต๊ๆ

³² Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.

³³ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อ” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้”

³³ Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia