Marcos 11

¹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามาใก้จะแผวกรุงเยรูซาเล็ม ก็มาแผวหมู่บ้านเบธฟายีกับหมู่บ้านเบธานีตี้บนดอยบ่ากอกเทศ พระองค์ใจ๊สาวกสองคนเข้าไปก่อน

¹ E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos

² สั่งว่า “หื้อเข้าไปในหมู่บ้านตี้อยู่ตังหน้าหั้นเน่อ ตันทีตี้เข้าไปแล้ว จะปะลูกลาตั๋วนึ่งมัดอยู่ ลาตั๋วนี้ยังบ่มีใผเกยขี่กำเตื้อ หื้อแก้เจื้อกแล้วจู๋งมาตี้นี่เต๊อะ

² e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-

³ ถ้ามีคนถามว่า ‘หมู่ต้านเยียะจาอี้เยียะหยัง’ หื้อตอบเขาว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้าต้องก๋านใจ๊สักกำเดียว แล้วจะเอามาคืนหื้อตี้เก่า’ ”

³ E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.

⁴ สาวกสองคนนั้นก็ไป แล้วปะลูกลาตั๋วนึ่งมัดอยู่นอกปะตู๋บ้านฮิมหนตางหั้น หมู่เขาก็แก้เจื้อกแล้วจู๋งมา

⁴ E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.

⁵ มีบางคนอยู่ตี้หั้นถามว่า “แก้เจื้อกลาเยียะหยัง”

⁵ E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?

⁶ สาวกตึงสองก็ตอบต๋ามตี้พระเยซูบอกมา หมู่เขาก็ยอมหื้อเอาลูกลาไป

⁶ Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.

⁷ แล้วหมู่เขาก็จู๋งลูกลามาหื้อพระเยซู เอาเสื้อผ้าของหมู่เขาปู๋บนหลังลา แล้วจ้วยตุ้มพระองค์ขึ้นขี่

⁷ E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.

⁸ คนตังหลายปากั๋นเอาเสื้อผ้าของหมู่เขามาปู๋ลงบนหนตาง บางคนก็ฟันกิ่งไม้มีใบนักตี้ก๋างโต้งมายายต๋ามหนตางตวย

⁸ E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.

⁹ คนตี้เตียวนำหน้ากับคนเตียวตวยหลัง ปากั๋นโห่ฮ้องเสียงดังว่า

⁹ E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!

¹⁰ ขอพระเจ้าปั๋นปอนอาณาจักรของกษัตริย์ดาวิดป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาตี้ก่ำลังจะมาตั้งเต๊อะเน่อ

¹⁰ Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!

¹¹ เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ก็เข้าไปในบริเวณพระวิหารเตียวผ่อสิ่งตังหลายตังมวลจ๋นใคว่หมด แต่ต๋อนนั้นก็เกือบมืดนักแกแล้ว จึงออกไปหมู่บ้านเบธานีกับหมู่สาวกสิบสองคน

¹¹ E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.

¹² แจ้งเจ๊ามาแหมวันนึ่ง ต๋อนตี้เตียวออกจากหมู่บ้านเบธานี พระเยซูอยากกิ๋นข้าว

¹² E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.

¹³ เมื่อพระองค์หันใส่เก๊าบ่าเดื่อเก๊านึ่งอยู่ไก๋ต๋ามีใบเต๋มเก๊า พระองค์ก็เตียวเข้าไปผ่อใก้ๆ ว่ามีหน่วยพ่องก่อ เมื่อเตียวเข้าไปใก้ หันมีก้าใบเต๋มเก๊าไปหมด แต่บ่มีหน่วยสักแก่น ย้อนยังบ่เถิงเวลาออกหน่วยเตื้อ

¹³ Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.

¹⁴ พระเยซูก็บอกบ่าเดื่อเก๊านั้นว่า “ตั้งแต่นี้ต่อไป จะบ่มีใผได้กิ๋นหน่วยของเจ้าแหม” หมู่สาวกก็ได้ยินกำอู้นั้นเหมือนกั๋น

¹⁴ E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.

¹⁵ เมื่อมาแผวกรุงเยรูซาเล็มแล้ว พระเยซูก็เข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วไล่เหิบหมู่ตี้ก่ำลังซื้อขายของกั๋นอยู่ตี้หั้น ปึ๊ดโต๊ะของคนฮับแลกสตางค์ กับยู้ตี้นั่งของหมู่คนขายนกก๋าแก๋ขว้างตวย

¹⁵ E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹⁶ แล้วห้ามบ่หื้อคนขนของสิ่งใดๆ เตียวลัดบริเวณข่วงพระวิหาร

¹⁶ E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.

¹⁷ พระองค์สอนหมู่เขาว่า “มีถ้อยกำของพระเจ้าเขียนไว้ในพระคัมภีร์บ่ใจ้กา ว่า ‘พระวิหารของเฮาจะฮ้องว่าเป๋นตี้สำหรับอธิษฐานของคนกู้จ้าดกู้ภาษา แต่หมู่เจ้ามาเยียะหื้อก๋ายเป๋นถ้ำของโจ๋รเหีย’ ”

¹⁷ E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.

¹⁸ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ฮู้หันจาอั้น หมู่เขาก็กั๋วพระองค์ ก็เลยเปิ็กษาหารือกั๋นเปื้อหาตางตี้จะฆ่าพระองค์เหีย ย้อนว่าคนตังหลายตี้ได้ฟังกำสอนของพระเยซูก็งืด

¹⁸ E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.

¹⁹ แต่เมื่อค่ำลงแล้ว พระเยซูตึงหมู่สาวกก็ปากั๋นออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม

¹⁹ E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.

²⁰ แจ้งเจ๊ามาแหมวันนึ่ง เมื่อพระเยซูตึงหมู่สาวกเตียวก๋ายเก๊าบ่าเดื่อเก๊าตะวาแหม ก็หันเหี่ยวแห้งไปหมดจ๋นเถิงฮาก

²⁰ E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.

²¹ เปโตรกึ๊ดเถิงกำตี้พระเยซูบอกบ่าเดื่อต้นนั้นตะวาจึงอู้ขึ้นว่า “อาจ๋ารย์ครับ ผ่อบ่าเดื่อเก๊าตี้พระองค์แจ้งตะวานี้ลอ เหี่ยวแห้งต๋ายไปแต๊เฮ่ย”

²¹ E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.

²² พระเยซูก็บอกหมู่สาวกว่า “ขอหื้อเจื้อพระเจ้าเต๊อะหน่า

²² E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,

²³ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าใผคนใดจะสั่งดอยม่อนนี้ว่า ‘จงย้ายลงไปในทะเลเหีย’ โดยบ่สงสัยเลย แต่เจื้อว่าจะเป๋นต๋ามตี้สั่งนั้น ก็จะเป๋นไปจาอั้น

²³ porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.

²⁴ ย้อนจาอี้เฮาบอกต้านตังหลายว่า ต้านจะอธิษฐานขอสิ่งใด ถ้าต้านเจื้อว่าจะได้ฮับ ต้านก็จะได้ฮับต๋ามนั้นแต๊ๆ

²⁴ Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que

²⁵ ต๋อนก่ำลังอธิษฐานอยู่ ถ้ากึ๊ดได้ว่าต้านมีเรื่องผิดอกผิดใจ๋ใผอยู่ ก็ยกโต้ษหื้อคนนั้นเหียก่อน แล้วพระบิดาของต้านตี้อยู่ในสวรรค์ก็จะโผดยกโต้ษหื้อต้านเหมือนกั๋น

²⁵ E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que

²⁶ แต่ถ้าต้านตังหลายบ่ยอมยกโต้ษหื้อใผ พระบิดาของต้านตี้อยู่ในสวรรค์ ก็จะบ่ยอมโผดยกโต้ษหื้อต้านเหมือนกั๋น”

²⁶ Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que

²⁷ พระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามากรุงเยรูซาเล็มแหม เมื่อพระเยซูก่ำลังเตียวอยู่ตี้บริเวณพระวิหาร หมู่หัวหน้าปุโรหิตตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่คนเฒ่าคนแก่เข้ามาถามพระองค์ว่า

²⁷ E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele

²⁸ “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้านตี้จะเยียะจาอี้”

²⁸ e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?

²⁹ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ถ้าหมู่ต้านตอบเฮา เฮาเถิงจะบอกว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผมาเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁹ Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas

³⁰ ลองตอบเฮามากำลอว่าสิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้น มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน”

³⁰ O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.

³¹ หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าเฮาจะว่า ‘มาจากพระเจ้า’ ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

³¹ E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?

³² แต่ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ ” ก็กั๋วคนตังหลายจะโขด ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าแต๊ๆ

³² Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.

³³ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อ” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้”

³³ E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia