Lucas 6

¹ ในวันสะบาโตวันนึ่ง พระเยซูก่ำลังเตียวลัดก๋างโต้ง หมู่สาวกของพระองค์ก็เด็ดงวงข้าวมาเก็ดกิ๋นกั๋น

¹ E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.

² บางคนในหมู่ฟาริสีถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านเยียะในสิ่งตี้ห้ามเยียะในวันสะบาโต”

² Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?

³ พระเยซูจึงตอบเขาว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์เรื่องตี้กษัตริย์ดาวิดเยียะเมื่อต้านกับหมู่ตี้มาตวยใค่อยากกิ๋นข้าวกา

³ E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?

⁴ ต้านเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า แล้วกิ๋นเข้าหนมปังตี้ตั้งถวายพระเจ้า แล้วยังเอาหื้อหมู่คนตี้มาตวยกั๋นกิ๋นตวย เซิ่งต๋ามกฎห้ามบ่หื้อใผกิ๋นนอกจากปุโรหิตเต้าอั้นตี้กิ๋นได้”

⁴ Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?

⁵ พระองค์จึงบอกหมู่ฟาริสีว่า “เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์เป๋นใหญ่เหลือวันสะบาโต”

⁵ Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.

⁶ ในวันสะบาโตแหมวันนึ่ง พระเยซูเข้าไปในธรรมศาลาของจาวยิวแล้วสั่งสอน มีคนนึ่งมือขวาลีบได้เข้าไปฟังตวย

⁶ Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.

⁷ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีก็ปากั๋นถ้าผ่อว่า พระองค์จะฮักษาเขาในวันสะบาโตก่อ เปื้อจะหาเหตุนาบโต้ษพระองค์

⁷ E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.

⁸ แต่พระองค์ฮู้ว่าเขากึ๊ดจาใด จึงอู้กับคนมือลีบคนนั้นว่า “ลุกยืนขึ้นส่องหน้าคนตังหลาย” เขาก็ลุกยืนขึ้น

⁸ Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.

⁹ แล้วพระเยซูก็อู้กับคนตังหลายว่า “เฮาจะถามต้านตังหลายว่า ควรจะเยียะก๋านดีกาว่าเยียะก๋านฮ้ายในวันสะบาโต จะจ้วยจีวิตกาว่าจะทำลายจีวิต”

⁹ Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?

¹⁰ แล้วพระองค์ผ่อไปตี้กู้คนตี้อยู่หั้น บอกคนมือลีบว่า “เหยียดมือของเจ้าออกมา” เขาก็เยียะตวยต๋าม แล้วมือของเขาก็หายเป๋นปกติ

¹⁰ E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.

¹¹ หมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็โขดหื้อพระเยซู จึงเปิ็กษากั๋นว่าจะเยียะจาใดกับพระองค์ดี

¹¹ Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.

¹² ต๋อนนั้นพระเยซูขึ้นไปบนดอยม่อนนึ่งเปื้ออธิษฐาน แล้วได้อธิษฐานต่อพระเจ้าคืนฮุ่ง

¹² Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.

¹³ แจ้งแล้วพระองค์ก็ฮ้องหมู่สาวกมาหา แล้วเลือกเอาสิบสองคนออกจากหมู่สาวกนั้น แล้วฮ้องหมู่เขาว่าหมู่อัครสาวก

¹³ Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:

¹⁴ คือซีโมนตี้พระองค์ฮ้องแหมจื้อว่า เปโตร อันดรูว์น้องบ่าวของเปโตร ยากอบ ยอห์น ฟีลิป บารโธโลมิว

¹⁴ Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;

¹⁵ มัทธิวโธมัส ยากอบลูกบ่าวของอัลเฟอัส ซีโมน ตี้เป๋นคนของพรรคจ้าดนิยม

¹⁵ Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;

¹⁶ ยูดาสลูกบ่าวของยากอบ กับยูดาส อิสคาริโอทต๋อนเมื่อลูนคนนี้ได้หักหลังพระเยซู

¹⁶ Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.

¹⁷ แล้วพระเยซูกับหมู่อัครสาวกก็ลงมายืนในตี้เปียงแห่งนึ่ง พร้อมตึงหมู่สาวกของพระองค์กับแหมหลายคนตี้มาจากใคว่แคว้นยูเดีย กรุงเยรูซาเล็ม กับเมืองต่างๆ ฮิมฝั่งทะเลคือเมืองไทระกับเมืองไซดอน เปื้อจะฟังพระองค์

¹⁷ E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;

¹⁸ กับหื้อพระองค์ฮักษาโรคของหมู่เขา หมู่คนตี้ต้องทนตุ๊กย้อนผีฮ้ายเข้า พระเยซูก็ฮักษาหื้อหาย

¹⁸ e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.

¹⁹ คนตังหลายต่างคนก็ต่างพยายามตี้จะถูกตั๋วพระเยซู ย้อนมีฤทธิ์ซ่านออกจากพระองค์ฮักษาโรคของหมู่เขาหื้อหายกู้คน

¹⁹ E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.

²⁰ พระเยซูผ่อหน้าหมู่สาวกของพระองค์ อู้กับหมู่เขาว่า

²⁰ Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.

²¹ หมู่ต้านตี้กั้นอยากในเวลานี้ พระเจ้าโผดหื้อหมู่ต้านเป๋นสุข

²¹ Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.

²² พระเจ้าโผดหื้อหมู่ต้านเป๋นสุข เมื่อคนตังหลายจังหมู่ต้าน

²² Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.

²³ เมื่อเกิดจาอั้นขึ้น ต้านตังหลายจงจื้นจมยินดีวิดๆ เต้นๆ เต๊อะ ย้อนว่าพระเจ้ามีรางวัลอันยิ่งใหญ่ไว้ในสวรรค์สำหรับหมู่ต้าน เซิ่งก็เหมือนเดียวกั๋นกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้โดนป้ออุ๊ยแม่หม่อนเยียะอย่างเดียวกั๋น

²³ Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.

²⁴ แต่ความฉิบหายก็จะเกิดกับเจ้าตังหลายตี้ร่ำรวย

²⁴ Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.

²⁵ ความฉิบหายก็เกิดกับเจ้าตังหลายตี้ได้กิ๋นอิ่มเวลานี้

²⁵ Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.

²⁶ ความฉิบหายก็เกิดกับเจ้าตังหลายตี้หมู่คนยกย่องว่าเจ้าเป๋นคนดี

²⁶ Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.

²⁷ “แต่เฮาบอกหื้อต้านตังหลายตี้ก่ำลังฟังอยู่ว่า จงฮักศัตรู๋ของต้าน จงเยียะดีกับคนตี้จังต้าน

²⁷ Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,

²⁸ จงปั๋นปอนคนตี้แจ้งด่าต้าน จงอธิษฐานเผื่อคนตี้เยียะฮ้ายต่อต้าน

²⁸ bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.

²⁹ ถ้าใผคนใดตบแก้มของต้านเผิกนึ่ง ก็หื้อบิ่นแหมเผิกนึ่งหื้อเขาแหม ใผเอาเสื้อคุมต้านไป ถ้าเขาจะเอาเสื้อแหมก็หื้อเขาไปเต๊อะ

²⁹ Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.

³⁰ ถ้าใผมาขออะหยังจากต้าน ก็หื้อเขาไปเต๊อะ กับเมื่อใผเอาอะหยังของต้านไป ก็บ่ถ้าทวงคืน

³⁰ Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.

³¹ หื้อเยียะต่อคนอื่น อย่างตี้ต้านต้องก๋านหื้อคนอื่นเยียะต่อต้านจาอั้น

³¹ Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.

³² “ถ้าต้านตังหลายฮักก้าคนตี้ฮักต้านเต้าอั้น จะได้บุญคุณอะหยัง คนบ่ดีคนบาปตังหลาย ก็ฮักคนตี้ฮักเขาเหมือนกั๋น

³² Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.

³³ ถ้าต้านเยียะดีกับคนตี้เยียะดีกับต้านเต้าอั้น จะบุญคุณอะหยัง คนบาปตังหลายก็เยียะอย่างเดียวกั๋น

³³ E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.

³⁴ ถ้าต้านตังหลายหื้อยืมก้าคนตี้ต้านฮู้ว่าจะได้คืนเต้าอั้น จะได้บุญคุณอะหยัง คนบาปตังหลายก็หื้อคนบาปยืมโดยคาดว่าจะฮับคืนอย่างเดียวกั๋น

³⁴ E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.

³⁵ แต่จงฮักศัตรู๋ของต้านตังหลาย กับเยียะดีกับเขา จงหื้อเขายืมไปโดยบ่ต้องห่วงว่าจะได้คืน แล้วต้านจะได้ฮับรางวัลยิ่งใหญ่ในสวรรค์ จะได้เป๋นลูกของพระเจ้าผู้สูงสุด ย้อนพระองค์โผดตึงคนตี้อกตัญญู ตึงคนบ่ดี

³⁵ Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.

³⁶ ต้านตังหลายจงมีความเมตต๋ากรุณา เหมือนพระบิดาของต้านมีความเมตต๋ากรุณา

³⁶ Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.

³⁷ “บ่ดีตัดสินใผ แล้วเขาก็จะบ่ตัดสินต้าน บ่ถ้าตัดสินลงโต้ษใผ แล้วเขาก็จะบ่ตัดสินลงโต้ษต้าน จงยกโต้ษหื้อเขา แล้วเขาก็จะยกโต้ษหื้อต้าน

³⁷ Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.

³⁸ จงหื้อกับคนอื่น แล้วพระเจ้าก็จะหื้อกับต้าน ต้านจะได้ฮับตวงจ๋นสวดจ๋นล้นต๋าง ย้อนว่าต้านใจ๊ต๋างแก่นใดตวงหื้อคนอื่น พระเจ้าก็จะใจ๊ต๋างแก่นนั้นตวงหื้อต้านเหมือนกั๋น”

³⁸ Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.

³⁹ พระเยซูอู้กับหมู่เขาเป๋นกำเผียบว่า “คนต๋าบอดจู๋งคนต๋าบอดได้กา ตึงสองคนจะบ่ตกขุมตกบ่อกา

³⁹ E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?

⁴⁰ ลูกศิษย์บ่ใหญ่เหลือครู แต่ลูกศิษย์ตี้ฮับก๋านเฝิ็กสอนจบแล้วก็จะเป๋นเหมือนครูของเขา

⁴⁰ Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.

⁴¹ “เป๋นจาใดต้านผ่อหันขี้ฝุ่นตี้อยู่ในต๋าปี้น้องของต้าน แต่ไม้ตึงดุ้นอยู่ในต๋าตั๋วเก่าผ่อบ่หัน

⁴¹ Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?

⁴² เป๋นจาใดต้านอู้กับหมู่ปี้น้องของต้านว่า ‘น้องเหย หื้อเฮาเขี่ยขี้ฝุ่นออกจากต๋าของเจ้าเนาะ’ แต่ตี้ไหนได้มีไม้ตึงดุ้นอยู่ในต๋าตั๋วเก่าก็บ่หัน คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด หื้อจั๊กไม้ดุ้นออกจากต๋าตั๋วเก่าเหียก่อน แล้วจะได้ผ่อหันถี่ๆ ก่อนตี้จะไปเขี่ยขี้ฝุ่นออกจากต๋าของปี้น้องได้

⁴² Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.

⁴³ “เก๊าไม้ดีก็ออกหน่วยดี เก๊าไม้บ่ดีก็ออกหน่วยบ่ดี

⁴³ Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.

⁴⁴ เฮาจะฮู้ว่าเก๊าไม้ดีกาว่าบ่ดี ก็ผ่อตี้หน่วยของมัน บ่มีใผเกยเก็บหน่วยบ่าเดื่อจากเก๊าไม้ตี้มีหนาม กาว่าเก็บองุ่นจากเก๊าหญ้าตี้มีหนาม

⁴⁴ Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.

⁴⁵ คนดีก็มีสิ่งดีๆ ในใจ๋แล้วก็จะอู้แต่สิ่งดีออกมา แต่คนบ่ดีก็มีสิ่งบ่ดีในใจ๋กับจะอู้สิ่งบ่ดีออกมาเหมือนกั๋น ย้อนในใจ๋เป๋นจาใดปากก็อู้มาจาอั้น

⁴⁵ O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.

⁴⁶ “เป๋นจาใดต้านตังหลายฮ้องเฮาว่า องค์พระผู้เป๋นเจ้า แต่หมู่ต้านก็บ่เยียะต๋ามตี้เฮาสอนนั้น

⁴⁶ E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?

⁴⁷ กู้คนตี้มาหาเฮากับฟังกำสอนของเฮา แล้วเยียะตวยต๋ามกำสอนนั้น เฮาจะบอกหื้อต้านตังหลายฮู้ว่าเขาเผียบเหมือนใผ

⁴⁷ Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:

⁴⁸ เขาเผียบเหมือนคนตี้แป๋งเฮือน เขาขุดขุมเลิ็กวางฐานไว้บนบ่าหิน เมื่อน้ำท่วม สายน้ำเจี้ยวตั้งใส่เฮือนนั้น เฮือนก็บ่ไหวบ่เฟือน ย้อนได้แป๋งไว้อย่างมั่นคง

⁴⁸ É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.

⁴⁹ แต่คนตี้ได้ฟังกำสอนของเฮา แล้วก็บ่ได้เยียะตวยต๋าม เขาก็เผียบเหมือนคนนึ่งแป๋งเฮือนบนดิน ขุดขุมวางฐานไว้บ่เลิ็ก เมื่อมีน้ำท่วม สายน้ำไหลแฮงตั้งใส่เฮือนนั้น เฮือนนั้นก็จะหลุจะปังลงตันที เสียหายหมด”

⁴⁹ Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia