João 6

¹ หลังจากนั้นพระเยซูก็ข้ามไปแหมเผิกนึ่งของทะเลสาบกาลิลี (มีแหมจื้อว่า ทะเลสาบทิเบเรียส)

¹ Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}

² มีคนนักขนาดตวยพระองค์ไป ย้อนว่าหมู่เขาได้หันหมายสำคัญตี้พระองค์ได้ฮักษาคนบ่สบาย

² Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.

³ — ausente —

³ Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.

⁴ — ausente —

⁴ Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.

⁵ เมื่อพระองค์เหงยหน้าขึ้นมา ก็หันหมู่คนเป๋นจ๋ำนวนนักปากั๋นมาหา พระองค์ก็อู้กับฟีลิปว่า “เฮาจะซื้อของกิ๋นตี้ไหนเถิงจะปอเลี้ยงคนตึงหมดนี้”

⁵ Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?

⁶ (พระองค์ถามเปื้อลองใจ๋ฟีลิป แต๊ๆ แล้วพระองค์ฮู้ว่าจะเยียะจาใด)

⁶ Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.

⁷ ฟีลิปก็บอกว่า “ก้าจ้างสองร้อยวัน ยังบ่ปอซื้อของกิ๋นหื้อหมู่เขากิ๋นกั๋นคนละหน้อยเลย”

⁷ Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.

⁸ สาวกแหมคนนึ่งของพระองค์จื้ออันดรูว์ น้องบ่าวซีโมนเปโตรบอกว่า

⁸ Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:

⁹ “มีหละอ่อนป้อจายคนนึ่ง เขามีเข้าหนมปังบาร์เลย์ห้าก้อนกับป๋าแหมสองตั๋ว แต่มอกอี้ตึงบ่ปอเลี้ยงคนตึงหมด”

⁹ Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?

¹⁰ ตี้หั้นมีหญ้าเปียงอยู่ พระเยซูก็เลยอู้กับหมู่สาวกว่า “บอกหื้อหมู่เขานั่งลง” แล้วกู้คนก็ปากั๋นนั่งลง (นับก้าป้อจายได้ประมาณห้าปันคน)

¹⁰ Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.

¹¹ แล้วพระเยซูก็เอาเข้าหนมปังมา เมื่ออธิษฐานขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์ก็หักแจกหื้อกู้คนตี้นั่งอยู่กิ๋นกั๋นเต๋มตี้ แล้วพระองค์ก็เอาป๋ามาเยียะอย่างเดียวกั๋น

¹¹ Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.

¹² หลังจากกู้คนกิ๋นอิ่มแล้ว พระองค์ก็บอกหมู่สาวกว่า “เก็บเข้าหนมปังตี้เหลือมาหื้อหมด จะได้บ่เสียของ”

¹² Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.

¹³ แล้วหมู่สาวกก็ไปเก็บตี้เหลือตี้มาจากเข้าหนมปังบาร์เลย์ห้าก้อนนั้นได้สิบสองซ้าเต๋มๆ

¹³ Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.

¹⁴ คนตังหลายเมื่อหันหมายสำคัญตี้พระองค์เยียะ ก็ปากั๋นอู้ว่า “คนนี้ต้องเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนนั้นตี้ว่ากั๋นว่าจะเข้ามาในโลกนี้ แน่ๆ”

¹⁴ À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.

¹⁵ พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาจะค่ำเขหื้อพระองค์ไปเป๋นกษัตริย์ของหมู่เขา พระองค์ก็เลยลักขึ้นไปบนดอยคนเดียว

¹⁵ Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.

¹⁶ ตกเมื่อแลงมา หมู่สาวกของพระองค์ก็ไปตี้ทะเลสาบ

¹⁶ Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.

¹⁷ แล้วลงเฮือข้ามฟากไปเมืองคาเปอรนาอุม ย้อนว่าต๋อนนั้นมืดแล้ว แต่พระเยซูก็ยังบ่มาหาหมู่เขา

¹⁷ Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.

¹⁸ แล้วลมหลวงก็ปั๊ดมา เยียะหื้อทะเลสาบมีคลื่นแฮงขนาด

¹⁸ O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.

¹⁹ เมื่อเฮือออกจากฝั่งมาได้สักห้า หกกิโลเมตร หมู่สาวกก็หันพระเยซูก่ำลังเตียวมาบนน้ำเข้ามาใก้เฮือ หมู่เขาก็ปากั๋นกั๋วขนาด

¹⁹ Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.

²⁰ พระเยซูก็บอกว่า “นี่เฮาเน่อ บ่ถ้ากั๋ว”

²⁰ Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.

²¹ แล้ว หมู่เขาก็เต๋มใจ๋ฮับพระองค์ขึ้นเฮือ แล้วเฮือก็เถิงฝั่งตี้เขาจะไปปอดี

²¹ Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.

²² ตกแหมวัน คนจ๋ำนวนนักตี้ยังอยู่แหมเผิกนึ่ง หันว่าวันก่อนหน้านั้นตี้หั้นมีเฮือก้าลำเดียว กับฮู้ว่าหมู่สาวกเต้าอั้นตี้ลงเฮือลำนั้นไป แต่พระเยซูบ่ได้ลงไปตวย

²² No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.

²³ แล้วมีเฮือลำอื่นตี้ลุกมาจากเมืองทิเบเรียส เข้ามาจอดฝั่งใก้ๆ ตี้หมู่เขาได้กิ๋นเข้าหนมปังหลังจากพระเยซูอธิษฐานขอบคุณพระเจ้าแล้ว

²³ Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.

²⁴ บ่ากองหมู่เขาหันว่าพระเยซูตึงหมู่สาวกบ่อยู่ตี้หั้น ก็ปากั๋นลงเฮือลำนั้นไปตวยเซาะหาพระองค์ตี้เมืองคาเปอรนาอุม

²⁴ E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.

²⁵ เมื่อหมู่เขาปะพระเยซูแหมเผิกนึ่งของทะเลสาบ หมู่เขาก็ถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ต้านมาเมื่อใดละ”

²⁵ Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?

²⁶ พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ตี้หมู่ต้านตวยเซาะหาเฮา บ่ใจ้ว่าหมู่ต้านเข้าใจ๋หมายสำคัญตี้หมู่ต้านหัน แต่ย้อนว่าได้กิ๋นเข้าหนมปังจ๋นอิ่มบ่ดาย

²⁶ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.

²⁷ บ่ถ้าเยียะก๋านเปื้อของกิ๋นตี้เน่าบูดได้ แต่หื้อเยียะก๋าน เปื้อของกิ๋นตี้อยู่ได้จ๋นเถิงจีวิตนิรันดร์ บุตรมนุษย์จะเป๋นคนหื้อของกิ๋นนั้นกับหมู่ต้าน ย้อนว่าพระเจ้าพระบิดาหื้อสิทธิอำนาจกับบุตรมนุษย์ตี้จะเยียะจาอี้ได้”

²⁷ Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.

²⁸ แล้วหมู่เขาก็ถามแหมว่า “หมู่เฮาต้องเยียะอะหยัง เถิงจะเยียะหื้อพระเจ้าปอใจ๋”

²⁸ Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?

²⁹ พระเยซูก็ตอบว่า “สิ่งตี้พระเจ้าใค่หื้อเยียะก็คือเจื้อวางใจ๋ผู้ตี้พระองค์ใจ๊มา”

²⁹ Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.

³⁰ หมู่เขาก็ถามแหมว่า “ถ้าจาอั้น ต้านจะเยียะหมายสำคัญอะหยังเปื้อเฮาจะได้หันและเจื้อวางใจ๋ต้านได้ ต้านจะเยียะอะหยังพ่อง

³⁰ Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?

³¹ ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาได้กิ๋นมานา ในดินแดนทุรกั๋นดารอย่างตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘ต้านได้หื้อของกิ๋นจากสวรรค์’ ”

³¹ Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.

³² พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า บ่ใจ้โมเสสตี้หื้อของกิ๋นจากสวรรค์นั้นกับต้าน แต่เป๋นพระบิดาของเฮาตี้หื้อของกิ๋นตี้แต๊จริงจากสวรรค์กับหมู่ต้าน

³² Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;

³³ ย้อนว่าของกิ๋นตี้พระเจ้าหื้อนั้นก็คือผู้ตี้ลงมาจากสวรรค์ แล้วหื้อจีวิตกับโลกนี้”

³³ porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.

³⁴ หมู่เขาก็อู้ว่า “ต้านครับ ต่อไปนี้ขอของกิ๋นนั้นหื้อหมู่เฮาตวยเต๊อะ”

³⁴ Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!

³⁵ พระเยซูก็อู้ว่า “เฮาเป๋นของกิ๋นตี้หื้อจีวิต คนตี้มาหาเฮาก็จะบ่อยากกิ๋นข้าวแหม แล้วคนตี้เจื้อวางใจ๋ในเฮาก็จะบ่อยากกิ๋นน้ำแหมเลย

³⁵ Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.

³⁶ เหมือนกับตี้เฮาเกยบอกหมู่ต้านว่า หมู่ต้านได้หันเฮา แต่หมู่ต้านก็ยังบ่เจื้อเฮา

³⁶ Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...

³⁷ กู้คนตี้พระบิดาหื้อเฮา จะมาหาเฮา ใผตี้มาหาเฮา เฮาจะบ่ละบ่ขว้างเขา

³⁷ Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.

³⁸ ย้อนว่า เฮาบ่ได้ลงมาจากสวรรค์เปื้อเยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่มาเปื้อเยียะต๋ามความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามา

³⁸ Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³⁹ ความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็คือ ฮักษากู้คนตี้พระองค์หื้อเฮาไว้บ่หื้อหายไปสักคนเดียว และเยียะหื้อคนหมู่นั้นเป๋นขึ้นจากความต๋าย ในวันสุดต๊าย

³⁹ Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.

⁴⁰ ย้อนว่าพระบิดาต้องก๋านหื้อกู้คนตี้หันพระบุตรกับเจื้อวางใจ๋ในพระองค์นั้นได้ฮับจีวิตนิรันดร์ และเฮาจะเยียะหื้อเขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย”

⁴⁰ Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴¹ หมู่จาวยิวก็ตั้งเก๊าจ่มกั๋น ตี้พระเยซูอู้ว่า “เฮาเป๋นของกิ๋นตี้ลงมาจากสวรรค์”

⁴¹ Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.

⁴² และหมู่จาวยิวก็อู้กั๋นแหมว่า “นี่เยซู ลูกบ่าวโยเซฟบ่ใจ้กา ป้อแม่ของเขาเฮาก็ฮู้จัก แล้วเขาอู้ได้จาใดว่า ‘เฮาลงมาจากสวรรค์’ ”

⁴² E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?

⁴³ พระเยซูก็อู้ว่า “บ่ต้องจ่มกั๋นเนาะ

⁴³ Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.

⁴⁴ บ่มีใผติดต๋ามเฮาได้ ถ้าพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาบ่ได้ปาเขามาหาเฮา และเฮาจะเยียะหื้อเขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย

⁴⁴ Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.

⁴⁵ ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าเขียนไว้ว่า ‘พระเจ้าจะสั่งสอนกู้คน’ กู้คนตี้ยอมฟังพระบิดากับเฮียนฮู้จากพระองค์ เขาตึงมาติดต๋ามเฮา

⁴⁵ Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.

⁴⁶ บ่มีใผเกยหันพระบิดา นอกจากผู้ตี้มาจากพระเจ้าเต้าอั้นตี้เกยหันพระบิดา

⁴⁶ Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.

⁴⁷ เฮาจะบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ใผตี้เจื้อวางใจ๋เฮาก็มีจีวิตนิรันดร์

⁴⁷ Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.

⁴⁸ เฮาเป๋นของกิ๋นตี้หื้อจีวิต

⁴⁸ Eu sou o pão da vida.

⁴⁹ ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านได้กิ๋นมานาในตี้ดินแดนทุรกั๋นดาร แต่หมู่เขาก็ยังต๋ายกั๋นหมด

⁴⁹ Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.

⁵⁰ แต่เฮาเป๋นของกิ๋นนั้นตี้มาจากสวรรค์ ถ้าใผกิ๋นจะบ่ต๋ายแหมเลย

⁵⁰ Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.

⁵¹ เฮาเป๋นของกิ๋นตี้หื้อจีวิตเซิ่งลงมาจากสวรรค์ ถ้าใผคนใดกิ๋นของกิ๋นนี้ เขาจะมีจีวิตนิรันดร์ ของกิ๋นนี้ก็คือเนื้อหนังของเฮา ตี้เฮาจะหื้อคนในโลกเปื้อมีจีวิตนิรันดร์ได้”

⁵¹ Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.

⁵² จาวยิวก็ตั้งเก๊าเถียงกั๋นว่า “ป้อจายคนนี้จะเอาเนื้อหนังของเขาหื้อหมู่เฮากิ๋นได้จาใด”

⁵² A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?

⁵³ พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าหมู่ต้านบ่ได้กิ๋นเนื้อหนังและกิ๋นเลือดของบุตรมนุษย์ ต้านก็บ่มีจีวิตนิรันดร์

⁵³ Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.

⁵⁴ ใผตี้กิ๋นเนื้อหนังกับเลือดของเฮา ก็มีจีวิตนิรันดร์ และเฮาจะหื้อเขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย

⁵⁴ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁵⁵ ย้อนว่าเนื้อหนังของเฮาก็เป๋นของกิ๋นตี้แต๊จริง กับเลือดของเฮาก็เป๋นน้ำตี้แต๊จริง

⁵⁵ Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.

⁵⁶ ใผตี้กิ๋นเนื้อหนังและกิ๋นเลือดของเฮา คนนั้นก็อยู่กับเฮา และเฮาก็อยู่กับเขาตวย

⁵⁶ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.

⁵⁷ เหมือนตี้พระบิดาผู้มีจีวิตอยู่ใจ๊เฮามา และเฮามีจีวิตย้อนพระบิดา จาอั้นคนตี้กิ๋นเนื้อหนังกับเลือดของเฮาก็จะมีจีวิตย้อนเฮาเหมือนกั๋น

⁵⁷ Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.

⁵⁸ เฮาเป๋นของกิ๋นตี้ลงมาจากสวรรค์ เซิ่งบ่เหมือนกับมานาตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านได้กิ๋นแล้วก็ยังต๋าย แต่คนตี้กิ๋นของกิ๋นนี้จะมีจีวิตนิรันดร์”

⁵⁸ Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.

⁵⁹ พระเยซูอู้เรื่องนี้ต๋อนตี้สอนในธรรมศาลาของจาวยิว ในเมืองคาเปอรนาอุม

⁵⁹ Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.

⁶⁰ บ่ากองหมู่สาวกของพระองค์หลายคนได้ยินเรื่องจาอั้น เขาก็จ่มกั๋นว่า “ใผจะยอมฮับกำสอนยากๆ จาอี้ได้”

⁶⁰ Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?

⁶¹ พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาจ่มกั๋นเรื่องนี้ พระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “กำสอนนี้เยียะหื้อหมู่ต้านบ่ใค่เจื้อเฮาแหมกา

⁶¹ Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?

⁶² แล้วหมู่ต้านจะว่าจาใดถ้าหันบุตรมนุษย์ขึ้นไปบนสวรรค์ตี้พระองค์เกยอยู่มาก่อนแล้ว

⁶² Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...

⁶³ พระวิญญาณหื้อจีวิตนิรันดร์ แต่สิ่งตี้คนเยียะบ่มีประโยชน์อะหยังเลย กำอู้ตี้เฮาได้บอกกับหมู่ต้านมาจากพระวิญญาณและหื้อจีวิตนิรันดร์

⁶³ O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.

⁶⁴ แต่หมู่ต้านบางคนก็บ่เจื้อ” (พระเยซูฮู้ตั้งแต่ต้นว่าคนไหนบ่เจื้อและคนไหนจะหักหลังพระองค์)

⁶⁴ Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.

⁶⁵ และพระองค์ก็อู้ว่า “ย้อนจาอี้ เฮาเถิงบอกหมู่ต้านว่า บ่มีใผติดต๋ามเฮาได้ ถ้าพระบิดาบ่ได้ปาเขามาหาเฮา”

⁶⁵ Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.

⁶⁶ หลังจากตี้พระเยซูอู้จาอี้ ก็มีสาวกหลายคนตี้เลิกติดต๋ามพระองค์

⁶⁶ Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.

⁶⁷ แล้วพระเยซูก็ถามสาวกสิบสองคนของพระองค์ว่า “หมู่ต้านก็จะเลิกติดต๋ามเฮาตวยกา”

⁶⁷ Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?

⁶⁸ ซีโมนเปโตรก็บอกพระองค์ว่า “ถ้าเฮาเลิกติดต๋ามพระองค์ แล้วจะหื้อเฮาไปติดต๋ามใผแหม พระองค์มีกำตี้หื้อจีวิตนิรันดร์

⁶⁸ Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.

⁶⁹ หมู่เฮาเจื้อและฮู้ว่าพระองค์เป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้าแต๊ๆ”

⁶⁹ E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!

⁷⁰ พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาเลือกหมู่ต้านตึงสิบสองคนแม่นก่อ แต่คนนึ่งจะเป๋นมาร”

⁷⁰ Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...

⁷¹ (พระเยซูหมายเถิง ยูดาส ลูกบ่าวของซีโมน อิสคาริโอท ตี้จะหักหลังพระองค์ เถิงแม้ว่าเขาจะอยู่ในหมู่สาวกสิบสองคนก็ต๋าม)

⁷¹ Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia