Lucas 16

¹ พระเยซูเล่าเรื่องหื้อหมู่สาวกฟังว่า “เศรษฐีคนนึ่งมีป้อบ้าน มีคนมาฟ้องเศรษฐีว่าป้อบ้านของเขาใจ๊จ่ายสตางค์บ่ถูก

¹ E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.

² เศรษฐีจึงฮ้องป้อบ้านมาถามว่า ‘เรื่องตี้เฮาได้ยินมาเป๋นจาใด หื้อเอาสมุดบันทึกฮับจ่ายของเจ้ามาลอ ย้อนเจ้าจะเป๋นป้อบ้านต่อไปบ่ได้แล้ว’

² E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.

³ ป้อบ้านคนนั้นกึ๊ดในใจ๋ว่า ‘เฮาจะเยียะจาใดดี ย้อนนายจะถอดเฮาออกจากหน้าตี้ ป้อบ้านจะไปฮับจ้างขุดดินก็บ่มีแฮง จะขอคนอื่นกิ๋นก็อายเขา

³ Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.

⁴ เฮากึ๊ดได้แล้วว่าจะเยียะจาใดดี เปื้อต๋อนถูกถอดออกจากหน้าตี้ป้อบ้าน คนอื่นยังต้อนฮับเฮาไว้ในเฮือนเขาต่อไปได้’

⁴ Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.

⁵ ป้อบ้านนั้นก็ฮ้องลูกหนี้ของนายมาตึงหมดถามคนหัวทีว่า ‘ต้านเป๋นหนี้นายของข้าเต้าใด’

⁵ Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?

⁶ เขาตอบว่า ‘เป๋นหนี้น้ำมันบ่ากอกเทศร้อยถัง’ ป้อบ้านบอกเขาว่า ‘เอาใบแจ้งหนี้มา นั่งลงขะใจ๋แก้เป๋นห้าสิบถังเน่อ’

⁶ E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.

⁷ แล้วถามแหมคนนึ่งว่า ‘ต้านเป๋นหนี้เต้าใด’ เขาตอบว่า ‘เป๋นหนี้ข้าวสาลีร้อยกระสอบ’ ป้อบ้านก็บอกว่า ‘เอาใบแจ้งหนี้มาแก้เป๋นแปดสิบกระสอบเน่อ’

⁷ Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.

⁸ เศรษฐีก็ยกย่องป้อบ้านขี้โก๋งคนนั้นว่าเขาหลวกในเรื่องนี้ ย้อนว่าคนตังหลายตี้อยู่ฝ่ายโลกนี้ก็หลวกในเรื่องของโลกนักเหลือคนของพระเจ้า

⁸ E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.

⁹ “เฮาบอกต้านตังหลายว่า หื้อใจ๊ทรัพย์สมบัติตี้มีอยู่ในโลกนี้จ้วยคนอื่นเปื้อหื้อเป๋นเปื้อนกั๋น เปื้อว่าเมื่อทรัพย์สมบัติเสี้ยงแล้ว พระเจ้าจะต้อนฮับต้านเข้าในสวรรค์

⁹ E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.

¹⁰ “คนตี้ซื่อสัตย์ในสิ่งหน้อยๆ จะซื่อสัตย์ในสิ่งตี้ใหญ่ คนตี้บ่ซื่อสัตย์ในสิ่งหน้อยๆ ก็จะบ่ซื่อสัตย์ในสิ่งใหญ่ตวย

¹⁰ Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.

¹¹ แล้วถ้าต้านตังหลายบ่ซื่อสัตย์ในทรัพย์สมบัติฝ่ายโลก ใผจะมอบทรัพย์สมบัติตี้เตี้ยงแต๊หื้อต้านกา

¹¹ Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?

¹² ถ้าต้านตังหลายบ่ซื่อสัตย์ในของของคนอื่น ใผจะมอบทรัพย์สมบัติของต้านหื้อเป๋นของต้านได้

¹² E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?

¹³ บ่มีใผจะฮับใจ๊เจ้านายสองคนพร้อมกั๋นได้ ย้อนว่าเขาจะจังนายคนนึ่ง แล้วก็ฮักนายแหมคนนึ่ง กาว่าเขาก็จะซื่อสัตย์กับนายคนนึ่ง แต่จะดูถูกดูแควนนายแหมคนนึ่ง เจ้นเดียวกั๋นต้านจะฮับใจ๊พระเจ้าแล้วจะฮับใจ๊เงินคำพร้อมกั๋นบ่ได้”

¹³ Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.

¹⁴ ส่วนหมู่ฟาริสีตี้หันแก่เงิน เมื่อได้ยินกำหมู่นั้นก็ปากั๋นใค่หัวใส่พระองค์

¹⁴ E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.

¹⁵ พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เจ้าตังหลายแต่งเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมต่อหน้าคน แต่พระเจ้าฮู้ใจ๋ของต้านตังหลายดี สิ่งตี้คนหันว่ามีก้ากับน่านับถือ สำหรับพระเจ้านั้นหันว่าเป๋นสิ่งตี้น่าจัง

¹⁵ E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.

¹⁶ “จาวยิวได้ใจ๊บทบัญญัติของโมเสสกับกำเขียนของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า มาจ๋นแผวสมัยยอห์นผู้หื้อบัพติศมา แล้วก็มีก๋านบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า คนตังหลายก็ลู่กั๋นเข้าไปในแผ่นดินนั้น

¹⁶ A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.

¹⁷ ฟ้ากับดินจะล่วงป๊นไป ก็ง่ายเหลือบทบัญญัติขีดๆ นึ่งจะตกไป

¹⁷ E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.

¹⁸ “ป้อจายคนใดตี้ละเมียไปมีเมียใหม่ ก็ผิดเรื่องก๋านล่วงประเวณีแล้ว ถ้าคนใดไปเอาแม่ฮ้างมาเป๋นเมีย ก็ผิดเรื่องก๋านล่วงประเวณีเหมือนกั๋น

¹⁸ Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.

¹⁹ “มีเศรษฐีคนนึ่งนุ่งห่มผ้ารากาแปงกับป่านอย่างดี กิ๋นดีอยู่ดีตึงวัน

¹⁹ Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;

²⁰ มีแหมคนนึ่งเป๋นขอตานจื้อลาซารัส เป๋นตุ่มเต๋มเนื้อเต๋มตั๋ว มีคนเอาเขามานอนไว้ตี้ปะตู๋ฮั้วบ้านของเศรษฐี

²⁰ e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,

²¹ เขาหวังว่าจะได้กิ๋นเศษของกิ๋นตี้ตกจากโต๊ะอาหารของเศรษฐี แม้แต่หมาก็มาเลียตุ่มตี้เนื้อตั๋วของเขา

²¹ e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.

²² ต่อมาขอตานคนนั้นต๋าย หมู่ทูตสวรรค์ก็ปาเขาไปอยู่กับอับราฮัมบนสวรรค์ แหมบ่เมินเศรษฐีนั้นต๋าย ก็ถูกฝังไว้

²² E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.

²³ แล้วได้ไปอยู่แดนคนต๋าย มีความตุ๊กเวทนาขนาด เศรษฐีแหงนผ่อหันอับราฮัมอยู่ไก๋ ลาซารัสก็อยู่กับต้าน

²³ E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.

²⁴ เศรษฐีก็ฮ้องว่า ‘ป้ออับราฮัมเหย ขออินดูข้าพเจ้าเต๊อะ ขอใจ๊ลาซารัสเอาป๋ายนิ้วจุ่มน้ำมาจิลิ้นข้าพเจ้าหน้อย ข้าพเจ้าจะได้เย็นพ่อง ย้อนอยู่ตี้นี่เปล๋วไฟฮ้อน ตุ๊กทรมานขนาด’

²⁴ E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.

²⁵ อับราฮัมจึงตอบว่า ‘ลูกเหย เจ้ากึ๊ดผ่อเต๊อะว่าเมื่อยังมีจีวิตอยู่ เจ้าได้ของดีมาตลอด แต่ลาซารัสได้สิ่งบ่ดีเลย บ่าเดี่ยวนี้เขาได้ฮับก๋านปลอบใจ๋ แต่เจ้าได้ฮับความตุ๊กทรมาน

²⁵ Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.

²⁶ แหมอย่างนึ่ง หละหว่างเฮากับเจ้ามีห้วยเลิ็กกั้นอยู่ ใผใค่ข้ามจากนี่ไปหาเจ้าตึงบ่ได้ กาว่าจะข้ามจากตี้หั้นมาหาเฮาก็บ่ได้’

²⁶ E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.

²⁷ เศรษฐีนั้นจึงอู้ว่า ‘ป้อครับ ถ้าจาอั้นขอใจ๊ลาซารัสไปบ้านป้อข้าพเจ้ากำเต๊อะ

²⁷ Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;

²⁸ ย้อนข้าพเจ้ามีปี้น้องห้าคนตวยกั๋น หื้อลาซารัสตักเตื๋อนหมู่เขา เผื่อว่าเมื่อหมู่เขาต๋ายจะบ่ได้เข้ามาอยู่ในตี้ตุ๊กทรมานนี้’

²⁸ porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.

²⁹ อับราฮัมจึงตอบเขาแหมว่า ‘หมู่เขามีกำสอนของโมเสสกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าหั้นแล้ว หื้อหมู่เขาฟังกำสอนของหมู่นั้นเต๊อะ’

²⁹ Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.

³⁰ เศรษฐีนั้นก็ว่า ‘บ่ได้ ป้ออับราฮัมครับ ถ้าคนนึ่งตี้เป๋นขึ้นจากความต๋ายปิ๊กไปบอกหมู่เขาๆ ก็จะกลับใจ๋จากบาป’

³⁰ E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.

³¹ อับราฮัมก็บอกแหมว่า ‘ถ้าหมู่เขาบ่ฟังสิ่งตี้โมเสสกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสอนมาแล้ว เถิงคนตี้เป๋นขึ้นจากความต๋าย จะปิ๊กไปบอกเขาๆ ก็ตึงบ่เจื้อ’ ”

³¹ E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia