Lucas 18

¹ พระเยซูอู้กำเผียบข้อนึ่งหื้อหมู่สาวกฟังเปื้อจะสอนว่า คนตังหลายควรอธิษฐานอยู่เสมออย่างบ่อ่อนใจ๋

¹ Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.

² พระองค์อู้ว่า “ในเมืองนึ่งมีผู้พิพากษาคนนึ่งตี้บ่เก๋งกั๋วพระเจ้าและบ่สนใจ๋ใผ

² dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.

³ ในเมืองนั้นมีแม่หม้ายคนนึ่งมาหาผู้พิพากษาคนนั้น บอกเขาว่า ‘ขอหื้อความยุติธรรมกับคดีของข้าเจ้าน่อย’

³ Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.

⁴ เวลาผ่านไปเมินแล้ว ผู้พิพากษาคนนั้นก็บ่ยอมจ้วย แต่เมื่อลูนเขากึ๊ดในใจ๋ว่า ‘เถิงเฮานี้จะบ่เก๋งกั๋วพระเจ้า กับบ่สนใจ๋ใผ

⁴ E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,

⁵ แต่แม่หม้ายคนนี้มารบก๋วนเฮาเจื่อๆ เฮาจะหื้อความยุติธรรมแก่นาง นางจะบ่มารบก๋วนเฮาหื้อรำคาญใจ๋แหม’ ”

⁵ todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.

⁶ พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “หื้อฟังกำอู้ผู้พิพากษาบ่ยุติธรรมคนนี้ลอ

⁶ Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.

⁷ พระเจ้าจะบ่หื้อความยุติธรรมแก่คนตี้เลือกไว้ ตี้ฮ้องขอต่อพระองค์ตึงเมื่อวันเมื่อคืนกา พระองค์จะอดใจ๋ได้เมินกา

⁷ E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?

⁸ เฮาบอกต้านตังหลายว่า พระองค์จะหื้อความยุติธรรมกับหมู่เขาเวยๆ แต่เมื่อเฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์มาแหมเตื้อ เฮาจะปะคนตี้เจื้ออยู่สักกี่คนบ่ฮู้”

⁸ Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?

⁹ สำหรับบางคนตี้มั่นใจ๋ตั๋วเก่าว่า เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมแล้วดูหมิ่นคนอื่นนั้น พระองค์อู้กำเผียบหื้อฟังว่า

⁹ Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:

¹⁰ “มีสองคนขึ้นไปอธิษฐานในพระวิหาร คนนึ่งเป๋นฟาริสีแหมคนนึ่งเป๋นคนเก็บภาษี

¹⁰ Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.

¹¹ คนฟาริสีหยิ่งจ๋องหองคนนั้นลุกขึ้นยืนอธิษฐานว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ขอบพระคุณพระองค์ตี้ข้าพเจ้าบ่เหมือนคนอื่น ตี้เป๋นคนโลภคนบ่ดี คนล่วงประเวณี กับบ่เหมือนคนเก็บภาษีคนนี้

¹¹ O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.

¹² ในหว่างติ๊ดนึ่งข้าพเจ้าถือศีลอดอาหารสองเตื้อ กับกู้สิ่งตี้ข้าพเจ้าฮิหามาได้ ข้าพเจ้าก็เอานึ่งในสิบส่วนมาถวาย’

¹² Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.

¹³ “ส่วนคนเก็บภาษียืนอยู่จ้าดไก๋ บ่แหงนหน้าผ่อต๊องฟ้า แต่เสียใจ๋ตุ๊บอกตั๋วเก่า อู้ว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ขอโผดเมตต๋าข้าพเจ้าตี้เป๋นคนบาปเต๊อะ’

¹³ Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!

¹⁴ เฮาบอกต้านตังหลายว่า เมื่อปิ๊กบ้านคนเก็บภาษีคนนี้ละเป๋นคนตี้พระเจ้ายกโต้ษบาปหื้อ บ่ใจ้ฟาริสี ย้อนว่ากู้คนตี้ยกตั๋วขึ้นจะถูกเต็กหื้อต่ำลง ส่วนคนตี้ถ่อมตั๋วลงก็จะได้ฮับก๋านยกขึ้น”

¹⁴ Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.

¹⁵ ต่อมามีบางคนปาหละอ่อนหน้อยๆ ของหมู่เขาเข้ามาหาพระองค์ เปื้อหื้อพระองค์วางมือปั๋นปอนหละอ่อนหมู่นั้น หมู่สาวกเมื่อหันจาอั้น ก็ว่าหื้อเขา

¹⁵ Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.

¹⁶ แต่พระเยซูฮ้องหื้อเขาปาหละอ่อนเข้ามา แล้วอู้กับหมู่สาวกว่า “หื้อหมู่หละอ่อนเข้ามาหาเฮาเต๊อะ บ่ดีห้ามเขาไว้ ย้อนว่าแผ่นดินของพระเจ้าเป๋นของคนตี้เผียบเหมือนหละอ่อนหมู่นี้

¹⁶ Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.

¹⁷ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนใดบ่ฮับเอาแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนหละอ่อนหน้อยหมู่นี้คนนั้นจะเข้าแผ่นดินของพระเจ้าตึงบ่ได้”

¹⁷ Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.

¹⁸ มีผู้นำจาวยิวคนนึ่งถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ผู้ดีเลิศ ข้าพเจ้าจะต้องเยียะความดีอะหยังพ่องเถิงจะได้จีวิตนิรันดร์”

¹⁸ E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?

¹⁹ พระองค์ตอบเขาว่า “ต้านฮ้องเฮาว่าผู้ดีเลิศเยียะหยัง บ่มีใผดีเลิศนอกจากพระเจ้าองค์เดียวเต้าอั้น

¹⁹ Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.

²⁰ ต้านฮู้บทบัญญัติแล้วตี้ว่า ‘ห้ามเป๋นจู๊ผัวเมียเปิ้น ห้ามฆ่าคน ห้ามลักของของเปิ้น ห้ามเป๋นพยานตี้อู้บ่แต๊ จงเคารพนับถือป้อแม่ของตั๋ว’ ”

²⁰ Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.

²¹ คนนั้นตอบพระองค์ว่า “ข้อต่างๆ ในบทบัญญัตินี้ ข้าพเจ้าได้ถือฮักษากู้ข้อบ่ได้ขาดตั้งแต่เป๋นหละอ่อนมาแล้ว”

²¹ Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.

²² เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้นก็บอกเขาว่า “ต้านยังบ่ได้เยียะแหมอย่างนึ่งคือหื้อไปขายของกู้อย่างตี้ต้านมีอยู่ แล้วเอาสตางค์ไปแจกคนตุ๊กคนจ๋น ต้านจึงจะมีสมบัติในสวรรค์ แล้วตวยเฮามาเป๋นสาวกของเฮาเต๊อะ”

²² Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.

²³ เมื่อเขาได้ยินจาอั้น ใจ๋ก็เป๋นตุ๊กหนัก ย้อนเขาเป๋นคนรวยนักขนาด

²³ Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.

²⁴ พระเยซูหันเขาเป๋นตุ๊กจาอั้น จึงอู้ว่า “คนรวยจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าก็ยากนักแก

²⁴ E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!

²⁵ ตั๋วอูฐลอดเข้าฮูเข็มยังง่ายเหลือตี้คนรวยจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าแหมก่อน”

²⁵ Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.

²⁶ คนตังหลายตี้ได้ยินจึงถามว่า “ถ้าจาอั้น ใผจะรอดป๊นบาปโต้ษได้”

²⁶ Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?

²⁷ พระเยซูก็ตอบว่า “สำหรับคน เป๋นไปบ่ได้อยู่แล้ว แต่สำหรับพระเจ้ากู้สิ่งกู้อย่างเป๋นไปได้ตึงหมด”

²⁷ Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.

²⁸ เปโตรถามพระเยซูว่า “ผ่อลอ หมู่เฮาได้ละบ้านละเฮือนติดต๋ามพระองค์มา”

²⁸ Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.

²⁹ พระองค์ตอบเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนใดได้ละบ้านละเฮือน ปี้น้อง ป้อแม่ ลูกเมียเปื้อหันแก่แผ่นดินของพระเจ้า

²⁹ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,

³⁰ ก็จะได้ฮับผลตอบแตนเป๋นหลายเต้าในโลกนี้ กับในโลกหน้าเขาจะได้จีวิตนิรันดร์”

³⁰ que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.

³¹ พระเยซูฮ้องหมู่สาวกสิบสองคนเข้ามาหาพระองค์ แล้วบอกหมู่เขาว่า “หมู่เฮาก่ำลังจะไปกรุงเยรูซาเล็ม เรื่องราวกู้อย่างตี้หมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้เขียนไว้เกี่ยวกับบุตรมนุษย์นั้นก็จะเป๋นแต๊

³¹ Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;

³² คือบุตรมนุษย์จะถูกมอบหื้อคนต่างจ้าด หมู่เขาจะเยาะเย้ยต้าน ดูถูกดูแควนกับถ่มน้ำลายใส่ต้าน

³² pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;

³³ หมู่เขาจะเฆี่ยนตี๋ต้าน แล้วฆ่าต้านต๋าย แต่ในวันตี้สามพระเจ้าจะเยียะหื้อต้านจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

³³ e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.

³⁴ หมู่สาวกบ่เข้าใจ๋สิ่งหมู่นี้ ความหมายของสิ่งหมู่นี้หมู่เขากึ๊ดบ่เถิง หมู่เขาเลยบ่ฮู้ว่าพระองค์อู้เถิงเรื่องอะหยัง

³⁴ Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.

³⁵ เมื่อพระองค์มาใก้จะเถิงเมืองเยรีโค มีคนต๋าบอดคนนึ่งนั่งขอตานอยู่ฮิมหนตาง

³⁵ Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.

³⁶ เมื่อเขาได้ยินเสียงคนตังหลายเตียวก๋ายมา ก็ถามว่าเกิดอะหยังขึ้นกา

³⁶ Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.

³⁷ หมู่เขาก็บอกว่า “เยซูจาวนาซาเร็ธก่ำลังเตียวก๋ายมา”

³⁷ Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.

³⁸ คนต๋าบอดจึงฮ้องเอิ้นเสียงดังว่า “เยซู บุตรของกษัตริย์ดาวิดเหย ขอโผดอินดูข้าตวยเต๊อะ”

³⁸ Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!

³⁹ คนตี้เตียวไปตังหน้าเขาก็ว่าหื้อดักเหีย แต่เขาก็เอิ้นดังขึ้นติกๆ ว่า “บุตรของกษัตริย์ดาวิดเหย ขอโผดอินดูข้าน่อยเต๊อะ”

³⁹ E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!

⁴⁰ พระเยซูหยุดยืนอยู่ สั่งหื้อคนปาเขาเข้ามาหาพระองค์ เมื่อคนต๋าบอดเข้ามาใก้แล้ว พระองค์จึงถามเขาว่า

⁴⁰ Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:

⁴¹ “เจ้าต้องก๋านหื้อเฮาเยียะอะหยังหื้อกา” เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า ข้าพเจ้าใค่ผ่อหัน”

⁴¹ Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.

⁴² พระเยซูบอกเขาว่า “จงผ่อหันเต๊อะ ความเจื้อของเจ้าเยียะหื้อต๋าของเจ้าหายบอดแล้ว”

⁴² Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.

⁴³ เขาก็ผ่อหันได้บ่าเดียวนั้นเลย แล้วเขาก็ตวยพระองค์ไปสรรเสริญพระเจ้าไปตวย เมื่อคนตังหลายหันจาอั้นก็สรรเสริญพระเจ้า

⁴³ Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia