João 5

¹ หลังจากนั้น พระเยซูก็เตียวขึ้นไปตี้กรุงเยรูซาเล็ม เปื้อไปฮ่วมงานของจาวยิว

¹ Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.

² ในกรุงเยรูซาเล็มมีสระน้ำอยู่ใก้ๆ ปะตู๋ตี้จื้อว่า ปะตู๋แกะ ภาษาฮีบรูฮ้องว่า “เบธซาธา” ตี้หั้นมีศาลาห้าหลัง

² Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.

³ แล้วก็มีคนเจ็บคนป่วยนักขนาดตี้นอนอยู่ในศาลาต่างๆ นั้นคือ คนต๋าบอด คนเป๋นง่อย กับคนเป๋นอัมพาต

³ Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.

⁴ — ausente —

⁴ {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}

⁵ ตี้หั้นมีป้อจายคนนึ่ง บ่สบายได้สามสิบแปดปี๋แล้ว

⁵ Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.

⁶ เมื่อพระเยซูหันเขานอนอยู่ตี้หั้น พระเยซูก็ฮู้ว่าป้อจายคนนี้บ่สบายมาเมิน พระองค์ก็เลยอู้กับเขาว่า “ใค่อยากหายก่อ”

⁶ Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?

⁷ ป้อจายคนนี้ก็ตอบว่า “ต้านครับ เมื่อน้ำเป๋นคลื่น ก็บ่มีใผจ้วยเอาเฮาลงไปสักคน ต๋อนเฮากั๊นจะลง คนอื่นก็ลู่ลงไปเหียก่อนกู้เตื้อ”

⁷ O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.

⁸ พระเยซูก็เลยตอบว่า “ลุกขึ้น แล้วแบกตี้นอนของเจ้าเตียวไปเต๊อะ”

⁸ Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.

⁹ ป้อจายคนนี้ก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย แล้วแบกตี้นอนเตียวไป

⁹ No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.

¹⁰ ผู้นำจาวยิวก็อู้กับป้อจายคนตี้หายว่า “ตี้ต้านแบกตี้นอนเตียวไปเตียวมาในวันสะบาโต ฮู้ก่อ มันผิดบทบัญญัติ”

¹⁰ E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.

¹¹ ป้อจายคนนั้นก็ตอบว่า “คนตี้ฮักษาเฮาบอกหื้อเก็บตี้นอนเตียวไปเต๊อะ”

¹¹ Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.

¹² หมู่ผู้นำจาวยิวถามแหมกำว่า “ใผเป๋นคนอู้จาอั้น”

¹² Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?

¹³ แต่ป้อจายคนนั้นบ่ฮู้ว่าคนตี้ฮักษาเขาจื้ออะหยัง ย้อนพระเยซูเตียวหายเข้าไปในหมู่คนตี้อยู่ตี้หั้นแล้ว

¹³ O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.

¹⁴ หลังจากนั้น พระเยซูก็ปะเขาแหมเตื้อในพระวิหาร พระองค์ก็อู้กับเขาว่า “ต๋อนนี้ต้านก็หายดีแล้ว หื้อย้างเยียะบาปเหีย เปื้อบ่หื้อความตุ๊กนักเหลือนี้เกิดขึ้นกับต้านแหม”

¹⁴ Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.

¹⁵ แล้วป้อจายคนนั้นก็ไปบอกหมู่ผู้นำจาวยิวว่าพระเยซูเป๋นคนฮักษาเขาหื้อหาย

¹⁵ Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.

¹⁶ จาอั้นหมู่ผู้นำจาวยิวก็ตั้งเก๊าค่ำพระองค์ ย้อนว่าพระองค์เยียะสิ่งหมู่นี้ในวันสะบาโต

¹⁶ Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.

¹⁷ พระเยซูก็บอกว่า “พระบิดาของเฮาเยียะก๋านอยู่ตลอด แล้วเฮาต้องเยียะก๋านตลอดตวย”

¹⁷ Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.

¹⁸ ย้อนจาอี้ หมู่ผู้นำจาวยิวก็ซ้ำกึ๊ดจะฆ่าพระองค์ ย้อนพระองค์บ่ได้ย้างเยียะก๋านในวันสะบาโต ป๋ายบ่ปอพระองค์ยังฮ้องพระเจ้าว่าเป๋นพระบิดาของตั๋วเก่าแหม ก็เต้ากับเป๋นก๋านยกตั๋วเก่าเต้ากับพระเจ้า

¹⁸ Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.

¹⁹ พระเยซูบอกกับหมู่ผู้นำจาวยิวว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า พระบุตรเยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่าบ่ได้ พระองค์เยียะได้ก้าสิ่งตี้หันพระบิดาเยียะเต้าอั้น ย้อนว่าอะหยังตี้พระบิดาเยียะ พระบุตรก็เยียะตวย

¹⁹ Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.

²⁰ ย้อนว่าพระบิดาฮักพระบุตร เลยหื้อพระบุตรหันกู้สิ่งกู้อย่างตี้พระบิดาเยียะ แล้วพระองค์จะหื้อพระบุตรหันสิ่งตี้ยิ่งใหญ่นักเหลือนี้แหม เป๋นสิ่งตี้พระบุตรจะเยียะ แล้วหมู่ต้านก็จะงืด

²⁰ Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.

²¹ เหมือนกับตี้พระบิดาเยียะหื้อคนต๋ายแล้วเป๋นขึ้นจากความต๋าย พระบุตรก็จะหื้อจีวิตกับใผก็ได้ตี้พระองค์ใค่โผดหื้อเหมือนกั๋น

²¹ Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.

²² พระบิดาบ่ตัดสินใผ แต่พระองค์มอบสิทธิอำนาจตึงหมดในก๋านตัดสินหื้อพระบุตร

²² Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.

²³ เปื้อหมู่คนตึงหมดจะหื้อเกียรติพระบุตรเหมือนตี้หมู่เขาหื้อเกียรติพระบิดา คนตี้บ่หื้อเกียรติพระบุตร หมู่เขาก็บ่หื้อเกียรติพระบิดาผู้ตี้ใจ๊พระบุตรมาตวย

²³ Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.

²⁴ “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนตี้ฟังกำเฮาและเจื้อวางใจ๋พระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามา เขาก็มีจีวิตนิรันดร์ กับจะบ่ถูกตัดสินลงโต้ษ ย้อนว่าเขาได้ป๊นจากความต๋าย ไปมีจีวิตนิรันดร์แล้ว

²⁴ Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.

²⁵ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เวลานั้นก็ใก้มาแผว บ่าเดี่ยวนี้ก็มาแผวแล้วตวยตี้คนต๋ายจะได้ยินเสียงพระบุตรของพระเจ้า คนตี้ได้ยินแล้วเจื้อฟัง ก็จะมีจีวิตนิรันดร์

²⁵ Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.

²⁶ พระบิดาเป๋นบ่อเกิดของจีวิตตึงหมด กับได้หื้อพระบุตรของพระองค์เป๋นบ่อเกิดของจีวิตเหมือนกั๋น

²⁶ Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,

²⁷ พระบิดามอบสิทธิอำนาจตี้จะเป๋นผู้ตัดสินลงโต้ษหื้อพระบุตรของพระองค์ ย้อนว่าพระบุตรก็เป๋นบุตรมนุษย์ตวย

²⁷ e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.

²⁸ หมู่ต้านบ่ต้องงืดในเรื่องนี้ ย้อนว่าเวลาใก้จะมาแผวแล้วตี้คนต๋ายจะได้ยินเสียงบุตรมนุษย์

²⁸ Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:

²⁹ แล้วปากั๋นออกมาจากอุโมงค์ฝังศพ คนตี้เยียะดีก็เป๋นขึ้นมาเปื้อฮับจีวิตนิรันดร์ คนตี้เยียะบ่ดีก็จะเป๋นขึ้นมาเปื้อถูกตัดสินลงโต้ษ

²⁹ os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.

³⁰ “เฮาจะเยียะอะหยังต๋ามใจ๋ตั๋วเก่าบ่ได้ พระเจ้าสั่งจาใด เฮาก็ตัดสินไปจาอั้น แล้วกำตัดสินของเฮาก็ยุติธรรม ย้อนว่าเฮาเยียะต๋ามความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามา บ่ใจ้ต๋ามใจ๋ของตั๋วเก่า

³⁰ De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³¹ “ถ้าเฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า กำพยานของเฮาก็เจื้อถือบ่ได้

³¹ Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.

³² แต่เฮามีผู้นึ่งเป๋นพยานหื้อเฮา เฮาฮู้ว่ากำพยานของพระองค์เรื่องเฮานั้นเป๋นความจริง

³² Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.

³³ “หมู่ต้านได้ส่งคนไปหายอห์น แล้วยอห์นก็ได้อู้กำพยานเรื่องเฮาตี้เป๋นความจริง

³³ Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.

³⁴ ตี้เฮาอู้จาอี้บ่ใจ้ว่าเฮาต้องหื้อคนมาเป๋นพยานหื้อ แต่เปื้อจ้วยหื้อหมู่ต้านเจื้อเฮา แล้วรอดป๊นบาปโต้ษ

³⁴ Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.

³⁵ ยอห์นเป๋นเหมือนโกมไฟตี้ต๋ามส่องแสง หมู่ต้านปอใจ๋ตี้จะฮับแสงของยอห์น แล้วจื้นจมยินดีกับแสงนั้นได้กำนึ่ง

³⁵ João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.

³⁶ “แต่เฮามีกำพยานตี้ยิ่งใหญ่นักเหลือกำพยานของยอห์น ย้อนว่าก๋านตี้พระบิดามอบหื้อเฮาเยียะจ๋นแล้ว คือกำสั่งสอนกับหมายสำคัญตี้เฮาก่ำลังเยียะอยู่ ก๋านนี้เป๋นพยานหื้อเฮาว่าพระบิดาเป๋นผู้ตี้ใจ๊เฮามา

³⁶ Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.

³⁷ พระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็เป๋นพยานหื้อเฮาตวย หมู่ต้านบ่เกยได้ยินเสียง บ่เกยหันฮูปฮ่างของพระองค์

³⁷ E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...

³⁸ กำอู้ของพระองค์ก็บ่อยู่ในใจ๋ของหมู่ต้าน ย้อนว่าหมู่ต้านบ่เจื้อวางใจ๋ผู้ตี้พระบิดาส่งมา

³⁸ e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.

³⁹ หมู่ต้านตั้งใจ๋ฮ่ำเฮียนพระคัมภีร์ ย้อนกึ๊ดว่าหมู่ต้านจะปะตางตี้จะได้ฮับจีวิตนิรันดร์ในนั้น พระคัมภีร์นี้ละมีกำเขียนเถิงเฮา

³⁹ Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.

⁴⁰ แต่หมู่ต้านก็บ่ยอมมาหาเฮาเปื้อฮับจีวิตนิรันดร์

⁴⁰ E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...

⁴¹ “เฮาบ่สนใจ๋กำยกย่องของคน

⁴¹ Não espero a minha glória dos homens,

⁴² ย้อนเฮาฮู้จักหมู่ต้านกับฮู้ว่าในใจ๋หมู่ต้านบ่ได้ฮักพระเจ้าแต๊ๆ

⁴² mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.

⁴³ เฮามาในนามของพระบิดา หมู่ต้านก็บ่ยอมฮับเฮา แต่ถ้ามีคนมาอู้ในนามตั๋วเก่า หมู่ต้านก็จะยอมฮับเขาเหีย

⁴³ Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...

⁴⁴ หมู่ต้านจะเจื้อเฮาได้จาใด ย้อนหมู่ต้านซอบยกย่องกั๋น แต่บ่สนใจ๋เซาะหากำยกย่องตี้มาจากพระเจ้าองค์เดียว

⁴⁴ Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?

⁴⁵ บ่ต้องกึ๊ดว่าเฮาจะฟ้องหมู่ต้านต่อหน้าพระบิดา หมู่ต้านหวังจะรอดป๊นบาปโต้ษโดยเจื้อฟังบทบัญญัติของโมเสส แต่โมเสสคนเนียะ จะเป๋นคนฟ้องหมู่ต้าน

⁴⁵ Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.

⁴⁶ ถ้าหมู่ต้านเจื้อโมเสสแต๊ๆ ต้านก็จะเจื้อเฮาตวย ย้อนโมเสสได้เขียนเถิงตั๋วเฮา

⁴⁶ Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.

⁴⁷ แต่ถ้าต้านบ่เจื้อในสิ่งตี้โมเสสเขียนแล้ว ต้านจะเจื้อกำอู้ของเฮาได้จาใด”

⁴⁷ Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia