Lucas 16

¹ พระเยซูเล่าเรื่องหื้อหมู่สาวกฟังว่า “เศรษฐีคนนึ่งมีป้อบ้าน มีคนมาฟ้องเศรษฐีว่าป้อบ้านของเขาใจ๊จ่ายสตางค์บ่ถูก

¹ E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.

² เศรษฐีจึงฮ้องป้อบ้านมาถามว่า ‘เรื่องตี้เฮาได้ยินมาเป๋นจาใด หื้อเอาสมุดบันทึกฮับจ่ายของเจ้ามาลอ ย้อนเจ้าจะเป๋นป้อบ้านต่อไปบ่ได้แล้ว’

² E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.

³ ป้อบ้านคนนั้นกึ๊ดในใจ๋ว่า ‘เฮาจะเยียะจาใดดี ย้อนนายจะถอดเฮาออกจากหน้าตี้ ป้อบ้านจะไปฮับจ้างขุดดินก็บ่มีแฮง จะขอคนอื่นกิ๋นก็อายเขา

³ E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.

⁴ เฮากึ๊ดได้แล้วว่าจะเยียะจาใดดี เปื้อต๋อนถูกถอดออกจากหน้าตี้ป้อบ้าน คนอื่นยังต้อนฮับเฮาไว้ในเฮือนเขาต่อไปได้’

⁴ Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.

⁵ ป้อบ้านนั้นก็ฮ้องลูกหนี้ของนายมาตึงหมดถามคนหัวทีว่า ‘ต้านเป๋นหนี้นายของข้าเต้าใด’

⁵ E, chamando a

⁶ เขาตอบว่า ‘เป๋นหนี้น้ำมันบ่ากอกเทศร้อยถัง’ ป้อบ้านบอกเขาว่า ‘เอาใบแจ้งหนี้มา นั่งลงขะใจ๋แก้เป๋นห้าสิบถังเน่อ’

⁶ E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.

⁷ แล้วถามแหมคนนึ่งว่า ‘ต้านเป๋นหนี้เต้าใด’ เขาตอบว่า ‘เป๋นหนี้ข้าวสาลีร้อยกระสอบ’ ป้อบ้านก็บอกว่า ‘เอาใบแจ้งหนี้มาแก้เป๋นแปดสิบกระสอบเน่อ’

⁷ Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.

⁸ เศรษฐีก็ยกย่องป้อบ้านขี้โก๋งคนนั้นว่าเขาหลวกในเรื่องนี้ ย้อนว่าคนตังหลายตี้อยู่ฝ่ายโลกนี้ก็หลวกในเรื่องของโลกนักเหลือคนของพระเจ้า

⁸ E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.

⁹ “เฮาบอกต้านตังหลายว่า หื้อใจ๊ทรัพย์สมบัติตี้มีอยู่ในโลกนี้จ้วยคนอื่นเปื้อหื้อเป๋นเปื้อนกั๋น เปื้อว่าเมื่อทรัพย์สมบัติเสี้ยงแล้ว พระเจ้าจะต้อนฮับต้านเข้าในสวรรค์

⁹ E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.

¹⁰ “คนตี้ซื่อสัตย์ในสิ่งหน้อยๆ จะซื่อสัตย์ในสิ่งตี้ใหญ่ คนตี้บ่ซื่อสัตย์ในสิ่งหน้อยๆ ก็จะบ่ซื่อสัตย์ในสิ่งใหญ่ตวย

¹⁰ Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.

¹¹ แล้วถ้าต้านตังหลายบ่ซื่อสัตย์ในทรัพย์สมบัติฝ่ายโลก ใผจะมอบทรัพย์สมบัติตี้เตี้ยงแต๊หื้อต้านกา

¹¹ Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?

¹² ถ้าต้านตังหลายบ่ซื่อสัตย์ในของของคนอื่น ใผจะมอบทรัพย์สมบัติของต้านหื้อเป๋นของต้านได้

¹² E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?

¹³ บ่มีใผจะฮับใจ๊เจ้านายสองคนพร้อมกั๋นได้ ย้อนว่าเขาจะจังนายคนนึ่ง แล้วก็ฮักนายแหมคนนึ่ง กาว่าเขาก็จะซื่อสัตย์กับนายคนนึ่ง แต่จะดูถูกดูแควนนายแหมคนนึ่ง เจ้นเดียวกั๋นต้านจะฮับใจ๊พระเจ้าแล้วจะฮับใจ๊เงินคำพร้อมกั๋นบ่ได้”

¹³ Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.

¹⁴ ส่วนหมู่ฟาริสีตี้หันแก่เงิน เมื่อได้ยินกำหมู่นั้นก็ปากั๋นใค่หัวใส่พระองค์

¹⁴ E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.

¹⁵ พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เจ้าตังหลายแต่งเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมต่อหน้าคน แต่พระเจ้าฮู้ใจ๋ของต้านตังหลายดี สิ่งตี้คนหันว่ามีก้ากับน่านับถือ สำหรับพระเจ้านั้นหันว่าเป๋นสิ่งตี้น่าจัง

¹⁵ E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.

¹⁶ “จาวยิวได้ใจ๊บทบัญญัติของโมเสสกับกำเขียนของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า มาจ๋นแผวสมัยยอห์นผู้หื้อบัพติศมา แล้วก็มีก๋านบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า คนตังหลายก็ลู่กั๋นเข้าไปในแผ่นดินนั้น

¹⁶ A Lei e os Profetas

¹⁷ ฟ้ากับดินจะล่วงป๊นไป ก็ง่ายเหลือบทบัญญัติขีดๆ นึ่งจะตกไป

¹⁷ E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.

¹⁸ “ป้อจายคนใดตี้ละเมียไปมีเมียใหม่ ก็ผิดเรื่องก๋านล่วงประเวณีแล้ว ถ้าคนใดไปเอาแม่ฮ้างมาเป๋นเมีย ก็ผิดเรื่องก๋านล่วงประเวณีเหมือนกั๋น

¹⁸ Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera

¹⁹ “มีเศรษฐีคนนึ่งนุ่งห่มผ้ารากาแปงกับป่านอย่างดี กิ๋นดีอยู่ดีตึงวัน

¹⁹ Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.

²⁰ มีแหมคนนึ่งเป๋นขอตานจื้อลาซารัส เป๋นตุ่มเต๋มเนื้อเต๋มตั๋ว มีคนเอาเขามานอนไว้ตี้ปะตู๋ฮั้วบ้านของเศรษฐี

²⁰ Havia também

²¹ เขาหวังว่าจะได้กิ๋นเศษของกิ๋นตี้ตกจากโต๊ะอาหารของเศรษฐี แม้แต่หมาก็มาเลียตุ่มตี้เนื้อตั๋วของเขา

²¹ E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.

²² ต่อมาขอตานคนนั้นต๋าย หมู่ทูตสวรรค์ก็ปาเขาไปอยู่กับอับราฮัมบนสวรรค์ แหมบ่เมินเศรษฐีนั้นต๋าย ก็ถูกฝังไว้

²² E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.

²³ แล้วได้ไปอยู่แดนคนต๋าย มีความตุ๊กเวทนาขนาด เศรษฐีแหงนผ่อหันอับราฮัมอยู่ไก๋ ลาซารัสก็อยู่กับต้าน

²³ E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.

²⁴ เศรษฐีก็ฮ้องว่า ‘ป้ออับราฮัมเหย ขออินดูข้าพเจ้าเต๊อะ ขอใจ๊ลาซารัสเอาป๋ายนิ้วจุ่มน้ำมาจิลิ้นข้าพเจ้าหน้อย ข้าพเจ้าจะได้เย็นพ่อง ย้อนอยู่ตี้นี่เปล๋วไฟฮ้อน ตุ๊กทรมานขนาด’

²⁴ E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.

²⁵ อับราฮัมจึงตอบว่า ‘ลูกเหย เจ้ากึ๊ดผ่อเต๊อะว่าเมื่อยังมีจีวิตอยู่ เจ้าได้ของดีมาตลอด แต่ลาซารัสได้สิ่งบ่ดีเลย บ่าเดี่ยวนี้เขาได้ฮับก๋านปลอบใจ๋ แต่เจ้าได้ฮับความตุ๊กทรมาน

²⁵ Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.

²⁶ แหมอย่างนึ่ง หละหว่างเฮากับเจ้ามีห้วยเลิ็กกั้นอยู่ ใผใค่ข้ามจากนี่ไปหาเจ้าตึงบ่ได้ กาว่าจะข้ามจากตี้หั้นมาหาเฮาก็บ่ได้’

²⁶ E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.

²⁷ เศรษฐีนั้นจึงอู้ว่า ‘ป้อครับ ถ้าจาอั้นขอใจ๊ลาซารัสไปบ้านป้อข้าพเจ้ากำเต๊อะ

²⁷ E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,

²⁸ ย้อนข้าพเจ้ามีปี้น้องห้าคนตวยกั๋น หื้อลาซารัสตักเตื๋อนหมู่เขา เผื่อว่าเมื่อหมู่เขาต๋ายจะบ่ได้เข้ามาอยู่ในตี้ตุ๊กทรมานนี้’

²⁸ pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.

²⁹ อับราฮัมจึงตอบเขาแหมว่า ‘หมู่เขามีกำสอนของโมเสสกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าหั้นแล้ว หื้อหมู่เขาฟังกำสอนของหมู่นั้นเต๊อะ’

²⁹ Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.

³⁰ เศรษฐีนั้นก็ว่า ‘บ่ได้ ป้ออับราฮัมครับ ถ้าคนนึ่งตี้เป๋นขึ้นจากความต๋ายปิ๊กไปบอกหมู่เขาๆ ก็จะกลับใจ๋จากบาป’

³⁰ E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.

³¹ อับราฮัมก็บอกแหมว่า ‘ถ้าหมู่เขาบ่ฟังสิ่งตี้โมเสสกับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสอนมาแล้ว เถิงคนตี้เป๋นขึ้นจากความต๋าย จะปิ๊กไปบอกเขาๆ ก็ตึงบ่เจื้อ’ ”

³¹ Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia