Lucas 2

¹ ต๋อนนั้นจักรพรรดิออกัสตัส มีกำสั่งหื้อมีก๋านจดทะเบียนสำมะโนครัวใคว่อาณาจักรโรม

¹ E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.

² ก๋านจดทะเบียนสำมะโนครัวนี้เป๋นเตื้อตี้นึ่งตี้เกิดขึ้นต๋อนคีรินิอัสเป๋นเจ้าเมืองแคว้นซีเรีย

² (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).

³ คนตังหลายก็ปากั๋นไปจดทะเบียนตี้เมืองของต๋น

³ E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.

⁴ โยเซฟก็ออกจากเมืองนาซาเร็ธแคว้นกาลิลี ขึ้นไปเมืองเบธเลเฮมตี้เป๋นบ้านเกิดของกษัตริย์ดาวิดในแคว้นยูเดีย ย้อนว่าโยเซฟเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด

⁴ E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);

⁵ เขาปามารีย์ตี้หมั้นไว้กับต๊องแก่ใก้จะเกิดไปตวย เปื้อจะขึ้นทะเบียนสำมะโนครัว

⁵ para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.

⁶ เมื่อเขาตึงสองอยู่ในเมืองเบธเลเฮมนั้น ก็เถิงเวลาตี้มารีย์จะเกิดลูก

⁶ E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.

⁷ นางก็เกิดลูกป้อจายคนเก๊า นางเอาผ้าอ้อมปันตั๋วหละอ่อน แล้ววางไว้ในฮางหญ้า ย้อนบ่มีตี้พักไหนว่างเลย

⁷ E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.

⁸ ใก้ๆ เมืองนั้นมีคนเลี้ยงแกะ เฝ้าฝูงแกะของหมู่เขาต๋อนเมื่อคืน

⁸ E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.

⁹ มีทูตสวรรค์องค์นึ่งขององค์พระผู้เป๋นเจ้าป๋ากฏกับหมู่เขา รัศมีของพระเจ้าส่องล้อมรอบหมู่เขา หมู่เขาก็ตกใจ๋กั๋วขนาด

⁹ E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.

¹⁰ ทูตสวรรค์องค์นั้นอู้กับหมู่เขาว่า “บ่ถ้ากั๋วเน่อ ย้อนเฮานำข่าวมาบอกต้านตังหลาย เป๋นข่าวตี้จะเยียะหื้อคนตังหลายดีอกดีใจ๋

¹⁰ E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.

¹¹ คือว่าวันนี้ พระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษของต้านตังหลาย คือพระคริสต์ องค์พระผู้เป๋นเจ้ามาเกิดตี้เมืองเบธเลเฮม บ้านเกิดของกษัตริย์ดาวิด

¹¹ Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.

¹² จะมีอย่างนึ่งตี้เยียะหื้อฮู้ว่าเป๋นแต๊ คือหมู่ต้านจะหันหละอ่อนหน้อยปันผ้าอ้อมนอนอยู่ในฮางหญ้า”

¹² E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.

¹³ จู่ๆ ก็มีหมู่ทูตสวรรค์จ๋ำนวนนักมาฮ่วมกับทูตสวรรค์องค์นั้นแล้วปากั๋นสรรเสริญพระเจ้าว่า

¹³ E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:

¹⁴ “ขอหื้อพระเจ้าฮับเกียรติในสวรรค์สูงสุด

¹⁴ Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.

¹⁵ เมื่อหมู่ทูตสวรรค์จากหมู่เขาปิ๊กไปสวรรค์แล้ว หมู่คนเลี้ยงแกะก็จวนกั๋นว่า “หื้อเฮาไปเมืองเบธเลเฮม ผ่อเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นต๋ามตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าได้บอกหมู่เฮา”

¹⁵ E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.

¹⁶ หมู่เขาก็ฟั่งปากั๋นไป เมื่อไปแผวก็ปะโยเซฟกับมารีย์ แล้วหันหละอ่อนเกิดใหม่นอนอยู่ในฮางหญ้า

¹⁶ E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.

¹⁷ เมื่อหมู่เขาหันจาอั้นแล้ว ก็เล่าเรื่องตี้ทูตสวรรค์บอกนั้นหื้อโยเซฟกับมารีย์ตึงคนอื่นๆ ฟัง

¹⁷ E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.

¹⁸ คนตังหลายตี้ได้ยินก็ปากั๋นงืดในเรื่องตี้คนเลี้ยงแกะเล่าหื้อฟังนั้น

¹⁸ E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.

¹⁹ ส่วนมารีย์ก็จ๋ำเรื่องหมู่นี้ไว้ในใจ๋ กับกึ๊ดเถิงเรื่องนี้อยู่ตลอด

¹⁹ Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.

²⁰ หมู่คนเลี้ยงแกะก็ปากั๋นปิ๊กกับสรรเสริญพระเจ้าไปตวย ในเหตุก๋ารณ์ตึงหมดตี้เขาได้ยินได้หันต๋ามตี้ทูตสวรรค์บอกไว้กู้อย่าง

²⁰ E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.

²¹ เมื่อหละอ่อนคนนั้นเกิดได้แปดวันแล้ว ก็เถิงวันตี้จะเข้าพิธีสุหนัต ป้อแม่จึงตั้งจื้อว่าเยซู ต๋ามตี้ทูตสวรรค์บอกไว้ตั้งแต่มารีย์ยังบ่ต๊องเตื้อ

²¹ E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.

²² เมื่อเถิงเวลาเยียะพิธีล้างตั๋วหื้อบริสุทธิ์ต๋ามบทบัญญัติของโมเสสแล้ว โยเซฟตึงมารีย์ก็ปาลูกไปกรุงเยรูซาเล็ม เปื้อถวายพระเจ้า

²² E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,

²³ (ต๋ามตี้เขียนไว้ในบทบัญญัติของโมเสสว่า “ลูกคนเก๊าตี้เป๋นป้อจายกู้คนต้องมอบถวายหื้อองค์พระผู้เป๋นเจ้า”)

²³ (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);

²⁴ แล้วเขาก็ถวายเครื่องปู่จาสำหรับพิธีนี้ ต๋ามตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าสั่งไว้ในบทบัญญัติ ของพระองค์ คือนกเขาหนุ่มกู้นึ่งกาว่านกก๋าแก๋หนุ่มกู้นึ่ง

²⁴ e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.

²⁵ มีป้อจายคนนึ่งจื้อสิเมโอนอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมกับเจื้อฟังพระเจ้า ต้านรอถ้าเวลาตี้พระเจ้าจะมาจ้วยจาวอิสราเอลหื้อรอดป๊นจากความตุ๊ก กับพระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่กับต้าน

²⁵ E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.

²⁶ พระวิญญาณบริสุทธิ์เกยเปิดเผยแก่ต้านว่า ต้านจะบ่ต๋ายเตื้อจ๋นกว่าต้านจะได้หันพระคริสต์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้า

²⁶ E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.

²⁷ ในวันนั้นสิเมโอนเข้าไปในพระวิหารโดยก๋านนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เมื่อป้อแม่ปาพระเยซูเข้าไปในพระวิหาร เปื้อจะเยียะต๋ามธรรมเนียมบทบัญญัติ

²⁷ E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,

²⁸ สิเมโอนก็อุ้มพระเยซู แล้วสรรเสริญพระเจ้าว่า

²⁸ então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:

²⁹ “ข้าแต่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุด บ่าเดี่ยวนี้ขอหื้อส่งผู้ฮับใจ๊ของพระองค์ไปเป๋นสุข

²⁹ Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;

³⁰ ย้อนว่า ต๋าของข้าพเจ้าได้หันพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษตี้พระเจ้าส่งมาแล้ว

³⁰ porque os meus olhos têm visto a tua salvação,

³¹ ผู้ตี้พระองค์เกียมไว้สำหรับคนกู้จ้าด

³¹ a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;

³² ผู้ตี้เป๋นแสงส่องแจ้งหื้อคนต่างจ้าดฮู้จักพระเจ้า

³² Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.

³³ ส่วนโยเซฟกับมารีย์ได้ยินสิเมโอนอู้จาอั้นก็งืดในกำตี้ต้านได้อู้เถิงพระเยซู

³³ E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.

³⁴ สิเมโอนก็ปั๋นปอนหมู่เขา แล้วอู้กับมารีย์แม่พระเยซูว่า “ถ้าผ่อไปเต๊อะ หละอ่อนหน้อยคนนี้ตี้พระเจ้าเลือกไว้จะเยียะหื้อจาวอิสราเอลหลายคนล้มลง กาว่าลุกขึ้น กับจะเป๋นเครื่องหมายตี้แสดงเถิงความต้องก๋านของพระเจ้า แต่คนจะต่อต้าน

³⁴ E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado

³⁵ เปื้อจะเปิดเผยกำกึ๊ดในใจ๋ของคนจ๋ำนวนนัก กับหัวใจ๋ของแม่ก็จะเจ็บปวดทรมานเหมือนถูกดาบแตงในใจ๋”

³⁵ (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.

³⁶ มีแม่ญิงคนนึ่งจื้ออันนา เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า เป๋นลูกสาวของฟานูเอลคนในผะกุ๋นอาเชอร์ นางเฒ่านักแล้ว แต่งงานเมื่อยังสาว อยู่กิ๋นกั๋นได้เจ็ดปี๋ผัวก็ต๋ายละ

³⁶ E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;

³⁷ นางเป๋นหม้ายจ๋นอายุได้แปดสิบสี่ปี๋ นางบ่ได้ออกจากพระวิหารเลย แต่นมัสก๋านตึงเมื่อวันเมื่อคืนโดยถือศีลอดอาหารกับอธิษฐาน

³⁷ e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.

³⁸ นางเข้ามาตั๊ดต๋อนตี้สิเมโอนยังอยู่กับโยเซฟกับมารีย์ นางตั้งเก๊าขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับพระเยซู แล้วอู้เรื่องพระเยซูหื้อคนตังหลายตี้ถ้าเวลาตี้กรุงเยรูซาเล็มจะหลุดป๊นเป๋นอิสระฟัง

³⁸ E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.

³⁹ เมื่อโยเซฟกับมารีย์ได้เยียะต๋ามบทบัญญัติขององค์พระผู้เป๋นเจ้ากู้อย่างแล้ว ก็ปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธบ้านของเขาในแคว้นกาลิลี

³⁹ E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.

⁴⁰ หละอ่อนหน้อยคนนั้นก็ใหญ่ขึ้น แข็งแฮง มีสติปั๋ญญานัก กับพระเจ้าก็ปั๋นปอนต้าน

⁴⁰ E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.

⁴¹ กู้ปี๋ป้อแม่ของพระเยซูเกยขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเปื้อฮ่วมงานปัสกา

⁴¹ Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.

⁴² ต๋อนตี้พระเยซูอายุสิบสองปี๋ หมู่เขาก็ขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเปื้อฮ่วมงานปัสกาเหมือนกู้ปี๋

⁴² E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.

⁴³ เมื่อเสี้ยงงานแล้ว หมู่เขาก็ปิ๊กเมือบ้าน ส่วนพระเยซูยังอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม โยเซฟกับมารีย์ก็บ่ฮู้

⁴³ E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.

⁴⁴ เขาสองคนกึ๊ดว่าพระเยซูอยู่ในหมู่คนตี้มาตวยกั๋น เมื่อเตียวตางมาได้วันนึ่ง ก็เซาะหาพระเยซูในหมู่ปี้น้องกับหมู่คนตี้ฮู้จักกั๋น

⁴⁴ Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.

⁴⁵ เมื่อเซาะหาบ่ปะ ก็ปิ๊กไปเซาะในกรุงเยรูซาเล็ม

⁴⁵ E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.

⁴⁶ เซาะได้สามวัน ก็ปะพระเยซูนั่งอยู่บริเวณพระวิหารกับหมู่อาจ๋ารย์ ก่ำลังฟังกับถามอาจ๋ารย์หมู่นั้น

⁴⁶ E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.

⁴⁷ คนตังหลายตี้ได้ยินพระองค์อู้ ก็ปากั๋นงืดในสติปั๋ญญากับกำตอบของพระองค์

⁴⁷ E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.

⁴⁸ เมื่อป้อแม่หันก็งืดขนาด แม่ก็ถามว่า “ลูกเหย เยียะหยังจาอี้ ป้อกับแม่เซาะหาลูกตุ๊กอกตุ๊กใจ๋ขนาดเน่อ”

⁴⁸ E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.

⁴⁹ พระเยซูก็ตอบไปว่า “เซาะหาเฮาเยียะหยัง บ่ฮู้กา ว่าเฮาต้องอยู่ในบ้านของพระบิดาของเฮา”

⁴⁹ E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?

⁵⁰ ป้อแม่ก็บ่เข้าใจ๋กำอู้ของพระเยซู

⁵⁰ E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.

⁵¹ แล้วพระเยซูก็ปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธตวยหมู่เขา กับยอมเจื้อฟังป้อแม่ แม่ก็จ๋ำเรื่องตึงหมดนี้ไว้ในใจ๋

⁵¹ E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.

⁵² พระเยซูก็ใหญ่ขึ้นตึงตั๋วกับสติปั๋ญญา พระเจ้ากับคนตังหลายก็ปอใจ๋พระองค์นักขึ้นติกๆ

⁵² E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia