Lucas 2

¹ ต๋อนนั้นจักรพรรดิออกัสตัส มีกำสั่งหื้อมีก๋านจดทะเบียนสำมะโนครัวใคว่อาณาจักรโรม

¹ Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.

² ก๋านจดทะเบียนสำมะโนครัวนี้เป๋นเตื้อตี้นึ่งตี้เกิดขึ้นต๋อนคีรินิอัสเป๋นเจ้าเมืองแคว้นซีเรีย

² Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.

³ คนตังหลายก็ปากั๋นไปจดทะเบียนตี้เมืองของต๋น

³ Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.

⁴ โยเซฟก็ออกจากเมืองนาซาเร็ธแคว้นกาลิลี ขึ้นไปเมืองเบธเลเฮมตี้เป๋นบ้านเกิดของกษัตริย์ดาวิดในแคว้นยูเดีย ย้อนว่าโยเซฟเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด

⁴ Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,

⁵ เขาปามารีย์ตี้หมั้นไว้กับต๊องแก่ใก้จะเกิดไปตวย เปื้อจะขึ้นทะเบียนสำมะโนครัว

⁵ para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.

⁶ เมื่อเขาตึงสองอยู่ในเมืองเบธเลเฮมนั้น ก็เถิงเวลาตี้มารีย์จะเกิดลูก

⁶ Estando eles ali, completaram-se os dias dela.

⁷ นางก็เกิดลูกป้อจายคนเก๊า นางเอาผ้าอ้อมปันตั๋วหละอ่อน แล้ววางไว้ในฮางหญ้า ย้อนบ่มีตี้พักไหนว่างเลย

⁷ E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.

⁸ ใก้ๆ เมืองนั้นมีคนเลี้ยงแกะ เฝ้าฝูงแกะของหมู่เขาต๋อนเมื่อคืน

⁸ Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.

⁹ มีทูตสวรรค์องค์นึ่งขององค์พระผู้เป๋นเจ้าป๋ากฏกับหมู่เขา รัศมีของพระเจ้าส่องล้อมรอบหมู่เขา หมู่เขาก็ตกใจ๋กั๋วขนาด

⁹ Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.

¹⁰ ทูตสวรรค์องค์นั้นอู้กับหมู่เขาว่า “บ่ถ้ากั๋วเน่อ ย้อนเฮานำข่าวมาบอกต้านตังหลาย เป๋นข่าวตี้จะเยียะหื้อคนตังหลายดีอกดีใจ๋

¹⁰ O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:

¹¹ คือว่าวันนี้ พระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษของต้านตังหลาย คือพระคริสต์ องค์พระผู้เป๋นเจ้ามาเกิดตี้เมืองเบธเลเฮม บ้านเกิดของกษัตริย์ดาวิด

¹¹ hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.

¹² จะมีอย่างนึ่งตี้เยียะหื้อฮู้ว่าเป๋นแต๊ คือหมู่ต้านจะหันหละอ่อนหน้อยปันผ้าอ้อมนอนอยู่ในฮางหญ้า”

¹² Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.

¹³ จู่ๆ ก็มีหมู่ทูตสวรรค์จ๋ำนวนนักมาฮ่วมกับทูตสวรรค์องค์นั้นแล้วปากั๋นสรรเสริญพระเจ้าว่า

¹³ E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:

¹⁴ “ขอหื้อพระเจ้าฮับเกียรติในสวรรค์สูงสุด

¹⁴ Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.

¹⁵ เมื่อหมู่ทูตสวรรค์จากหมู่เขาปิ๊กไปสวรรค์แล้ว หมู่คนเลี้ยงแกะก็จวนกั๋นว่า “หื้อเฮาไปเมืองเบธเลเฮม ผ่อเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นต๋ามตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าได้บอกหมู่เฮา”

¹⁵ Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.

¹⁶ หมู่เขาก็ฟั่งปากั๋นไป เมื่อไปแผวก็ปะโยเซฟกับมารีย์ แล้วหันหละอ่อนเกิดใหม่นอนอยู่ในฮางหญ้า

¹⁶ Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.

¹⁷ เมื่อหมู่เขาหันจาอั้นแล้ว ก็เล่าเรื่องตี้ทูตสวรรค์บอกนั้นหื้อโยเซฟกับมารีย์ตึงคนอื่นๆ ฟัง

¹⁷ Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.

¹⁸ คนตังหลายตี้ได้ยินก็ปากั๋นงืดในเรื่องตี้คนเลี้ยงแกะเล่าหื้อฟังนั้น

¹⁸ Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.

¹⁹ ส่วนมารีย์ก็จ๋ำเรื่องหมู่นี้ไว้ในใจ๋ กับกึ๊ดเถิงเรื่องนี้อยู่ตลอด

¹⁹ Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.

²⁰ หมู่คนเลี้ยงแกะก็ปากั๋นปิ๊กกับสรรเสริญพระเจ้าไปตวย ในเหตุก๋ารณ์ตึงหมดตี้เขาได้ยินได้หันต๋ามตี้ทูตสวรรค์บอกไว้กู้อย่าง

²⁰ Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.

²¹ เมื่อหละอ่อนคนนั้นเกิดได้แปดวันแล้ว ก็เถิงวันตี้จะเข้าพิธีสุหนัต ป้อแม่จึงตั้งจื้อว่าเยซู ต๋ามตี้ทูตสวรรค์บอกไว้ตั้งแต่มารีย์ยังบ่ต๊องเตื้อ

²¹ Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.

²² เมื่อเถิงเวลาเยียะพิธีล้างตั๋วหื้อบริสุทธิ์ต๋ามบทบัญญัติของโมเสสแล้ว โยเซฟตึงมารีย์ก็ปาลูกไปกรุงเยรูซาเล็ม เปื้อถวายพระเจ้า

²² Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,

²³ (ต๋ามตี้เขียนไว้ในบทบัญญัติของโมเสสว่า “ลูกคนเก๊าตี้เป๋นป้อจายกู้คนต้องมอบถวายหื้อองค์พระผู้เป๋นเจ้า”)

²³ conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};

²⁴ แล้วเขาก็ถวายเครื่องปู่จาสำหรับพิธีนี้ ต๋ามตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าสั่งไว้ในบทบัญญัติ ของพระองค์ คือนกเขาหนุ่มกู้นึ่งกาว่านกก๋าแก๋หนุ่มกู้นึ่ง

²⁴ e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.

²⁵ มีป้อจายคนนึ่งจื้อสิเมโอนอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมกับเจื้อฟังพระเจ้า ต้านรอถ้าเวลาตี้พระเจ้าจะมาจ้วยจาวอิสราเอลหื้อรอดป๊นจากความตุ๊ก กับพระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่กับต้าน

²⁵ Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.

²⁶ พระวิญญาณบริสุทธิ์เกยเปิดเผยแก่ต้านว่า ต้านจะบ่ต๋ายเตื้อจ๋นกว่าต้านจะได้หันพระคริสต์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้า

²⁶ Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.

²⁷ ในวันนั้นสิเมโอนเข้าไปในพระวิหารโดยก๋านนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เมื่อป้อแม่ปาพระเยซูเข้าไปในพระวิหาร เปื้อจะเยียะต๋ามธรรมเนียมบทบัญญัติ

²⁷ Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,

²⁸ สิเมโอนก็อุ้มพระเยซู แล้วสรรเสริญพระเจ้าว่า

²⁸ tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:

²⁹ “ข้าแต่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุด บ่าเดี่ยวนี้ขอหื้อส่งผู้ฮับใจ๊ของพระองค์ไปเป๋นสุข

²⁹ Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.

³⁰ ย้อนว่า ต๋าของข้าพเจ้าได้หันพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษตี้พระเจ้าส่งมาแล้ว

³⁰ Porque os meus olhos viram a vossa salvação

³¹ ผู้ตี้พระองค์เกียมไว้สำหรับคนกู้จ้าด

³¹ que preparastes diante de todos os povos,

³² ผู้ตี้เป๋นแสงส่องแจ้งหื้อคนต่างจ้าดฮู้จักพระเจ้า

³² como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.

³³ ส่วนโยเซฟกับมารีย์ได้ยินสิเมโอนอู้จาอั้นก็งืดในกำตี้ต้านได้อู้เถิงพระเยซู

³³ Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.

³⁴ สิเมโอนก็ปั๋นปอนหมู่เขา แล้วอู้กับมารีย์แม่พระเยซูว่า “ถ้าผ่อไปเต๊อะ หละอ่อนหน้อยคนนี้ตี้พระเจ้าเลือกไว้จะเยียะหื้อจาวอิสราเอลหลายคนล้มลง กาว่าลุกขึ้น กับจะเป๋นเครื่องหมายตี้แสดงเถิงความต้องก๋านของพระเจ้า แต่คนจะต่อต้าน

³⁴ Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,

³⁵ เปื้อจะเปิดเผยกำกึ๊ดในใจ๋ของคนจ๋ำนวนนัก กับหัวใจ๋ของแม่ก็จะเจ็บปวดทรมานเหมือนถูกดาบแตงในใจ๋”

³⁵ a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.

³⁶ มีแม่ญิงคนนึ่งจื้ออันนา เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า เป๋นลูกสาวของฟานูเอลคนในผะกุ๋นอาเชอร์ นางเฒ่านักแล้ว แต่งงานเมื่อยังสาว อยู่กิ๋นกั๋นได้เจ็ดปี๋ผัวก็ต๋ายละ

³⁶ Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.

³⁷ นางเป๋นหม้ายจ๋นอายุได้แปดสิบสี่ปี๋ นางบ่ได้ออกจากพระวิหารเลย แต่นมัสก๋านตึงเมื่อวันเมื่อคืนโดยถือศีลอดอาหารกับอธิษฐาน

³⁷ Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.

³⁸ นางเข้ามาตั๊ดต๋อนตี้สิเมโอนยังอยู่กับโยเซฟกับมารีย์ นางตั้งเก๊าขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับพระเยซู แล้วอู้เรื่องพระเยซูหื้อคนตังหลายตี้ถ้าเวลาตี้กรุงเยรูซาเล็มจะหลุดป๊นเป๋นอิสระฟัง

³⁸ Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.

³⁹ เมื่อโยเซฟกับมารีย์ได้เยียะต๋ามบทบัญญัติขององค์พระผู้เป๋นเจ้ากู้อย่างแล้ว ก็ปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธบ้านของเขาในแคว้นกาลิลี

³⁹ Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.

⁴⁰ หละอ่อนหน้อยคนนั้นก็ใหญ่ขึ้น แข็งแฮง มีสติปั๋ญญานัก กับพระเจ้าก็ปั๋นปอนต้าน

⁴⁰ O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.

⁴¹ กู้ปี๋ป้อแม่ของพระเยซูเกยขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเปื้อฮ่วมงานปัสกา

⁴¹ Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.

⁴² ต๋อนตี้พระเยซูอายุสิบสองปี๋ หมู่เขาก็ขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเปื้อฮ่วมงานปัสกาเหมือนกู้ปี๋

⁴² Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.

⁴³ เมื่อเสี้ยงงานแล้ว หมู่เขาก็ปิ๊กเมือบ้าน ส่วนพระเยซูยังอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม โยเซฟกับมารีย์ก็บ่ฮู้

⁴³ Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.

⁴⁴ เขาสองคนกึ๊ดว่าพระเยซูอยู่ในหมู่คนตี้มาตวยกั๋น เมื่อเตียวตางมาได้วันนึ่ง ก็เซาะหาพระเยซูในหมู่ปี้น้องกับหมู่คนตี้ฮู้จักกั๋น

⁴⁴ Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.

⁴⁵ เมื่อเซาะหาบ่ปะ ก็ปิ๊กไปเซาะในกรุงเยรูซาเล็ม

⁴⁵ Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.

⁴⁶ เซาะได้สามวัน ก็ปะพระเยซูนั่งอยู่บริเวณพระวิหารกับหมู่อาจ๋ารย์ ก่ำลังฟังกับถามอาจ๋ารย์หมู่นั้น

⁴⁶ Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.

⁴⁷ คนตังหลายตี้ได้ยินพระองค์อู้ ก็ปากั๋นงืดในสติปั๋ญญากับกำตอบของพระองค์

⁴⁷ Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.

⁴⁸ เมื่อป้อแม่หันก็งืดขนาด แม่ก็ถามว่า “ลูกเหย เยียะหยังจาอี้ ป้อกับแม่เซาะหาลูกตุ๊กอกตุ๊กใจ๋ขนาดเน่อ”

⁴⁸ Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.

⁴⁹ พระเยซูก็ตอบไปว่า “เซาะหาเฮาเยียะหยัง บ่ฮู้กา ว่าเฮาต้องอยู่ในบ้านของพระบิดาของเฮา”

⁴⁹ Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?

⁵⁰ ป้อแม่ก็บ่เข้าใจ๋กำอู้ของพระเยซู

⁵⁰ Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.

⁵¹ แล้วพระเยซูก็ปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธตวยหมู่เขา กับยอมเจื้อฟังป้อแม่ แม่ก็จ๋ำเรื่องตึงหมดนี้ไว้ในใจ๋

⁵¹ Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.

⁵² พระเยซูก็ใหญ่ขึ้นตึงตั๋วกับสติปั๋ญญา พระเจ้ากับคนตังหลายก็ปอใจ๋พระองค์นักขึ้นติกๆ

⁵² E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia