Lucas 9

¹ พระเยซูฮ้องสาวกสิบสองคนมา แล้วหื้อสิทธิอำนาจหมู่เขาไล่ผีฮ้ายกับฮักษาโรคต่างๆ หื้อหายได้

¹ Reunindo os Doze, Jesus deu-lhes poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças,

² แล้วพระองค์ส่งหมู่เขาออกไปบอกเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า กับฮักษาคนเจ็บป่วยตังหลายหื้อหาย

² e os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.

³ พระองค์สั่งหมู่เขาว่า “บ่ต้องเอาอะหยังไปตวยเน่อ เจ้นไม้เต๊า ถง ของกิ๋น สตางค์ กาว่า เสื้อผ้าแหมผืน

³ E disse-lhes: "Não levem nada pelo caminho: nem bordão, nem saco de viagem, nem pão, nem dinheiro, nem túnica extra.

⁴ ถ้าเข้าไปในเฮือนใด ก็หื้อย้างอยู่เฮือนนั้นจ๋นกว่าจะย้ายไป

⁴ Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até partirem.

⁵ หมู่บ้านใดบ่ยอมต้อนฮับต้าน เมื่อต้านออกจากหมู่บ้านนั้นไป หื้อปัดขี้ฝุ่นตี้ติดตี๋นต้านออกขว้างไว้หั้น เปื้อส่อหื้อหันว่าพระเจ้าบ่ปอใจ๋กับบ่ยอมฮับเขา”

⁵ Se não os receberem, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem daquela cidade, como testemunho contra eles".

⁶ หมู่สาวกก็ปากั๋นออกไปใคว่บ้านใคว่เมือง บอกข่าวดีกับฮักษาคนเจ็บป่วยกู้แห่งหื้อหาย

⁶ Assim, eles saíram e foram pelos povoados, pregando o evangelho e fazendo curas por toda parte.

⁷ กษัตริย์เฮโรดตี้ปกครองแคว้นกาลิลีได้ยินเรื่องเหตุก๋ารณ์ตังหลายตี้พระเยซูกับสาวกได้เยียะ จึงสับสนขนาด ย้อนบางคนบอกว่ายอห์นเป๋นขึ้นจากความต๋ายแล้ว

⁷ Herodes, o tetrarca, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou perplexo, porque algumas pessoas estavam dizendo que João tinha ressuscitado dos mortos;

⁸ บางคนว่าเป๋นเอลียาห์มาป๋ากฏ คนอื่นก็ว่าเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าในสมัยโบราณตี้เป๋นขึ้นจากความต๋าย

⁸ outros, que Elias tinha aparecido; e ainda outros, que um dos profetas do passado tinha voltado à vida.

⁹ เฮโรดก็อู้ว่า “ยอห์นนั้นเฮาได้สั่งหื้อกกคอแล้ว แต่คนนี้ตี้เฮาได้ยินเรื่องของเขา เป๋นใผหา” แล้วเฮโรดจึงหาโอกาสตี้จะปะพระองค์

⁹ Mas Herodes disse: "João, eu decapitei! Quem, pois, é este de quem ouço essas coisas? " E procurava vê-lo.

¹⁰ เมื่อหมู่อัครสาวกปิ๊กมาแล้ว เขารายงานพระเยซูเรื่องตี้หมู่เขาได้เยียะ พระองค์ก็ปาหมู่เขาแหละออกจากคนนัก ไปตังเมืองเบธไซดา

¹⁰ Ao voltarem, os apóstolos relataram a Jesus o que tinham feito. Então ele os tomou consigo, e retiraram-se para uma cidade chamada Betsaida;

¹¹ แต่คนตังหลายฮู้จึงปากั๋นไปตวยหาพระองค์ พระองค์ก็ต้อนฮับเขา สอนเขาเถิงเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า ใผต้องก๋านหื้อพระองค์ฮักษาโรคพระองค์ก็ฮักษาหื้อ

¹¹ mas as multidões ficaram sabendo, e o seguiram. Ele as acolheu, e falava-lhes acerca do Reino de Deus, e curava os que precisavam de cura.

¹² ต๋อนเมื่อแลง สาวกสิบสองคนมาบอกพระองค์ว่า “บอกหื้อคนหมู่นี้ไปเซาะของกิ๋นกับเซาะตี้ย้างนอนกั๋นต๋ามบ้านไฮ่บ้านนาตึงหมู่บ้านต๋ำหมู่นี้เอาเต๊อะ ย้อนตี้นี่ทุรกั๋นดาร”

¹² Ao fim da tarde os Doze aproximaram-se dele e disseram: "Manda embora a multidão para que eles possam ir aos campos vizinhos e aos povoados, e encontrem comida e pousada, porque aqui estamos em lugar deserto".

¹³ พระองค์บอกหมู่สาวกว่า “หมู่ต้านไปเซาะของกิ๋นมาเลี้ยงหมู่เขาเหียก่า” หมู่เขาก็ว่า “เฮาบ่มีอะหยังนัก มีก้าเข้าหนมปังห้าก้อนกับป๋าสองตั๋วเต้าอั้น จะหื้อเฮาไปซื้อของกิ๋นสำหรับคนหมู่นี้กา”

¹³ Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles disseram: "Temos apenas cinco pães e dois peixes — a menos que compremos alimento para toda esta multidão".

¹⁴ ตี้อู้จาอี้ย้อนนับก้าป้อจายได้ประมาณห้าปันคน แล้วพระองค์จึงสั่งหมู่สาวกว่า “จัดหื้อคนตึงหมดนั่งลงเป๋นหมู่ๆ ละห้าสิบคน”

¹⁴ ( E estavam ali cerca de cinco mil homens ). Mas ele disse aos seus discípulos: "Façam-nos sentar-se em grupos de cinqüenta".

¹⁵ สาวกก็เยียะต๋ามกำสั่งคือจัดหื้อคนตึงหมดนั่งลง

¹⁵ Os discípulos assim fizeram, e todos se assentaram.

¹⁶ พระองค์จึงฮับเข้าหนมปังห้าก้อนกับป๋าสองตั๋วนั้นมา แล้วแหงนหน้าขึ้นผ่อฟ้าสวรรค์ขอบพระคุณพระเจ้า แล้วก็หักส่งหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกคนตังหลาย

¹⁶ Tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, deu graças e os partiu. Em seguida, entregou-os aos discípulos para que os servissem ao povo.

¹⁷ คนตึงหมดได้กิ๋นอิ่มกู้คน แล้วหมู่เขาเก็บของกิ๋นตี้เหลือได้สิบสองซ้าเต๋มๆ

¹⁷ Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.

¹⁸ วันนึ่ง เมื่อพระเยซูอธิษฐานอยู่คนเดียว หมู่สาวกก็อยู่ใก้ๆ พระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “คนตังหลายอู้กั๋นว่าเฮาเป๋นใผกา”

¹⁸ Certa vez Jesus estava orando em particular, e com ele estavam os seus discípulos; então lhes perguntou: "Quem as multidões dizem que eu sou? "

¹⁹ หมู่สาวกตอบว่า “บางคนว่า เป๋นยอห์นผู้หื้อบัพติศมา บางคนว่า เป๋นเอลียาห์ บางคนก็ว่า เป๋นคนนึ่งในหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าในสมัยโบราณตี้เป๋นขึ้นจากความต๋าย”

¹⁹ Eles responderam: "Alguns dizem que és João Batista; outros, Elias; e, ainda outros, que és um dos profetas do passado que ressuscitou".

²⁰ พระองค์ถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านลอกึ๊ดว่าเฮาเป๋นใผ” เปโตรตอบพระองค์ว่า “พระองค์เป๋นพระคริสต์ของพระเจ้า”

²⁰ "E vocês, o que dizem? ", perguntou. "Quem vocês dizem que eu sou? " Pedro respondeu: "O Cristo de Deus".

²¹ พระองค์สั่งหมู่สาวกบ่หื้อบอกเรื่องนี้กับใผ

²¹ Jesus os advertiu severamente que não contassem isso a ninguém.

²² แล้วบอกหมู่เขาว่า “บุตรมนุษย์จะต้องได้ฮับความตุ๊กทรมานหลายอย่าง หมู่คนเฒ่าคนแก่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต กับหมู่ธรรมาจ๋ารย์จะบ่ยอมฮับพระองค์ ในตี้สุดพระองค์จะถูกฆ่าต๋าย แต่หลังจากนั้นแหมสามวัน พระเจ้าจะเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

²² E disse: "É necessário que o Filho do homem sofra muitas coisas e seja rejeitado pelos líderes religiosos, pelos chefes dos sacerdotes e pelos mestres da lei, seja morto e ressuscite no terceiro dia".

²³ พระองค์ก็บอกหื้อคนตังหลายว่า “ถ้าใผคนใดใค่เป๋นสาวกของเฮา ก็หื้อคนนั้นตัดอกตัดใจ๋ แบกไม้ก๋างเขนของตั๋วเก่า แล้วตวยเฮามากู้วัน

²³ Jesus dizia a todos: "Se alguém quiser acompanhar-me, negue-se a si mesmo, tome diariamente a sua cruz e siga-me.

²⁴ ย้อนว่าถ้าคนใดใค่ฮักษาจีวิตของตั๋วไว้ คนนั้นจะฮักษาจีวิตนั้นบ่ได้ก็จะต๋าย แต่ถ้าคนใดยอมสละจีวิตของตั๋วย้อนหันแก่เฮา คนนั้นจะมีจีวิตนิรันดร์

²⁴ Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; mas quem perder a vida por minha causa, este a salvará.

²⁵ จะมีประโยชน์อะหยังถ้าได้เป๋นเจ้าของกู้สิ่งกู้อย่างในโลกนี้ แต่ต้องเสียจีวิตของตั๋วไปเหีย

²⁵ Pois que adianta ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se ou destruir a si mesmo?

²⁶ ถ้าคนใดอายย้อนติดต๋ามเฮากับกำสอนของเฮา เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์ก็จะอายคนนั้นตวย เมื่อเฮาปิ๊กมาในโลกด้วยรัศมีของต้าน กับของพระบิดา ตึงของหมู่ทูตสวรรค์บริสุทธิ์

²⁶ Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.

²⁷ แต่เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า หมู่ต้านบางคนตี้ยืนอยู่ตี้นี่จะยังบ่ต๋ายเตื้อ จ๋นกว่าจะได้หันแผ่นดินของพระเจ้าเหียก่อน”

²⁷ Garanto-lhes que alguns que aqui se acham de modo nenhum experimentarão a morte antes de verem o Reino de Deus".

²⁸ เมื่อพระเยซูอู้จาอั้นแล้วได้สักแปดวัน พระองค์ก็ปาเปโตร ยอห์น กับยากอบขึ้นไปบนดอยเปื้ออธิษฐาน

²⁸ Aproximadamente oito dias depois de dizer essas coisas, Jesus tomou consigo a Pedro, João e Tiago e subiu a um monte para orar.

²⁹ เมื่อพระองค์ก่ำลังอธิษฐานอยู่ หน้าของพระองค์ก็เปี่ยนไป เสื้อผ้าของพระองค์ก็ขาวจ๋นต้องต๋ามาบๆ

²⁹ Enquanto orava, a aparência de seu rosto se transformou, e suas roupas ficaram alvas e resplandecentes como o brilho de um relâmpago.

³⁰ แล้วมีสองคนคือโมเสสกับเอลียาห์ก่ำลังอู้กับพระองค์

³⁰ Surgiram dois homens que começaram a conversar com Jesus. Eram Moisés e Elias.

³¹ ผู้ตี้มาป๋ากฏนั้นมีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ก่ำลังอู้กั๋นเถิงเรื่องความต๋ายของพระองค์ตี้จะเกิดขึ้นแต๊ในกรุงเยรูซาเล็ม ต๋ามความต้องก๋านของพระเจ้า

³¹ Apareceram em glorioso esplendor, e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.

³² เปโตร ยากอบ ยอห์น ก่ำลังใค่หลับ เมื่อต๋าแจ้งขึ้นก็หันรัศมีของพระองค์ กับหันสองคนนั้นยืนอยู่กับพระองค์

³² Pedro e os seus companheiros estavam dominados pelo sono; acordando subitamente, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.

³³ เมื่อสองคนนั้นก่ำลังจะลาพระองค์ เปโตรจึงอู้กับพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ เป๋นสิ่งดีแต๊ๆ ตี้หมู่เฮาได้มาอยู่ตี้นี่ หมู่เฮาจะแป๋งตูบไว้สามหลัง หื้ออาจ๋ารย์ โมเสส กับเอลียาห์คนละหลัง” เปโตรบ่ฮู้สึกตั๋วว่าได้อู้อะหยังไป

³³ Quando estes estavam se retirando, Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias". ( Ele não sabia o que estava dizendo. )

³⁴ เมื่อเขาก่ำลังอู้อยู่นั้น มีเมฆหุ้มหมู่เขาไว้ เมื่ออยู่ในเมฆหมู่เขาก็กั๋ว

³⁴ Enquanto ele estava falando, uma nuvem apareceu e os envolveu, e eles ficaram com medo ao entrarem na nuvem.

³⁵ มีเสียงออกมาจากเมฆว่า “ต้านผู้นี้เป๋นลูกของเฮา เป๋นผู้ตี้เฮาเลือกไว้ หื้อเจื้อฟังต้านเต๊อะ”

³⁵ Dela saiu uma voz que dizia: "Este é o meu Filho, o Escolhido; ouçam a ele! "

³⁶ เมื่อเสียงดักแล้ว เขาตึงสามก็หันก้าพระเยซูคนเดียวเต้าอั้น เหตุก๋ารณ์ตี้หมู่เขาหันนั้น หมู่เขาเก็บเรื่องนี้ไว้ กับบ่ได้บอกหื้อใผฮู้สักคน

³⁶ Tendo-se ouvido a voz, Jesus ficou só. Os discípulos guardaram isto somente para si; naqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.

³⁷ เมื่อแจ้งเจ๊าแล้ว พระเยซูกับสาวกสามคนนั้นลงดอยมา มีคนจ๋ำนวนนักมาหาพระองค์

³⁷ No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro dele.

³⁸ มีป้อจายคนนึ่งในคนตังหลายตี้มานั้นเอิ้นพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ ขอไปผ่อลูกข้าพเจ้าหน้อย ข้าพเจ้ามีลูกคนเดียวเต้าอั้น

³⁸ Um homem da multidão bradou: "Mestre, rogo-te que dês atenção ao meu filho, pois é o único que tenho.

³⁹ ผีฮ้ายเข้าเขา เยียะหื้อเขาฮ้องเสียงดังบ่าเดี่ยวนั้นเลย กับโก้นลงจั๊กดิ้นจั๊กงอน้ำลายออกเต๋มปาก จ๋นเนื้อตั๋วม้านไปหมด ผีตึงบ่ออกจากเขาเลย

³⁹ Um espírito o domina; de repente ele grita; lança-o em convulsões e o faz espumar; quase nunca o abandona, e o está destruindo.

⁴⁰ ข้าพเจ้าขอหมู่สาวกของต้านไล่ผีนั้นออก แต่หมู่เขาไล่มันออกบ่ได้”

⁴⁰ Roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram".

⁴¹ พระเยซูตอบว่า “เฮ่อ หมู่คนบ่มีความเจื้อกับเยียะบ่ดี เฮาจะอยู่กับหมู่สูกับจะต้องอดทนกับหมู่สูไปแผวไหน ปาลูกมานี่แล่”

⁴¹ Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês e terei que suportá-los? Traga-me aqui o seu filho".

⁴² เมื่อหละอ่อนคนนั้นก่ำลังมา ผีฮ้ายก็เยียะหื้อเขาจั๊กดิ้นจั๊กงอ แต่พระเยซูสั่งผีฮ้ายนั้นหื้อออกมา กับฮักษาหละอ่อนหื้อหายเป๋นปกติ แล้วหื้อป้อของเขาฮับไป

⁴² Quando o menino vinha vindo, o demônio o lançou por terra, em convulsão. Mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou de volta a seu pai.

⁴³ คนตังหลายก็งืดในฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า

⁴³ E todos ficaram atônitos ante a grandeza de Deus. Estando todos maravilhados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:

⁴⁴ “ต้านตังหลายจ๋ำกำนี้ไว้เน่อ ว่าจะมีคนหักหลังบุตรมนุษย์ แล้วมอบพระองค์หื้ออยู่ในอำนาจของคน”

⁴⁴ "Ouçam atentamente o que vou lhes dizer: o Filho do homem será traído e entregue nas mãos dos homens".

⁴⁵ แต่หมู่สาวกบ่เข้าใจ๋กำอู้นั้น ย้อนพระเจ้ายังบ่เปิดเผยหื้อฮู้ เปื้อหมู่เขาจะยังบ่เข้าใจ๋เตื้อ แต่หมู่เขาก็บ่ก้าถามพระองค์

⁴⁵ Mas eles não entendiam o que isso significava; era-lhes encoberto, para que não o entendessem. E tinham receio de perguntar-lhe a respeito dessa palavra.

⁴⁶ แล้วมีก๋านเถียงกั๋นเกิดขึ้นในหมู่สาวกว่า ในหมู่เขาใผจะเป๋นใหญ่ตี้สุด

⁴⁶ Começou uma discussão entre os discípulos, acerca de qual deles seria o maior.

⁴⁷ พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขากึ๊ดอะหยัง จึงเอาหละอ่อนหน้อยคนนึ่งมายืนฮิมพระองค์

⁴⁷ Jesus, conhecendo os seus pensamentos, tomou uma criança e a colocou em pé, a seu lado.

⁴⁸ แล้วบอกหมู่เขาว่า “ใผคนใดตี้ต้อนฮับคนตี้เป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยจาอี้ย้อนหันแก่เฮา ก็เผียบเหมือนกับว่าคนนั้นได้ต้อนฮับเฮาตวย คนใดต้อนฮับเฮาคนนั้นก็ได้ต้อนฮับผู้ตี้ใจ๊เฮามา ย้อนว่าใผเล็กหน้อยตี้สุดในหมู่ต้าน คนนั้นละเป๋นใหญ่ตี้สุด”

⁴⁸ Então lhes disse: "Quem recebe esta criança em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, está recebendo aquele que me enviou. Pois aquele que entre vocês for o menor, este será o maior".

⁴⁹ ยอห์นบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ หมู่เฮาหันคนนึ่งไล่ผีออกในนามของพระองค์ หมู่เฮาก็ห้ามเขา ย้อนเขาบ่ใจ้หมู่เฮา”

⁴⁹ Disse João: "Mestre, vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "

⁵⁰ พระเยซูบอกยอห์นว่า “บ่ต้องห้ามเขาเน่อ ย้อนว่าใผบ่ต่อต้านหมู่ต้าน เขาก็เป๋นหมู่ของต้านแล้ว”

⁵⁰ "Não o impeçam", disse Jesus, "pois quem não é contra vocês, é a favor de vocês".

⁵¹ บ่ากองใก้เวลาตี้พระเจ้าจะฮับพระองค์ปิ๊กสวรรค์ พระองค์ก็ตั้งใจ๋แน่วแน่ตี้จะไปกรุงเยรูซาเล็ม

⁵¹ Aproximando-se o tempo em que seria elevado ao céu, Jesus partiu resolutamente em direção a Jerusalém.

⁵² พระองค์ส่งบางคนล่วงหน้าไปบอกข่าวตี้หมู่บ้านจาวสะมาเรียก่อน เปื้อเกียมสิ่งต่างๆ หื้อพร้อมสำหรับพระองค์

⁵² E enviou mensageiros à sua frente. Indo estes, entraram num povoado samaritano para lhe fazer os preparativos;

⁵³ แต่จาวบ้านบ่ต้อนฮับพระองค์ ย้อนหันว่าพระองค์จะซื่อไปกรุงเยรูซาเล็ม

⁵³ mas o povo dali não o recebeu porque se notava em seu semblante que ele ia para Jerusalém.

⁵⁴ เมื่อยากอบกับยอห์นสาวกของพระองค์หันจาอั้น ก็ถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ใค่หื้อหมู่เฮาขอไฟลงมาจากสวรรค์เผาหมู่เขาเหียดีก่อ”

⁵⁴ Ao verem isso, os discípulos Tiago e João perguntaram: "Senhor, queres que façamos cair fogo do céu para destruí-los? "

⁵⁵ พระองค์เหลียวหน้ามาว่าหื้อเขา

⁵⁵ Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu, dizendo: "Vocês não sabem de que espécie de espírito são, pois o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los";

⁵⁶ แล้วพระองค์กับหมู่สาวกก็เข้าไปแหมหมู่บ้านนึ่ง

⁵⁶ e foram para outro povoado.

⁵⁷ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกก่ำลังเตียวตางไป ก็มีคนนึ่งบอกพระองค์ว่า “ต้านไปตางใด ข้าพเจ้าขอตวยต้านไปตางนั้น”

⁵⁷ Quando andavam pelo caminho, um homem lhe disse: "Eu te seguirei por onde quer que fores".

⁵⁸ พระเยซูบอกเขาว่า “หมาไนยังมีฮูอยู่ นกในอากาศยังมีฮังนอน แต่บุตรมนุษย์บ่มีตี้จะซุกหัวนอน”

⁵⁸ Jesus respondeu: "As raposas têm suas tocas e as aves do céu têm seus ninhos, mas o Filho do homem não tem onde repousar a cabeça".

⁵⁹ พระองค์บอกแหมคนว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ” คนนั้นตอบว่า “พระองค์เจ้าข้า หื้อข้าพเจ้าปิ๊กไปฝังศพป้อก่อนเต๊อะ”

⁵⁹ A outro disse: "Siga-me". Mas o homem respondeu: "Senhor, deixa-me ir primeiro sepultar meu pai".

⁶⁰ พระเยซูบอกเขาต่อไปว่า “หื้อคนต๋ายฝังคนต๋ายเอาคนเดียวเต๊อะ แต่ต้านจงไปบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า”

⁶⁰ Jesus lhe disse: "Deixe que os mortos sepultem os seus próprios mortos; você, porém, vá e proclame o Reino de Deus".

⁶¹ แหมคนนึ่งบอกพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ ตั๋วเฮาจะไปตวยเหมือนกั๋น แต่ขอไปลาตังบ้านก่อน”

⁶¹ Ainda outro disse: "Vou seguir-te, Senhor, mas deixa-me primeiro voltar e me despedir da minha família".

⁶² พระเยซูจึงบอกเขาว่า “ใผก๋ำง้อนไถ แล้วงว้ายหน้าปิ๊กเหีย คนนั้นก็บ่เปิงสำหรับแผ่นดินของพระเจ้า”

⁶² Jesus respondeu: "Ninguém que põe a mão no arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus".

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia