Lucas 9

¹ พระเยซูฮ้องสาวกสิบสองคนมา แล้วหื้อสิทธิอำนาจหมู่เขาไล่ผีฮ้ายกับฮักษาโรคต่างๆ หื้อหายได้

¹ E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;

² แล้วพระองค์ส่งหมู่เขาออกไปบอกเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า กับฮักษาคนเจ็บป่วยตังหลายหื้อหาย

² e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.

³ พระองค์สั่งหมู่เขาว่า “บ่ต้องเอาอะหยังไปตวยเน่อ เจ้นไม้เต๊า ถง ของกิ๋น สตางค์ กาว่า เสื้อผ้าแหมผืน

³ E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.

⁴ ถ้าเข้าไปในเฮือนใด ก็หื้อย้างอยู่เฮือนนั้นจ๋นกว่าจะย้ายไป

⁴ E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.

⁵ หมู่บ้านใดบ่ยอมต้อนฮับต้าน เมื่อต้านออกจากหมู่บ้านนั้นไป หื้อปัดขี้ฝุ่นตี้ติดตี๋นต้านออกขว้างไว้หั้น เปื้อส่อหื้อหันว่าพระเจ้าบ่ปอใจ๋กับบ่ยอมฮับเขา”

⁵ E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.

⁶ หมู่สาวกก็ปากั๋นออกไปใคว่บ้านใคว่เมือง บอกข่าวดีกับฮักษาคนเจ็บป่วยกู้แห่งหื้อหาย

⁶ E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.

⁷ กษัตริย์เฮโรดตี้ปกครองแคว้นกาลิลีได้ยินเรื่องเหตุก๋ารณ์ตังหลายตี้พระเยซูกับสาวกได้เยียะ จึงสับสนขนาด ย้อนบางคนบอกว่ายอห์นเป๋นขึ้นจากความต๋ายแล้ว

⁷ E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,

⁸ บางคนว่าเป๋นเอลียาห์มาป๋ากฏ คนอื่นก็ว่าเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าในสมัยโบราณตี้เป๋นขึ้นจากความต๋าย

⁸ e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.

⁹ เฮโรดก็อู้ว่า “ยอห์นนั้นเฮาได้สั่งหื้อกกคอแล้ว แต่คนนี้ตี้เฮาได้ยินเรื่องของเขา เป๋นใผหา” แล้วเฮโรดจึงหาโอกาสตี้จะปะพระองค์

⁹ E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.

¹⁰ เมื่อหมู่อัครสาวกปิ๊กมาแล้ว เขารายงานพระเยซูเรื่องตี้หมู่เขาได้เยียะ พระองค์ก็ปาหมู่เขาแหละออกจากคนนัก ไปตังเมืองเบธไซดา

¹⁰ E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.

¹¹ แต่คนตังหลายฮู้จึงปากั๋นไปตวยหาพระองค์ พระองค์ก็ต้อนฮับเขา สอนเขาเถิงเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า ใผต้องก๋านหื้อพระองค์ฮักษาโรคพระองค์ก็ฮักษาหื้อ

¹¹ E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.

¹² ต๋อนเมื่อแลง สาวกสิบสองคนมาบอกพระองค์ว่า “บอกหื้อคนหมู่นี้ไปเซาะของกิ๋นกับเซาะตี้ย้างนอนกั๋นต๋ามบ้านไฮ่บ้านนาตึงหมู่บ้านต๋ำหมู่นี้เอาเต๊อะ ย้อนตี้นี่ทุรกั๋นดาร”

¹² E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.

¹³ พระองค์บอกหมู่สาวกว่า “หมู่ต้านไปเซาะของกิ๋นมาเลี้ยงหมู่เขาเหียก่า” หมู่เขาก็ว่า “เฮาบ่มีอะหยังนัก มีก้าเข้าหนมปังห้าก้อนกับป๋าสองตั๋วเต้าอั้น จะหื้อเฮาไปซื้อของกิ๋นสำหรับคนหมู่นี้กา”

¹³ Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.

¹⁴ ตี้อู้จาอี้ย้อนนับก้าป้อจายได้ประมาณห้าปันคน แล้วพระองค์จึงสั่งหมู่สาวกว่า “จัดหื้อคนตึงหมดนั่งลงเป๋นหมู่ๆ ละห้าสิบคน”

¹⁴ Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.

¹⁵ สาวกก็เยียะต๋ามกำสั่งคือจัดหื้อคนตึงหมดนั่งลง

¹⁵ E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.

¹⁶ พระองค์จึงฮับเข้าหนมปังห้าก้อนกับป๋าสองตั๋วนั้นมา แล้วแหงนหน้าขึ้นผ่อฟ้าสวรรค์ขอบพระคุณพระเจ้า แล้วก็หักส่งหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกคนตังหลาย

¹⁶ E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.

¹⁷ คนตึงหมดได้กิ๋นอิ่มกู้คน แล้วหมู่เขาเก็บของกิ๋นตี้เหลือได้สิบสองซ้าเต๋มๆ

¹⁷ E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.

¹⁸ วันนึ่ง เมื่อพระเยซูอธิษฐานอยู่คนเดียว หมู่สาวกก็อยู่ใก้ๆ พระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “คนตังหลายอู้กั๋นว่าเฮาเป๋นใผกา”

¹⁸ E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?

¹⁹ หมู่สาวกตอบว่า “บางคนว่า เป๋นยอห์นผู้หื้อบัพติศมา บางคนว่า เป๋นเอลียาห์ บางคนก็ว่า เป๋นคนนึ่งในหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าในสมัยโบราณตี้เป๋นขึ้นจากความต๋าย”

¹⁹ E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.

²⁰ พระองค์ถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านลอกึ๊ดว่าเฮาเป๋นใผ” เปโตรตอบพระองค์ว่า “พระองค์เป๋นพระคริสต์ของพระเจ้า”

²⁰ E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.

²¹ พระองค์สั่งหมู่สาวกบ่หื้อบอกเรื่องนี้กับใผ

²¹ E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,

²² แล้วบอกหมู่เขาว่า “บุตรมนุษย์จะต้องได้ฮับความตุ๊กทรมานหลายอย่าง หมู่คนเฒ่าคนแก่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต กับหมู่ธรรมาจ๋ารย์จะบ่ยอมฮับพระองค์ ในตี้สุดพระองค์จะถูกฆ่าต๋าย แต่หลังจากนั้นแหมสามวัน พระเจ้าจะเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

²² dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas

²³ พระองค์ก็บอกหื้อคนตังหลายว่า “ถ้าใผคนใดใค่เป๋นสาวกของเฮา ก็หื้อคนนั้นตัดอกตัดใจ๋ แบกไม้ก๋างเขนของตั๋วเก่า แล้วตวยเฮามากู้วัน

²³ E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.

²⁴ ย้อนว่าถ้าคนใดใค่ฮักษาจีวิตของตั๋วไว้ คนนั้นจะฮักษาจีวิตนั้นบ่ได้ก็จะต๋าย แต่ถ้าคนใดยอมสละจีวิตของตั๋วย้อนหันแก่เฮา คนนั้นจะมีจีวิตนิรันดร์

²⁴ Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.

²⁵ จะมีประโยชน์อะหยังถ้าได้เป๋นเจ้าของกู้สิ่งกู้อย่างในโลกนี้ แต่ต้องเสียจีวิตของตั๋วไปเหีย

²⁵ Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?

²⁶ ถ้าคนใดอายย้อนติดต๋ามเฮากับกำสอนของเฮา เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์ก็จะอายคนนั้นตวย เมื่อเฮาปิ๊กมาในโลกด้วยรัศมีของต้าน กับของพระบิดา ตึงของหมู่ทูตสวรรค์บริสุทธิ์

²⁶ Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e

²⁷ แต่เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า หมู่ต้านบางคนตี้ยืนอยู่ตี้นี่จะยังบ่ต๋ายเตื้อ จ๋นกว่าจะได้หันแผ่นดินของพระเจ้าเหียก่อน”

²⁷ E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.

²⁸ เมื่อพระเยซูอู้จาอั้นแล้วได้สักแปดวัน พระองค์ก็ปาเปโตร ยอห์น กับยากอบขึ้นไปบนดอยเปื้ออธิษฐาน

²⁸ E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.

²⁹ เมื่อพระองค์ก่ำลังอธิษฐานอยู่ หน้าของพระองค์ก็เปี่ยนไป เสื้อผ้าของพระองค์ก็ขาวจ๋นต้องต๋ามาบๆ

²⁹ E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.

³⁰ แล้วมีสองคนคือโมเสสกับเอลียาห์ก่ำลังอู้กับพระองค์

³⁰ E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,

³¹ ผู้ตี้มาป๋ากฏนั้นมีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ก่ำลังอู้กั๋นเถิงเรื่องความต๋ายของพระองค์ตี้จะเกิดขึ้นแต๊ในกรุงเยรูซาเล็ม ต๋ามความต้องก๋านของพระเจ้า

³¹ os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.

³² เปโตร ยากอบ ยอห์น ก่ำลังใค่หลับ เมื่อต๋าแจ้งขึ้นก็หันรัศมีของพระองค์ กับหันสองคนนั้นยืนอยู่กับพระองค์

³² E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.

³³ เมื่อสองคนนั้นก่ำลังจะลาพระองค์ เปโตรจึงอู้กับพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ เป๋นสิ่งดีแต๊ๆ ตี้หมู่เฮาได้มาอยู่ตี้นี่ หมู่เฮาจะแป๋งตูบไว้สามหลัง หื้ออาจ๋ารย์ โมเสส กับเอลียาห์คนละหลัง” เปโตรบ่ฮู้สึกตั๋วว่าได้อู้อะหยังไป

³³ E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.

³⁴ เมื่อเขาก่ำลังอู้อยู่นั้น มีเมฆหุ้มหมู่เขาไว้ เมื่ออยู่ในเมฆหมู่เขาก็กั๋ว

³⁴ E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.

³⁵ มีเสียงออกมาจากเมฆว่า “ต้านผู้นี้เป๋นลูกของเฮา เป๋นผู้ตี้เฮาเลือกไว้ หื้อเจื้อฟังต้านเต๊อะ”

³⁵ E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.

³⁶ เมื่อเสียงดักแล้ว เขาตึงสามก็หันก้าพระเยซูคนเดียวเต้าอั้น เหตุก๋ารณ์ตี้หมู่เขาหันนั้น หมู่เขาเก็บเรื่องนี้ไว้ กับบ่ได้บอกหื้อใผฮู้สักคน

³⁶ E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.

³⁷ เมื่อแจ้งเจ๊าแล้ว พระเยซูกับสาวกสามคนนั้นลงดอยมา มีคนจ๋ำนวนนักมาหาพระองค์

³⁷ E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.

³⁸ มีป้อจายคนนึ่งในคนตังหลายตี้มานั้นเอิ้นพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ ขอไปผ่อลูกข้าพเจ้าหน้อย ข้าพเจ้ามีลูกคนเดียวเต้าอั้น

³⁸ E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.

³⁹ ผีฮ้ายเข้าเขา เยียะหื้อเขาฮ้องเสียงดังบ่าเดี่ยวนั้นเลย กับโก้นลงจั๊กดิ้นจั๊กงอน้ำลายออกเต๋มปาก จ๋นเนื้อตั๋วม้านไปหมด ผีตึงบ่ออกจากเขาเลย

³⁹ Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.

⁴⁰ ข้าพเจ้าขอหมู่สาวกของต้านไล่ผีนั้นออก แต่หมู่เขาไล่มันออกบ่ได้”

⁴⁰ E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.

⁴¹ พระเยซูตอบว่า “เฮ่อ หมู่คนบ่มีความเจื้อกับเยียะบ่ดี เฮาจะอยู่กับหมู่สูกับจะต้องอดทนกับหมู่สูไปแผวไหน ปาลูกมานี่แล่”

⁴¹ E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.

⁴² เมื่อหละอ่อนคนนั้นก่ำลังมา ผีฮ้ายก็เยียะหื้อเขาจั๊กดิ้นจั๊กงอ แต่พระเยซูสั่งผีฮ้ายนั้นหื้อออกมา กับฮักษาหละอ่อนหื้อหายเป๋นปกติ แล้วหื้อป้อของเขาฮับไป

⁴² E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.

⁴³ คนตังหลายก็งืดในฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า

⁴³ E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as

⁴⁴ “ต้านตังหลายจ๋ำกำนี้ไว้เน่อ ว่าจะมีคนหักหลังบุตรมนุษย์ แล้วมอบพระองค์หื้ออยู่ในอำนาจของคน”

⁴⁴ Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.

⁴⁵ แต่หมู่สาวกบ่เข้าใจ๋กำอู้นั้น ย้อนพระเจ้ายังบ่เปิดเผยหื้อฮู้ เปื้อหมู่เขาจะยังบ่เข้าใจ๋เตื้อ แต่หมู่เขาก็บ่ก้าถามพระองค์

⁴⁵ Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.

⁴⁶ แล้วมีก๋านเถียงกั๋นเกิดขึ้นในหมู่สาวกว่า ในหมู่เขาใผจะเป๋นใหญ่ตี้สุด

⁴⁶ E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.

⁴⁷ พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขากึ๊ดอะหยัง จึงเอาหละอ่อนหน้อยคนนึ่งมายืนฮิมพระองค์

⁴⁷ Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si

⁴⁸ แล้วบอกหมู่เขาว่า “ใผคนใดตี้ต้อนฮับคนตี้เป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยจาอี้ย้อนหันแก่เฮา ก็เผียบเหมือนกับว่าคนนั้นได้ต้อนฮับเฮาตวย คนใดต้อนฮับเฮาคนนั้นก็ได้ต้อนฮับผู้ตี้ใจ๊เฮามา ย้อนว่าใผเล็กหน้อยตี้สุดในหมู่ต้าน คนนั้นละเป๋นใหญ่ตี้สุด”

⁴⁸ e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.

⁴⁹ ยอห์นบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ หมู่เฮาหันคนนึ่งไล่ผีออกในนามของพระองค์ หมู่เฮาก็ห้ามเขา ย้อนเขาบ่ใจ้หมู่เฮา”

⁴⁹ E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.

⁵⁰ พระเยซูบอกยอห์นว่า “บ่ต้องห้ามเขาเน่อ ย้อนว่าใผบ่ต่อต้านหมู่ต้าน เขาก็เป๋นหมู่ของต้านแล้ว”

⁵⁰ E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.

⁵¹ บ่ากองใก้เวลาตี้พระเจ้าจะฮับพระองค์ปิ๊กสวรรค์ พระองค์ก็ตั้งใจ๋แน่วแน่ตี้จะไปกรุงเยรูซาเล็ม

⁵¹ E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.

⁵² พระองค์ส่งบางคนล่วงหน้าไปบอกข่าวตี้หมู่บ้านจาวสะมาเรียก่อน เปื้อเกียมสิ่งต่างๆ หื้อพร้อมสำหรับพระองค์

⁵² E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.

⁵³ แต่จาวบ้านบ่ต้อนฮับพระองค์ ย้อนหันว่าพระองค์จะซื่อไปกรุงเยรูซาเล็ม

⁵³ Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.

⁵⁴ เมื่อยากอบกับยอห์นสาวกของพระองค์หันจาอั้น ก็ถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ใค่หื้อหมู่เฮาขอไฟลงมาจากสวรรค์เผาหมู่เขาเหียดีก่อ”

⁵⁴ E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?

⁵⁵ พระองค์เหลียวหน้ามาว่าหื้อเขา

⁵⁵ Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.

⁵⁶ แล้วพระองค์กับหมู่สาวกก็เข้าไปแหมหมู่บ้านนึ่ง

⁵⁶ Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.

⁵⁷ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกก่ำลังเตียวตางไป ก็มีคนนึ่งบอกพระองค์ว่า “ต้านไปตางใด ข้าพเจ้าขอตวยต้านไปตางนั้น”

⁵⁷ E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.

⁵⁸ พระเยซูบอกเขาว่า “หมาไนยังมีฮูอยู่ นกในอากาศยังมีฮังนอน แต่บุตรมนุษย์บ่มีตี้จะซุกหัวนอน”

⁵⁸ E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.

⁵⁹ พระองค์บอกแหมคนว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ” คนนั้นตอบว่า “พระองค์เจ้าข้า หื้อข้าพเจ้าปิ๊กไปฝังศพป้อก่อนเต๊อะ”

⁵⁹ E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.

⁶⁰ พระเยซูบอกเขาต่อไปว่า “หื้อคนต๋ายฝังคนต๋ายเอาคนเดียวเต๊อะ แต่ต้านจงไปบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า”

⁶⁰ Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.

⁶¹ แหมคนนึ่งบอกพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ ตั๋วเฮาจะไปตวยเหมือนกั๋น แต่ขอไปลาตังบ้านก่อน”

⁶¹ Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.

⁶² พระเยซูจึงบอกเขาว่า “ใผก๋ำง้อนไถ แล้วงว้ายหน้าปิ๊กเหีย คนนั้นก็บ่เปิงสำหรับแผ่นดินของพระเจ้า”

⁶² E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia