Lucas 18

¹ พระเยซูอู้กำเผียบข้อนึ่งหื้อหมู่สาวกฟังเปื้อจะสอนว่า คนตังหลายควรอธิษฐานอยู่เสมออย่างบ่อ่อนใจ๋

¹ Então Jesus contou aos seus discípulos uma parábola, para mostrar-lhes que eles deviam orar sempre e nunca desanimar.

² พระองค์อู้ว่า “ในเมืองนึ่งมีผู้พิพากษาคนนึ่งตี้บ่เก๋งกั๋วพระเจ้าและบ่สนใจ๋ใผ

² Ele disse: "Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus nem se importava com os homens.

³ ในเมืองนั้นมีแม่หม้ายคนนึ่งมาหาผู้พิพากษาคนนั้น บอกเขาว่า ‘ขอหื้อความยุติธรรมกับคดีของข้าเจ้าน่อย’

³ E havia naquela cidade uma viúva que se dirigia continuamente a ele, suplicando-lhe: ‘Faze-me justiça contra o meu adversário’.

⁴ เวลาผ่านไปเมินแล้ว ผู้พิพากษาคนนั้นก็บ่ยอมจ้วย แต่เมื่อลูนเขากึ๊ดในใจ๋ว่า ‘เถิงเฮานี้จะบ่เก๋งกั๋วพระเจ้า กับบ่สนใจ๋ใผ

⁴ "Por algum tempo ele se recusou. Mas finalmente disse a si mesmo: ‘Embora eu não tema a Deus e nem me importe com os homens,

⁵ แต่แม่หม้ายคนนี้มารบก๋วนเฮาเจื่อๆ เฮาจะหื้อความยุติธรรมแก่นาง นางจะบ่มารบก๋วนเฮาหื้อรำคาญใจ๋แหม’ ”

⁵ esta viúva está me aborrecendo; vou fazer-lhe justiça para que ela não venha me importunar’ ".

⁶ พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “หื้อฟังกำอู้ผู้พิพากษาบ่ยุติธรรมคนนี้ลอ

⁶ E o Senhor continuou: "Ouçam o que diz o juiz injusto.

⁷ พระเจ้าจะบ่หื้อความยุติธรรมแก่คนตี้เลือกไว้ ตี้ฮ้องขอต่อพระองค์ตึงเมื่อวันเมื่อคืนกา พระองค์จะอดใจ๋ได้เมินกา

⁷ Acaso Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele dia e noite? Continuará fazendo-os esperar?

⁸ เฮาบอกต้านตังหลายว่า พระองค์จะหื้อความยุติธรรมกับหมู่เขาเวยๆ แต่เมื่อเฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์มาแหมเตื้อ เฮาจะปะคนตี้เจื้ออยู่สักกี่คนบ่ฮู้”

⁸ Eu lhes digo: ele lhes fará justiça, e depressa. Contudo, quando o Filho do homem vier, encontrará fé na terra? "

⁹ สำหรับบางคนตี้มั่นใจ๋ตั๋วเก่าว่า เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมแล้วดูหมิ่นคนอื่นนั้น พระองค์อู้กำเผียบหื้อฟังว่า

⁹ A alguns que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os outros, Jesus contou esta parábola:

¹⁰ “มีสองคนขึ้นไปอธิษฐานในพระวิหาร คนนึ่งเป๋นฟาริสีแหมคนนึ่งเป๋นคนเก็บภาษี

¹⁰ "Dois homens subiram ao templo para orar; um era fariseu e o outro, publicano.

¹¹ คนฟาริสีหยิ่งจ๋องหองคนนั้นลุกขึ้นยืนอธิษฐานว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ขอบพระคุณพระองค์ตี้ข้าพเจ้าบ่เหมือนคนอื่น ตี้เป๋นคนโลภคนบ่ดี คนล่วงประเวณี กับบ่เหมือนคนเก็บภาษีคนนี้

¹¹ O fariseu, em pé, orava no íntimo: ‘Deus, eu te agradeço porque não sou como os outros homens: ladrões, corruptos, adúlteros; nem mesmo como este publicano.

¹² ในหว่างติ๊ดนึ่งข้าพเจ้าถือศีลอดอาหารสองเตื้อ กับกู้สิ่งตี้ข้าพเจ้าฮิหามาได้ ข้าพเจ้าก็เอานึ่งในสิบส่วนมาถวาย’

¹² Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho’.

¹³ “ส่วนคนเก็บภาษียืนอยู่จ้าดไก๋ บ่แหงนหน้าผ่อต๊องฟ้า แต่เสียใจ๋ตุ๊บอกตั๋วเก่า อู้ว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ขอโผดเมตต๋าข้าพเจ้าตี้เป๋นคนบาปเต๊อะ’

¹³ "Mas o publicano ficou à distância. Ele nem ousava olhar para o céu, mas batendo no peito, dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, que sou pecador’.

¹⁴ เฮาบอกต้านตังหลายว่า เมื่อปิ๊กบ้านคนเก็บภาษีคนนี้ละเป๋นคนตี้พระเจ้ายกโต้ษบาปหื้อ บ่ใจ้ฟาริสี ย้อนว่ากู้คนตี้ยกตั๋วขึ้นจะถูกเต็กหื้อต่ำลง ส่วนคนตี้ถ่อมตั๋วลงก็จะได้ฮับก๋านยกขึ้น”

¹⁴ "Eu lhes digo que este homem, e não o outro, foi para casa justificado diante de Deus. Pois quem se exalta será humilhado, e quem se humilha será exaltado".

¹⁵ ต่อมามีบางคนปาหละอ่อนหน้อยๆ ของหมู่เขาเข้ามาหาพระองค์ เปื้อหื้อพระองค์วางมือปั๋นปอนหละอ่อนหมู่นั้น หมู่สาวกเมื่อหันจาอั้น ก็ว่าหื้อเขา

¹⁵ O povo também estava trazendo criancinhas para que Jesus tocasse nelas. Ao verem isto, os discípulos repreendiam os que as tinham trazido.

¹⁶ แต่พระเยซูฮ้องหื้อเขาปาหละอ่อนเข้ามา แล้วอู้กับหมู่สาวกว่า “หื้อหมู่หละอ่อนเข้ามาหาเฮาเต๊อะ บ่ดีห้ามเขาไว้ ย้อนว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป๋นของคนตี้เผียบเหมือนหละอ่อนหมู่นี้

¹⁶ Mas Jesus chamou a si as crianças e disse: "Deixem vir a mim as crianças e não as impeçam; pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.

¹⁷ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนใดบ่ฮับเอาแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนหละอ่อนหน้อยหมู่นี้คนนั้นจะเข้าแผ่นดินของพระเจ้าตึงบ่ได้”

¹⁷ Digo-lhes a verdade: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança, nunca entrará nele".

¹⁸ มีผู้นำจาวยิวคนนึ่งถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ผู้ดีเลิศ ข้าพเจ้าจะต้องเยียะความดีอะหยังพ่องเถิงจะได้จีวิตนิรันดร์”

¹⁸ Certo homem importante lhe perguntou: "Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna? "

¹⁹ พระองค์ตอบเขาว่า “ต้านฮ้องเฮาว่าผู้ดีเลิศเยียะหยัง บ่มีใผดีเลิศนอกจากพระเจ้าองค์เดียวเต้าอั้น

¹⁹ "Por que você me chama bom? ", respondeu Jesus. "Não há ninguém que seja bom, a não ser somente Deus.

²⁰ ต้านฮู้บทบัญญัติแล้วตี้ว่า ‘ห้ามเป๋นจู๊ผัวเมียเปิ้น ห้ามฆ่าคน ห้ามลักของของเปิ้น ห้ามเป๋นพยานตี้อู้บ่แต๊ จงเคารพนับถือป้อแม่ของตั๋ว’ ”

²⁰ Você conhece os mandamentos: ‘Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não darás falso testemunho, honra teu pai e tua mãe’".

²¹ คนนั้นตอบพระองค์ว่า “ข้อต่างๆ ในบทบัญญัตินี้ ข้าพเจ้าได้ถือฮักษากู้ข้อบ่ได้ขาดตั้งแต่เป๋นหละอ่อนมาแล้ว”

²¹ "A tudo isso tenho obedecido desde a adolescência", disse ele.

²² เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้นก็บอกเขาว่า “ต้านยังบ่ได้เยียะแหมอย่างนึ่งคือหื้อไปขายของกู้อย่างตี้ต้านมีอยู่ แล้วเอาสตางค์ไปแจกคนตุ๊กคนจ๋น ต้านจึงจะมีสมบัติในสวรรค์ แล้วตวยเฮามาเป๋นสาวกของเฮาเต๊อะ”

²² Ao ouvir isso, disse-lhe Jesus: "Falta-lhe ainda uma coisa. Venda tudo o que você possui e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro nos céus. Depois venha e siga-me".

²³ เมื่อเขาได้ยินจาอั้น ใจ๋ก็เป๋นตุ๊กหนัก ย้อนเขาเป๋นคนรวยนักขนาด

²³ Ouvindo isso, ele ficou triste, porque era muito rico.

²⁴ พระเยซูหันเขาเป๋นตุ๊กจาอั้น จึงอู้ว่า “คนรวยจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าก็ยากนักแก

²⁴ Vendo-o entristecido, Jesus disse: "Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!

²⁵ ตั๋วอูฐลอดเข้าฮูเข็มยังง่ายเหลือตี้คนรวยจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าแหมก่อน”

²⁵ De fato, é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".

²⁶ คนตังหลายตี้ได้ยินจึงถามว่า “ถ้าจาอั้น ใผจะรอดป๊นบาปโต้ษได้”

²⁶ Os que ouviram isso perguntaram: "Então, quem pode ser salvo? "

²⁷ พระเยซูก็ตอบว่า “สำหรับคน เป๋นไปบ่ได้อยู่แล้ว แต่สำหรับพระเจ้ากู้สิ่งกู้อย่างเป๋นไปได้ตึงหมด”

²⁷ Jesus respondeu: "O que é impossível para os homens é possível para Deus".

²⁸ เปโตรถามพระเยซูว่า “ผ่อลอ หมู่เฮาได้ละบ้านละเฮือนติดต๋ามพระองค์มา”

²⁸ Pedro lhe disse: "Nós deixamos tudo o que tínhamos para seguir-te! "

²⁹ พระองค์ตอบเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนใดได้ละบ้านละเฮือน ปี้น้อง ป้อแม่ ลูกเมียเปื้อหันแก่แผ่นดินของพระเจ้า

²⁹ Respondeu Jesus: "Digo-lhes a verdade: Ninguém que tenha deixado casa, mulher, irmãos, pai ou filhos por causa do Reino de Deus

³⁰ ก็จะได้ฮับผลตอบแตนเป๋นหลายเต้าในโลกนี้ กับในโลกหน้าเขาจะได้จีวิตนิรันดร์”

³⁰ deixará de receber, na presente era, muitas vezes mais, e, na era futura, a vida eterna".

³¹ พระเยซูฮ้องหมู่สาวกสิบสองคนเข้ามาหาพระองค์ แล้วบอกหมู่เขาว่า “หมู่เฮาก่ำลังจะไปกรุงเยรูซาเล็ม เรื่องราวกู้อย่างตี้หมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้เขียนไว้เกี่ยวกับบุตรมนุษย์นั้นก็จะเป๋นแต๊

³¹ Jesus chamou à parte os Doze e lhes disse: "Estamos subindo para Jerusalém, e tudo o que está escrito pelos profetas acerca do Filho do homem se cumprirá.

³² คือบุตรมนุษย์จะถูกมอบหื้อคนต่างจ้าด หมู่เขาจะเยาะเย้ยต้าน ดูถูกดูแควนกับถ่มน้ำลายใส่ต้าน

³² Ele será entregue aos gentios que zombarão dele, o insultarão, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão.

³³ หมู่เขาจะเฆี่ยนตี๋ต้าน แล้วฆ่าต้านต๋าย แต่ในวันตี้สามพระเจ้าจะเยียะหื้อต้านจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

³³ No terceiro dia ele ressuscitará".

³⁴ หมู่สาวกบ่เข้าใจ๋สิ่งหมู่นี้ ความหมายของสิ่งหมู่นี้หมู่เขากึ๊ดบ่เถิง หมู่เขาเลยบ่ฮู้ว่าพระองค์อู้เถิงเรื่องอะหยัง

³⁴ Os discípulos não entenderam nada dessas coisas. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e eles não sabiam do que ele estava falando.

³⁵ เมื่อพระองค์มาใก้จะเถิงเมืองเยรีโค มีคนต๋าบอดคนนึ่งนั่งขอตานอยู่ฮิมหนตาง

³⁵ Ao aproximar-se Jesus de Jericó, um homem cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmola.

³⁶ เมื่อเขาได้ยินเสียงคนตังหลายเตียวก๋ายมา ก็ถามว่าเกิดอะหยังขึ้นกา

³⁶ Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que estava acontecendo.

³⁷ หมู่เขาก็บอกว่า “เยซูจาวนาซาเร็ธก่ำลังเตียวก๋ายมา”

³⁷ Disseram-lhe: "Jesus de Nazaré está passando".

³⁸ คนต๋าบอดจึงฮ้องเอิ้นเสียงดังว่า “เยซู บุตรของกษัตริย์ดาวิดเหย ขอโผดอินดูข้าตวยเต๊อะ”

³⁸ Então ele se pôs a gritar: "Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim! "

³⁹ คนตี้เตียวไปตังหน้าเขาก็ว่าหื้อดักเหีย แต่เขาก็เอิ้นดังขึ้นติกๆ ว่า “บุตรของกษัตริย์ดาวิดเหย ขอโผดอินดูข้าน่อยเต๊อะ”

³⁹ Os que iam adiante o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele gritava ainda mais: "Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "

⁴⁰ พระเยซูหยุดยืนอยู่ สั่งหื้อคนปาเขาเข้ามาหาพระองค์ เมื่อคนต๋าบอดเข้ามาใก้แล้ว พระองค์จึงถามเขาว่า

⁴⁰ Jesus parou e ordenou que o homem lhe fosse trazido. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou-lhe:

⁴¹ “เจ้าต้องก๋านหื้อเฮาเยียะอะหยังหื้อกา” เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า ข้าพเจ้าใค่ผ่อหัน”

⁴¹ "O que você quer que eu lhe faça? " "Senhor, eu quero ver", respondeu ele.

⁴² พระเยซูบอกเขาว่า “จงผ่อหันเต๊อะ ความเจื้อของเจ้าเยียะหื้อต๋าของเจ้าหายบอดแล้ว”

⁴² Jesus lhe disse: "Recupere a visão! A sua fé o curou".

⁴³ เขาก็ผ่อหันได้บ่าเดียวนั้นเลย แล้วเขาก็ตวยพระองค์ไปสรรเสริญพระเจ้าไปตวย เมื่อคนตังหลายหันจาอั้นก็สรรเสริญพระเจ้า

⁴³ Imediatamente ele recuperou a visão; e seguia a Jesus glorificando a Deus. Quando todo o povo viu isso, deu louvores a Deus.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia