Marcos 11

¹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามาใก้จะแผวกรุงเยรูซาเล็ม ก็มาแผวหมู่บ้านเบธฟายีกับหมู่บ้านเบธานีตี้บนดอยบ่ากอกเทศ พระองค์ใจ๊สาวกสองคนเข้าไปก่อน

¹ Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé e Betânia, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,

² สั่งว่า “หื้อเข้าไปในหมู่บ้านตี้อยู่ตังหน้าหั้นเน่อ ตันทีตี้เข้าไปแล้ว จะปะลูกลาตั๋วนึ่งมัดอยู่ ลาตั๋วนี้ยังบ่มีใผเกยขี่กำเตื้อ หื้อแก้เจื้อกแล้วจู๋งมาตี้นี่เต๊อะ

² dizendo-lhes: "Vão ao povoado que está adiante de vocês; logo que entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.

³ ถ้ามีคนถามว่า ‘หมู่ต้านเยียะจาอี้เยียะหยัง’ หื้อตอบเขาว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้าต้องก๋านใจ๊สักกำเดียว แล้วจะเอามาคืนหื้อตี้เก่า’ ”

³ Se alguém lhes perguntar: ‘Por que vocês estão fazendo isso? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele e logo o devolverá’ ".

⁴ สาวกสองคนนั้นก็ไป แล้วปะลูกลาตั๋วนึ่งมัดอยู่นอกปะตู๋บ้านฮิมหนตางหั้น หมู่เขาก็แก้เจื้อกแล้วจู๋งมา

⁴ Eles foram e encontraram um jumentinho, na rua, amarrado a um portão. Enquanto o desamarravam,

⁵ มีบางคนอยู่ตี้หั้นถามว่า “แก้เจื้อกลาเยียะหยัง”

⁵ alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: "O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho? "

⁶ สาวกตึงสองก็ตอบต๋ามตี้พระเยซูบอกมา หมู่เขาก็ยอมหื้อเอาลูกลาไป

⁶ Os discípulos responderam como Jesus lhes tinha dito, e eles os deixaram ir.

⁷ แล้วหมู่เขาก็จู๋งลูกลามาหื้อพระเยซู เอาเสื้อผ้าของหมู่เขาปู๋บนหลังลา แล้วจ้วยตุ้มพระองค์ขึ้นขี่

⁷ Trouxeram o jumentinho a Jesus, puseram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou.

⁸ คนตังหลายปากั๋นเอาเสื้อผ้าของหมู่เขามาปู๋ลงบนหนตาง บางคนก็ฟันกิ่งไม้มีใบนักตี้ก๋างโต้งมายายต๋ามหนตางตวย

⁸ Muitos estenderam seus mantos pelo caminho, outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.

⁹ คนตี้เตียวนำหน้ากับคนเตียวตวยหลัง ปากั๋นโห่ฮ้องเสียงดังว่า

⁹ Os que iam adiante dele e os que o seguiam gritavam: "Hosana! " "Bendito é o que vem em nome do Senhor! "

¹⁰ ขอพระเจ้าปั๋นปอนอาณาจักรของกษัตริย์ดาวิดป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาตี้ก่ำลังจะมาตั้งเต๊อะเน่อ

¹⁰ "Bendito é o Reino vindouro de nosso pai Davi! " "Hosana nas alturas! "

¹¹ เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ก็เข้าไปในบริเวณพระวิหารเตียวผ่อสิ่งตังหลายตังมวลจ๋นใคว่หมด แต่ต๋อนนั้นก็เกือบมืดนักแกแล้ว จึงออกไปหมู่บ้านเบธานีกับหมู่สาวกสิบสองคน

¹¹ Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Observou tudo à sua volta e, como já era tarde, foi para Betânia com os Doze.

¹² แจ้งเจ๊ามาแหมวันนึ่ง ต๋อนตี้เตียวออกจากหมู่บ้านเบธานี พระเยซูอยากกิ๋นข้าว

¹² No dia seguinte, quando estavam saindo de Betânia, Jesus teve fome.

¹³ เมื่อพระองค์หันใส่เก๊าบ่าเดื่อเก๊านึ่งอยู่ไก๋ต๋ามีใบเต๋มเก๊า พระองค์ก็เตียวเข้าไปผ่อใก้ๆ ว่ามีหน่วยพ่องก่อ เมื่อเตียวเข้าไปใก้ หันมีก้าใบเต๋มเก๊าไปหมด แต่บ่มีหน่วยสักแก่น ย้อนยังบ่เถิงเวลาออกหน่วยเตื้อ

¹³ Vendo à distância uma figueira com folhas, foi ver se encontraria nela algum fruto. Aproximando-se dela, nada encontrou, a não ser folhas, porque não era tempo de figos.

¹⁴ พระเยซูก็บอกบ่าเดื่อเก๊านั้นว่า “ตั้งแต่นี้ต่อไป จะบ่มีใผได้กิ๋นหน่วยของเจ้าแหม” หมู่สาวกก็ได้ยินกำอู้นั้นเหมือนกั๋น

¹⁴ Então lhe disse: "Ninguém mais coma de seu fruto". E os seus discípulos ouviram-no dizer isso.

¹⁵ เมื่อมาแผวกรุงเยรูซาเล็มแล้ว พระเยซูก็เข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วไล่เหิบหมู่ตี้ก่ำลังซื้อขายของกั๋นอยู่ตี้หั้น ปึ๊ดโต๊ะของคนฮับแลกสตางค์ กับยู้ตี้นั่งของหมู่คนขายนกก๋าแก๋ขว้างตวย

¹⁵ Chegando a Jerusalém, Jesus entrou no templo e ali começou a expulsar os que estavam comprando e vendendo. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas

¹⁶ แล้วห้ามบ่หื้อคนขนของสิ่งใดๆ เตียวลัดบริเวณข่วงพระวิหาร

¹⁶ e não permitia que ninguém carregasse mercadorias pelo templo.

¹⁷ พระองค์สอนหมู่เขาว่า “มีถ้อยกำของพระเจ้าเขียนไว้ในพระคัมภีร์บ่ใจ้กา ว่า ‘พระวิหารของเฮาจะฮ้องว่าเป๋นตี้สำหรับอธิษฐานของคนกู้จ้าดกู้ภาษา แต่หมู่เจ้ามาเยียะหื้อก๋ายเป๋นถ้ำของโจ๋รเหีย’ ”

¹⁷ E os ensinava, dizendo: "Não está escrito: ‘A minha casa será chamada casa de oração para todos os povos’? Mas vocês fizeram dela um covil de ladrões".

¹⁸ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ฮู้หันจาอั้น หมู่เขาก็กั๋วพระองค์ ก็เลยเปิ็กษาหารือกั๋นเปื้อหาตางตี้จะฆ่าพระองค์เหีย ย้อนว่าคนตังหลายตี้ได้ฟังกำสอนของพระเยซูก็งืด

¹⁸ Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei ouviram essas palavras e começaram a procurar uma forma de matá-lo, pois o temiam, visto que toda a multidão estava maravilhada com o seu ensino.

¹⁹ แต่เมื่อค่ำลงแล้ว พระเยซูตึงหมู่สาวกก็ปากั๋นออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม

¹⁹ Ao cair da tarde, eles saíram da cidade.

²⁰ แจ้งเจ๊ามาแหมวันนึ่ง เมื่อพระเยซูตึงหมู่สาวกเตียวก๋ายเก๊าบ่าเดื่อเก๊าตะวาแหม ก็หันเหี่ยวแห้งไปหมดจ๋นเถิงฮาก

²⁰ De manhã, ao passarem, viram a figueira seca desde as raízes.

²¹ เปโตรกึ๊ดเถิงกำตี้พระเยซูบอกบ่าเดื่อต้นนั้นตะวาจึงอู้ขึ้นว่า “อาจ๋ารย์ครับ ผ่อบ่าเดื่อเก๊าตี้พระองค์แจ้งตะวานี้ลอ เหี่ยวแห้งต๋ายไปแต๊เฮ่ย”

²¹ Lembrando-se Pedro, disse a Jesus: "Mestre! Vê! A figueira que amaldiçoaste secou! "

²² พระเยซูก็บอกหมู่สาวกว่า “ขอหื้อเจื้อพระเจ้าเต๊อะหน่า

²² Respondeu Jesus: "Tenham fé em Deus.

²³ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าใผคนใดจะสั่งดอยม่อนนี้ว่า ‘จงย้ายลงไปในทะเลเหีย’ โดยบ่สงสัยเลย แต่เจื้อว่าจะเป๋นต๋ามตี้สั่งนั้น ก็จะเป๋นไปจาอั้น

²³ Eu lhes asseguro que se alguém disser a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e não duvidar em seu coração, mas crer que acontecerá o que diz, assim lhe será feito.

²⁴ ย้อนจาอี้เฮาบอกต้านตังหลายว่า ต้านจะอธิษฐานขอสิ่งใด ถ้าต้านเจื้อว่าจะได้ฮับ ต้านก็จะได้ฮับต๋ามนั้นแต๊ๆ

²⁴ Portanto, eu lhes digo: tudo o que vocês pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim lhes sucederá.

²⁵ ต๋อนก่ำลังอธิษฐานอยู่ ถ้ากึ๊ดได้ว่าต้านมีเรื่องผิดอกผิดใจ๋ใผอยู่ ก็ยกโต้ษหื้อคนนั้นเหียก่อน แล้วพระบิดาของต้านตี้อยู่ในสวรรค์ก็จะโผดยกโต้ษหื้อต้านเหมือนกั๋น

²⁵ E quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que também o Pai celestial lhes perdoe os seus pecados".

²⁶ แต่ถ้าต้านตังหลายบ่ยอมยกโต้ษหื้อใผ พระบิดาของต้านตี้อยู่ในสวรรค์ ก็จะบ่ยอมโผดยกโต้ษหื้อต้านเหมือนกั๋น”

²⁶ Mas se vocês não perdoarem, também o seu Pai que está no céu não perdoará os seus pecados.

²⁷ พระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามากรุงเยรูซาเล็มแหม เมื่อพระเยซูก่ำลังเตียวอยู่ตี้บริเวณพระวิหาร หมู่หัวหน้าปุโรหิตตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่คนเฒ่าคนแก่เข้ามาถามพระองค์ว่า

²⁷ Chegaram novamente a Jerusalém e, quando Jesus estava passando pelo templo, aproximaram-se dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes religiosos e perguntaram.

²⁸ “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้านตี้จะเยียะจาอี้”

²⁸ "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu autoridade para fazê-las? "

²⁹ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ถ้าหมู่ต้านตอบเฮา เฮาเถิงจะบอกว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผมาเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁹ Respondeu Jesus: "Eu lhes farei uma pergunta. Respondam-me, e eu lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas.

³⁰ ลองตอบเฮามากำลอว่าสิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้น มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน”

³⁰ O batismo de João era do céu ou dos homens? Digam-me! "

³¹ หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าเฮาจะว่า ‘มาจากพระเจ้า’ ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

³¹ Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’

³² แต่ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ ” ก็กั๋วคนตังหลายจะโขด ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าแต๊ๆ

³² Mas se dissermos: ‘dos homens’... " Eles temiam o povo, pois todos realmente consideravam João um profeta.

³³ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อ” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้”

³³ Eles responderam a Jesus: "Não sabemos". Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia