Lucas 6

¹ ในวันสะบาโตวันนึ่ง พระเยซูก่ำลังเตียวลัดก๋างโต้ง หมู่สาวกของพระองค์ก็เด็ดงวงข้าวมาเก็ดกิ๋นกั๋น

¹ Num sábado, Jesus estava atravessando uma plantação de trigo. Os seus discípulos começaram a colher e a debulhar espigas, e a comer os grãos de trigo.

² บางคนในหมู่ฟาริสีถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านเยียะในสิ่งตี้ห้ามเยียะในวันสะบาโต”

² Então alguns fariseus perguntaram: — Por que é que vocês estão fazendo uma coisa que a nossa

³ พระเยซูจึงตอบเขาว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์เรื่องตี้กษัตริย์ดาวิดเยียะเมื่อต้านกับหมู่ตี้มาตวยใค่อยากกิ๋นข้าวกา

³ Jesus respondeu:

⁴ ต้านเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า แล้วกิ๋นเข้าหนมปังตี้ตั้งถวายพระเจ้า แล้วยังเอาหื้อหมู่คนตี้มาตวยกั๋นกิ๋นตวย เซิ่งต๋ามกฎห้ามบ่หื้อใผกิ๋นนอกจากปุโรหิตเต้าอั้นตี้กิ๋นได้”

⁴ Ele entrou na casa de Deus, pegou os pães oferecidos a Deus, comeu e deu também aos seus companheiros. No entanto é contra a nossa Lei alguém comer desses pães; somente os sacerdotes têm o direito de fazer isso.

⁵ พระองค์จึงบอกหมู่ฟาริสีว่า “เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์เป๋นใหญ่เหลือวันสะบาโต”

⁵ E Jesus terminou, dizendo:

⁶ ในวันสะบาโตแหมวันนึ่ง พระเยซูเข้าไปในธรรมศาลาของจาวยิวแล้วสั่งสอน มีคนนึ่งมือขวาลีบได้เข้าไปฟังตวย

⁶ Num outro sábado Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita aleijada.

⁷ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีก็ปากั๋นถ้าผ่อว่า พระองค์จะฮักษาเขาในวันสะบาโตก่อ เปื้อจะหาเหตุนาบโต้ษพระองค์

⁷ Alguns mestres da Lei e alguns fariseus ficaram espiando Jesus com atenção para ver se ele ia curar alguém no sábado. Pois queriam arranjar algum motivo para o acusar de desobedecer à Lei .

⁸ แต่พระองค์ฮู้ว่าเขากึ๊ดจาใด จึงอู้กับคนมือลีบคนนั้นว่า “ลุกยืนขึ้นส่องหน้าคนตังหลาย” เขาก็ลุกยืนขึ้น

⁸ Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e por isso disse para o homem que tinha a mão aleijada: O homem se levantou e ficou em pé.

⁹ แล้วพระเยซูก็อู้กับคนตังหลายว่า “เฮาจะถามต้านตังหลายว่า ควรจะเยียะก๋านดีกาว่าเยียะก๋านฮ้ายในวันสะบาโต จะจ้วยจีวิตกาว่าจะทำลายจีวิต”

⁹ Então Jesus disse:

¹⁰ แล้วพระองค์ผ่อไปตี้กู้คนตี้อยู่หั้น บอกคนมือลีบว่า “เหยียดมือของเจ้าออกมา” เขาก็เยียะตวยต๋าม แล้วมือของเขาก็หายเป๋นปกติ

¹⁰ Jesus olhou para todos os que estavam em volta dele e disse para o homem: O homem estendeu a mão, e ela sarou.

¹¹ หมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็โขดหื้อพระเยซู จึงเปิ็กษากั๋นว่าจะเยียะจาใดกับพระองค์ดี

¹¹ Aí os mestres da Lei e os fariseus ficaram furiosos e começaram a conversar sobre o que poderiam fazer contra Jesus.

¹² ต๋อนนั้นพระเยซูขึ้นไปบนดอยม่อนนึ่งเปื้ออธิษฐาน แล้วได้อธิษฐานต่อพระเจ้าคืนฮุ่ง

¹² Naquela ocasião Jesus subiu um monte para orar e passou a noite orando a Deus.

¹³ แจ้งแล้วพระองค์ก็ฮ้องหมู่สาวกมาหา แล้วเลือกเอาสิบสองคนออกจากหมู่สาวกนั้น แล้วฮ้องหมู่เขาว่าหมู่อัครสาวก

¹³ Quando amanheceu, chamou os seus discípulos e escolheu doze deles. E deu o nome de apóstolos a estes doze:

¹⁴ คือซีโมนตี้พระองค์ฮ้องแหมจื้อว่า เปโตร อันดรูว์น้องบ่าวของเปโตร ยากอบ ยอห์น ฟีลิป บารโธโลมิว

¹⁴ Simão, em quem pôs o nome de Pedro, e o seu irmão André; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;

¹⁵ มัทธิวโธมัส ยากอบลูกบ่าวของอัลเฟอัส ซีโมน ตี้เป๋นคนของพรรคจ้าดนิยม

¹⁵ Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Simão, o nacionalista;

¹⁶ ยูดาสลูกบ่าวของยากอบ กับยูดาส อิสคาริโอทต๋อนเมื่อลูนคนนี้ได้หักหลังพระเยซู

¹⁶ Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que foi o traidor.

¹⁷ แล้วพระเยซูกับหมู่อัครสาวกก็ลงมายืนในตี้เปียงแห่งนึ่ง พร้อมตึงหมู่สาวกของพระองค์กับแหมหลายคนตี้มาจากใคว่แคว้นยูเดีย กรุงเยรูซาเล็ม กับเมืองต่างๆ ฮิมฝั่งทะเลคือเมืองไทระกับเมืองไซดอน เปื้อจะฟังพระองค์

¹⁷ Jesus desceu do monte com eles e parou com muitos dos seus seguidores num lugar plano. Uma grande multidão estava ali. Era gente de toda a Judeia, de Jerusalém e das cidades de Tiro e Sidom , que ficam na beira do mar.

¹⁸ กับหื้อพระองค์ฮักษาโรคของหมู่เขา หมู่คนตี้ต้องทนตุ๊กย้อนผีฮ้ายเข้า พระเยซูก็ฮักษาหื้อหาย

¹⁸ Eles tinham vindo para ouvir Jesus e para serem curados das suas doenças. Os que estavam atormentados por espíritos maus também vieram e foram curados.

¹⁹ คนตังหลายต่างคนก็ต่างพยายามตี้จะถูกตั๋วพระเยซู ย้อนมีฤทธิ์ซ่านออกจากพระองค์ฮักษาโรคของหมู่เขาหื้อหายกู้คน

¹⁹ Todos queriam tocar em Jesus porque dele saía um poder que curava todas as pessoas.

²⁰ พระเยซูผ่อหน้าหมู่สาวกของพระองค์ อู้กับหมู่เขาว่า

²⁰ Jesus olhou para os seus discípulos e disse:

²¹ หมู่ต้านตี้กั้นอยากในเวลานี้ พระเจ้าโผดหื้อหมู่ต้านเป๋นสุข

²¹ — Felizes são vocês que agora têm fome,

²² พระเจ้าโผดหื้อหมู่ต้านเป๋นสุข เมื่อคนตังหลายจังหมู่ต้าน

²² — Felizes são vocês quando os odiarem, rejeitarem, insultarem e disserem que vocês são maus por serem seguidores do

²³ เมื่อเกิดจาอั้นขึ้น ต้านตังหลายจงจื้นจมยินดีวิดๆ เต้นๆ เต๊อะ ย้อนว่าพระเจ้ามีรางวัลอันยิ่งใหญ่ไว้ในสวรรค์สำหรับหมู่ต้าน เซิ่งก็เหมือนเดียวกั๋นกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้โดนป้ออุ๊ยแม่หม่อนเยียะอย่างเดียวกั๋น

²³ Fiquem felizes e muito alegres quando isso acontecer, pois uma grande recompensa está guardada no céu para vocês. Pois os antepassados dessas pessoas fizeram essas mesmas coisas com os

²⁴ แต่ความฉิบหายก็จะเกิดกับเจ้าตังหลายตี้ร่ำรวย

²⁴ — Mas ai de vocês que agora são ricos,

²⁵ ความฉิบหายก็เกิดกับเจ้าตังหลายตี้ได้กิ๋นอิ่มเวลานี้

²⁵ — Ai de vocês que agora têm tudo,

²⁶ ความฉิบหายก็เกิดกับเจ้าตังหลายตี้หมู่คนยกย่องว่าเจ้าเป๋นคนดี

²⁶ — Ai de vocês quando todos os elogiarem, pois os antepassados dessas pessoas também elogiaram os falsos profetas.

²⁷ “แต่เฮาบอกหื้อต้านตังหลายตี้ก่ำลังฟังอยู่ว่า จงฮักศัตรู๋ของต้าน จงเยียะดีกับคนตี้จังต้าน

²⁷ — Mas eu digo a vocês que estão me ouvindo: amem os seus inimigos e façam o bem para os que odeiam vocês.

²⁸ จงปั๋นปอนคนตี้แจ้งด่าต้าน จงอธิษฐานเผื่อคนตี้เยียะฮ้ายต่อต้าน

²⁸ Desejem o bem para aqueles que os amaldiçoam e orem em favor daqueles que maltratam vocês.

²⁹ ถ้าใผคนใดตบแก้มของต้านเผิกนึ่ง ก็หื้อบิ่นแหมเผิกนึ่งหื้อเขาแหม ใผเอาเสื้อคุมต้านไป ถ้าเขาจะเอาเสื้อแหมก็หื้อเขาไปเต๊อะ

²⁹ Se alguém lhe der um tapa na cara, vire o outro lado para ele bater também. Se alguém tomar a sua

³⁰ ถ้าใผมาขออะหยังจากต้าน ก็หื้อเขาไปเต๊อะ กับเมื่อใผเอาอะหยังของต้านไป ก็บ่ถ้าทวงคืน

³⁰ Dê sempre a qualquer um que lhe pedir alguma coisa; e, quando alguém tirar o que é seu, não peça de volta.

³¹ หื้อเยียะต่อคนอื่น อย่างตี้ต้านต้องก๋านหื้อคนอื่นเยียะต่อต้านจาอั้น

³¹ Façam aos outros a mesma coisa que querem que eles façam a vocês.

³² “ถ้าต้านตังหลายฮักก้าคนตี้ฮักต้านเต้าอั้น จะได้บุญคุณอะหยัง คนบ่ดีคนบาปตังหลาย ก็ฮักคนตี้ฮักเขาเหมือนกั๋น

³² — Se vocês amam somente aqueles que os amam, o que é que estão fazendo de mais? Até as pessoas de má fama amam as pessoas que as amam.

³³ ถ้าต้านเยียะดีกับคนตี้เยียะดีกับต้านเต้าอั้น จะบุญคุณอะหยัง คนบาปตังหลายก็เยียะอย่างเดียวกั๋น

³³ E, se vocês fazem o bem somente para aqueles que lhes fazem o bem, o que é que estão fazendo de mais? Até as pessoas de má fama fazem isso.

³⁴ ถ้าต้านตังหลายหื้อยืมก้าคนตี้ต้านฮู้ว่าจะได้คืนเต้าอั้น จะได้บุญคุณอะหยัง คนบาปตังหลายก็หื้อคนบาปยืมโดยคาดว่าจะฮับคืนอย่างเดียวกั๋น

³⁴ E, se vocês emprestam somente para aqueles que vocês acham que vão lhes pagar, o que é que estão fazendo de mais? Até as pessoas de má fama emprestam aos que têm má fama, para receber de volta o que emprestaram.

³⁵ แต่จงฮักศัตรู๋ของต้านตังหลาย กับเยียะดีกับเขา จงหื้อเขายืมไปโดยบ่ต้องห่วงว่าจะได้คืน แล้วต้านจะได้ฮับรางวัลยิ่งใหญ่ในสวรรค์ จะได้เป๋นลูกของพระเจ้าผู้สูงสุด ย้อนพระองค์โผดตึงคนตี้อกตัญญู ตึงคนบ่ดี

³⁵ Façam o contrário: amem os seus inimigos e façam o bem para eles. Emprestem e não esperem receber de volta o que emprestaram e assim vocês terão uma grande recompensa e serão filhos do Deus Altíssimo. Façam isso porque ele é bom também para os ingratos e maus.

³⁶ ต้านตังหลายจงมีความเมตต๋ากรุณา เหมือนพระบิดาของต้านมีความเมตต๋ากรุณา

³⁶ Tenham misericórdia dos outros, assim como o Pai de vocês tem misericórdia de vocês.

³⁷ “บ่ดีตัดสินใผ แล้วเขาก็จะบ่ตัดสินต้าน บ่ถ้าตัดสินลงโต้ษใผ แล้วเขาก็จะบ่ตัดสินลงโต้ษต้าน จงยกโต้ษหื้อเขา แล้วเขาก็จะยกโต้ษหื้อต้าน

³⁷ — Não julguem os outros, e Deus não julgará vocês. Não condenem os outros, e Deus não condenará vocês. Perdoem os outros, e Deus perdoará vocês.

³⁸ จงหื้อกับคนอื่น แล้วพระเจ้าก็จะหื้อกับต้าน ต้านจะได้ฮับตวงจ๋นสวดจ๋นล้นต๋าง ย้อนว่าต้านใจ๊ต๋างแก่นใดตวงหื้อคนอื่น พระเจ้าก็จะใจ๊ต๋างแก่นนั้นตวงหื้อต้านเหมือนกั๋น”

³⁸ Deem aos outros, e Deus dará a vocês. Ele será generoso, e as bênçãos que ele lhes dará serão tantas, que vocês não poderão segurá-las nas suas mãos. A mesma medida que vocês usarem para medir os outros Deus usará para medir vocês.

³⁹ พระเยซูอู้กับหมู่เขาเป๋นกำเผียบว่า “คนต๋าบอดจู๋งคนต๋าบอดได้กา ตึงสองคนจะบ่ตกขุมตกบ่อกา

³⁹ E Jesus fez estas comparações:

⁴⁰ ลูกศิษย์บ่ใหญ่เหลือครู แต่ลูกศิษย์ตี้ฮับก๋านเฝิ็กสอนจบแล้วก็จะเป๋นเหมือนครูของเขา

⁴⁰ Nenhum aluno é mais importante do que o seu professor. Porém, quando tiver terminado os estudos, o aluno ficará igual ao seu professor.

⁴¹ “เป๋นจาใดต้านผ่อหันขี้ฝุ่นตี้อยู่ในต๋าปี้น้องของต้าน แต่ไม้ตึงดุ้นอยู่ในต๋าตั๋วเก่าผ่อบ่หัน

⁴¹ — Por que é que você vê o cisco que está no olho do seu irmão e não repara na trave de madeira que está no seu próprio olho?

⁴² เป๋นจาใดต้านอู้กับหมู่ปี้น้องของต้านว่า ‘น้องเหย หื้อเฮาเขี่ยขี้ฝุ่นออกจากต๋าของเจ้าเนาะ’ แต่ตี้ไหนได้มีไม้ตึงดุ้นอยู่ในต๋าตั๋วเก่าก็บ่หัน คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด หื้อจั๊กไม้ดุ้นออกจากต๋าตั๋วเก่าเหียก่อน แล้วจะได้ผ่อหันถี่ๆ ก่อนตี้จะไปเขี่ยขี้ฝุ่นออกจากต๋าของปี้น้องได้

⁴² Como é que você pode dizer ao seu irmão: “Me deixe tirar esse cisco do seu olho”, se você não repara na trave que está no seu próprio olho? Hipócrita! Tire primeiro a trave que está no seu olho e então poderá ver bem para tirar o cisco que está no olho do seu irmão.

⁴³ “เก๊าไม้ดีก็ออกหน่วยดี เก๊าไม้บ่ดีก็ออกหน่วยบ่ดี

⁴³ — A árvore boa não dá frutas ruins, assim como a árvore que não presta não dá frutas boas.

⁴⁴ เฮาจะฮู้ว่าเก๊าไม้ดีกาว่าบ่ดี ก็ผ่อตี้หน่วยของมัน บ่มีใผเกยเก็บหน่วยบ่าเดื่อจากเก๊าไม้ตี้มีหนาม กาว่าเก็บองุ่นจากเก๊าหญ้าตี้มีหนาม

⁴⁴ Pois cada árvore é conhecida pelas frutas que ela produz. Não é possível colher figos de espinheiros, nem colher uvas de pés de urtiga.

⁴⁵ คนดีก็มีสิ่งดีๆ ในใจ๋แล้วก็จะอู้แต่สิ่งดีออกมา แต่คนบ่ดีก็มีสิ่งบ่ดีในใจ๋กับจะอู้สิ่งบ่ดีออกมาเหมือนกั๋น ย้อนในใจ๋เป๋นจาใดปากก็อู้มาจาอั้น

⁴⁵ A pessoa boa tira o bem do depósito de coisas boas que tem no seu coração. E a pessoa má tira o mal do seu depósito de coisas más. Pois a boca fala do que o coração está cheio.

⁴⁶ “เป๋นจาใดต้านตังหลายฮ้องเฮาว่า องค์พระผู้เป๋นเจ้า แต่หมู่ต้านก็บ่เยียะต๋ามตี้เฮาสอนนั้น

⁴⁶ — Por que vocês me chamam “Senhor, Senhor” e não fazem o que eu digo?

⁴⁷ กู้คนตี้มาหาเฮากับฟังกำสอนของเฮา แล้วเยียะตวยต๋ามกำสอนนั้น เฮาจะบอกหื้อต้านตังหลายฮู้ว่าเขาเผียบเหมือนใผ

⁴⁷ Eu vou mostrar a vocês com quem se parece a pessoa que vem e ouve a minha mensagem e é obediente a ela.

⁴⁸ เขาเผียบเหมือนคนตี้แป๋งเฮือน เขาขุดขุมเลิ็กวางฐานไว้บนบ่าหิน เมื่อน้ำท่วม สายน้ำเจี้ยวตั้งใส่เฮือนนั้น เฮือนก็บ่ไหวบ่เฟือน ย้อนได้แป๋งไว้อย่างมั่นคง

⁴⁸ Essa pessoa é como um homem que, quando construiu uma casa, cavou bem fundo e pôs o alicerce na rocha. O rio ficou cheio, e as suas águas bateram contra aquela casa; porém ela não se abalou porque havia sido bem-construída.

⁴⁹ แต่คนตี้ได้ฟังกำสอนของเฮา แล้วก็บ่ได้เยียะตวยต๋าม เขาก็เผียบเหมือนคนนึ่งแป๋งเฮือนบนดิน ขุดขุมวางฐานไว้บ่เลิ็ก เมื่อมีน้ำท่วม สายน้ำไหลแฮงตั้งใส่เฮือนนั้น เฮือนนั้นก็จะหลุจะปังลงตันที เสียหายหมด”

⁴⁹ Mas quem ouve a minha mensagem e não é obediente a ela é como o homem que construiu uma casa na terra, sem alicerce. Quando a água bateu contra aquela casa, ela caiu logo e ficou totalmente destruída.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia